จากที่ได้ฟังรายละเอียดว่าได้รับยานยนต์คันเล็กฟรีเพิ่มมาอีกหนึ่งคัน คุณตาลู่คง และคุณปู่เฟยเทียนก็บอกกับทุกๆคนว่ายานยนต์เล็กคันนู้นคุณพ่อไห่ไห่ คุณตาลู่ซือ คุณปู่เฉิงเฉิง และคุณลุงลู่เมิ่งจะแยกไปคันนั้นเลย
พวกพี่ชายได้ยินดังนั้นจึงขอไปกับคุณพ่อ คุณตา และคุณปู่ด้วย
“คุณพ่อครับเปิดประตูให้ตงตงกับพวกพี่ๆ ด้วยครับ”พี่รองตงตง เอาหน้าแนบกระจกประตูยานยนต์คันเล็ก
“ดูเ้าตัวแสบมันทำสิ”คุณตาลู่ซือ
คุณพ่อไห่ไห่เปิดประตู เพื่อรับเด็กๆ ทั้งหมด 6 คนโดยสารพร้อมไปด้วยกัน
ยานยนต์คันเล็กที่มีคนโดยสารไปทั้งหมด 10 คน
1.คุณพ่อไห่ไห่
2.คุณตาจางลู่ซือ
3.คุณปู่หยางเฉิงเฉิง
4.พี่ใหญ่ชุนชุน
5.พี่รองตงตง
6.คุณลุงจางลู่เมิ่ง
7.พี่เฟยอิน(หลานปู่เฟยเทียน)
8.พี่เฟยฟา(หลานปู่เฟยเทียน)
9.พี่ลู่จิว(หลานชายคุณตาลู่คง)
10.พี่ลู่เจ๋อ(หลานชายคุณตาลู่คง)
ยนยานต์คันใหญ่ทั้งหมด 52 คน
1.คุณตาลู่คง
2.คุณปู่เฟยเทียน
3.คนในหมู่บ้านทั้งเด็กและผู้ใหญ่ 50 คน
ยานยนต์ฟรีทั้งสองคัน ที่ได้มาจากต่างสถานที่ก็มุ่งตรงสู่หมู่บ้านหยางจาง เมืองเจียวเซินทันที
“มันเหมือนกับความฝันเลยนะครับคุณพ่อ พี่ลู่เมิ่งทำไมชิวชิวถึงได้โชคดีมากขนาดนี้กัน”คุณพ่อไห่ไห่
“ใช่แล้วล่ะ โชคสองชั้นเลยนะครับ”คุณลุงลู่เมิ่ง
“ไม่ใช่ครับ ต้องบอกว่าน้องเล็กเจอโชคสามชั้นครับคุณพ่อ คุณตา คุณปู่ คุณลุง”พี่รองตงตง
“โชคสามชั้นเหรอ ตงตง” คุณลุงลู่เมิ่ง
“ใช่ครับ
โชคชั้นแรกก็ทองคำ 30 กิโลกรัม
โชคชั้นที่สองก็คือยานยนต์คันใหญ่คันนั้น
โชคชั้นที่สามก็เ้ายานยนต์คันเล็กที่ได้ฟรี เพราะยานยนต์ฟรีคันใหญ่คันแรกครับ”พี่รองตงตง
“ใช่แล้วครับ”พี่ใหญ่ชุนชุน
“โชคสามชั้น”ทุกๆ คนเอ่ยพร้อมกัน
“ฮ่า………..ฮ่า…………ฮ่า………..ฮ่า…………ฮ่า………..ฮ่า…………”ทุกคนหัวเราะกันอย่างมีความสุข
“จริงๆ แล้วกลับไปคราวนี้พ่อว่าจะประชุมพูดคุยกันถึงเื่ใช้ยานยนต์พอดีเลยนะ”คุณปู่เฉิงเฉิง
“พวกพ่อสองคนเองพูดคุยกันในบางส่วนกันว่า ในตอนแรกนั้น ถ้าเราเดินทางไปไกลจะนำยานยนต์ๆไปใช้แค่เดินทาง และขากลับเท่านั้น เพราะเป็ห่วงคนทางหมู่บ้านด้วยเช่นกันถ้าเกิดมีใครเจ็บป่วยเป็อะไรขึ้นมากลางค่ำกลางคืนอย่างน้อยๆ ก็มียานยนต์คันนี้พาเข้าตัวเมืองเจียวเซินของเรา หรือเข้าเขตเมืองหลวงใหญ่เลย”คุณตาลู่ซือ
