" สวัสดีครับท่านมาควิส ผมอยากจะสอบถามเกี่ยวกับเื่ของลูกสาวของท่านว่าเธอยังไม่ได้แต่งงานหรือมีคู่หมั้นใช่ไหมครับ?" การปรากฏตัวของเขาในครั้งนี้ มาเพื่อที่จะสอบถามและรับตัวเ้าสาวไป ให้ได้เร็วที่สุด เพราะเขากลัวมากก็พ่อของเขาจะจากไปก่อนที่จะได้เห็นหน้าของเธอคนนี้" เพราะเธอเหรอครับ ตอนนี้เธออยู่ชั้นใต้ดินเดี๋ยวผมจะไปเรียกมาให้นะครับ" สังเกตจากอากัปกิริยาของท่านมาควิส หรือจะเป็พวกโลภมาก รักและหลงในเงินทอง อีกฝ่ายคงจะประจบจนเขารำคาญแน่ๆ และตัวเขาเองก็หวังว่าขอให้เลดี้ที่เขามาเพื่อรับตัวคนนี้ไม่เป็เหมือนกับพ่อของเธอ
ในตอนนี้ในคฤหาสน์ตระกูลมาควิสกำลังเกิดความวุ่นวาย เพราะตัวของคุณหนูบุตรีตระกูลมาควิสกำลังอาละวาด หลุดจากการคุมขัง ในห้องคุมขังใต้ดิน เนื่องจากพ่อของเธอใช้เธอเป็ที่ระบายอารมณ์และทดลองยา ต่างๆ จึงทำให้ต่วงเธอนั้นมีความสามารถพิเศษแตกต่างจากมนุษย์โดยสิ้นเชิงเหลือไว้เพียงแค่รูปร่าง ที่คล้ายคลึงกับมนุษย์อย่างหาที่สุดไม่ได้ หากไม่ตรวจสอบดีๆ ก็อาจจะไม่รู้เลยว่าเธอนั้นถูกเปลี่ยนแปลงไปจนร่างกายไม่เหมือนมนุษย์อีกแล้ว ทั้งพละกำลังที่มหาศาลด้วยร่างกายที่บอบบางการทนทานยาทุกชนิด ที่จะส่งผลเสียต่อร่างกาย ทั้งยาพิษ หรือเป็สารอันตรายต่างๆ ก็จะไม่ส่งผลกับตัวเธอ การฟื้นฟูร่างกายอย่างรวดเร็ว าแต่อให้จะเป็าแที่โดนกรีดโดนแทง หรือแขนขาที่ขาดไปแล้วก็จะงอกกลับขึ้นมาใหม่ รักษาจนสนิท และหากส่งเธอ โดนกระตุ้นเข้ามากๆก็จะสติหลุด ได้กลายเป็เหมือนสัตว์ประหลาดหรืออสูรกายที่อาละวาดคลุ้มคลั่งคุมสติตัวเองไม่ได้ เนื่องจากความเ็ปความเครียดความแค้น ความเศร้า ความเหงาความโหยหา และความโกรธ ก่อให้เกิดความรู้สึกวิปลาสเล็กๆในตัวเธอ จนในวันนี้เธอทนไม่ไหวอีกแล้วเธอจะปลดปล่อยให้เต็มที่ ความรู้สึกต่างๆที่เก็บนำเอาไว้ในใจปะทุออกมาบนูเาไฟที่กำลังรอวันะเิ
" กรี๊ดคุณหนูบ้าไปแล้ว!!!" สาวใช้คนหนึ่งรีบวิ่งออกมาเลยไม่สน หรือว่าจะมีบุคคลผู้สูงส่งยืนรอ อยู่หน้า ทางเข้าคฤหาสน์ เธอวิ่งออกมายังไม่คิดชีวิตเหมือนกับว่าข้างในนั้นมีสิ่งที่อันตรายจนสามารถเอาชีวิตเธอได้อยู่ และไม่เพียงเท่านั้นคนรับใช้ เราบุคลากรและ คนที่อยู่ในคฤหัสถ์ตอนนั้นก็กำลังทยอยวิ่งออกมาจากคฤหาสน์เหมือนกับมดรังแตก