เพียงฟ้ากับจอมทัพใช้เวลาด้วยกันอย่างสุขสันต์ พวกเขาใช้เวลาว่างไปกับการสานสัมพันธ์และทำกิจกรรมตู่รักหวานชื่น และไปเที่ยวกับเพื่อนฝูงเป็ครั้งคราว
"มึงก็เห็นใจพวกกูบ้างก็ได้นะ"ภาคินกล่าวพลางกรอกตาให้กับเพื่อนสนิทที่กำลังคุยโทรศัพท์กับแฟนสาวอย่างหวานชื่นด้วยความหมั่นไส้
อรัญผู้เงียบขรึมไม่ได้กล่าวอะไรแต่ก็แอบพยักหน้าเห็นด้วยเงียบๆ ส่วนเมธัสกลับหันไปเย้ยพภาคินที่ยังโสดสนิทอยู่แทน "ช่วยไม่ได้นี่หว่า ก็คนมันมีหวานใจ ไม่เหมือนมึงที่ได้แต่นั่งเหงาเป็หมา"
"เอ้าไอ้เวรนี่!"ภาคินหันกลับมาจ้องหน้าเมธัสอย่างดุร้าย
"ทำไม รับความจริงไม่ได้หรือไง ไอ้หมาโสด..."เมธัสกล่าวด้วยด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ
สุดท้ายภาคินก็ทนไม่ไหววิ่งไล่เมธัสด้วยสีหน้าดำมืดเหมือนก้นหม้อ ปล่อยให้จอมทัพที่พึ่งคุยโทรศัพท์เสร็จหันมองด้วยความงุนงง
กว่าทั้งสองจะวิ่งไล่กันเสร็จก็เหงื่อออกจนชุ่มแผ่นหลัง สุดท้ายสองหนุ่มอีกคนตัวใหญ่อีกคนตัวเล็กก็มานั่งหอบหายใจพิงกันอย่างหมดแรง
เมธัสกับภาคินนั่งพักเหนื่อยอยู่ครู่ใหญ่กว่ากว่าจะออกเดินทางจากจุดนักพบ
ทั้งสี่นั่งรถโดยอรัญเป็คนขับไปจนถึงบาร์เปิดใหม่ ที่เป็จุดหมายปลายทาง ภาคินกับเมธัสที่แอบทะเลาะกันมาตลอดทางดวงตาเป็ประกายรีบเดินลงจากรถอย่างกระตือรือร้น
"เขาว่าที่นี่มีแต่สาวๆแจ่มๆทั้งนั้นเลย"ภาคินกล่าวพลางคิดฝันหวาน
เมธัสกรอกตาอย่างพูดประชดสักคำ แต่กลับถูกหันเหความสนใจไปที่รายการเครื่องดื่มและอาหารที่สวยงามน่ารับแระทานจนน้ำลายสอ
อรัญกับจอมทัพเดินตามมาเงียบๆ ทั้งคู่ไม่ใช่สายดื่มหรือสายเที่ยวจึงไม่ได้มีความตื่นเต้นกระตือรือร้นเหมือนสองคนข้างหน้า ทำเพียงหันมาคุยกันเองเงียบๆว่าจะกินอะไรดีเท่านั้น
ระหว่างที่กำลังคุยกันอย่างออกรส ไม่คาดคิดว่าจู่ๆประตูก็จะถูกเปิดออกมาอย่างกระทันหันพร้อมกับร่างเพรียวระหงที่วิ่งออกมาพร้อมน้ำตานองหน้า
ภาคินใะโหลบจนเซหน้าคว่ำ หญิงสาวเองก็ใเบี่ยงตัวหนีจนเซถลาไปอย่างเสียหลัก สุดท้ายก็เซทับร่างสูงของจอมทัพที่อยู่ถัดมาพอดี
