ในรถยนต์ซานตาน่าหัวเหลี่ยมที่ครูใหญ่หลี่เป็เ้าของที่พบวันนั้นได้ถูกตรวจสอบจนไม่เพียงแค่เจอใบแจ้งหนี้ที่เพิ่งซื้อเนื้อไก่ เนื้อเป็ด เนื้อปลาต่างๆ เข้ามาอย่างเร่งรีบยังมีแม้กระทั่งใบแจ้งหนี้ชุดเดรสสีดำที่หลี่อวี้จือสวมเพื่อมาต้อนรับทีมตรวจสอบหน้าโรงเรียนเมื่อเช้านี้
ครูใหญ่หลี่ “โดนเรียกตรวจสอบ” ส่วนหลี่อวี้จือถูกให้พักการสอน
ครูใหญ่หลี่คุมโรงเรียนทดลองมาหลายปี “เด็กเสี่ย” อย่างหลี่อวี้จือก็ไม่สามารถทำตัวเป็จิ้งจอกยืมบารมีเสือ[1]ในการวางอำนาจอยู่เื้ัได้อีก อันที่จริงมีหลายคนที่รู้สึกทนดูไม่ได้เพียงแต่ครูใหญ่ใช้อำนาจโดยมิชอบ ทำให้พวกเขาได้แต่โมโห แต่ไม่กล้ามีปากมีเสียง
ในตอนนี้พวกเขาสองคนได้รับสิ่งที่สมควรแล้วทุกคนต่างปรบมือโห่ร้องด้วยความดีใจ
ในเวลาเดียวกัน เนื้อร้ายสองก้อนใหญ่ได้ถูกขุดขึ้นมาทำให้โรงเรียนทดลองมีภาพลักษณ์ใหม่ บรรยากาศในโรงเรียนก็ดูสะอาดสะอ้านขึ้นไม่น้อย
รองครูใหญ่ที่ไม่้าปะทะคารมกับครูใหญ่หลี่และทำตัวเหมือนมนุษย์ล่องหนมาตลอดได้รับเสนอชื่อจากเลขาธิการผู้อำนวยการกองโจวให้ขึ้นรักษาตำแหน่งครูใหญ่ชั่วคราว
และในฐานะที่ถูกยกระดับเป็ถึง “ผู้เชี่ยวชาญ” ต่อหน้าทีมสำรวจหลินซิ่วจึงได้ทำหน้าที่เป็ครูที่ปรึกษาห้องหนึ่งชั่วคราว
เมื่อหลินซิ่วเรียนจบที่วิทยาลัยครู ก็ถูกส่งมาที่โรงเรียนทดลองเธอมีความเป็มืออาชีพสูง สุขุมรอบคอบ ขยันหมั่นเพียรหยั่งรากลึกอยู่ในแนวหน้าของการศึกษามาหลายปีห้องที่เธอรับหน้าที่เป็ครูที่ปรึกษามักจะทำคะแนนได้ไม่เลวซึ่งเธอควรได้รับการประเมินที่ดี และถูกเสนอชื่อตั้งนานแล้ว แต่สิ่งที่แย่คือในปีที่เธอถูกส่งตัวมาที่นี่ หลี่อวี้จือก็ถูก “โยกย้าย” ให้มาที่โรงเรียนทดลองนี้เช่นกัน
หลี่อวี้จือที่มีคนคอยหนุนหลังได้แย่งโอกาสของเธอไปจนหมดทำให้เธอยากที่จะหายใจ
ขณะนี้เหลือเวลาอีกเพียงห้าวันสุดท้ายก็จะถึงวันสอบเข้าชั้นมัธยมปลายโรงเรียนไม่ควรมอบหมายงานเพิ่มเติมให้ครูที่ปรึกษาอีกนักเรียนห้องหนึ่งและห้องสองถือเป็นักเรียนที่ทำคะแนนดีที่สุดของระดับชั้นหลังจากที่คะแนนสอบออกแล้ว ด้วยคะแนนสอบของนักเรียนทั้งสองห้องเธอจะต้องเปล่งประกายโดยไม่มีใครเทียบอย่างแน่นอน ใช้นิ้วเท้าคิดยังรู้เลยว่าการประเมินครูดีเด่นในปีนี้จะต้องมีที่สำหรับเธออย่างไม่ต้องสงสัย
