“เมื่อห้าปีก่อน ผมกับสินิทราทำงานเป็ตำรวจด้วยกัน จนกระทั่งคบกันเป็แฟน พวกเรารักกันมาก พอมาวันหนึ่งสินิทราได้รับมอบหมายให้เป็สายให้ตำรวจ เข้าไปทำงานเป็พนักงานเสิร์ฟเหล้าให้กับนายมาร์ค นายมาร์คถูกใจสินิทรามาก ถึงขั้นยอมมอมเหล้าเธอ และถือโอกาสมีความสัมพันธ์กับเธอตอนที่เธอเมา ใน่นั้นผมก็เห็นความผิดปกติของเธอแต่ผมก็ไม่ได้เอะใจอะไร แต่นายมาร์คได้ถ่ายวีดีโอแบล็คเมล์บังคับให้สินิทราไปหามันอีก จนทั้งสองมีความสัมพันธ์กันบ่อยครั้ง และผมก็จับได้ ผมชกหน้านายมาร์คนั่น ซึ่งมันก็เพิ่งรู้ว่าสินิทราเป็ตำรวจและเป็แฟนผม ในตอนนั้นเองสินิทราเผลอปกป้องนายมาร์ค นั่นแสดงให้เห็นว่าเธอเริ่มมีใจให้นายมาร์คไปแล้ว ผมเลยเลิกกับเธอ และไม่ข้องเกี่ยวกับเธออีก ในขณะเดียวกันสินิทราก็เลิกกับนายมาร์คด้วยเช่นกัน” หลินชานเล่า พักกระดกน้ำดื่มแล้วเล่าต่อ
“พอห้าปีต่อมาผมไม่รู้จริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น สินิทรากลับมาหาผม และขอให้ความสัมพันธ์ระหว่างเรากลับมาเหมือนเดิม ผมกลัวตัวเองจะใจอ่อนเลยถือโอกาสที่ทีน่าติดหนี้ผมแล้วบังคับให้คุณมาเป็ภรรยาปลอมๆ ให้ผม ประกอบกับแม่ผมก็อยากได้คุณมาเป็สะใภ้ เื่ทุกอย่างมันก็เลยเป็อย่างที่คุณเห็น” หลินชานกล่าว
“อื้อ ฉันเข้าใจคุณนะคะ แต่ในเมื่อคุณก็ยังรักสินิทราอยู่ คุณก็ควรจะให้โอกาสเธอบ้าง” ลูน่ากล่าว
“แล้วคุณมองออกมั้ยครับว่า สินิทรารักผมหรือเปล่า แววตาของเธอนั้นรักใครกันแน่ ผมหรือนายมาร์คนั่น” หลินชานกล่าวเพราะรู้ว่าลูน่ามีความรู้ด้านจิตวิทยา
ลูน่าหลับตาระลึกถึงตอนที่สินิทรากับนายมาร์คเผชิญหน้ากัน เธอมองออกว่ามันไม่ใช่ความเกลียดชัง แต่สินิทรารู้สึกน้อยใจนายมาร์คเสียมากกว่า พอเธอลืมตา ก็เลยพูดว่า “แล้วคุณจะยอมเสียเธอให้นายมาร์คหรอคะ”
“ถึงสินิทราอยู่กับผม ก็ไม่มีทางมีความสุขหรอกครับ อีกอย่างผมสืบรู้ว่าสินิทราท้องกับนายมาร์คได้หนึ่งเดือนแล้ว คิดว่านายมาร์คคงยังไม่รู้ ไม่งั้นมันคงไม่กล้ามีความสัมพันธ์กับเธอ่ตั้งครรภ์หรอก” หลินชานกล่าว
“แล้วคุณทำไมไม่บอกฉันเื่นี้คะ ฉันดันวางแผนให้คนในตลาดรุมด่าเธอ ความเครียดมันมีผลต่อเด็กในท้องด้วยนะคะ” ลูน่ากล่าว
“ผมได้แค่เตือนคุณครับ แต่ผมเปิดเผยเื่ราวรักซับซ้อนนี้ให้คุณรู้ไม่ได้ ครั้งนี้ผมยอมเปิดเผยเพราะคุณมาเห็นกับตาตนเอง และคุณก็รู้จักนายมาร์คนั่นด้วย” หลินชานกล่าว