"เป็อะไรไหมครับ"จอมทัพพยุงร่างที่ซบบนอกให้ลุกขึ้น เมื่อแน่ใจว่าอีกฝ่ายตั้งหลักได้แล้วก็เว้นระยะห่างออกมาอย่างเหมาะสม
"ขอโทษค่ะ...ฮึก"หญิงสาวกล่าวเสียกลั้นสะอื้น ใบหน้าสวยงามของเธอเต็มไปด้วยคราบน้ำตา ทำให้เธอดูน่าถนุถนอมจนคนอื่นๆตาพร่าไปชั่วขณะ
"สวย..."ภาคินหลุดปากออกมาอย่างเหม่อลอย ก่อนจะถูกจอมทัพศอกเอวเพื่อเรียกสติ
"อ่อ! เอ่อ...ขอโทษครับ ผมไม่ทันระวัง"ภาคินสะดุ้งก่อนจะได้สติ เขาหันกล่าวขอโทษด้วยความรู้สึกผิดปนเขินอาย
"ไม่เป็ไรค่ะ ฉันเองที่ไม่ระวัง จู่ๆก็พรวดพราดออกมา"เธอกล่าวปนสะอื้น มือเรียวยกขึ้นปาดน้ำตาอย่างลวกๆก่อนจะฝืนยิ้ม
หญิงสาวไม่ได้รั้งรอต่อ เธอฝืนกลั้นสะอื้นอีกรอบก่อนจะเดินจากไปราวกับกำลังหลบหนี
ขณะที่ร่างบางของหญิงสาววิ่งหายลับไปในเงามืด หน้าประตูที่กำลังจะแงมปิดลงก็เปิดออกอีกครั้งอย่างรุนแรงพร้อมร่างสูงโปร่งในสภาพยุ่งเหยิงที่วิ่งออกมาด้วยสีหน้าแตกตื่น
"รริน! รอก่อน คุณเข้าใจผิด"เสียงชายหนุ่มะโดังลั่นไปทั่วลานโดยไม่หยุดฝีเท้า ก่อนแผ่นหลังกว้างจะค่อยๆหายลับตามหญิงสาวไป
...
"เมื่อกี้?..."
"อะไรว้ะนั่น?"
สี่หนุ่มหันหน้ามองกันอย่างพูดไม่ออก เมธัสหยักไหล่ไม่รู้เื่ขณะที่ภาคินส่ายหน้าก่อนจะเลิกสนใจ เดินเข้าไปในร้าน บรรยากาศภายในร้านค่อนข้างคึกคักเต็มไปด้วยแสงสีและเสียงเพลง บนเวทีมีคนหลายคนกำลังโยกย้ายส่ายสะโพกอยู่ บนโต๊ะหลายโต๊ะก็เต็มไปด้วยกลุ่มคนที่นั่งดื่มนั่งคุย
จอมทัพกับอรัญแอบขมวดคิ้วเบาๆกับบรรยากาศโดยรอบ สำหรับพวกรักสงบแบบพงกเขาแล้วสถานที่แบบนี้กลับทำให้รู้สึกรำคาญและไม่สบายใจเสียมากกว่า
ผิดกับเมธัสและภาคินที่ชื่นชอบการปฏิสัมพันธ์กับผู้คนที่มองซ้ายมองขวาด้วยแววตาสนอกสนใจ คนหนึ่งหาโต๊ะเพื่อนั่งและสั่งอาหาร ส่วนอีกคนมองหาสาวๆเพื่อชวนคุยด้วย
สุดท้ายทั้งสี่คนก็หาโต๊ะที่อยู่ด้านในหลบมุมโต๊ะหนึ่งได้ โต๊ะนี้ค่อนข้างอยู่ลึกในมุมอับสายตา แต่ทำให้จอมทัพกับอรัญถอนหายใจโล่งอก สภาพของผู้คนที่นี่นอกจากเมามายแล้วยังส่งสายตายั่วยวนหากันอย่างเบิดเผย ทำเอาทั้งสองรู้สึกขนลุกชันเหมือนเจอของแสลง
