การเรียนพิเศษเริ่มต้นมาได้พักใหญ่
เสียงทุ้มต่ำบรรยายภาษาอังกฤษสลับกับภาษาไทยเพื่อให้ทุกคนเข้าใจมากขึ้น บรรยาศในห้องดูตั้งใจเรียนกันทุกคน เนื่องจากมีไม่ถึงสิบคน ทำให้การสอนเข้าถึงได้ง่ายอย่างถึงเนื้อถึงตัว
“มาร์คัสคะ ดิฉันไม่เข้าใจแกรมม่านี้” เสียงหญิงวัยกลางคนยกมือถาม
“ประโยคนี้ใช่มั้ย”
“ค่ะ”
มาร์คัสเป็อาจารย์สอนภาษาอังกฤษจากอเมริกา เขาเป็ชายต่างชาติวัยกลางคนเพียงคนเดียวในสถาบันสอนพิเศษ รูปร่างสูงโปร่งบึกบันและสันทัด ริมฝีปากหนาใหญ่มากกว่าคนทั่วไป ทรงผมสกินเฮดสั้นๆทำให้โครงหน้าดูมีเสน่ห์มากขึ้นหลายเท่า สันกรามของเขานูนเด่นเต็มไปด้วยตอหนวดดกหนา เสื้อเชิ้ตที่สวมใส่แนบชิดติดกับกล้ามเนื้อจนเห็นสัดส่วนนูนปูดออกมา มัดหน้าอกและมัดแขนเต่งตึงเป็ก้อนๆราวกับกล้ามปู
แต่สิ่งที่ทำให้ชายคนนี้มีเสน่ห์และน่ามองมากที่สุด...คงจะเป็ิัสีดำเมี่ยมไปทั้งตัวของเขา
มาร์คัสเป็ชายผิวสีเชื้อชาติแอฟริกัน-อเมริกัน เขาเป็อาจารย์สอนพิเศษให้สถานบันแห่งนี้มาได้สักพัก แต่เข้าออกประเทศไทบบ่อยครั้งจนทำให้เื่ภาษาและการสื่อสารไม่เป็อุปสรรคต่อการใช้ชีวิต ระหว่างที่ชายผิวดำอธิบาย ดวงตากลมโตของใครบางคนก็ได้จ้องมองไปยังจุดเด่นใต้หัวเข็มขัดตลอดเวลา
ทิมเม้มปากพร้อมกับมองลำเนื้อที่พาดยาวเป็ทางขวางมาตามกางเกงสแล็ค เป้านูนเด่นตรงนั้นมันเรียกความสนใจมากกว่าสิ่งที่อยู่บนกระดาน ความอวบอูมทุกอย่างมันบวมปูดขึ้นเป็ลำเนื้อราวกับมีแขนอีกอันยัดอยู่ด้านใน
ทิมไม่รู้ว่าตัวเองจ้องมองเ้านั่นนานเท่าไหร่ มารู้ตัวอีกทีเขาก็ได้ยินเสียงทุ้มต่ำนุ่มลึกเอ่ยเรียกชื่อตัวเองแล้ว
“ทิม”
“….”
“ทิม?”
“….”
“ทิม ยูได้ยินไอมั้ย?”
“ค…ครับ”
ทิมตอบกลับด้วยท่าทางอึกอัก ก่อนจะยกองศาดวงตาจากเป้านูนั์ขึ้นไปใบหน้าคมเข้มดุดัน
มาร์คัสยักคิ้วพร้อมกับยิ้มมุมปากเบาๆ จากนั้นร่างสูงใหญ่จึงเดินตรงลิ่วเข้ามาหาเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่ทางด้านหลังสุดของห้อง ทิมเรียนพิเศษกับอาจารย์คนนี้มาเกือบจะครบปีแล้ว แม้ว่าจะจบหลักสูตรั้แ่หกเดือนแรก แต่นักศึกษาหนุ่มยังคงวงเวียนอยู่แถวนี้ด้วยเหตุผลบางอย่าง
“ไม่เข้าใจตรงไหนบอกไอสิ”
“คือ…ประโยคนี้น่ะครับ”
ทิมใช้นิ้วไปบนกระดาษ
แม้จะเข้าใจข้อความเ่าั้เป็อย่างดี แต่เด็กหนุ่มก็เลือกที่จะแกล้งทำเป็ไม่เข้าใจอยู่ดี เมื่อมาร์คัสเห็นเช่นนั้น อาจารย์ฝรั่งผิวดำก็ค่อยๆโน้มร่างสูงใหญ่ของเขาลงมา มือหนาข้างหนึ่งจับหัวไหล่ของนักศึกษาเอาไว้ จากนั้นลมหายใจร้อนๆก็ระบายกระทบต้นคอระหง
“Here?”
“ครับ…ตรงนั้น…ตรงนั้นแหละ”
“แล้วมีตรงไหนอีกมั้ย”
เสียงทุ้มแหบแห้งกระซิบเบาๆ เล่นเอาแก้มทั้งสองข้างของคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้แดงระเรื่อ หัวไหล่ที่ถูกชายผิวดำััเหมือนจะลูบไล้และจงใจบีบให้แน่นขึ้น แผ่นหลังของทิมยืดขึ้นสูง ลมหายใจของเด็กหนุ่มอ่อนระทวยจนทำให้น้ำเสียงเปลี่ยนไป
“….มีแค่ตรงนี้ครับ”
“ถ้างั้น ยูอยู่ที่นี่ต่ออีกสักหน่อยนะ ไอจะสอนเพิ่มเอง”
“…..”
“ว่าไง โอเคมั้ย”
“ด…ดีเลยครับ”
ทิมหันหน้าไปทางอาจารย์ต่างชาติ ความใกล้ชิดทำให้ทั้งสองััได้ถึงลมหายใจร้อนๆ ดวงตาคมคายและริมฝีปากหนาใหญ่ของชายผิวสีมันทำให้เด็กหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอ ดวงตาดุดันนั้นทำหัวใจเต้นตุบๆจนเหงื่อแตกเต็มแผ่นหลัง หลังจากที่มาร์คัสเข้ามาให้คำแนะนำ ชายร่างสูงจึงเดินกลับไปสอนต่อ
แต่ดูเหมือนใครบางคนจะอยากให้ทุกคนออกไปจากห้องโดยเร็ว
เพราะท่าทางกระสับกระส่ายตอนนี้ดูเหมือนอยากจะเรียนแบบตัวต่อตัวใจจะขาด!