เ้าหน้าที่ผู้เข้ามาใหม่จุดไฟสามกอง[2] หลังจากที่ผู้รักษาการครูใหญ่ได้รับการแต่งตั้งสิ่งแรกที่เขาทำคือ ตัดสินใจยกเลิก “ค่าสอบ” นักเรียนที่จ่ายเงินแล้ว เงินจะถูกส่งมอบให้ครูประจำชั้นเพื่อคืนกลับไปส่วนนักเรียนที่ยังไม่ชำระก็ไม่ต้องจ่ายเพิ่ม
เมื่อคำสั่งถูกประกาศออกไปนักเรียนชั้นปีที่จบการศึกษาก็ฉีกยิ้มด้วยความปีติยินดีนักเรียนดีก็ดีใจที่ได้ช่วยครอบครัวประหยัดเงินได้ห้าสิบหยวนแต่นักเรียนเกเรบางคนเริ่มวางแผนว่าจะนำเงินห้าสิบหยวนนี้ไปจับจ่ายใช้สอย
สรุปแล้ว การจ่ายเงินน้อยลงย่อมเป็สิ่งที่ดี
ซูอินกำเงินห้าสิบหยวนในมือ
นี่คือเงินที่เธอตรากตรำเก็บหอมรอมริบด้วยความยากลำบาก
หลังจากที่รู้ว่าตนเองไม่ใช่บุตรสาวแท้ๆอู๋อู๋ก็ไม่เคยให้เงินเธอสักแดงเดียว ไม่เพียงแค่นั้นซูอินยังจำได้ชัดเจนว่าอู๋อู๋ทำให้เธอต้องหาเงินห้าสิบหยวนนี้มาอย่างยากลำบากเพียงใด
ในชาติก่อนหลิงเมิ่งได้เข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมปลายอย่างราบรื่นทั้งคู่กลับบ้านพร้อมกันเพื่อขอเงินส่วนนี้เมื่อรวมกันแล้วก็จะเป็เงินหนึ่งร้อยหยวน
ตอนนั้นอู๋อู๋ชักสีหน้าเริ่มบอกว่าเธอทำงานหาเงินที่โรงพยาบาลไม่ใช่เื่ง่าย และหลิงจื้อเฉิงต้องออกไปข้างนอกเพื่อทำงานหนักแค่ไหนย้ำอีกด้วยว่าเพราะต้องเลี้ยงดูเธอ ครอบครัวไม่เพียงให้อาหารและเสื้อผ้ายังมีค่าใช้จ่ายที่สูงสำหรับการเรียนของเธออีก
บลา บลา บลา ดุเธออยู่อย่างนั้นนานเกือบหนึ่งชั่วโมงจากนั้นก็เปิดกระเป๋าสตางค์แบรนด์เนม ก่อนจะหยิบธนบัตรหนึ่งร้อยหยวนออกมาส่งให้หลิงเมิ่ง
เื่นี้ยังไม่จบ…
เมื่อถึงวันจันทร์ที่ต้องจ่ายค่าสอบหลิงเมิ่งได้นำเงินไปใช้จนเหลือสำหรับจ่ายในส่วนของตัวเองเท่านั้น
เมื่อไม่มีเงินจ่าย เธอจึงถูกหลี่อวี้จือสั่งให้ไปยืนหน้าห้อง จ่ายเมื่อไรถึงจะกลับเข้ามาในห้องได้เธอเคยอธิบายไปแล้ว แต่อู๋อู๋ที่ถูกโทรศัพท์ตามก็เข้าข้างหลิงเมิ่งยืนยันว่าได้ให้ค่าสอบกับเธอไปแล้วเมื่อวันศุกร์เธอจะต้องนำมันไปใช้หมดแล้วอย่างแน่นอน
การกระทำผิดของหลิงเมิ่งมีอู๋อู๋คอยสนับสนุน และอู๋อู๋ที่ช่วยเธอจ่ายค่าสอบก็ได้รับความดีความชอบไป
ไม่เพียงแค่ครั้งนั้น ตอนมัธยมปลายปีสุดท้ายทุกครั้งที่มีการเก็บค่าเรียน แม้ว่าอู๋อู๋จะไม่ได้ขาดแคลนเงินแต่ก็ไม่เคยให้เธอเลยสักครั้งไม่ว่าเธอจะให้เหตุผลที่เป็จริงอย่างไรก็จะถูกดุเสมอ
กินของเขาแล้วปากอ่อน เอาของเขามาแล้วมืออ่อน[3]