โดยเฉพาะจอมทัพที่มีเพียงฟ้าอยู่แล้ว เขายิ่งรู้สึกไม่ชอบใจจนขมวดคิ้วทำหน้าดุปล่อนรัศมีคนเข้าถึงยากมาตลอดทางที่เดิน
เมื่อมาถึงโต๊ะ พนักงานเสิร์ฟก็เดินเข้ามารับออเดอร์ เมธัสมองเมนูอาหารตาเป็ประกายก่อนจะสั่งมาหลายอย่างจนอีกสามคนที่คิ้วกระตุก
สุดท้ายทั้งสามก็ไม่ได้สั่งอะไรนอกจากเครื่องดื่มอีกคนละแก้ว
ใช้เวลาไม่นานเครื่องดื่มก็ถูกเสริ์ฟ ตามมาด้วยอาหารที่ถยอยถูกเสิร์ฟทีละอย่างจนเต็มโต๊ะ เมื่ออาหารมาถึงเมธัสก็เริ่มกินจานละนิดด้วยดวงตาเป็ประกาย เมื่อเจอจานที่ถูกใจก็ตักมากินอีกสี่ห้าคำก่อนจะอิ่ม
อาหารหลายอย่างบนโต๊ะยังถูกกินไม่ถึงหนึ่งในสาม แต่คนสั่งกลับนั่งพิงโซฟาตบท้องด้วยความอิ่มแล้ว จอมทัพหันหน้ามองเพื่อนสนิทอีกสองคนด้วยสีหน้าท้อใจก่อนจะเริ่มตักอาหารกิน
หลังจากกินจนอิ่ม ภาคินก็ลากเมธัสไปหน้าเวทีด้วยดวงตาเป็ประกาย ส่วนอรัญกับจอมทัพสองหนุ่มหน้ามึนก็ได้แต่นั่งจิบเครื่องดื่มอย่างสงบอยู่ที่โต๊ะ
ใครจะคิดว่าทันทีที่จอมทัพลุกขึ้นเพื่อเดินไปเข้าห้องน้ำ จะถูกสาวหลายคนเดินเข้ามาส่งสายตาให้ บางคนก็กล้ามากถึงขนาดเข้ามาเตะตัวทำท่าจะคลอเคลียโดยไม่สนใจสีหน้าบึ้งตึงเลยสักนิด
กว่าจะไปถึงห้องน้ำจอมทัพก็แทบถูกฝังกลบอยู่ในกลิ่นน้ำหอมฉุนกึกจนแทบสำลัก จอมทัพล้างหน้าล้างตาเพื่อตั้งสติจากแอลกอฮอร์ที่เริ่มออกฤทธิ์
ใครจะคิดว่าแม้แต่ในห้องน้ำก็ยังมีหนุ่มสาวบางคนที่กล้าหาญพอจะแอบมานัวเนียกันโดยไม่อายใคร จอมทัพรู้สึกทั้งเหลือเชื่อและหงุดหงิดไปพร้อมกัน รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเดินเข้ามาในสวนสัตว์่ฤดูผสมพันธุ์ไม่มีผิด
อย่างน้อยเขากับเพียงฟ้าก็ทำกันโดยไม่มีคนจำได้....
ใช่ไหมนะ...
จอมทัพกระพริบตางุนงงกับความคิดที่แววเข้ามาในหัว ก่อนจะส่ายหน้าขำกับความคิดจินตนาการแปลกๆของตัวเอง
"สงสัยจะเมาแล้ว..."ถึงขนาดจินตนาการไปว่าตัวเองทำแบบนั้นนอกบ้านเนี่ยนะ...