“ฉันขอโทษค่ะ ครั้งนี้ฉันผิดจริงๆ แต่ฉันจำเป็ต้องวางแผนช่วยนายมาร์ค เพราะฉันมองออกว่าเขารักสินิทรามาก แต่ที่กระทำรุนแรงกับเธออาจเป็เพราะเขาหึงหวงเสียมากกว่า” ลูน่ากล่าว
“ผมก็ขอให้คุณทำได้สำเร็จก็แล้วกัน พวกเรากลับกันก่อนเถอะครับ” หลินชานกล่าว
ลูน่าเริ่มรู้สึกสงสารหลินชาน โดยแท้จริงแล้วเขายังรักสินิทราอยู่จริงๆ แต่ที่ยอมคืนดีด้วยไม่ได้ก็เพราะสินิทราเป็ของคนอื่นไปแล้วนั่นเอง
**********************************************************
เช้าวันรุ่งขึ้นสินิทราแอบกลับมาที่บ้านของหลินชาน สภาพของเธออ่อนเพลียมาก เธอทำตัวลับๆ ล่อๆ กลัวมีคนมาเห็นเธอในสภาพแบบนี้
แต่ก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาของลูน่าได้
ถึงกระนั้นลูน่าและหลินชานก็ทำตัวเป็ปกติ ทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้เกี่ยวกับเื่ราวของสินิทรา เมื่อทั้งสามนั่งทานอาหารเช้าเสร็จ หลินชานเลยประกาศบอกว่าคืนนี้จะมีงานเลี้ยงสำหรับคนในวงการธุรกิจและแวดวงไฮโซ ให้ลูน่าและสินิทราเตรียมตัวสำหรับคืนนี้
“ฉันมีชุดแล้ว งั้นคุณก็พาสินิทราไปเลือกซื้อชุดเถอะค่ะ” ลูน่ากล่าว
สินิทรายิ้มให้กับความคิดของลูน่า เลยว่า “ขอบคุณนะลูน่า ใช่ค่ะ ฉันยังไม่มีชุด พี่ช่วยพาไปซื้อหน่อยนะคะ”
“ก็ได้ครับ เดี๋ยวพี่พาไป” หลินชานกล่าว
หลินชานพาสินิทราไปที่ห้างเพื่อเลือกซื้อชุดราตรี และพาไปทำผมแต่งหน้า
ทางด้านลูน่ารีบติดต่อนายมาร์คทันที
“มีอะไรอีกปิ่นเพชร หรือว่า passport มีปัญหาน่ะ” นายมาร์คกล่าว
“เปล่า ฉันจะบอกนายว่าสินิทราท้อง” ปิ่นเพชรในคราบลูน่ากล่าว
“อะไรนะ เธอรู้จักสินิทราด้วยหรอ แล้วเธอท้องกับใครล่ะ คงจะเป็นายหลินชานล่ะสิ” นายมาร์คกล่าว
“นายหลินชานไม่ได้มีความสัมพันธ์กับสินิทราเลย นายคิดว่าเธอจะท้องกับใครถ้าไม่ใช่นาย” ปิ่นเพชรกล่าว
“อะไรนะ สินิทราท้องกับฉันงั้นหรอ” นายมาร์คใ
“ผู้หญิงอย่างสินิทรา เธอไม่ได้มีความสัมพันธ์กับใครง่ายขนาดนั้นหรอกนะ และเธอคงจะน้อยใจมาก หากชายคนนั้นปรักปรำเธอว่าท้องกับคนอื่นน่ะ” ปิ่นเพชรกล่าว
“ถึงสินิทราจะท้องกับฉัน แต่สินิทราต่างหากที่ไม่อยากให้ฉันเป็พ่อของลูกเธอ” นายมาร์คกล่าว
“แล้วทำไมนายไม่พิสูจน์ล่ะ” ปิ่นเพชรกล่าว
“พิสูจน์ยังไง” นายมาร์คสงสัย
ปิ่นเพชรบอกแผนการให้นายมาร์ครับรู้ แล้วก็วางสายไป