“พวกเราอยู่ด้านนอกกันเคยชินแล้ว แถมทุกจุดที่เราไปถ้ามีอะไรยังมีรถของกลุ่มคนที่แสวงหาโชคลาภอยู่ยังขอความช่วยเหลือพวกเขาได้แต่ที่หมู่บ้านนี่สิเดินทางไปหมู่บ้านที่ใกล้ที่สุดมันก็ลำบาก แต่ว่าตอนนี้ความคิดพวกนี้ไม่ต้องแล้ว”คุณปู่เฉิงเฉิง
“เพราะพอเรามีเ้ายานยนต์คันเล็กนี่ทุกอย่างก็ง่ายยิ่งขึ้น กลุ่มที่จะออกไปด้านนอกเราก็ใช้ยานยนต์คันใหญ่ และทิ้งเ้ายานยน์คันเล็กนี้ไว้ให้พวกแม่ๆ และพวกผู้หญิง กับเด็ก คนชราที่หมู่บ้านไว้ใช้เวลาต้องออกไปหาซื้อของกินของใช้ที่จำเป็ แค่นี้ก็หมดห่วง หมดกังวลเวลาพวกเราออกไปด้านนอกกันแล้วล่ะนะ”คุณตาลู่ซือ
“ไม่คิดว่าเื่มันจะง่ายขึ้น และดีขึ้นมาสองวันติดๆกันนะครับ หลานเล็กชิวชิวเป็ดาวนำโชคอย่างที่คนในหมู่บ้านพูดจริงๆเลย”คุณลุงลู่เมิ่ง
“ใช่”
ทุกๆ คนต่างเห็นด้วยและมีรอยยิ้มตลอดเวลา ความอ่อนล้า และความเหนื่อยจากที่นอนบนพื้นดิน กินบนพื้นดินด้านนอกมาเป็เวลาหลายวันบวกกับการเดินทางก็เกือบอาทิตย์แล้วมาตอนนี้ กลับกลายเป็ว่าความรู้สึกนั้นหายไปเป็ปลิดทิ้งเลยทีเดียว
“เอาล่ะพักผ่อนกันต่อเถอะครับ ่บ่ายๆพวกเราก็ถึงหมู่บ้านกันแล้วล่ะ”คุณพ่อไห่ไห่
“ครับ” เด็กๆ
ยานยนต์ทั้งสองคันตั้งเวลาขับเคลื่อนอยู่สองระดับคือ หนึ่ง่เวลาที่เลือกไว้ 5 ชั่วโมง และ่เวลาสำรอง 8 ชั่วโมง เพราะเผื่อการเดินทางที่ติดขัดอาจจะทำให้ล่าช้าได้ เพราะเปลี่ยนเส้นทางใหม่ที่อ้อมไปจากเส้นทางตรง และความเร็วที่ไม่ได้ใช้เร็วมากจนเกินไป
ณ หมู่บ้านหยางจาง เมืองเจียวเซิน
ในตอนเช้าของวันใหม่ ทางฟากหมู่บ้านหยางจางนั้น ทุกๆ บ้านก็เริ่มต่างทำธุระส่วนตัวให้เสร็จเรียบร้อย และก็จะมารวมตัวกันที่เรือนทำงานกองกลางกัน บางส่วนก็ออกไปขึ้นูเาเหมือนเช่นทุกๆ วัน แต่ที่แน่ๆ เมื่อคืนเป็คืนที่ทุกคนนอนหลับฝันดีมากกว่าคืนไหนๆ เพราะมีแต่เื่ๆดีๆ เข้ามาในหมู่บ้านของพวกเขากัน
