ตอนที่ 13
ลอบโจมตี
รถได้วิ่งไปเรื่อยๆจุดหมายของรถคันนี้ที่จะวิ่งไปคือห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง รถที่วิ่งไปเรื่อยตามทางมีซอมบี้อยู่บ้าง
" คนหายไปหมดแล้ว " เดย์ได้อุทานออกมาในขนาดที่ใช้สายตาสังเกตุมาตลอดทาง
" สัญชาตญาณการเอาตัวรอดของมนุษย์ตอนนี้คงจะจับกลุ่มกันได้หมดแล้วมั่ง " ลุงเดฟได้พูดกับเดย์ขนาดที่มือทั้งสองข้างของเขากำลังหมุนพวงมาลัยออยู่
" อื่นสักพักใหญ่กว่าจะถึงนายแน่ใจนะไอ้หนูว่าที่นั้นยังมีของที่เรา้าเหลืออยู่ " ลุงเดฟได้เอ่ยขึ้นขนาดที่สายตาของเขากำลังมองไปข้างหน้า
๊
ณ ตึกร้างใจกลางกรุงเทพ
เป็ตึกร้างที่มีความสูงประมาณ10ชั้นภายในตึกนั้นมีคนอาศัยอยู่มากมายชั้นบนสุดนั้นผู้ชายที่เคยปรากฏตัวอยู่กลางเมืองได้ยืนรับลมอยู่เขาเป็ชายที่นั่งอยู่บนหลังคารถในตอนวันแรกที่เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น ชายร่างอ้วนคนเดิมได้เดินเข้ามาข้างหลังของเขา
" หัวหน้าทุกอย่างพร้อมแล้วเราจะไปกันเลยมั้ย " ชายร่างอ้วนได้บอกกับชายที่ยืนรับลมอยู่ เมื่อเขาได้ยินเขาก็หันหลังมามองที่ชายร่างอ้วน
ชื่อ ไวท์ LV.45
" ไม่ต้องเอาคนไปเยอะเหลือคนไว้ดูแลที่นี่ด้วย " ไวท์นั้นได้หันมาพูดกับชายร่างอ้วน
" ครับ " ชายร่างอ้วนตอบรับด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น
15:00
รถของพวกเดย์ได้วิ่งไปต่ออย่างไม่หยุดแต่พวกเขาก็เริ่มตื่นตัวกันแล้วเพราะว่าตอนนี้พวกเขารู้ตัวดีว่าใกล้จะถึงเป้าหมายแล้ว เดย์ได้หยิบปืนพกออกมาเพื่อเช็คความพร้อม
และแล้วรถก็ได้จอดที่ลานจอดรถหน้าห้างสรรพสินค้าเป้าหมายของพวกเขาเดย์ได้ลงจากรถไปแล้วหยิบท่อนเหล็กปลายแหลมสองท่อนที่เขาเตรียมลงไปโจมตีใส่ซอมบี้ที่อยู่บริเวณรอบๆ ตายจนหมด
" เก่งใช้ได้เลยนิไอ้หนู " ลุงเดฟได้พูดพร้อมกับเดินเข้ามาหาเดย์
จากนั้นทั้งสองคนก็ได้เดินเข้าไปในห้างสรรพสินค้าตัวของเดย์ก็ได้รู้สึกแปลกเพราะว่าในห้างไม่มีซอมบี้เลยสักตัวบรรยากาศที่เงียบสนิททำให้เดย์เริ่มรู้สึกตัวทันใดนั้น
ตรวจพบจิตสังหาร
เควสพิเศษ เอาชีวิตรอด
เงื่อนไข ฆ่าอีกฝ่ายให้หมด หรือ อยู่ให้ครบ 5ชั่วโมง
ของรางวัล
EXP?????
รางวัล????
