ตอนที่ 1 จุดจบคือจุดเริ่มต้น
ณ บนหน้าผาแห่งหนึ่ง
บนหน้าผามีชายคนหนึ่งกำลังยืนมองทะเลด้านหน้าด้วยแววตาที่เหม่อลอย แววตาของเขาเป็เหมือนกับแววตาที่เหนื่อยจนไม่อยากมีชีวิต หากคนปกติมาเห็นแววตาที่ชายหนุ่มกำลังแสดงออกมา บวกกับกำลังยืนอยู่ริมหน้าผา คนปกติคงวิ่งเข้าไปห้ามเพราะคิดว่าเขากำลังจะฆ่าตัวตาย
ชายหนุ่มเริ่มพึมพำเบาๆ กับตัวเอง
“ ในอดีตเมื่อหลายปีก่อน ฉันเคยเป็ถึงหัวหน้าแห่งตระกูลหลินอันยิ่งใหญ่ เป็ตระกูลใหญ่แห่งประเทศจีนที่เป็ประเทศอันดับหนึ่งของโลก เมื่อคิดถึงเื่ราววันวานที่ผ่านมาในอดีต ฉันก็แทบจะร้องไห้ออกมาทุกครั้ง ฉันเคยถามคำถามกับตัวเองว่าทำอะไรพลาดไปอยู่หลายครั้ง
“ แต่พอลองนึกถึงอดีตที่ผ่านมาฉันก็รู้ว่าตัวเองทำพลาดไปหลายจุดมาก ตอนมีอำนาจก็ทำตัวเป็ขยะสังคมไม่ดูแลตระกูลของตัวเอง พอวันโลกาวินาศที่เป็จุดจบของมวลมนุษย์เดินทางมาถึง ฉันก็เจอกับเื่ที่ไม่เคยเจอต่างๆนาๆ จากชายที่ไม่เคยฆ่าแม้แต่แมลงสักตัว กลับต้องมาฆ่ามนุษย์
“ ต้องมาฆ่าซ่อมบี้ ต้องมาฆ่าสัตว์กลายพันธุ์ ชีวิตช่างเหมือนกับบทละครจริงๆ ทำไมตัวเรา ทำไมมนุษย์แบบพวกเราต้องมาเจอกับเื่แบบนี้ด้วย ทั้งหมดนี้เป็ฝีมือของใคร พระเ้า? มนุษย์ต่างดาว? หรือเป็เพราะธรรมชาติเป็ผู้ทำให้เกิดขึ้น? ฉันคิดเื่พวกนี้ทุกครั้งที่ว่าง แต่หลังจากที่- "
“ เลิกพูดจาเลอะเลือนได้แล้ว ข้ามาที่นี่เพื่อมาล่าไม่ได้้ามาฟังเ้าพูด “
เสียงผู้หญิงดังขึ้นเพื่อขัดชายหนุ่มที่กำลังพูดอยู่
ชายหนุ่มแสดงใบหน้าไม่พอใจเล็กน้อย จากนั้นเขาก็หันไปทางด้านหลังของตัวเอง ด้านหน้าของเขาเป็ทะเลขนาดใหญ่ที่มองไปทางไหนก็เห็นเส้นขอบฟ้า ทว่า ด้านหลังของเขากลับเต็มไปด้วยซอมบี้หลายร้อยตัว กำลังยืนมองเขาอยู่
ใช่แล้ว!