ไม่ว่าจะเจอทองคำ หรือยานยนต์คันใหม่ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเป็ความสุขที่พวกเขาต่างไม่คาดคิดเลยว่าจะเกิดขึ้นได้ในเวลาไล่เลี่ยกันในวันเดียว ทั้งผู้ใหญ่ และเด็กๆ ต่างพูดคุยเื่เหล่านี้กันทั้งวัน พอตกดึกจะนอนก็นอนไม่ค่อยหลับเพราะยังคงตื่นเต้นกับเื่ราวที่ผ่านมากัน
บนเตียงนอนที่ค่อนข้างใหญ่ มีร่างสองสาวน้อยนอนกอดก่ายกันอยู่ อีกหนึ่งคนนั้นได้ลืมตาและจัดแจงตัวเอง เพื่อเตรียมตัวไปช่วยคุณแม่ด้านนอก ส่วนอีกหนึ่งสาวน้อยยังคงนอนดูดนิ้วโป้งอย่างสบายใจอยู่เลย
“ฮึ้บ……….”พี่สาวเซี่ยเซี่ยๆ ค่อยๆจับขาน้อยๆ ของน้องเล็กของนางออกจากตัวเองอย่างช้าๆ เพื่อไม่ให้น้องเล็กรู้สึกตัวตื่นขึ้นเร็วนัก
พี่สาวเซี่ยเซี่ย จัดผ้าห่มให้เรียบร้อยกันความหนาว เพื่อให้น้องเล็กของนางได้นอนหลับสบายต่ออย่างมีความสุขและอบอุ่น นางจัดการพับผ้าห่มผืนของนางให้เรียบร้อย
“เอ๊ะ…..ทำไมรู้สึกว่าผ้าห่มมันดูหนาขึ้นล่ะ เมื่อคืนไม่รู้สึกหนาวเลย แต่มันก็คืนผืนเก่าผืนเดิมของเรานี่หน่า หรือว่าเราคิดมากไปเองนะ อือ..ช่างเถอะไปช่วยคุณแม่ทำอาหารดีกว่า”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
พี่สาวเซี่ยเซี่ยได้ลุกออกจากห้องของคุณพ่อคุณแม่ และเดินออกจากห้องไปเข้าห้องน้ำจัดการธุระส่วนตัวของตัวเองให้เรียบร้อย และตรงไปห้องครัวเพื่อช่วยคุณแม่ฟางเซียนทำอาหารเช้ากิน
“สวัสดีตอนเช้าค่ะ คุณแม่ คุณย่าคะ อาเล็กคะ”พี่เซี่ยเซี่ย
“สวัสดีตอนเช้าค่ะ”คุณย่าฮุ่ยเหมย คุณแม่ฟางเซียน อาเล็กเจียงเจียง
“ พี่เซี่ยเซี่ยจะมาช่วยคุณแม่ และทุกคนทำอาหารด้วยค่ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
“ขอบใจมากค่ะพี่เซี่ยเซี่ย แล้วน้องเล็กยังหลับสนิทอยู่ใช่ไหมคะ”คุณแม่ฟางเซียน
“ใช่ค่ะ คุณแม่”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
จริงๆ แล้วเช้านี้ไม่ได้มีอะไรมากเพราะอยู่กันแค่ 5 สาวสองรุ่นในบ้านหลังนี้ตอนนี้ แต่ถ้าบ้านคุณตาคุณยายเช้าไหนจะมารวมตัวกินอาหารด้วยกัน ก็จะเปิดประตูที่เชื่อมระหว่างห้องครัว เพื่อให้รู้กันว่าวันนี้ตอนนี้จะกินอาหารร่วมกัน และต่อโต๊ะในครัวชนกันระหว่างสองบ้าน เพื่อให้มีพื้นที่ให้นั่งให้ครบคน
