วิถีปราณผกผัน: คู่มือเยียวยาชีวิต
ตอนที่ 27: บัลลังก์แห่งความว่างเปล่าและโฉมหน้าที่แท้จริง
หลังจากการกวาดล้างเก้ายอดหมอพิฆาต นนท์ก้าวผ่านโถงทางเดินสุดท้ายที่ประดับด้วยเปลวไฟสีน้ำเงินมรณะ เข้าสู่ห้องโถงกว้างใหญ่ใจกลางนครปราณเร้นกาย ที่นี่ไม่ได้เต็มไปด้วยความหรูหรา แต่กลับดูเรียบง่ายจนน่าขนลุก ตรงกลางห้องมีเพียงชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เก่าๆ กำลังชงชาอย่างใจเย็น
นนท์หยุดยืนอยู่ห่างออกไปสิบก้าว ั์ตาสีดำสนิทดุจความว่างเปล่าของเขาจับจ้องไปยังชายผู้นั้น
"มาถึงแล้วสินะ... หลานรักของข้า"
ชายคนนั้นวางถ้วยชาลง เสียงนั้นทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยความเมตตาที่แฝงไปด้วยความเืเย็น นนท์ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นใบหน้าของชายผู้นั้นชัดๆ เขาคือ "นนทการ" ปู่ของเขาเอง... ผู้ที่ควรจะตายไปั้แ่ยี่สิบปีก่อน!
นนท์ (น้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย): "ปู่... ทำไม? หรือว่าข่าวการตายของตระกูลเวชการคือแผนการของคุณั้แ่แรก?"
หัวหน้าสภาหมอศากยะ (หรือนนทการ) เงยหน้าขึ้น ยิ้มให้หลานชายอย่างเอ็นดู "โลกนี้เต็มไปด้วยความเจ็บป่วย ความตาย และความอ่อนแอ ปู่เพียงแค่้าสร้าง 'ภาชนะ' ที่สมบูรณ์แบบที่สุด เพื่อรองรับพลังของอสูรพิษาและกลายเป็เทพเ้าที่จะรักษาโลกนี้ด้วยวิธีที่เด็ดขาดที่สุด... และภาชนะนั้นก็คือเ้าไงล่ะ นนท์"
นนท์รู้สึกถึงความเ็ปที่ปะทุขึ้นในอก ไม่ใช่เพราะพิษ แต่เพราะความจริงที่โหดร้ายยิ่งกว่าความตาย!
นนท์: "คุณไม่ได้ช่วยผม... คุณแค่เลี้ยงผมไว้เหมือนสัตว์ทดลอง!"
นนทการลุกขึ้นยืน ออร่าพลังมหาศาลที่กดทับจนอากาศในห้องโถงหนักอึ้งดุจหินผาแผ่ออกมา "เ้าทำได้ดีมากที่รวบรวมพิษทั้งเก้าและวิชาผกผันมาได้จนถึงจุดนี้ ตอนนี้ร่างกายของเ้าพร้อมแล้ว... จงส่งมอบชีวิตของเ้าให้ปู่เถิด เพื่อที่ปู่จะได้หลอมรวมโลกใบนี้ให้เป็หนึ่งเดียว!"
นนทการพุ่งเข้าหานนท์ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าลำดับที่ 1 หลายเท่าตัว! ฝ่ามือของเขาส่องแสงสีทองดุจเทพเ้าที่พร้อมจะลบทุกอย่างให้หายไป
นนท์ไม่ได้หนี เขาสวนกลับด้วยพลังที่เขาสั่งสมมาจากการดูดซับพิษทั้งเก้า!
ตูมมม—!
แรงปะทะทำให้ปราสาททั้งหลังสั่นะเื! นนท์รู้สึกถึงพลังที่มหาศาลของปู่ ซึ่งเป็ต้นกำเนิดของวิชาผกผันที่เขาใช้อยู่ นนทการยิ้มอย่างพึงพอใจ "ดี! นี่แหละพลังที่ปู่้า!"
แต่ในจังหวะที่นนทการกำลังจะดูดกลืนพลังจากร่างของนนท์ นนท์กลับยิ้มมุมปาก
นนท์: "ปู่ครับ... คุณลืมไปอย่างหนึ่ง วิชาผกผันที่ปู่สอนผมมาั้แ่วันแรก ปู่เป็คนบอกเองไม่ใช่หรือว่า... 'หัวใจของหมอ คือการเสียสละเพื่อผู้อื่น'?"
นนท์ไม่ได้ใช้พลังทำลายล้าง แต่เขากลับ 'เปิด' เส้นชีพจรทั้งหมดในร่างของตนเอง แล้วดูดซับเอา 'เจตจำนงของปู่' ที่สะสมอยู่ในปราณนั้น!
นนทการหน้าเปลี่ยนสี "เ้าจะทำอะไร?!"
นนท์: "ผมจะช่วย 'รักษา' ปู่เอง... รักษาความทะเยอทะยานที่บิดเบี้ยวนี้ให้หายไป!"
นนท์หลอมรวมปราณัทองและปราณว่างเปล่าเข้าด้วยกัน ส่งกระแสความเมตตาและเจตนาบริสุทธิ์ของหมอคนหนึ่ง เข้าไปในจิติญญาของนนทการโดยตรง! มันคือการรักษาที่รุนแรงที่สุด... การทำลายความชั่วร้ายจากรากเหง้า!
"อ๊ากกกก!" นนทการกรีดร้อง พลังอำนาจและออร่าที่กดทับโลกเริ่มจางหายไป ความมืดมิดในดวงตาของเขาถูกแสงสีทองชโลมจนอ่อนโยนลง
ข้อความสีทองสว่างวาบขึ้นในความคิดของนนท์:
‘ดูดซับแก่นแท้แห่งความบิดเบี้ยวสำเร็จ: ปิดฉากตำนานสภาหมอศากยะ!’
‘ปลดล็อกทักษะ: ผู้เยียวยาชีวิตผู้ไร้ขีดจำกัด!’
‘อายุขัยรวมปัจจุบัน: 200 ปี’
ร่างของนนทการค่อยๆ ทรุดตัวลง นั่งลงบนเก้าอี้ไม้ตัวเดิมด้วยแววตาที่ว่างเปล่าและสำนึกผิด เขามองหลานชายด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยน้ำตา
นนทการ: "เ้า... เหนือกว่าปู่แล้ว นนท์... โลกนี้... ฝากเ้าด้วย"
ร่างของนนทการค่อยๆ สลายกลายเป็ฝุ่นผงไปพร้อมกับอำนาจที่เขาเคย นครปราณเร้นกายที่เคยมืดมิด เริ่มมีแสงสว่างจากธรรมชาติสาดส่องเข้ามา
นนท์ยืนอยู่ท่ามกลางความเงียบงัน... ภารกิจของเขาเสร็จสิ้นแล้ว แต่เส้นทางของหมอผกผันผู้เยียวยาชีวิตเพิ่งจะเริ่มต้นในโลกที่ปราศจากสภาหมอศากยะ
นนท์ก้าวเดินออกจากหอคอยทมิฬมุ่งหน้าสู่โลกภายนอก... พร้อมกับตำนานบทใหม่ที่ไม่มีใครหน้าไหนจะหยุดยั้งได้อีกต่อไป!
2K
