บทที่ 5
ไม่อยากเป็นางร้ายแล้ว
ปัจจุบัน
"พ่อแม่ เมื่อไหร่ยัยน้องจะฟื้นสักที" เสียงเฮียขุนพลดังขึ้นมาในห้อง ฉันกระพริบตาสองสามทีเพื่อปรับแสง ก็เห็นเพดานสีขาวและพบว่าตัวเองนอนอยู่ภายในห้องผู้ป่วยของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง
"น้ำพริก ฟื้นแล้วหรอลูก ไปตามหมอเร็วตาพล"
ฉันกำลังนิ่งใช้ความคิดจำได้ว่าชั้นะโตึกตายแล้วนิทำไมร่างกายไม่เป็อะไรเลย รู้แค่ว่ามีแผลตรงหัวนิดหน่อยนอกนั้นก็ไม่าเ็ตรงไหน
"แม่ค่ะหนูเป็อะไรคะ"ฉันถามแม่อย่างงๆเพราะสมองของฉันลำดับเหตุการณ์ยังไม่ถูก
"หนูตกบันไดที่ตึกในมหาลัยลูกพ่อกะแม่เป็ห่วงหนูมากเลยนะ หนูสลบไป1 วันเต็มๆ ถึงหมอจะบอกว่าไม่เป็อะไรมากแต่หนูไม่ฟื้นสักที ทุกคนเป็ห่วงหนูมากเลยนะ"แม่พูดพร้อมน้ำตาไหลซึมออกมา
ฉันหลับตาลงทบทวนบางอย่าง์คงเห็นใจฉันสินะ จึงให้กลับมาแก้ไขอดีตที่แสนโหดร้าย ขอบคุณ์จริงๆคงมีแต่ความรักของครอบครัวสินะที่ไม่ว่าตอนไหนก็เป็เื่จริงเสมอคนที่รักฉันมากอยู่ตรงหน้าแท้ๆ กลับไม่เห็นคุณค่า ไปหวังความรักลมๆแล้งๆกับผู้ชายเ้าชู้อย่าง คู่หมั้นเฮงซวยคนนั้น!!
"คนไข้ไม่เป็ไรแล้วพรุ่งนี้ก็กลับบ้านได้แล้วครับ" คุณหมอพูดจบก็หันหลังออกจากห้องไป
"พ่อกับแม่กลับไปพักผ่อนที่บ้านก่อนเถอะครับ เดี๋ยวผมจะอยู่เฝ้าน้องเอง" เฮียขุนพลบอกพ่อกับแม่ที่นั่งกุมมือฉันอยู่
“น้ำพริก หนูดีขึ้นแล้วใช่ไหมลูก”แม่หันมาถามฉันอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
“ดีขึ้นแล้วค่ะพ่อกับแม่ไม่ต้องเป็ห่วงพริกนะคะ”ฉันหันไปตอบแม่ด้วยเสียงที่สั่นพร้อมกับน้ำตาซึมๆออกมา
"งั้นพ่อกับแม่กลับก่อนนะลูกพรุ่งนี้พาน้องกลับบ้านดีๆนะลูก" แม่พูดพร้อมกับมาหอมหน้าผากฉันสลับกับพ่อ แล้วพากันเดินออกไป
"เฮียนี้น้องอยู่เรียนอยู่ปีไหนแล้ว" น้ำพริกถามพี่ชายอย่างเฮียขุนพลเพื่อความชัวร์
"อะไรยัยน้องตกบันไดความจำเสื่อมเลยรึไงเรา"เฮียขุนพลดีดหน้าผากฉันเบาๆหนึ่งที
"โอ้ยน้องเจ็บนะเฮีย โธ่ ก็น้องเช็คเพื่อความแน่ใจไง"
"เราเพิ่งขึ้นปี 2เมื่อไม่กี่วันนี้เอง แล้วไปทำยังไงให้ตกบันไดถ้าไม่ได้ก้อยโทรตามเฮียจะเป็ยังไง บอกเฮียมาสิ"เฮียขุนพลพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง
"เค้าซุ่มซ่ามเองแหล่ะสงสัยจะเดินไม่ระวัง เลยทำให้ตัวเองพลาดตกบันไดลงมาได้พริกสัญญานะว่าจะไม่พลาดให้เื่แบบนี้เกิดขึ้นซ้ำสองอีก"น้ำพริกพูดเสียงสั่น พลางนึกไปถึงเื่ในอดีตที่ผ่านมา
ความจริงเธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตกบันไดตอนไหน และตัวเองทำไมถึงตกบันไดได้แต่เื่นี้คงเป็ฝีมือใครไปไม่ได้นอกจาก
"ก้อย" เพื่อนรักของเธอตลกสิ้นดีเพื่อนที่แอบชอบคู่หมั้นของเธอคอยยุแยงให้เธอจัดการกับผู้หญิงที่ใกล้กับคู่หมั้นแถมยังเป็คนเสนอแผนการให้เธอกำจัดนางเอกอย่าง "น้องเดียร์"
โดยการจ้างผู้ชายมารุมโทรมแต่พระเอกอย่างพี่วินมาช่วยเดียร์ไว้ได้ทัน ผู้ชายพวกนั้นจึงหันมาทำร้ายเธอแทนส่วนเพื่อนสนิทอย่างก้อย ไม่แม้จะมาช่วยแถมยังสะใจที่เธอโดนย่ำยี คิดมาแล้วก็แค้นก้อยมาก ที่ใช้ฉันเพื่อเป็สะพานกำจัดขวากหนามเพื่อตัวเองจะได้เข้าใกล้คู่หมั้นของเพื่อนตัวเอง
"หึต่อไปนี้ฉันจะไม่ยุ่งกับคนพวกนี้อีกเลย" น้ำพริกหลับตาลงพลางคิดในใจ
9K