เบื้องหน้าของพวกเขานั้นเป็บันไดเลื่อนเพื่อขึ้นไปบนชั้นสองอยู่ก็มีคนประมาณสัก10คนปรากฏตัวออกมาแล้วชักปืนออกมา เมื่อเดย์และลุงเดฟเห็นก็ได้วิ่งหลบออกไปทางข้างๆ ปืนนับสิบกระบอกถูกยิงใส่พวกเขาอย่างไม่หยุดเดย์และลุงเดฟได้วิ่งไปหลบที่หลังเสาต้นใหญ่
" เอาชีวิตรอดงั้นหรอ " เดย์ได้พูดพร้อมกับปล่อยท่อนเหล็กทั้งสองอันในมือทิ้งแล้วได้หยิบปืนพกออกมาพร้อมกับยิงออกไปใส่พวกนั้นสองนัด
ปั้ง!!!!!!
ปั้ง!!!!!!
ะุได้ยิงโดนพวกนั้นล้มไปสองคนลุงเดฟได้มองไปที่เดย์อย่างไม่ละสายตาเมื่อเดย์ได้หันมา
" ไอ้หนูแกเนี่ยใจเย็นจริงๆนะ " ลุงเดฟพูดพร้อมกับยิ้ม
" ฉันจะสอนให้ล่ะกันว่าเวลาโดนคนเยอะๆรุมเราต้องทำอย่างไง " ลุงเดฟพูดพร้อมกับหยิบปืนพกออกมาและเขาก็ได้ถอดสูทสีดำข้างนอกออกเหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวข้างใน ลุงเดฟได้โยนเสื้อออกไปทางด้านขวาเหล่าศัตรูก็กระหน่ำยิงใส่เสื้อสูทแบบไม่หยุดเมื่อได้ยิงเสียงปืนดังขึ้นลุงเดฟได้วิ่งออกไปอีกทางแล้วใช้ปืนยิงใส่พวกนั้น เหล่าศัตรูได้ล่วงไปทีละคน จนเหลือคนสุดท้ายมันได้หันปืนมาทางลุงเดฟทันใดนั้น ' ปั้ง ' ะุที่ออกจากปากกระบอกปืนของเดย์ได้พุ่งตรงเข้าหัวชายคนนั้น
" ดูเหมือนว่าที่บอกว่าเป็นักฆ่าเื่จริงสินะ " เดย์ได้พูดพร้อมกับค่อยๆเดินเข้ามาหาลุงเดฟ
" สมัยหนุ่มๆล่ะนะ " ลุงเดฟได้เอ่ยพูดด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้ม
" จะเอากันต่อล่ะ " ลุงเดฟได้เอ่ยถามเดย์
" รบกวนช่วยไปเอารถขับมาใกล้ๆหน่อยได้มั้ยครับเรามีสองคนถ้าจะขนของแล้วต้องเดินไกลเราคงเหนื่อยตาย " เดย์ได้พูด
หลังจากนั้นทั้งสองคนก็ได้แยกกันลุงเดฟได้ไปเอารถส่วยตัวของเดย์ได้ขึ้นไปที่ชั้นสองระหว่างเดินเดย์ได้ใช้สายตามองไปรอบๆ
เดย์คิดในใจ
ไม่ผิดแน่เควสยังไม่แจ้งเตือนว่าเสร็จแปลว่ายังมีพวกมันอีกตึกนี้มี3ชั้นบางทีพวกมันอาจจะอยู่ชั้น3กัน
ตัวของเดย์ได้เดินไปถึงบันไดเลื่อนทางขึ้นชั้นที่3
" นายเป็ใคร " เสียงของชายปริศนาได้ดังมาจากข้างบนเมื่อเดย์ได้ยินเขานั้นได้หันมองขึ้นไปตรงปลายบันได้ทางขึ้นชั้นที่3
ไวท์ได้ยืนมองลงมาที่เดย์ไวท์นั้นปรากฏตัวมาพอกับลูกน้องอีกประมาณ 10 คนในมือขวาของไวท์ได้ถือปืนพกอยู่หนึ่งกระบอกทันทีที่ทั้งสองคนได้มองหน้ากันระบบก็ได้แจ้งเตือนตรงหน้าของทั้งสองคน
ชื่อ เดย์ LV 37
ชื่อ ไวท์ LV 45
ความใของทั้งคู่ทำให้ดวงตาของทั้งคู่พ่องโตขึ้นการพบกันครั้งแรกของมนุษย์ที่พิเศษกว่าคนธรรมดาจะเป็อย่างไร
จบตอน
--------------------------------------------------------------------------------------