จอมทัพวักน้ำล้างหน้าอีกรอบก่อนจะเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสมองที่ปลอดโปร่งขึ้นเล็กน้อย คราวนี้เขาแสดงออกอย่างชัดเจน ถึงขนาดที่ยอมทิ้งความเป็สุภาพบุรุษใช้แรงผลักหญิงสาวที่พยายามเข้าหา แสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่เล่นด้วยจนในที่สุด บรรดาหญิงสาวน้อยใหญ่ก็ได้แต่สะบัดก้นจทกไปด้วยสีหน้าบึ้งตึง
จอมทัพกลับมาที่โต๊ะก็พบว่ามีหญิงสาวสวยสองคนกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะ คนหนึ่งกำลังพูดคุยหยอกล้อกับภาคินอย่างสนุกสนาน ส่วนอีกคนกำลังเบียดตัวเข้าหาอรัญที่มีสีหน้าลำบากใจ
จอมทัพเหลือบมองที่นั่งที่เริ่มเบียดเสียด ก่อนจะตัดสินใจนั่งลงข้างๆหญิงสาวที่กำลังเบียดตัวเข้าหาอรัญ โดยพยายามเว้นระยะห่างที่เหมาะสม
กลิ่นน้ำหอมฉุนกึกจนปวดหัวลอยฟุ่งไปทั่ว อรัญที่ถูกหน้าอกนุ่มเบียดอยู่ข้างแขนทำหน้าบึ้งตึง พยายามสลัดตัวออกจากการเกาะแกะของหญิงสาวอย่างเริ่มหมดความอดทน
"หยุดเถอะครับ...เพื่อนผมไม่ชอบ"จอมทัพตัดสินใจเอ่ยปากบอก
เสียงไม่ดังไม่เบาของเขาทำให้บรรยากาศโดยรอบเงียบสนิทในพริบตา ภาคินและหญิงสาวเซ็กซี่อีกคนหันมามองด้วยความสงสัย ขณะที่หญิงสาวผมสั้นร้อนแรงที่ถูกกล่าวถึงก็ตวัดสายตากลับมามองด้วยแววตาหงุดหงิด
แต่ทันทีที่ดวงตาสบเข้ากับใบหน้าหล่อคม ริมฝีปากบางสีแดงชุ่มฉ่ำก็เปลี่ยนเป็รอยยิ้มหวานอย่างยั่วยวน "เพื่อนเธอยังไม่พูดเลย หรือเธออิจฉาหรือเปล่าจ้ะหนุ่มน้อย..."
ร่างบางในชุดเกาะอกเผยให้เห็นหน้าอกอวบอิ่มขยับเข้ามาใกล้จอมทัพอย่างกระทันหัน แขนเรียวบางของเธอคล้องแขนหนาพลางบดเบียดหน้าอกหน้าใจของตัวเองเข้ากันท่อนแขนแกร่งอย่างจงใจ
"ไม่ต้องอายหรอก สามคนพี่สาวก็ไม่ติดหรอกนะ"เธอกล่าวพลางเป่าลมหายใจอุ่นๆที่มีกลิ่นแอลกอฮอร์เบาๆเข้าที่ใบหู
จอมทัพรู้สึกหงุดหงิดจนต้องหัวเราะเสียงต่ำ "ไม่ครับ ผมมีแฟนแล้ว"
"เหรอ...เสียดายจัง...ไม่คิดจะลองกันสักครั้งเหรอจ้ะ อาจจะติดใจพี่สาวจนลืมแฟนไปเลยก็ได้นะ"หญิงสาวกล่าวพลางใช้ปลายเล็บสีแดงสดเขี่ยบนอกเสื้อ
จอมทัพรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะขาดใจตายเพราะความหงุดหงิด รู้สึกเหมือนตัวเองอยู่กันคนละโลกกับหญิงสาวตรงหน้า คุยกันคยละภาษาจนไม่สามารถสื่อสารกันได้เลนสักนิด