ซูอินไม่เข้าใจคำพูดโบราณนี้อย่างถ่องแท้สักเท่าไรแต่เพราะบทเรียนอันแสนเ็ปเ่าั้ เมื่อได้กลับมาเกิดใหม่เธอก็เริ่มเข้าใจสถานการณ์อย่างชัดเจน ในคืนนั้นเธอจึงพยายามหางานทำ
ไม่ว่าจะเก็บเงินได้มากน้อยเพียงใดเธอจำเป็ต้องมีแหล่งรายได้เป็ของตนเอง
เมื่อมีการเตรียมการล่วงหน้าที่ดีการได้กลับมาเผชิญหน้ากับเื่เดิมอีกครั้งทำให้เธอไม่จำเป็ต้องบากหน้าไปแบมือขอเงินจากอู๋อู๋อีกหลีกหนีความอับอายดั่งเช่นในอดีตได้อย่างสิ้นเชิง
ทว่าเงินห้าสิบหยวนนี้เป็เงินครึ่งหนึ่งจากรายได้ที่เธอทำงานมาด้วยความยากลำบากตลอดหนึ่งสัปดาห์เธอจึงไม่เต็มใจนักที่จะต้องนำเงินออกมาใช้เช่นนี้
โชคดีที่ทีมตรวจสอบมาที่นี่…
สามารถทำให้เธอเก็บเงินส่วนนี้เอาไว้ได้ถือเป็สิ่งที่ดีและทำให้ซูอินมีความสุขมาก
เธอเหมือนคนตระหนี่ กำธนบัตรสิบหยวนห้าใบเอาไว้ในมือแน่น พลันเกิดความคิดจนทำให้ธนบัตรนั้นหายไปจากมือ
ในเวลาเดียวกัน ธนบัตรเ่าั้ก็ปรากฏขึ้นที่มุมห้องของเธอพร้อมกับเสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัว
ั้แ่กลับมาเกิดใหม่ ซูอินตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ยอมให้คนอื่นรังแกอีกต่อไป เมื่อเผชิญหน้ากับการกดขี่ข่มเหงจากสองแม่ลูกอู๋อู๋และหลิงเมิ่ง เธอจะไม่อดทนและก้มหัวให้อีกแล้ว เมื่อต่างฝ่ายต่างแรงใส่กันเธอก็เตรียมใจพร้อมทุกเมื่อหากตระกูลหลิงจะไล่เธอออกจากบ้าน
ด้วยมิติที่อยู่ในมือนี้ทำให้เธอค่อนข้างมั่นใจสัปดาห์ที่ผ่านมาเธอจึงค่อยๆ จัดเตรียมข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวทีละนิด
อันที่จริงข้าวของของเธอมีไม่เยอะ…
ซูอินค่อยๆ จัดข้าวของภายในมิติกองเอาไว้ให้เป็ระเบียบเธอยังคงมีความสุขอยู่กับเงินที่หามาได้อย่างยากลำบากอีกทั้งหลี่อวี้จือก็ได้รับบทเรียนที่สาสม
ในเวลานั้นเธอไม่คิดเลยว่าการเตรียมการเหล่านี้จะมีประโยชน์และจะได้ใช้ในเวลาอันใกล้
-------------------------------------------------------------------------
[1] จิ้งจอกยืมบารมีเสือเป็คำอุปมาว่า ใช้อำนาจของผู้อื่นในการขู่เข็ญและกดขี่ผู้คน
[2] เ้าหน้าที่ผู้เข้ามาใหม่จุดไฟสามกองคือการอุปมาว่าเ้าหน้าที่ที่ได้รับการแต่งตั้งใหม่มักจะทำสิ่งที่แสดงความสามารถของพวกเขา
[3] กินของเขาแล้วปากอ่อนเอาของเขามาแล้วมืออ่อน เป็สำนวนพื้นบ้าน หมายถึงรับประทานอาหารของคนอื่นแล้วจะมีท่าทีอ่อนลง ยอมทำตามอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว
1K