ด้านหลังของชายหนุ่มคือเหล่าซ่อมบี้จำนวนมากที่เป็ซ่อมบี้ระดับสูง ซอมบี้ในโลกแบ่งออกเป็หลายตระกูล มีทั้ง A,S,M และ Z พวกนี้เป็ซ่อมบี้ตระกูลหลักที่รู้จักกันดีว่าเป็ซอมบี้มาตรฐาน แต่เหล่าซ่อมบี้ไม่ได้มีเพียงแค่สี่ตระกูลหลักเท่านั้น เมื่อเวลาผ่านไปซอมบี้ที่กลายพันธุ์ก็มีจำนวนเพิ่มขึ้นมาก
เพียงแต่ว่า การจะเป็ซ่อมบี้กลายพันธุ์ได้ต้องเป็ซ่อมบี้ที่มีระดับมากกว่าระดับ 3 ขึ้นไป ซึ่งพวกซ่อมบี้นับร้อยตัวที่ยืนอยู่ด้านหลังของชายหนุ่มก็เป็ซอมบี้กลายพันธุ์ทั้งหมด สิ่งนี้เป็เครื่องยืนยันได้อย่างดีว่าพวกนี้รับมือยากขนาดไหน ชายหนุ่มรู้ดีว่าต่อให้เขาอยู่ในสภาพที่เต็มร้อยตัวเขาก็ไม่อาจรับมือกับพวกมันได้
หนำซ้ำ ด้านหน้าของซอมบี้นับร้อยยังมีซอมบี้หญิงตนหนึ่งยืนอยู่ด้วย บนหน้าผากของเธอมีผลึกสีแดงติดเอาไว้อยู่ สิ่งนั้นแสดงให้รู้ว่า ซอมบี้หญิงตนนี้ก็คือซอมบี้ที่มีระดับการวิวัฒนาการอยู่ในระดับที่ 5 แล้วเธอก็เป็คนขัดการพูดของชายหนุ่มเมื่อครู่
ต้องรู้ก่อนว่า แม้ว่าตอนนี้วันโลกาวินาศจะผ่านมาแล้วหลายปี แต่มนุษย์ก็ยังไม่รู้ว่าระดับสูงสุดของซอมบี้หรือระดับสูงสุดของสัตว์กลายพันธุ์อยู่ในระดับไหน แต่ที่ยืนยันได้ตอนนี้ก็คือ ระดับ 5 แถมทั่วทั้งโลกยังมีเธอเพียงคนเดียวเท่านั้นที่อยู่ในระดับ 5
ชายหนุ่มมองไปทางซอมบี้หญิงที่ขัดการพูดของตัวเอง จากนั้นเขาก็พูดใส่เธอด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
“ ราชินีแห่งความตาย อย่างน้อยก็ช่วยฟังข้าพูดให้จบก่อนไม่ได้หรือไง ตอนนี้พลังมานาของข้าหมดแล้ว พลังกายก็แทบไม่เหลือ หรือ้าให้ข้าะโลงไปในทะเลให้สัตว์กลายพันธุ์ในทะเลกิน เอาแบบนั้นไหม? “
“ ใจเย็นก่อนหลินฟาน …อันดับแรกช่วยเรียกข้าว่าราชินีซอมบี้ ส่วนเื่การพูดถึงอดีตของเ้า เ้าสามารถพูดต่อไปได้ ข้าจะเป็คนฟังเ้าเอง “
ราชินีซอมบี้ตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนนุ่ม
เหตุผลที่ราชินีซอมบี้ต้องยอมอ่อนให้ก็เป็เพราะเธอไม่้าให้อาหารอันโอชะตกลงไปในทะเล ชายหนุ่มคนนี้เป็ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่มนุษย์ ซึ่งการพัฒนาของซอมบี้ก็คือการกินสิ่งมีชีวิตแข็งแกร่งเพื่อพัฒนาตัวเอง หากตอนนี้ชายหนุ่มที่ชื่อหลินฟานไม่อยู่บนหน้าผาที่ด้านหน้าเป็ทะเล ราชินีซอมบี้คงเขาไปฉีกชายร่างของเขาไปนานแล้ว