**********************************************************
ณ งานเลี้ยงที่โรงแรมแห่งหนึ่ง
ลูน่าเดินควงแขนหลินชานเข้าไปในงาน โดยปล่อยให้สินิทราเดินตามหลังมาอย่างหน้าบูด ลูน่ารีบผละตัวขอเข้าห้องน้ำ สินิทราสบโอกาสเลยรีบควงแขนหลินชานแทน
แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น อยู่ดีๆ นายมาร์คที่อยู่ในงานอยู่แล้ว ก็ถูกยิงสามนัดติดต่อกัน
เขาล้มหงายไปกับพื้นมีเืนองเต็มไปหมด
สินิทรามองเห็นนายมาร์คถูกยิง เธอใสุดขีด วิ่งเข้าไปหานายมาร์คอย่างไม่มีสติ
“ทำใจดีๆ ไว้นะนายมาร์ค ฉันจะไปเรียกรถพยาบาล” สินิทรากล่าว
“ผมไม่ไหวแล้ว สินิทรา ดูแลตัวเองดีๆ ด้วยนะ” นายมาร์คกล่าว
“ไม่ได้นะ นายทิ้งฉันกับลูกไม่ได้นะ ฉันท้องกับนาย นายจะต้องรับผิดชอบฉันด้วย อดทนหน่อยนะ พวกเรากำลังเรียกหมอให้มาดูอาการแล้ว อย่าทิ้งฉันไปเลยนะ ฉันรักนาย ได้ยินมั้ยว่าฉันรักนายน่ะ ฮือ ฮือ” สินิทราร้องไห้
“ผมก็รักคุณมาก แต่” นายมาร์คพูดไม่จบเพราะถูกกอด
สินิทราเข้าไปกอดนายมาร์คโดยที่เธอไม่กลัวเปื้อนเื ทุกคนพากันมุงดู และกำลังจะมีคนโทรเรียกรถพยาบาลอยู่แล้ว
แต่ปิ่นเพชรจ้างพนักงานโรงแรมไปประกาศบอกทันที “ขอโทษด้วยครับนี่เป็การแสดงครับ พวกเราล้อคุณเล่น"
สินิทราได้ยินดังนั้นเลยรีบลุกออกจากตัวของนายมาร์คก็เห็นนายมาร์คยิ้มกรุ้มกริ่ม เธอตีไปที่ไหล่ของเขา “นายกล้าแสดงละครหลอกฉันได้ยังไง นายมันบ้าที่สุด”
“ในที่สุดผมก็รู้สักทีว่าคุณรักผม และลูกก็เป็ลูกของผม” นายมาร์คลุกขึ้นมากอดสินิทราอย่างรักใคร่ และกล่าวอีกว่า “ผมจะไม่ยอมทิ้งคุณกับลูกไปไหนแล้วครับ ผมรักคุณมากจริงๆ แต่งงานกับผมนะ”
สินิทราพยักหน้าด้วยความเขิน เธอรู้สึกว่าตอนนี้เธอสมหวังในความรักเสียที
ทุกคนในงานก็ร่วมแสดงความยินดี คอยตบมือให้
ทั้งคู่เดินไปหาหลินชาน ซึ่งเขาเองก็ยิ้มให้กับทั้งคู่
“ขอโทษนะคะพี่ ที่ใช้พี่เป็เครื่องมือประชดนายมาร์ค” สินิทรากล่าว
“พี่รู้อยู่แล้ว แต่ต่อไปอย่างทำอย่างนี้อีก มันเป็การล้อเล่นกับความรู้สึกของผู้อื่น” หลินชานเตือน
“ค่ะ ต่อไปฉันจะไม่ทำอย่างนี้อีก” สินิทรากล่าว
นายมาร์คพยักหน้าให้หลินชานแบบรู้กัน เพราะยังไงทั้งสองก็ยังคงมีมิตรภาพให้กันเหมือนเดิม
หลินชานรู้ทันทีว่านี่เป็แผนการของลูน่า ซึ่งเธอทำได้สำเร็จแล้ว และเขาจะต้องปล่อยเธอไปตามสัญญา แต่ทำไมเขากลับรู้สึกใจหายยังไงชอบกล ที่เขากำลังจะสูญเสียลูน่าไป
