บทที่ 1: การฟื้นคืนชีพ
ในห้วงมิติที่รายล้อมด้วยพลังงานิญญาที่เข้มข้น หลงอี้ นั่งขัดสมาธิอยู่ท่ามกลางแสงสว่างของพลังศักดิ์สิทธิ์ที่เปล่งประกายออกจากร่างิญญาของเขาสิบพันปีในห้วงมิติผ่านพ้นไปอย่างไม่รู้ตัว ในที่สุดวันนี้เขาก็สำเร็จเคล็ดวิชาโลหิตอสูรสยบฟ้าชั้นต้นพลังิญญาเข้มข้นก้าวข้ามขีดจำกัดที่เคยมี
หลงอี้ลืมตาขึ้น พลังิญญาที่เข้มข้นรายล้อมรอบตัวค่อย ๆ สลายหายไป “ความรู้สึกนี้กายและจิตของข้าคงสามารถััถึงกันอีกครั้งแล้วอย่างงั้นสินะ”ในขณะที่กำลังครุ่นคิดห้วงมิติในที่แห่งนี้พลันเกิดการเปลี่ยนแปลงแสงสว่างวูบหนึ่งปรากฏขึ้น ทำให้ร่างจิตของหลงอี้ค่อย ๆ สลายหายไป
“เอ๋~” หลงอี้แสดงสีหน้าปั้นยากเมื่อเขาพบว่าตนกำลังยืนอยู่บนลานทดสอบของสำนักชิงซานทุกสิ่งทุกอย่างดูไม่เปลี่ยนแปลงไปจากสิบพันปีก่อน ในตอนที่ก่อนเขาจะเผลอหลับไปการตื่นขึ้นในโลกความเป็จริงดูเหมือนว่าจะพึ่งผ่านไปเพียงไม่กี่ชั่วยามเท่านั้น
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น...?” หลงอี้พึมพำกลับตัวเอง
“การทดสอบพละกำลังคนต่อไปหลงอี้ เ้าขึ้นมาทดสอบได้” ขณะที่เขากำลังสับสน เสียงเรียกของผู้าุโคุมสอบก็ได้ดังขึ้น
หลงอี้จ้องมองออกไปทางเสียงเรียกขาน ด้วยความรู้สึกไม่แน่ใจในสิ่งที่เกิดขึ้นเขาไม่มีทางเลือกจึงได้แต่ปฏิเสธและขอสละสิทธิ์ในการทดสอบครั้งแรกนี้ไปก่อน เขาตัดสินใจเดินกลับไปที่ห้องพักของตนเองเพื่อเรียบเรียงความคิดและตรวจสอบร่างกายของตนหลังคืนชีพ ผู้าุโคุมสอบและศิษย์สำนักคนอื่น ๆ โดยรอบมองกลับมาที่เขาด้วยสายตาเหยียดหยาม
“หลงอี้ เ้ามันขยะยิ่งนัก? แค่ความกล้าในการทดสอบยังไม่มีและเ้าจะเติบใหญ่ไปต่อได้อย่างไร!” ผู้าุโคุมสอบของสำนักกล่าวขึ้นด้วยความเย้ยหยัน
แม้จะรู้สึกไม่พอใจ แต่หลงอี้ก็ไม่ได้โต้ตอบและเดินหน้าต่อไป เขาคิดเพียงว่าณ ตอนนี้สิ่งที่ต้องทำลำดับแรกคือการทำความเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
เมื่อกลับถึงห้องพักส่วนตัวที่อยู่ในสำนักหลงอี้นั่งลงเริ่มพิจารณาถึงสิ่งที่เกิดขึ้นภายในมิติพิเศษและวิชาโลหิตอสูรสยบฟ้าที่เขาได้ฝึกฝนเขารู้สึกว่าสิ่งที่ผ่านมาหมื่นปีไม่ได้เป็เพียงแค่ความฝันเพราะเขายังรู้สึกถึงพลังของสายเือสูรสามสายที่อยู่ภายในกายของเขาซึ่งเกิดจากการฝึกฝนเคล็ดวิชาโลหิตอสูรสยบฟ้า
หลงอี้จึงสามารถสรุปได้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นภายในมิติวิญญานอาจมีการเหลื่อมล้ำของมิติเวลาจึงทำให้โลกิญญาและโลกแห่งความเป็จริงมีผันผวนของเวลาที่แตกต่างกันเขาตัดสินใจว่าจะกลับไปทำการทดสอบพลังอีกครั้ง แม้ว่าเขาจะยอมแพ้ไปในครั้งแรกแต่เขายังเหลือโอกาสในการทดสอบอีกครั้งซึ่งจะเริ่มขึ้นในวันถัดไป
เช้าวันถัดมา หลงอี้ออกจากห้องพักส่วนตัวและมุ่งหน้ากลับไปยังลานทดสอบด้วยความมุ่งมั่น...