ระยะเพื่อน

    ตอนที่ 2 : เวรกรรม หรือ พรหมลิขิต

        วันประกาศคะแนนผลสอบคัดแยกห้อง 

    "เฮ้ย มึงสูง .. มึงดูให้กูด้วยดิ๊ กูได้อยู่ห้องไหน?"

    แบงค์บอกเพื่อนชายด้วยความหงุดหงิดที่นักเรียนหลายคนมายืนออกันอยู่ที่หน้าห้องประชาสัมพันธ์ของโรงเรียนซึ่งติดประกาศผลสอบคัดแยกห้องอยู่

    หลังจากใช้ความสูงเพื่อส่องหารายชื่อ แดนใช้เวลาไม่ถึง 5 นาที ก็หาเจอ

    "เอ่อ..กูอยู่ห้อง 8 ว่ะ... ห้องคิง เป็๲ไปได้ ฮ่าฮ่าฮ่า"

    "เอ้า แล้วชื่อกูล่ะ"

    "นี่ ! ไอ้แบงค์ มึงอ่ะ ลอกกูแทบจะทั้งดุ้น มึงเดาไม่ถูกจริงๆหรอวะว่าอยู่ห้องไหน "

    "เออ ก็จริงของมึง"


    จากนั้นสองหนุ่นก็เดินไปซื้อน้ำที่แคนทีน แล้วก็ได้เจอกับ อัญ ซึ่งเดินมาคนเดียว

    "อ้าว อัญ .. มาคนเดียวหรอ"

    แดนเอ่ยปากถามพร้อมสอดส่องสายตาชะเง้อมองไปทั่ว 

    "จี๊ดมันไปเข้าห้องน้ำจ๊ะ.. ถ้านายจะถามถึงอ่ะนะ "

    อัญตอบกลับมาอย่างรู้ทัน 

    "ละนี่ได้ดูผลสอบรึยัง อัญได้อยู่ห้องไหนหรอ"

    "อัญได้อยู่ห้อง 5 น่ะ...แหะๆ "

    "แล้ว....เอ่อออ"

    แดนไม่แน่ใจว่าควรถามต่อรึเปล่า 

    "จี๊ดมันได้คะแนนสูงลิ่วอ่ะ ... มันได้ห้อง 8 เห้อ...รู้งี้ แอบลอกข้อสอบมันก็ดี"


         ห้อง 8 เหรอ 

    นาทีนั้นแดนรู้สึกหัวใจพองโตขึ้นมาอีกครั้ง จนเผลอยิ้มออกมาแบบไม่รู้ตัว

    แบงค์เห็นแบบนั้นเลยตบไหล่เพื่อนรักเบาๆ

    "มึงยิ้มไรเนี่ย แค่ได้เรียนห้องเดียวกัน ไม่ได้แปลว่ามึงจะจีบเค้าติดซะหน่อย"

    แดนหันไปเถียงเพื่อน 

    "เออน่า.. อย่างน้อยๆก็ถือว่าพระพรหมท่านเมตตาให้กูได้ใกล้ชิดเค้า "

    "ละนี่แดนอยู่ห้อง 8 ด้วยหรอ"

    อัญถามขึ้น

    "ช่าย .. แบงค์ก็ด้วย ... เออนี่อัญ เราถามไรหน่อยได้มะ ?"

    "เ๹ื่๪๫จี๊ดอีกล่ะสิ"

    แดนเกาหัวเขินๆที่ถูกรู้ทัน 

    "นั่นแหละ .. จี๊ดเค้ามีแฟนรึยัง"

    อัญยิ้ม

    "ยังไม่มีหรอก ... อ่อ อัญก็ยังไม่มีเหมือนกันนะ ถ้าอยากรู้น่ะ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า"


    ทั้ง 3 ยืนคุยกันสักพักก็แยกย้าย



    --- ในห้องเรียนวันแรก --- 


    ครูที่ปรึกษาประจำห้องเรียนให้แต่ละคนแนะนำตัว และแล้วก็ถึงคิวของคนที่แดนรอคอย

    "สวัสดีทุกคนค่ะ..ดิฉัน ชื่อ อาภาภรณ์ ชื่อเล่น ชื่อ จี๊ด ยินดีทีได้รู้จักทุกคนค่ะ " 

    แดนนั่งยิ้มกรุ้มกริ่ม จ้องคนที่ยืนอยู่หน้าชั้นเรียนตาแทบไม่กระพริบ

    'ทำไมชอบทำหน้าบึ้งก็ไม่รู้ .. แต่ก็ชอบตอนหน้าบึ้งนี่แหละ ฮ่าฮ่าฮ่า '


    หลังจากทุกคนรายงานตัวกันเสร็จก็เกือบหมดชั่วโมงที่สองของคาบเรียนพอดี  อาจารย์ที่ปรึกษาเลยปล่อยให้นักเรียนทุกคนไปพักผ่อนตามอัธยาศัยได้ 40 นาที เนื่องจากเปิดเรียนวันแรก เลยแค่ให้ทุกคนแนะนำตัวเอง และ แจ้งตารางเรียนของห้องให้ทุกคนทราบ

     

    หลังจากที่แดนเข้าห้องน้ำเสร็จ ก็เดินออกไปยืนที่บริเวณหน้าห้องสมุดเพื่อรอแบงค์ซึ่งกำลังไปซื้อน้ำ

    ทันใดนั้น 

    โครม.... 

    "โอ๊ย / โอ๊ย"

    เสียงร้องดังออกมาพร้อมกัน

    แดนหันไปมองคนที่เดินมาชนเค้าจากด้านข้างอย่างจัง 

    "นี่....เดินยังไง ไม่ได้มองทะ...ทะ..ทางเหรอ"

    ปรากฎว่า คนซุ่มซ่ามที่เดินมาชนเค้า คือ จี๊ด นั่นเอง

    "ขอโทษค่ะ พอดีดูหนังสือเพลินไปหน่อย เลยไม่ได้มองทาง"

    หญิงสาวพูดพร้อมกับลูบหน้าผากตัวเองป้อยๆ เพราะเดินมาชนเข้ากับไหล่ของชายหนุ่มอย่างจัง 

     "เธอเจ็บมั๊ยอ่ะ ลุกไหวรึเปล่า มา...เดี๋ยวเราช่วย"

    แดนพูดพร้อมพยายามพยุงท่อนแขนของหญิงสาวให้ยืนขึ้น

    จี๊ดเงยหน้าขึ้นมามองคู่กรณีในขณะที่กำลังจะลุกยืน

    "นี่..นายเองหรอ ... มายืนเกะกะไรตรงนี้เนี่ย เห็นมั๊ย ทำคนอื่นเจ็บตัวเลย"


    แดนยืนอึ้งอยู่ 10 วิ

    'นี่กลายเป็๞คนผิดเฉยเลยกู !! อะไรของเค้าวะเนี่ย'

    ชายหนุ่มกระพริบตาไล่ความงง 

    "เอ่อ..งั้นเราขอโทษละกัน ที่ยืนให้เธอมาชน"

    หญิงสาวยังคงคอนเซปต์หน้าบึ้ง 

    "เออ..วันหน้าวันหลังไปยืนให้มันไกลๆทางคนเดินหน่อยก็ดี ... รมณ์เสียจริงๆ"

    พูดจบเธอก็เดินจากไป ทิ้งให้ชายหนุ่มยืนงงอยู่ตรงนั้น


    แดนเงยหน้ามองท้องฟ้าแล้วเอ่ยกับตัวเองเบาๆ 


    "นี่มันพรหมลิขิต หรือ เวรกรรมกันแน่วะเนี่ย"