"แม่!!!! คอไปโดนอะไร!!!!มันทำแม่ใช่ไหม"จันทร์เ้ารีบวิ่งไปดูนุชทันที เขาสังเกตที่คอมีรอยจริงเหมือนที่เกรซบอกจริงๆ และเขาจำได้ว่าตอนเเรกเขาที่คอแม่ของเขายังไม่มีรอยแดงนี้อยู่
"ผมจะไปจัดการมัน!!!"นุชรีบคว้ามือของจันทร์เ้าไว้
"จันทร์เ้า....แม่ไม่เป็อะไร"
"แม่!!!!! แม่จะปล่อยให้มันทำแบบนี้อีกนานไหม แม่จะทนทำไหม"
"ลูกฟังเเม่นะ คุณผู้หญิงกับคุณผู้ชายมีบุญคุณกับเรามาก เขาทำเเเค่นี้แม่ไม่เป็ไรหรอก อีกอย่างลูกของเเม่ก็อยากอยู่ในบ้านหลังนี้ด้วยจริงไหม"นุชพูดพลางเเล้วหันมายิ้มให้จันทร์เ้า เพราะเขารู้ว่าจันทร์เ้าชอบเกรซ แล้วอีกย่างคุณผู้หญิงกับเกรซเป็คนดีมากๆสำหรับเธอเธออยากอยู่เพื่อตอบเเทบุญคุณ
"แม่.....แม่ไม่ต้องทำเพื่อผมหรอก....."คำพูดของนุชทำให้น้ำตาไหลทันทีเพราะเขารู้ว่าเเม่ทำเพื่อเขา
"ไปเถอะ...ลูกไปอ่านหนังสือเถอะใกล้จะสอบเเล้วด้วยนิ"
"ครับ"จันทร์เ้ากลับไปอ่านหนังสือต่อที่ห้องทันที [หลังจากผมเห็นรอยที่คอขของเเม่ผม เอาจริงๆผมโกรธมากผมอยากเข้าไปต่อยมันเลยด้วยซ่ำ เเต่ผมทำไม่ได้เพราะหลายๆอย่างด้วย]
"เห้อออ....เเม่นะเเม่ จะทนไปถึงตอนไหน"
ติ้งๆ เสียงไลน์ดังขึ้น
"พี่จันทร์!!!!! พี่จันทร์อยู่ไหมค่ะ ก๊อกๆ"
"ไม่อยู่ครับบบ"
"พี่จันทร์!!!!!"
"5555ล้อเล่นครับบบ ทำไมยังไม่นอนอีกนะ"
"ไม่ง่วงอ่ะ พรุ่งนี้พี่ว่างไหมค่ะไปร้านหนังสือกันไหมม"
"อืมเอาสิ"
"โอเคค่ะ"
"เดียว!!!!"
"อะไรค่ะ"
"ลืมอะไรไปป่าวว"
"อะไรหรอค่ะ"
"คนแพ้ต้องเลี้ยงไอติม เราเเพ้พี่เราต้องเลี้ยงไอติมพี่"
"โห้.....นึกว่าจะลืมส่ะเเล้ววว "
"ไม่ลืมหรอกกกกเว้ยยยย55555555
"5555555โอเคค่ะ พรุ่งนี้เกรซเลี้ยงเอง"
"พี่จะกินเป็ร้อยถ้วยเลยคอยดู"เกรซอ่านไม่ตอบเธอได้เเต่อมยิ้ม คงมีเเต่จันทร์เ้าคนเดียวเท่านั้นที่ไม่เคยขัดใจเธอและเธอก็มีความสุขทุกครั้งเวลาได้อยู่กับจันทร์เ้า
วันต่อมา จันทร์เ้าได้ออกไปรอเกรซที่ห้างตามที่นัดไว้ ไม่นานเกรซก็มาถึง
"เกรซๆ ทางนี้"
"พี่จันทร์เ้ามาถึงนานยังค่ะ"
"พึ่งถึงเอง หิวยัง"
"หิวเเล้วค่ะ"
"ไปหาไรกินก่อนไหม"เกรซพยักหน้าทั้ง2คนเลยเดินไปที่ศูนย์อาหาร
"เกรซจะไปกินร้านอาหารก็ได้นะ"จันทร์หันหน้าไปที่ร้านอาหรญี่ปุ่นร้านนึง
"ไม่เป็ไรค่ะ เกรซชอบกินที่นี้มากกว่าที่สำคัญมันถูกด้วย"เกรซพูดพลางอมยิ้มให้กับจันทร์เ้า
"นั้นเกรซจะกินอะไรเดียวพี่เลี้ยงเอง"
"555ได้เลยค่ะ"ทั้ง2นั่งทานอาหารกัน2คนที่ศูนย์อาหาร เเละพูดคุยกันสนุกสนาน
"แล้วเกรซจะเข้ามหาลัยไหนหรอ"
"เกรซจะเข้าที่เดียวกับพี่จันทร์ไงค่ะ"