และวันนี้เป็เช้าที่ทุกๆ บ้านตื่นสายเหมือนๆกัน ด้วยความที่ตื่นเต้นกันจนทำให้จับกลุ่มอยู่ที่เรือนทำงานส่วนกลางกันดึกดื่น ่เช้าเลยตกลงกัน เพื่อให้ทุกคนได้ตื่นสายเพื่อมารวมกลุ่มทำงานในหมู่บ้านกันได้
“แอ๊ด…………………แอ๊ด………………….”เสียงประตูครัวทางฝั่งบ้านคุณตาและคุณยายเปิดออกมา(ประตูห้องครัวจะมีคนละฝั่งของใครของมัน)
“สวัสดีค่ะ วันนี้เรากินอาหารเช้าพร้อมกันเถอะค่ะ”คุณยายฟางเหนียง เปิดประตู
“อ้าวฟางเหนียว สวัสดีได้สิ ได้”คุณย่าฮุ่ยเหมย
“คุณยายคะ สวัสดีตอนเช้าค่ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
“สวัสดีค่ะ/สวัสดีครับ” ทุกๆ คนต่างทักทายกัน
พี่ชายลู่ชิง และพี่ชายลู่หลิ่ง(ลูกของพี่ชายคุณแม่ฟางเซียน) ต่างช่วยกันยกเก้าอี้มาเพิ่ม 4 ตัว เพราะบ้านนู้นก็เหลือคุณยาย คุณป้า และพี่ชายสองคน
เช้านี้คุณย่า คุณยาย คุณแม่ คุณป้า ช่วยกันทำอาหารเช้า และให้เด็กๆ ต่างนั่งคอยแทน เพียงแค่ช่วยเตรียมพวกจานชามเอาไว้เท่านั้นเอง
“เมื่อคืนนี้อากาศไม่ค่อยเย็นนะครับ นอนหลับสบายมากเลยด้วย”พี่ชายลู่หลิ่ง
“เหมือนกันเลยค่ะพี่ลู่หลิ่ง เซี่ยเซี่ยหลับสบายมากเลยค่ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
“ปรกติแล้ว จะหนาวเย็นมากแต่เมื่อคืนรู้สึกอุ่นขึ้นเยอะเลยนะคะเด็กๆ”อาเล็กเจียงเจียง ผู้าุโรุ่นเยาว์ของหลานๆ
เด็กๆ นั้นไม่ได้สังเกตว่าผ้าห่มที่ห่มอยู่ทุกวันนั้น มันมีความหนาเหมือนใหม่ช่วยให้พวกเขาอบอุ่นมากขึ้น เพราะสภาพและกลิ่นของมันยังคงเหมือนเดิม รอยขาดเป็รูตรงไหน ก็ยังคงมีอยู่จึงไม่ได้คิดอะไรมากมายนัก ถึงความผิดปรกติ ในความปรกติของผ้าห่มผืนเก่าที่ดูเหมือนใหม่ของพวกเขากัน
อย่าว่าแต่เด็กๆเลย คุณยาย คุณย่า คุณป้าเจียวจิน และคุณแม่ ต่างก็รู้สึกว่ามันััแล้วแปลกไป แต่ด้วยความไม่คิดอะไรกันมากมาย เพราะสภาพผ้าห่มนั้นมันก็คือผืนเดิม และต่างไม่ได้พูดคุยถึงเื่ผ้าห่มพวกนี้ด้วย เลยไม่มีใครให้ความสำคัญกับสิ่งที่มันผิดปรกติใดๆ เพราะเื่ที่สำคัญกว่าผ้าห่มก็คือทองคำ กับยานยนต์ !!!
