ตอนที่ 31 เสี่ยวอิ๋นออกล่า (2)
ถังเหอสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของเสี่ยวอิ๋นเช่นกัน รีบร้องขึ้นว่า “อย่าวิ่งไปไกลมากนะ ที่นี่อันตรายมาก เข้าใจไหม”
“อ๋าว…” เสี่ยวอิ๋นวิ่งไปพลางตอบหนึ่งคำไปพลาง
สำหรับมันแล้ว ที่นี่ไม่ได้มีอันตรายสักเท่าไร มันไม่มีอะไรต้องกังวลเลยสักนิด
“นี่คือผักกูด เป็นผักป่าที่พบได้ง่ายที่สุดในป่าครับ มีรสชาติเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวเหมือนเห็ดเลย บางคนชอบกินมาก แต่บางคนก็ไม่ชินกับรสนี้สักทีเหมือนกัน อีกเดี๋ยวทุกคนก็ลองชิมตามความชอบของตัวเองนะครับ” ถังเหอพูดขณะจัดการกับผักกูดแล้วโยนลงไปผัดใส่กระทะอย่างรวดเร็ว นอกจากน้ำมันกับเกลือก็แทบไม่ได้ใส่เครื่องปรุงอื่นๆ เลย
ถังเหอแบ่งผักกูดที่ผัดแล้วเป็นสองส่วน ส่วนเล็กๆ แบ่งไว้บนจาน วางไว้บนโต๊ะอาหารแบบพกพาที่นำมาด้วยให้เหล่าแฟนคลับลองชิม ขณะที่อีกส่วนใหญ่ๆ เก็บไว้ในกล่องรักษาความสด ซึ่งจะเป็นมื้อเที่ยงของเขากับเสี่ยวอิ๋น
กว่าถังเหอจะทำอาหารทุกอย่างเสร็จหมดก็คงใช้เวลาไม่น้อย อาหารจานที่ทำไปก่อนคงจะเย็นชืดหมด โชคดีที่มีกล่องรักษาความสดอยู่
กล่องรักษาความสดในยุคนี้เป็นนวัตกรรมที่ยอดเยี่ยมมากจริงๆ ขอแค่ใส่อาหารลงไปในกล่อง เมื่อนำออกมาก็จะอยู่ในสภาพเดิมเหมือนตอนใส่เข้าไปไม่มีผิด จะไม่เย็นชืดหรือเสีย สะดวกมากๆ
อาหารอย่างที่สองคือหัวไชเท้าตุ๋นซีอิ๊ว อาหารจานนี้ใส่น้ำมันและเกลือเยอะ ตรงข้ามกับผัดผักกูดอย่างสิ้นเชิง แต่จับคู่กินทั้งสองจานด้วยกันกลับเข้ากันได้ดีมาก โดยเฉพาะหัวไชเท้าตุ๋นซีอิ๊วที่กินกับข้าวสวยแล้วสุดยอดมาก อร่อยจนหยุดกินไม่ได้
ถังเหอไลฟ์อย่างมีแบบแผน จนกระทั่งเมื่อเขาเตรียมจะย่างเห็ด เสี่ยวอิ๋นที่ไป ‘เล่นสนุก’ ในป่าก็กลับมา และยังเอา…สินสงครามของมันมาด้วย
“อ๋าว อ๋าว…” เสี่ยวอิ๋นวางไก่ป่าตัวหนึ่งที่ถูกกัดดับลมหายใจไปแล้วลงตรงหน้าถังเหอ แล้วส่งเสียงร้องเรียกเขาเหมือนกำลังขอความดีความชอบ
ถังเหอย่อตัวลงนั่งตรงหน้าเสี่ยวอิ๋น ลูบหัวมันแล้วถามอย่างนุ่มนวล “นี่นายจับมาเหรอ”
“อ๋าว…” เสี่ยวอิ๋นรับพยักหน้าตอบรับ
ถังเหอยิ้มตาหยี เอ่ยชมว่า “เสี่ยวอิ๋นเก่งมาก เดี๋ยวจะทำไก่ตุ๋นเห็ดให้นายนะ”
“อ๋าว!” เสี่ยวอิ๋นตื่นเต้นจนวิ่งวนเป็นวงกลมอย่างหยุดไม่อยู่ จากนั้นก็รีบวิ่งเข้าป่าไปอย่างรวดเร็วอีกครั้ง ถังเหอและเหล่าผู้ชมทั้งหลายในห้องไลฟ์เองต่างก็มองตามร่างของเสี่ยวอิ๋นไปเช่นกัน
ไม่นานนัก เสี่ยวอิ๋นก็คาบเหยื่อวิ่งมาหาถังเหออย่างรวดเร็วอีกครั้ง
เพราะเหยื่อตัวนั้นตัวใหญ่เกินไปจึงบังเสี่ยวอิ๋นไปเสียมิดเลย มองจากมุมมองของถังเหอแล้วเหมือนมีเหยื่อที่คอหัก เบิกตาโพลงกำลังปรี่เข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว
ภาพนี้กล่าวได้ว่าขนพองสยองเกล้าสุดๆ
‘แม่เจ้า ฉันแค่ลุกไปรินน้ำแก้วเดียว แต่พอกลับมาก็เห็นหน้าโชกเลือดหันมาทางฉัน ฉันตกใจจนอุทิศน้ำทั้งแก้วให้โต๊ะไปแล้ว’
‘โอ๋ๆ นะเม้นบน ฉันก็เกือบคิดแล้วเหมือนกันว่ามาผิดห้องไลฟ์ นึกว่าไปอยู่กับทางเจ้าของห้องน่ากลัวๆ ซะแล้วน่ะ’
‘ฮ่าๆ…พวกเธอเม้นบนอยากให้ฉันหัวเราะจนตาย จะได้สืบทอดมรดกของฉันหรือไง ฉันนี่แหละที่จ้องจอมาแต่แรก นั่นเป็นเหยื่อที่เสี่ยวอิ๋นจับมาได้ต่างหาก’
‘เสี่ยวอิ๋นจะเก่งเกินไปแล้ว หน้าตาก็น่ารัก ขายความน่าเอ็นดูยังไม่พอ ยังล่าเหยื่อเป็นอีก เทียบกับมันแล้วฉันทำอะไรไม่ได้เลย มิน่าล่ะพี่ชายถึงเลือกเสี่ยวอิ๋นเป็นสัตว์เลี้ยง’
เพราะการปรากฏตัวของเสี่ยวอิ๋น ห้องไลฟ์จึงถูกซับกระสุนรัวกระหน่ำอีกครั้ง
หลังจากเสี่ยวอิ๋นคาบเหยื่อมาตรงหน้าถังเหอก็พุ่งตัวออกไปอีกครั้ง จากนั้นมันก็กลับมาพร้อมเหยื่อในปากอีกตัว พุ่งตัวออกไปอีก แล้วก็กลับมาอีก ไปๆ มาๆ รวมแล้วหกรอบ จนตรงหน้าถังเหอเต็มไปด้วยเหยื่อสารพัดรูปแบบ
แรกเริ่มเหล่าแฟนคลับพากันแตกตื่นและแปลกใจที่เสี่ยวอิ๋นล่าเหยื่อได้ แต่ภายหลังพอเห็นหลายครั้งเข้าก็ค่อยๆ กลายเป็นชินชา
‘เหอะๆ…ล่าเหยื่อได้แล้วไงล่ะ’
‘เหอะๆ…ล่าเหยื่อได้แล้วไงล่ะ’
‘เหอะๆ…ล่าเหยื่อได้แล้วไงล่ะ’
‘เหอะๆ…ล่าเหยื่อได้…สุดยอดมากจริงๆ นั่นแหละ เสี่ยวอิ๋นได้โปรดเก็บฉันไปเลี้ยงหน่อย’
เหล่าแฟนคลับตาร้อนกันอีกแล้ว แต่ครั้งนี้เป้าหมายของมะนาวลูกนี้ไม่ใช่เสี่ยวอิ๋น แต่เป็นเจ้าของช่องคนโปรดของพวกเธอเอง
เห็นเพียงเสี่ยวอิ๋นดันเหยื่อใต้เท้าของมันมาหาถังเหออย่างสุดกำลังพร้อมกับเสียง ‘อ๋าว’ เหมือนกับจะบอกว่าให้เหยื่อพวกนี้กับถังเหอหมดเลย
‘ตอนนี้ฉันตะหงิดใจชอบกล รู้สึกเหมือนพี่ชายถูกเสี่ยวอิ๋นเก็บไปเลี้ยงอยู่’
‘เม้นบน ไม่ใช่แค่คุณคนเดียวหรอก’
‘วันนี้ฉันก็ยังคงเป็นภูตมะนาวเหมือนเดิม ทำไมเรื่องดีๆ แบบนี้ต้องไปเกิดกับคนอื่นทุกทีกันนะ ฉันก็อยากถูกสัตว์เลี้ยงแบบนี้เก็บไปเลี้ยงแล้วกลายเป็นเจ้านายที่เกาะสัตว์เลี้ยงกินไปวันๆ อย่างมีความสุขเหมือนกันนะ’
‘พวกเม้นบนน่ะตื่นได้แล้ว พี่ชายก็ไม่ได้เกาะสัตว์เลี้ยงกินนะ ที่เสี่ยวอิ๋นหามาให้ต่างก็เป็นวัตถุดิบดิบๆ ทั้งนั้น การจะทำอาหารอร่อยถูกปากก็ยังต้องอาศัยพี่ชายนะ!’
‘เหมือนการทำพันธสัญญาเลย คนโดดเด่นก็เข้าคู่กับสัตว์เลี้ยงที่เก่งกาจ เล่นเอาซะอิจฉาไม่ลง คงได้แต่ยอมรับแล้วละ’
ไม่รู้ว่าตอนนี้แฟนคลับทั้งหลายในห้องไลฟ์ของเขากลายเป็นภูตมะนาวกันไปเท่าไร แต่อย่างน้อยที่สุดในตอนนี้ถังเหอก็ซาบซึ้งใจมากแล้ว
เสี่ยวอิ๋นอาจจะจับเหยื่อเหล่านี้มาเพราะตัวเองอยากกินเองก็ได้ แต่ไม่ว่า จะด้วยเหตุผลอะไร การที่เสี่ยวอิ๋นเอาพวกมันมาให้เขาก็เท่ากับว่าเชื่อใจเขาแล้ว เขาดีใจมากเลย