"อ้าวพ่อเกรซจะยอมหรอ มหาลัยพี่เป็มหาลัยถูกๆนะ"
"เเล้วทำไมค่ะ เกรซเห็นพี่จันทร์ก็ได้ดีกว่าเด็กที่เรียนมหาลัยเเพงอีก อีกอยากพี่จันทร์เรียนเก่งมาก รู้แบบนี้เกรซน่าจะเรียนโรงเรียนเดียวกับพี่จันทร์ั้แ่เเรก"
"555555 ดูบ่นสิ น่ารักจริงๆ"จันทร์เ้าพูดพลางเอาไปลูบหัวเกรซพลาง ส่วนเกรซเธอก็ออกอาการเขินเล็กน้อย เเละพอทั้งคู่ทานอาหารเสร็จทั้งคู่ก็เดินไปร้านหนังสือทันที
"พี่ว่าเล่มนี้ดีนะเกรซเนื้อหาดีที่สำคัญอธิบายละเอียดด้วย"จันทร์เ้าหยิบหนังสือเล่มนึงเเล้วยื่นให้เกรซดู
"เออ..เกรซว่าดีจริงๆด้วยค่ะ"เกรซพูดพลางหันหน้าไปมองจันทร์เ้าเช่นเดียวกันจันทร์เ้าก็หันมามองเธอเช่นกันทำให้ทั้ง2สบตากันไปชั่วขณะ สักพักจันทร์เ้าเริ่มโน้มตัวลงมาหาเกรซอย่างช้าๆ ทำให้เกรซหน้าเเดง
"หน้าแดงหมดเเล้วหน่ะ"จันทร์เ้าโน้มตัวลงมาเเล้วกระซิบเกรซ
"พี่อ่ะทำอะไรก็ไม่รู้"เกรซเขินอย่างเห็นได้ชัด
"5555555พี่เเค่จะเเหย่เล่นนาาา"
"เชอะ......"เกรซรีบเดินหนีจันทร์เ้าทันที
"55555น่ารักจริงๆ"หลังจากทั้งคู่เลือกดูหนังสือกันเสร็จทั้งคู่ก็ชวนกันไปนั่งทานไอติมที่ร้าน ร้านนึง
"พี่จะกินให้เยอะๆเลย"
"555555ได้เลยค่ะเกรซเตรียมเงินมาเยอะ"
"อ้าววว คนรวยนี่นาาาาา5555555555"
"5555555555"
"เกรซซซ......."อยู่ๆก็มีเสียงผู้ชายคนนึงมาเรียกเกรซ
"พี่กัน"
"มาทำอะไรหรอ แล้วคุณลุงล่ะ"
"คุณพ่อทำงานค่ะ"
"แล้วนี่ใครร"เขาหันไปมองจันทร์เ้าเกรซกับจันทร์เ้าหันมองหน้ากัน
"พี่ชายเกรซค่ะ"
"เอ๋....เเต่เกรซลูกคนเดียวไม่ใช่หรอ หรือจะเป็คนที่คุณลุงพูด"
"เอออ....พี่กันค่ะ พี่กันไม่มีอะไรทำหรอค่ะ"เกรซถามด้วยสีหน้าไม่พอใจ
"............."กันนิ่งเงียบกับคำถามของเกรซเธอไม่คิดว่าเกรซจะพูดอะไรแรงๆแบบนี้ต่อหน้าคนอื่น
"นั้นพี่ขอตัวก่อนนะ"หลังจากนั้นกันเดินออกจากโต๊ะของเกรซกับจันทร์เ้าทันที [หึ....คงเป็ไอ่ลูกคนใช้ที่คุณลุงพูดถึงสินะ มันมีดีอะไรกันหนักหนาถึงเกรซได้เข้าข้างมันขาดนั้น]
"ใครหรอเกรซลูกเพื่อนพ่อเกรซอะค่ะ เกรซไม่ค่อยชอบเขาเท่าไหร่"
"ทำไหมล่ะ"
"เขานิสัยไม่ค่อยดีค่ะ ชอบดูถูกคนอื่นซึ่งเกรซไม่ชอบ"เกรซพูดพลางตักไอติมเข้าปากพลาง
"เลอะหมดเเล้วว"จันทร์เ้าเอื้อมมือไปเช็ดไอติมที่อยู่บนขอบปากของเกรซ
"ขอบคุณค่ะ"
กริ๊งๆ ....เสียงโทรศัพท์ของจันทร์เ้าดังขึ้นมา
"ครับป้าใจ"
"จันทร์ฮือออออ นุชมันนน ฮืออออ"เสียงร้องดังโว้ยวายของป้าใจทำให้จันทร์เ้าใมาก
"ทำไมครับ เเม่ทำไมมม"
"นุชมันผูกคอตายในห้อง ฮือออออออ"