อีกอย่าง ในทะเลก็มีสัตว์กลายพันธุ์มากมายอาศัยอยู่ หากมนุษย์ที่ชื่อหลินฟานตกลงไป ต่อให้เธอเก่งขนาดไหนก็คงไม่สามารถตามไปเอาร่างของเขากลับมาได้ ด้วยเหตุผลพวกนี้ราชินีซอมบี้จึงพยายามข่มใจตัวเองเอาไว้ และพยายามทำทุกอย่างให้มนุษย์คนนั้นไม่ะโลงไป
หลินฟานเริ่มพูดต่อ
“ ตอนนี้ฉันหมดอารมณ์รำลึกอดีตแล้ว ฉันอยากให้เธอตอบคำถามของข้าแทน “
“ ว่ามา! “
ราชินีซอมบี้ยอมตกลง
หลินฟานพยักหน้า จากนั้นก็เริ่มถามว่า
“ เธอเคยสงสัยไหมว่าอะไรที่ทำให้เกิดเื่แบบนี้ขึ้น เธอเคยคิดไหมว่าทำไมมนุษย์ถึงได้รับระบบเพื่อพัฒนาตัวเอง โดยต้องกลืนกินิญญาสิ่งมีชีวิตเพื่อพัฒนาความแข็งแกร่ง? เธอเคยสงสัยไหมว่าทำไมมีเพียงแค่มนุษย์เผ่าพันธุ์เดียวที่ไม่มีผลึก? “
ราชินีซอมบี้นิ่งเงียบไปสักพัก ก่อนจะเริ่มพูดขึ้นว่า
“ เื่ที่เ้าถามมาข้าไม่รู้ และเชื่อว่าคนอื่นๆ ในโลกนี้ก็คงไม่รู้คำตอบเหมือนกัน แต่ในมุนมองของข้า ข้าคิดว่าเื่นี้อาจมีคนที่ชักใยอยู่เื้ั จากที่ข้ารู้มาเหมือนว่าระบบที่มนุษย์อยู่จะกล่าวถึงเื่การพบเจออะไรสักอย่างด้วยใช่ไหม เหมือนว่าจะเหลือเวลาอีกประมาณ 5 ปี? “
“ ใช่! “
หลินฟานตอบพร้อมพยักหน้าของเขา
เื่วันแห่งการพบเจอเป็เื่ที่ระบบแจ้งเอาไว้จริงๆ และระยะเวลาก็เหลืออยู่ประมาณ 5 ปี แบบที่ราชินีซอมบี้บอกมา แต่จะพบเจอกับอะไร? หรือจะเกิดเื่อะไรขึ้นเมื่อเวลามาถึง? เื่นี้ไม่มีใครรู้ และหลินฟานก็รู้ตัวดีว่าตัวเองคงไม่มีวันได้รู้มัน
หลินฟานเริ่มถามต่ออีกครั้ง
“ ทำไมเธอถึงพูดเื่วันแห่งการพบเจอตอนนี้? “
ราชินีซอมบี้เริ่มอธิบาย
“ วันแห่งการพบเจอ! สิ่งนี้แจ้งเตือนในมนุษย์เท่านั้นข้าเลยไม่แน่ใจมากนัก แต่ว่าหลังจากที่ข้าก้าวเข้าสู่ระดับที่ 5 ข้าก็เข้าใจว่าระดับที่ 6 มันเป็เื่ที่เป็ไปไม่ได้หากยังอยู่ในโลกนี้ หรือไม่ลงไปในทะเลเพื่อกินพวกสัตว์กลายพันธุ์ในทะเล หากเอาเื่นี้มาผสมรวมกับคำว่า วันแห่งการพบเจอ ข้าก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “
“ ดาวดวงอื่น! มิติอื่น! “
หลินฟานเผลออุทานออกมา
ราชินีซอมบี้พยักหน้า จากนั้นเธอก็พูดขึ้นต่ออีกว่า