"ไม่!! ออกไปจากผม เดี๋ยวนี้!!"จอมทัพตวาดเสียงเข้ม ก่อนจะผุดลุกจทกโต๊ะด้วยสีหน้ามืดครึ้มจนเพื่อนอีกสามคนหน้าเสีย
อรัญไม่ได้พูดต่อ เขาเองก็ทนให้หญิงสาวแตะเนื้อต้องตังมานาน รู้สึกเหมือนถูกลวนลามจนทนอยูาต่อไม่ไหวจึงลุกขึ้นตามจอมทัพออกไปทันที
ภาคินกับเมธัสหันหน้ามองกัน ที่จริงพวกเขาใจเสียั้แ่ตอนที่หญิงสาวผมสั้นเบียดตัวเข้าหาจอมทัพแล้ว ตอนนี้แม้จะมีสาวสวยอยู่ต่อหน้าแต่พวกเขาก็หมดอารมณ์สนุกอย่างสิ้นเชิง
"วันนี้บรรยากาศไม่เป็ใจเลย พวกผมคงต้องกลับก่อนแล้วล่ะ"ภาคินกล่าวด้วยรอยยิ้มลุแก่โทษให้กับหญิงสาวข้างๆ ก่อนจะมองเมินหญิงสาวผมสั้นฝั่งตรงข้ามลุกตามเพื่อนสนิทไปพร้อมกับเมธัส
"แม่งกูบอกเขาแล้วไม่ใช่เหรอว้ะ ว่าไอ้ทัพมันมีแฟนแล้วอ่ะ!!"ระหว่างทางภาคินก็อดไม่ได้ที่จะบ่นกับเพื่อนตัวเล็กด้วยสีหน้าบูดบึ้ง
"เออดิ...เห็นว่ามากับแฟน ตอนแรกกูเลยนึกว่าเขาแค่หยอกไอ้รัญเล่นๆ"เมธัสกล่าวตอบพลางนวดขมับด้วยความท้อแท้ใจ "ถ้ารู้กูคงห้ามแล้ว"
สุดท้ายบรรยากาศสนุกสนานที่คาดหวังไว้ก็จบลงด้วยความรู้สึกขุ่นมัวของคนทั้งสี่คน โชคดีที่ทั้งจอมทัพแชะอรัญต่างก็รู้ว่าเพื่อนสนิทไม่ได้มีเจตนาจึงไม่ได้โกรธเคืองอะไร
"เอาล่ะ นี่ก็ดึกแล้ว ไปขึ้นรถ เดี๋ยวกูไปส่งบ้าน"ภาคินมองนาฬิกาพลางกล่าวด้วยรอยยิ้มขี้เล่นตามปกติ อารมณ์ขุ่นมัวที่เกิดขึ้นค่อยๆคลายตัวลง
"ขอบใจมาก ขับรถดีๆถ้าไม่ไหวก็จอดรถ"
"เออ..รู้แล้ว ทัพมึงนี่เหมือนแม่กูขึ้นทุกวัน"ภาคินบ่นอุบ
"ไอ้ทัพแค่ไม่อยากให้มึงพาพวกกูดับอนาจหรือเปล่า"เมธัสกล่าวหยอก
"มึงนี่ปากชวนตีตลอดเลยนะ"ภาคินกัดฟันตอบด้วยรอยยิ้มที่เหมือนกับแยกเขี้ยว
"ไอ้รัญ...คอยดูพวกมันดีๆ อย่าให้มันฝืน"จอมทัพเลิกหวังกับเพื่อนทั้งสอง จึงหันไปเอ่ยสัมทับกับเพื่อนสนิทอีกคนที่เหลือแทน
อรัญพยักหน้ารับด้วยสีหน้าเรียบเฉย พลางยกมือทำท่า 'โอเค' จากที่นั่งด้านหลัง
จอมทัพเฝ้ามองรถค่อยๆเคลื่อนตัวห่างไปจนพ้นสายตา ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในบ้านด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้าผสมกับง่วงงุนจากแอลกอฮอร์
ทันทีที่หัวถึงหมอน จอมทัพก็ผลอยหลับไปทันทีโดยไม่ทันได้อาบน้ำหรือเปลี่ยนเสื้อผ้า...
4K