“น้องเล็กยังไม่ตื่นใช่ไหม น้องเซี่ยเซี่ย”พี่ลู่ชิง
“ยังค่ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
เด็กๆ ต่างพูดคุยกันทักทายกันตามปรกติ คุยเรื่อยเปื่อยถึงเื่เมื่อวานในเื่ทองคำ และยานยนต์แบบไม่เบื่อกันเลย
อาหารเช้าของวันนี้คุณย่า คุณยาย คุณป้า และคุณแม่ทำก็คือโจ๊กไข่เยี่ยวม้า กับปาท่องโก๋แท่งยาว
โจ๊กไข่เยี่ยวม้า
ส่วนผสม
1.ข้าวหอมมะลิ 1 ถ้วยตวง
2.เนื้อหมูหั่นชิ้นเล็ก ๆ 50 กรัม
3.หมูสับ 100 กรัม
4.ไข่เยี่ยวม้าหั่นชิ้น 3 ฟอง
5.หอยเชลล์แห้ง 1/4 ถ้วยตวง
6.น้ำสต๊อกหมู 2 ลิตร
7.น้ำมันหอมเจียว 1 ช้อนโต๊ะ
8.ตังฉ่าย 1/2 ช้อนโต๊ะ
9.ซอสถั่วเหลือง 1 ช้อนโต๊ะ
10.น้ำมันงา 1/2 ช้อนโต๊ะ
11.แป้งข้าวโพด 2 ช้อนชา
12.พริกไทยป่นเล็กน้อย
13.หอมแดงเจียว ขิงซอย และต้นหอมซอยสำหรับโรยปาท่องโก๋
วิธีทำ
1. ผสมเนื้อหมู หมูสับ ซอสถั่วเหลือง น้ำมันงา แป้งข้าวโพดและพริกไทยป่น คนให้เข้ากัน นำเข้าตู้เย็นพักไว้ 30 นาทีี
2. ต้มน้ำสต๊อก ใส่หอยเชลล์แห้งและข้าวหอมมะลิลงไป ต้มจนสุกประมาณ 30-40 นาที ใช้ตะกร้อมือตีให้เมล็ดข้าวแตกและหมั่นคนเพื่อไม่ให้ติดหม้อ
3. จากนั้นใส่ส่วนผสมข้อที่ 1 ลงไปคนให้เข้ากันจนสุก ใส่ไข่เยี่ยวม้า ตักใส่ชาม โรยด้วยน้ำมันหอมเจียว ตังฉ่าย หอมแดงเจียว ขิงซอยและต้นหอมซอย
เด็กๆ นั่งสูดอาหารกันในครัวกลืนน้ำลายหลายต่อหลายครั้ง ความหอมจากแป้งทอดปาท่องโก๋ ไหนจะหอม น้ำมันหอมเจียวอีก และกลิ่นไม่ได้แค่ในครัวเท่านั้น ตอนนี้สายลมที่พัดพากลิ่นหอมๆ ไปสู่จมูกน้อยๆของใครคนหนึ่งที่กำลังนอนดูดนิ้วโป้งอย่างเอร็ดอร่อย
“ฝึด……….ฝึด…….ฝืดดดดดดดด……….ฝืดดดดดดดด……หง่ำ………หง่ำ…………..หง่ำ”เสียงบางอย่างออกมาจากห้องนอนห้องหนึ่งในบ้าน
“หอมจังเลย”ชิวชิว
“โคร๊กกกกกคร๊ากกกกกกกกกกกกก”เสียคำรามดังออกมาจากพุงน้อยๆ ของชิวชิวกำลังตีกลองรัวไม่หยุด
แม่หนูน้อยชิวชิว ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นและมองไปรอบๆห้องอีกครั้ง นิ้วโป้งค่อยๆ หลุดออกจากปากนางและพยุงตัวเองให้ลุกนั่งและหาวออกมาอีกครั้ง ความงุนงงจากการพึ่งตื่นยังคงมีอยู่
“หิวจังเลย ทุกคนทำอะไรกันนะหอมจังเลย”ชิวชิว บ่นพึมพำคนเดียวอยู่บนเตียง
“ว๊า….นอนห้องคุณแม่อีกแล้วเหรอ ไม่ได้การคืนนี้จะต้องชวนพี่สาวเซี่ยเซี่ยกลับไปนอนห้องของตัวเองกันได้แล้ว”ชิวชิว ที่เมื่อคืนนี้นั่งหลับไปั้แ่ตอนไหนนางเองก็จำไม่ได้ วันนี้เห็นทีจะต้องบอกคุณแม่เลยว่าจะย้ายกลับไปนอนห้องของนางเอง