“ ข้าว่าคิดว่าคงประมาณนั้น วันแห่งการพบเจอ! สิ่งนี้น่าจะหมายถึงการเอาสิ่งมีชีวิตจากที่อื่นหรือดาวดวงอื่นๆ มาสู้กันเพื่อให้พัฒนาขึ้นไปอีก เพราะหากคิดตามปกติแล้วสิ่งมีชีวิตบนบกคงไม่สามารถต่อสู้เอาชนะสิ่งมีชีวิตในน้ำได้ กลับกัน สิ่งมีชีวิตในน้ำก็ไม่สามารถเอาชนะพวกเราที่เป็สิ่งมีชีวิตบนบก ในสนามรบบนบกได้
“ หากน้ำกับบกไม่สามารถก้าวก่ายซึ่งกันและกันได้ สิ่งที่ข้าคิดออกก็คือการเอาสิ่งมีชีวิตจากที่อื่นเข้ามาต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงความแข็งแกร่งซึ่งกันและกัน
“ แินี้สามารถให้คำตอบต่อเ้าได้หลายข้อ ข้อแรกคือสิ่งที่ทำให้เกิดเื่แบบนี้ต้องเป็ตัวตนที่ยิ่งใหญ่มาก ยิ่งใหญ่จนสามารถเคลื่อนดวงดาวหรือเปิดประตูมิติได้ ส่วนเหตุผลว่าทำไปทำไม หรือทำไปเพื่ออะไร เื่นี้ข้าเองก็ไม่รู้
“ ส่วนเื่ระบบที่มนุษย์ได้รับมา ข้าว่าน่าจะเป็การฝึกฝนมากกว่า มนุษย์ได้รับการฝึกฝนเพื่ออะไรบางอย่าง เมื่อก่อนตอนที่ข้าเป็มนุษย์ข้าเคยเล่นเกมมาบ้าง ก่อนที่ผู้เล่นจะเข้าสู้สนามรบในเกมจริงๆ เกมก็จะมีด่านฝึกการต่อสู้พื้นฐานให้ผู้เล่น ข้าว่าเ้าน่าจะเข้าใจเื่นี้
“ ส่วนเื่ผลึกที่ติดอยู่บนหน้าผาก เื่นี้ข้าก็ไม่แน่ใจอีกเช่นกันแต่ข้าคิดว่า เื่นี้น่าจะหมายถึงการปิดผนึกยีนเอาไว้อยู่ ยกตัวอย่างเช่น หมาป่าสมัยก่อนมีขนาดตัวเล็กกว่ามนุษย์ แต่พอวันโลกาวินาศมาถึง เหล่าหมาป่าก็ตัวใหญ่ขึ้นมากเดิมประมาณ 3 เท่า เคี้ยวคมขึ้น กรงเล็บคมขึ้น ขนหน้าและแข็งแรงขึ้น
“ สิ่งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นแค่หมาป่าเพียงชนิดเดียวแต่สิ่งมีชีวิตอื่นๆ ก็เหมือนกัน เมื่อมีผลึกเกิดขึ้นก็เหมือนกับว่ายีนในร่างกายจะดีขึ้นกว่าสมัยก่อน ทว่ามนุษย์เป็เพียงสิ่งมีชีวิตเดียวที่ไม่มีผลึกเกิดขึ้นในโลกนี้ แต่มนุษย์กลับได้รับระบบที่ต้องฆ่าเพื่อแข็งแกร่งขึ้นมาแทน มนุษย์เป็เหมือนตัวหลักในเื่ที่เกิดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เพราะงั้นข้าจึงคิดว่าผู้ที่ทำให้เกิดวันโลกาวินาศ้าฝึกมนุษย์ แต่ทำไมมนุษย์ถึงได้เป็ตัวหลัก? ทำไมมนุษย์ถึงยังโดนผนึกยีนเอาไว้? ทำไมคนที่ทำให้เกิดเื่้าฝึกมนุษย์? เื่นี้ข้าก็คิดไม่ออกเหมือนกัน
“ สิ่งที่ข้าคิดออกก็มีประมาณนี้ เ้าจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ได้เพราะยังไงนี่ก็เป็สิ่งที่ข้าคิดคนเดียว ไม่มีหลักฐานอะไรรองรับ “
หลินฟานอึ้งไป !