ตอนนี้เกิดเหตุชุลมุนขึ้นในคฤหาสน์มีเสียงกรีดร้อง ดังกล่าวถึงกลางวันไปทั่ว ตรงคฤหาสน์ ดูเหมือนจะโดน อะไรหนักๆทุก อยู่ข้างในตลอดเวลา เหมือนมี คนกำลังเดินและกำลังเอาอะไรสักอย่างทุกไปที่ตัวกำแพงคฤหาสน์ จนบัดนี้คฤหาสน์ พังไม่เหลือชิ้นดีต่อไป" นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน?" ตัวของไคโร รู้สึกใและแอบวิตกกังวล ว่าจะเกิดอะไรขึ้นข้างใน กันแน่ถึงทำให้เราคนรับใช้ รวมถึงคนที่อยู่ในคฤหาสน์ทั้งหมดออกมา จากคฤหาสน์ด้วยสภาพแตกตื่น ได้ขนาดนี้" นี่มันเกิดอะไรขึ้น เ้า ช่วยอธิบายให้ข้าฟังที ว่าข้างในนั้นมันเกิดเื่อะไรกันแน่?!" เกรซถามกับคนรับใช้คนหนึ่งที่กำลังหน้าเสีย พร้อมกับยืนนิ่ง เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่สักอย่าง" ยัยนั่นอาละวาด คราวนี้คงจะไม่ใช่เล่นๆ มีคนตายข้างในนั้น!!?" เมื่อไคโรได้ยินดังนั้นก็รีบวิ่งเข้าไปในคฤหาสน์ ไม่รอช้า ตัวของเกรซเองก็ต้องวิ่งตามเข้าไปด้วยเพื่อปกป้องผู้เป็นาย และเพื่อนของเขา
" โถ่เว้ย!! แค่จะมารับเ้าสาวเกิดเื่ขึ้ในคฤหาสน์เ้าสาวซะได้!!... นี่มันอะไรกัน???" ภาพตรงหน้าที่ไคโรได้เห็นตอนนี้ คือภาพของหญิงสาวที่คล้ายคลึง กับในใบเอกสารแนะนำตัว ที่เขา หยิบขึ้นมาดู หลายต่อหลายครั้ง เพื่อเป็การยืนยัน ให้สามารถจำหน้าของบุคคลในภาพได้ ใช่แล้ว คนๆนั้น ไม่ใช่ใครอื่น เธอคือเ้าสาวของเขานั่นเอง ที่ตอนนี้กำลังชุ่มไปด้วยเืดวงเธอโดนหุ้มด้วย ผ้าสีขาวบางๆ หากแสงส่องเข้าถึงมากกว่านี้อีกนิด ก็สามารถเห็นเดินร่างทั้งหมดของเธอได้ แต่สิ่งที่ตอนนี้เขา มั่นใจได้ว่ามันคือเื่จริงก็คือสภาพของหญิงสาวตรงหน้าที่ถือแขน ที่ขาดอยู่ของใครสักคน และเืที่อาจชุ่มเต็มใบหน้า และมือทั้งสองข้างของเธอ ในปากเหมือนมีเศษชิ้นเนื้อ ยังคาอยู่ เหมือนว่าเธอจะกัดหรือกระชากเนื้อของใครสักคนแล้วมันยังติดค่าอยู่ในปากของเธอ กลิ่นสนิมคลุ้งไปทั่วโถงทางเดิน สภาพของหญิงสาวตรงหน้านั้น ทั้งน่ากลัว และน่าใ ไม่คิดเลยว่าหญิงสาวตรงหน้าที่ตัวผมบาง จะสามารถฉีดกระชากและฆ่าผู้คนได้เป็จำนวนมากถึงขนาดนี้ ตอนนี้เองดูเหมือนว่าเธอจะได้รับาเ็ที่คอโดนเส้นเืใหญ่ เืที่ของเธอนั้นไหลไม่หยุดแต่ดูเหมือนตัวแผลเอง จะค่อยๆสมานอย่างช้าๆจนตัวของเขา ก็ไม่สังเกตเห็น ว่าเืค่อยๆไหลน้อยลงเรื่อยๆเรื่อยๆ" ศพที่ 