ชิวชิวไม่รอช้า ค่อยๆ ไถลตัวลงจากเตียงนอน และตรงไปที่ห้องน้ำ เพื่อจัดการตัวเองให้เรียบร้อยก่อน และเดินไปที่ห้องครัวตามกลิ่นที่มันปั่นป่วนพยาธิในพุงน้อยๆ ของนาง
“ห๊อม……หอม……..จังเลยค่ะ”ชิวชิว มายืนอยู่ตรงประตูเข้าห้องครัวแล้ว
“ชิวชิว” ทุกๆ คนต่างหันมาตามเสียงและเอ่ยเรียกชื่อนางกัน
“สวัสดีค่ะคุณย่า คุณยาย คุณป้า คุณแม่ อาเล็ก พี่สาว และพี่ชายค่ะ”ชิวชิว ทักทายทุกๆ คน และเดินตรงไปยังโต๊ะที่พวกพี่น้องและญาติของนางเองนั่งอยู่
“สวัสดีค่ะ/สวัสดีครับ”ทุกๆ คนทักทายชิวชิว
“หนูล้างหน้าแปรงฟันแล้วใช่ไหมคะชิวชิว”คุณแม่ฟางเซียน
“ค่ะ คุณแม่ชิวชิวจัดการเรียบร้อยแล้วค่ะ”ชิวชิว
“เก่งมากเลยค่ะ”คุณแม่ฟางเซียน
“น้องเล็กเก่งที่สุดเลย”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
พี่ชายลู่หลิ่ง ลุกขึ้นมาอุ้มให้ชิวชิวนั่งบนเก้าอี้ เพราะทุกคนนั่งรอกินข้าวเช้าที่โต๊ะใหญ่กัน ไม่ใช่โต๊ะเล็กสำหรับเด็กที่มีที่นั่งแค่ 2-3 ที่ที่อยู่มุมครัวแล้วตอนนี้
“เด็กๆ อาหารเสร็จกันแล้ว ถ้วยชามเตรียมพร้อมกันแล้วนะคะ”คุณป้าเจียวจิน
“ค่ะ” “ครับ”
ทุกๆ คนเตรียมกินอาหารเช้าพร้อมกัน ชิวชิวตามองถ้วยโจ๊กของตัวเองไม่กระพริบเลย คล้ายๆโจ๊กโลกเก่า เพียงแต่ที่นี่ใส่ไข่เยี่ยวม้า โลกเก่าจะตอกไข่ใส่แล้วแต่จะสุกหรือไม่สุกมีเนื้อหมูสับ และใส่ตับ!!
ชิวชิวหยิบปาท่องโก๋แท่งมา กรอบนอกนุ่มในอร่อยที่สุดเลยนะ
“อร่อยจังเลยค่ะ”ชิวชิว ที่กำลังกัดปาท่องโก๋ปากมันแผล่บเลย
“ค่ะงั้นกินเยอะๆ นะชิวชิว”คุณย่าฮุ่ยเหมย
“ค่ะ”ชิวชิว จุ่มปาท่องโก๋ลงในโจ๊ก เป่าเพื่อคลายความร้อนนิดหน่อย และนำเข้าปากอีกครั้ง
ความข้นของโจ๊ก และความกรอบนุ่มของปาท่องโก๋เข้ากันดีจริงๆ เลย ระหว่างที่กำลังเพลิดเพลินกับการกินอยู่พี่ชายทั้งสองที่เป็หลานแท้ๆ ของคุณแม่ก็พูดถึงสิ่งที่จะต้องทำในวันนี้ ซึ่งทำให้ชิวชิวเอง หูกระดิกเลยทีเดียวเมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูดกัน
*********************
แม่หนูน้อยชิวชิวของเรา จะออกไปทำอะไรกันด้านนอกกับทุกคนอีกนะ??? แล้วจะได้อะไรกลับมากัน????
เอกสารอ้างอิง
ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก :
https://chinesexpert.net/
https://www.thaiticketmajor.com/variety/lifestyle/8511/