เขาไม่คิดมาก่อนว่าราชินีซอมบี้จะคิดเื่แบบนี้ขึ้นมาได้ แถมเื่ที่เธอพูดออกมาก็เป็เื่ที่คล้ายๆ หลินฟานคิดเอาไว้แทบทั้งหมด มนุษย์ไม่มีผลึกหรือได้รับความแข็งแกร่งแบบสิ่งมีชีวิตต่างๆ แต่สิ่งที่มนุษย์ได้รับคือระบบิญญา โดยต้องฆ่าและเอาิญญาสิ่งที่ฆ่ามาเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเอง
ส่วนเื่ยีนโดนปิดผลึกเอาไว้ หลินฟานก็คิดเอาไว้บ้างแล้วเช่นกัน แต่ทำไมต้องผนึกเอาไว? คนทำเื่นี้้าอะไรกันแน่? หลินฟานคิดไม่ออกเพราะตอนนี้ข้อมูลที่เขารู้มันน้อยมากเกินไป
หากมีชีวิตอยู่อีก 5 ปี รอวันที่วันแห่งการพบเจอเดินทางมาถึง ถึงตอนนั้นเราจะไขความลับได้ไหมนะ?
หลินฟานคิดกับตัวเองเงียบๆ ระหว่างเงยหน้ามองท้องฟ้า แต่คิดได้ไม่นานเขาก็รู้ว่าเื่นี้เป็ความคิดไร้สาระ ซอมบี้นับร้อยคงไม่ยอมให้เกิดเื่แบบนั้นขึ้นแน่ อีกอย่างเขาก็เหนื่อยมามากแล้ว หลายคนที่อยู่ในโลกปกติคงไม่เข้าใจว่าวันโลกาวินาศมันเลวร้ายขนาดไหน
น้ำแทบไม่มีกิน!
อาหารก็หายาก!
ไฟฟ้าไม่มี!
ต้องระวังตัวตลอดเวลาทั้งจากมนุษย์ด้วยกัน และสิ่งมีชีวิตอื่นๆ!
แถมยังมีเื่เลวร้ายมากมายที่ต้องพบเจอในแต่ละวัน ใจจริงหลินฟานอยากมีชีวิตอยู่แล้วไปทำให้พวกที่ทำให้เกิดเื่แบบนี้ชดใช้ เขาอยากจับพวกมันไปเล่นเกมเอาชีวิตรอดแบบที่เขาเจอหลายปีที่ผ่านมา แต่ตอนนี้เขาเหนื่อยมากกว่า
ช่างแม่งระบบ!
ช่างแม่งคนที่ทำให้เกิดเื่!
ช่างแม่งวันแห่งการพบเจอ!
หลินฟานมองท้องฟ้าสักพัก ก่อนที่จะนั่งลงในท่าคุกเข่าทั้งสองข้าง จากนั้นเขาก็หยิบมีดขนาดเล็กที่อยู่ตรงเอวออกมาพร้อมกับค่อยๆ ถอดเสื้อของตัวเอง เขาเคยคิดมาตลอดว่าถ้าตายก็อยากตายด้วยน้ำมือตัวเอง เพราะงั้นหลินฟานจึงเลือกการตายแบบ ฮารากิริ แบบญี่ปุ่น เขาไม่ได้ชอบประเทศญี่ปุ่นแต่เขาคิดว่าหากตายก็อยากตายแบบวัฒนธรรมของมนุษย์มากกว่า
หลินฟานมองไปยังราชินีซอมบี้ จากนั้นก็พูดขึ้นว่า
“ ช่วยปลิดชีวิตข้าด้วยมือของเ้าได้ไหม? “
“ ตกลง! “
ราชินีซอมบี้ตอบตกลง ถึงเธอจะเป็ซอมบี้แต่ในอดีตก็เป็มนุษย์มาก่อน ราชินีซอมบี้เคยได้ยินเกี่ยวกับการตายแบบคว้างท้อง หรือที่เรียกว่าฮารากิริมาบ้างในตอนที่เป็มนุษย์
“ เริ่มได้เมื่อเ้าพร้อม “
เมื่อราชินีซอมบี้เดินมาถึงด้านหลังของหลินฟาน เธอพูดด้วยน้ำเสียงเ็า ในมือขวาของเธอเล็บทั้งห้าเริ่มงอกเป็กรงเล็บออกมาแบบช้าๆ กรงเล็บที่งอกออกมาจากมือของเธอเพียงมองก็ััได้ถึงความคมของพวกมัน
หลินฟานพยักหน้า จากนั้นก็ยกมีดในมือพร้อมกับแทงลงท้องตัวเอง
ฉวบ!