12 ศพที่ 13 งั้นศพต่อไปคือนายหรือเปล่า?" ตัวของไคโรยังใกับภาพตรงหน้าอยู่ แต่ตัวเขาก็ตั้งสติและตอบกลับเธอคนนั้นอย่างเยือกเย็นว่า" ไม่ใช่ ฉันคือคนจาก ตระกูลดยุกปาลัวร์ สามีของเธอต่างหาก" หลังพูดจบตัวของหญิงสาวตรงหน้าเหมือนยืนครุ่นคิดอยู่สักพัก ดูเหมือนว่าเธอเองก็จะใเหมือนกันที่ได้ข่าว อีกทีว่าตัวเองนั้นได้แต่งงานไปแล้ว" ฉันแต่งงาน? สามี ฆ่าไม่ได้?" ไคโร ไม่เพียงแค่ยืนดูเท่านั้น เขาก็ค่อยๆเดินเข้าไป ใกล้เธอ ยังไม่ได้รีบ เหมือนกับว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า ไม่ใช่สิ่งที่แปลกใหม่ ไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว เขายังควบคุมลมหายใจจังหวะการเต้นของหัวใจ และสติเอาไว้ครบถ้วน เพียงแค่อาจจะยังใกับเหตุการณ์ตรงหน้าอยู่เล็กน้อย" ปล่อยแขน ในมือเธอซะ แล้วมากับฉัน..." " ไปที่ไหน แล้วทำไมฉันต้องไปกับนาย?" แน่นอนอยู่แล้วว่า เขาก็ต้องมารับตัวเ้าสาว ไปที่คฤหาสน์ของตระกูลดยุคน่ะสิ" ไปที่คฤหาสน์ตระกูลดยุคยังไงล่ะ" หลังจากที่ไคโรพูดจบ หญิงสาว ทำตาเบิกโพลงไปชั่วขณะ ก่อนจะเปลี่ยนแววตาให้กลายเป็แววตาที่ชินชา และคมกริบ เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง ที่ดูท่าแล้วว่าน่าจะเป็ การประสงค์ร้าย" ก่อนไป ฉันขอ ฆ่าอีกสักหน่อยได้ไหม?" " ได้สิรีบจบและรีบไปที่ตระกูลของฉัน ถ้าทำให้เร็วได้เท่าไหร่ก็ยิ่งดี" " กูทนไม่ไหวแล้ว กูไม่ทนแล้ว กูจะควักตาพวกมันออกมา แล้วจะเอาให้พวกมันกิน จะบีบคอพวกมัน ให้ทรมานก่อน จากนั้น ก็ค่อยเจาะกะโหลกพวกมันทีละคน ให้มันค่อยๆรู้สึกเจ็บ และตายอย่างช้าๆ ฉันจะบีบหัวมันให้เละแหล่คามือ ฉันจะหักเท้าหักแขนของมัน ทำให้มันหนีฉันไม่ได้ ต่อต้านฉันยังทำไม่ได้ และจะทำให้พวกมัน ไม่มีสิทธิ์ตัดต่อต้านฉันอีก กูจะฆ่ามัน" ดูท่าแล้วว่าภรรยาที่เขาเลือกในครั้งนี้ จะเป็คนที่อำมหิต มาก จะรู้สึกอึดอัด นิดหน่อย แต่ก็รู้สึกได้เลยว่าความแค้นที่เธอมีต่อ คนที่เธอพูดถึง คงจะมาก จนพูดออก ออกมาเท่าไหร่ก็ไม่หมดความรู้สึกเ็ป จุกเสียดที่อกเขาเองก็เป็ จึงเข้าใจดี ไม่อยากจะปล่อยให้เธอจัดการเื่ของเธอให้เสร็จด้วยตัวของเธอเอง หากเครียดแค้นที่ใคร การจัดการด้วยตัวเองหรือลงมือด้วยตัวเอง เป็การกระทำที่ดีที่สุด
ปล.ภาพแถมแบบชัดๆ
16K