**********************************************************
เ้าของบ่อนที่ชื่นชอบลูน่า เห็นกับตาว่าลูน่าเป็คนยิงะุปลอมใส่นายมาร์คนั่น เลยว่า “คุณยิงปืนแม่นมากเลยนะลูน่า”
“คุณเห็นหรอคะว่าฉันเป็คนยิงน่ะ” ลูน่ากล่าว
“คุณทำเอฟเฟ็คเหมือนมากเลยนะครับ ทั้งเื ทั้งการยิง ราวกับมืออาชีพ ผมอยากให้คุณไปเป็ภรรยาผมจังเลยครับ เสียดายที่คุณภรรยาของนายหลินชานแล้ว" เ้าของบ่อนกล่าว
ลูน่ายิ้มให้ และกำลังจะเดินผละออกไป แต่เ้าของบ่อนรีบจับมือซ้ายของลูน่า พร้อมดึงมือ และจูบหลังมือของเธอ จนลูน่าใรีบดึงมือกลับมา
“นี่คุณ” ลูน่าใ
“เป็ภรรยาได้ยังไง ในเมื่อคุณก็ไม่ได้สวมแหวนที่นิ้วนางเลย” เ้าของบ่อนจับผิด
“ฉันถอดเก็บไว้เพราะกลัวหายค่ะ” ลูน่าโกหก
ทางด้านหลินชานที่เห็นเ้าของบ่อนจูบมือลูน่า เขาถึงกับเดือดดาลเพราะความหึงหวง รีบเดินเข้าไปโอบไหล่ภรรยา และพากลับขึ้นรถทันที
“นี่คุณงานเลี้ยงเพิ่งเริ่มเองนะคะ ทำไมถึงรีบกลับ” ลูน่ากล่าว
“คุณยังอ่อยไม่พออีกหรอครับ” หลินชานกล่าวด้วยความโกรธ
“คุณว่าไงนะ” ลูน่าโมโห
“คุณก็รู้ตัวนี่ว่าคุณมีสามีอยู่แล้ว ยังไปอ่อยเ้าของบ่อนนั่นอีก” หลินชานกล่าว
“นี่คุณกำลังดูถูกฉันอยู่นะคะ คุณหลินชาน” ลูน่ากล่าว
เมื่อคนขับรถขับมาถึงบ้าน ลูน่าซึ่งโกรธกับคำพูดดูถูกนั้นมาก เลยรีบเดินหนีจะขึ้นไปบนห้อง
หลินชานวิ่งตามอย่างรวดเร็ว พอถึงห้อง เขารีบดึงลูน่าเข้าไปในห้องของเขา
ลูน่าใในการกระทำของหลินชาน ว่าเขาเกิดบ้าอะไรขึ้นมา “คุณผิดหวังในความรักจากสินิทราก็อย่านำมาลงที่ฉันแบบนี้สิคะ”
“คุณเป็ของผมลูน่า” หลินชานดึงลูน่าเข้ามาจูบ
ลูน่าพยายามดิ้น แต่มันไม่เป็ผล เพราะสู้แรงของหลินชาน เธอเลยแกล้งยินยอมให้เขาจูบ
ลูน่ารอทีเผลอ เลยรีบยกเข่าขึ้นกระแทกหว่างขาของหลินชานเข้าอย่างจัง พร้อมกับทุ่มเขาไปกองกับพื้น
หลินชานเจ็บส่วนนั้นและจุกมาก อยู่ในสภาพนอนหงาย
ลูน่า รีบนำกระบอกฉีดยา ฉีดยานอนหลับให้กับหลินชาน
“คุณรู้มั้ยว่า ฉันเกลียดคนทรยศ และที่เกลียดมากที่สุดคือผู้ชายที่ชอบรังแกผู้หญิง ผู้ชายอย่างคุณสูญพันธุ์ไปได้ก็ดี” ลูน่าพูดจบก็รีบเดินหนีไป ปล่อยให้หลินชานนอนกับพื้นอย่างนั้น
หลินชานง่วงนอน ตาค่อยๆ ปิด เขาเห็นลางๆ ว่าลูน่ากำลังเดินออกไปจากชีวิตของเขา
1K