เมื่อมีดปักลงท้องของเขา หลินฟานก็เริ่มนึกสงสัยในใจ
“ จบแล้วสินะ
“ บางทีก็สงสัยว่าทำไมตัวเราต้องดิ้นรนมาขนาดนี้ด้วย หากยอมให้ซอมบี้กัดตายไปซะั้แ่วันแรกของวันโลกาวินาศ เราก็คงไม่ต้องมาทรมานแบบนี้แล้วแท้ๆ
“ พวกที่ตาย่วันโลกาวินาศ่แรกๆ ช่างเป็พวกโชคดีโดยแท้
“ แต่… ตายแล้วจะเป็ยังไง ได้ไปนรก ได้ไป์ หรือตัวเราจะหายไปเลยแบบไม่มีตัวตนอีกต่อไป พอมาลองคิดๆ ดูอีกครั้งก็ไม่อยากตายเลยแฮะ เฮ้อ~ อยากไปตะบันหน้าของไอพวกที่ทำให้เกิดวันโลกาวินาศชิปหาย!! “
ระหว่างกำลังคิด หลินฟานก็สังเกตถึงความผิดปกติอะไรบางอย่าง ไม่เจ็บ! ถูกต้องแล้วหลินฟานไม่รู้สึกเจ็บในจุดที่ถูกแทง แถมราชินีซอมบี้ก็ยังไม่ตัดหัวของเขาอีก หลินฟานเริ่มก้มมองท้องของตัวเขาเองก็เจอกับมีดที่ปักอยู่
ก็แทงไปแล้วนิ???
จากนั้นเขาก็หันไปทางด้านหลัง แต่เมื่อหันมองไปทางด้านหลังเขาก็เห็นราชินีซอมบี้กำลังะโเหมือนด่าตัวเองอยู่ เพียงแต่เขาไม่สามารถได้ยินเสียงของเธอ
มันเกิดอะไรขึ้น???
ในหัวหลินฟานเต็มไปด้วยความสงสัย
ติ้ง!
[ ประกาศจากระบบ ความหวังของโฮโมเซเปียนส์เริ่มทำงาน กำลังทำการย้อนกลับไปวันแรกที่บันทึกเอาไว้ ผู้เปิดใช้งานคือสายเืตระกูล หลิน ]
หลินฟานยังไม่ทันได้สงสัยอะไรเพิ่ม ที่หน้าอกของเขาก็ปรากฏลูกบอลแสงสีฟ้าขนาดเท่าลูกปิงปองรอยออกมาช้าๆ หลินฟานอึ้งไปหลายวิจนในที่สุดเขาก็นึกอะไรออก ลูกบอลสีฟ้าที่อยู่ด้านหน้าของเขาเป็ของที่อยู่ๆ ก็พุ่งเข้าร่างกายของเขาเมื่อหลายปีก่อน ส่วนเข้ามาได้ยังไงนั้นเขาลืมไปแล้ว แต่สิ่งที่เขาจำได้ขึ้นใจก็คือลูกบอลนี่มันถูกเก็บเอาไว้ในตู้เซฟตระกูลหลิน แถมยังเป็สิ่งที่เหมือนจะสำคัญมากๆ อีกด้วย
และหลังจากพยายามทำความเข้าใจเื่ที่เกิดขึ้นได้ไม่นาน หลินฟานก็รู้สึกว่าโลกกำลังหมุนเร็วขึ้น เขาเวียนหัวแบบไม่เคยเป็มาก่อน จากนั้นสติก็ค่อยๆ เลือนรางลงเรื่อยๆ และไม่นานหลังจากนั้นหลินฟานก็หมดสติการรับรู้ไป
1K
![[มีอีบุ๊กในMEB] เกิดใหม่เป็นมารดาเลี้ยงเดี่ยวผู้ยากไร้ ในชนบทต้าซ่ง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1715515048_49949621.webp)
