วันประกาศคะแนนผลสอบคัดแยกห้อง
"เฮ้ย มึงสูง .. มึงดูให้กูด้วยดิ๊ กูได้อยู่ห้องไหน?"
แบงค์บอกเพื่อนชายด้วยความหงุดหงิดที่นักเรียนหลายคนมายืนออกันอยู่ที่หน้าห้องประชาสัมพันธ์ของโรงเรียนซึ่งติดประกาศผลสอบคัดแยกห้องอยู่
หลังจากใช้ความสูงเพื่อส่องหารายชื่อ แดนใช้เวลาไม่ถึง 5 นาที ก็หาเจอ
"เอ่อ..กูอยู่ห้อง 8 ว่ะ... ห้องคิง เป็ไปได้ ฮ่าฮ่าฮ่า"
"เอ้า แล้วชื่อกูล่ะ"
"นี่ ! ไอ้แบงค์ มึงอ่ะ ลอกกูแทบจะทั้งดุ้น มึงเดาไม่ถูกจริงๆหรอวะว่าอยู่ห้องไหน "
"เออ ก็จริงของมึง"
จากนั้นสองหนุ่นก็เดินไปซื้อน้ำที่แคนทีน แล้วก็ได้เจอกับ อัญ ซึ่งเดินมาคนเดียว
"อ้าว อัญ .. มาคนเดียวหรอ"
แดนเอ่ยปากถามพร้อมสอดส่องสายตาชะเง้อมองไปทั่ว
"จี๊ดมันไปเข้าห้องน้ำจ๊ะ.. ถ้านายจะถามถึงอ่ะนะ "
อัญตอบกลับมาอย่างรู้ทัน
"ละนี่ได้ดูผลสอบรึยัง อัญได้อยู่ห้องไหนหรอ"
"อัญได้อยู่ห้อง 5 น่ะ...แหะๆ "
"แล้ว....เอ่อออ"
แดนไม่แน่ใจว่าควรถามต่อรึเปล่า
"จี๊ดมันได้คะแนนสูงลิ่วอ่ะ ... มันได้ห้อง 8 เห้อ...รู้งี้ แอบลอกข้อสอบมันก็ดี"
ห้อง 8 เหรอ
นาทีนั้นแดนรู้สึกหัวใจพองโตขึ้นมาอีกครั้ง จนเผลอยิ้มออกมาแบบไม่รู้ตัว
แบงค์เห็นแบบนั้นเลยตบไหล่เพื่อนรักเบาๆ
"มึงยิ้มไรเนี่ย แค่ได้เรียนห้องเดียวกัน ไม่ได้แปลว่ามึงจะจีบเค้าติดซะหน่อย"
แดนหันไปเถียงเพื่อน
"เออน่า.. อย่างน้อยๆก็ถือว่าพระพรหมท่านเมตตาให้กูได้ใกล้ชิดเค้า "
"ละนี่แดนอยู่ห้อง 8 ด้วยหรอ"
อัญถามขึ้น
"ช่าย .. แบงค์ก็ด้วย ... เออนี่อัญ เราถามไรหน่อยได้มะ ?"
"เื่จี๊ดอีกล่ะสิ"
แดนเกาหัวเขินๆที่ถูกรู้ทัน
"นั่นแหละ .. จี๊ดเค้ามีแฟนรึยัง"
อัญยิ้ม
"ยังไม่มีหรอก ... อ่อ อัญก็ยังไม่มีเหมือนกันนะ ถ้าอยากรู้น่ะ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า"
ทั้ง 3 ยืนคุยกันสักพักก็แยกย้าย
--- ในห้องเรียนวันแรก ---
ครูที่ปรึกษาประจำห้องเรียนให้แต่ละคนแนะนำตัว และแล้วก็ถึงคิวของคนที่แดนรอคอย
"สวัสดีทุกคนค่ะ..ดิฉัน ชื่อ อาภาภรณ์ ชื่อเล่น ชื่อ จี๊ด ยินดีทีได้รู้จักทุกคนค่ะ "
แดนนั่งยิ้มกรุ้มกริ่ม จ้องคนที่ยืนอยู่หน้าชั้นเรียนตาแทบไม่กระพริบ
'ทำไมชอบทำหน้าบึ้งก็ไม่รู้ .. แต่ก็ชอบตอนหน้าบึ้งนี่แหละ ฮ่าฮ่าฮ่า '
หลังจากทุกคนรายงานตัวกันเสร็จก็เกือบหมดชั่วโมงที่สองของคาบเรียนพอดี อาจารย์ที่ปรึกษาเลยปล่อยให้นักเรียนทุกคนไปพักผ่อนตามอัธยาศัยได้ 40 นาที เนื่องจากเปิดเรียนวันแรก เลยแค่ให้ทุกคนแนะนำตัวเอง และ แจ้งตารางเรียนของห้องให้ทุกคนทราบ
หลังจากที่แดนเข้าห้องน้ำเสร็จ ก็เดินออกไปยืนที่บริเวณหน้าห้องสมุดเพื่อรอแบงค์ซึ่งกำลังไปซื้อน้ำ
ทันใดนั้น
โครม....
"โอ๊ย / โอ๊ย"
เสียงร้องดังออกมาพร้อมกัน
แดนหันไปมองคนที่เดินมาชนเค้าจากด้านข้างอย่างจัง
"นี่....เดินยังไง ไม่ได้มองทะ...ทะ..ทางเหรอ"
ปรากฎว่า คนซุ่มซ่ามที่เดินมาชนเค้า คือ จี๊ด นั่นเอง
"ขอโทษค่ะ พอดีดูหนังสือเพลินไปหน่อย เลยไม่ได้มองทาง"
หญิงสาวพูดพร้อมกับลูบหน้าผากตัวเองป้อยๆ เพราะเดินมาชนเข้ากับไหล่ของชายหนุ่มอย่างจัง
"เธอเจ็บมั๊ยอ่ะ ลุกไหวรึเปล่า มา...เดี๋ยวเราช่วย"
แดนพูดพร้อมพยายามพยุงท่อนแขนของหญิงสาวให้ยืนขึ้น
จี๊ดเงยหน้าขึ้นมามองคู่กรณีในขณะที่กำลังจะลุกยืน
"นี่..นายเองหรอ ... มายืนเกะกะไรตรงนี้เนี่ย เห็นมั๊ย ทำคนอื่นเจ็บตัวเลย"
แดนยืนอึ้งอยู่ 10 วิ
'นี่กลายเป็คนผิดเฉยเลยกู !! อะไรของเค้าวะเนี่ย'
ชายหนุ่มกระพริบตาไล่ความงง
"เอ่อ..งั้นเราขอโทษละกัน ที่ยืนให้เธอมาชน"
หญิงสาวยังคงคอนเซปต์หน้าบึ้ง
"เออ..วันหน้าวันหลังไปยืนให้มันไกลๆทางคนเดินหน่อยก็ดี ... รมณ์เสียจริงๆ"
พูดจบเธอก็เดินจากไป ทิ้งให้ชายหนุ่มยืนงงอยู่ตรงนั้น
แดนเงยหน้ามองท้องฟ้าแล้วเอ่ยกับตัวเองเบาๆ
"นี่มันพรหมลิขิต หรือ เวรกรรมกันแน่วะเนี่ย"