ตอนที่ 1: บทเพลงแห่งความวุ่นวาย
ในค่ำคืนที่ท้องฟ้ามืดสนิท ดวงจันทร์ลอยเด่นเหนือเมืองใหญ่ เสียงดนตรีก้องกังวานจากคลับใต้ดินที่แอบเปิดอยู่ในซอกหลืบของเมือง ทุกสายตาจับจ้องไปที่เวทีเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยแสงสีและหมอกควัน เสียงกีตาร์โปร่งอันทรงพลังดังกระหึ่มตามด้วยเสียงแรปสุดโหดของ หลุดโลก
"โย่! ฟังทางนี้ ทุกความจริงที่ซ่อน ใครคิดว่าเหนือกู แต่จริงๆ ก็มันอ่อน!" เสียงแรปของเขาพุ่งทะลุใจคนในคลับ หลุดโลกไม่ใช่แรปเปอร์ธรรมดา เขาเป็คนที่เปลี่ยนคำพูดเป็ะุ เปลี่ยนคอร์ดกีตาร์เป็ะเิ เขาไม่ได้แค่ร้อง เขาประกาศาผ่านบทเพลง
สายดีด นั่งอยู่มุมหนึ่งของคลับ จ้องมองเวทีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งในใจ เขาเคยขึ้นเวทีนี้กับหลุดโลก แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป ิญญาของ แจม ที่สิงอยู่ในตัวเขาทำให้เขาไม่ใช่สายดีดคนเดิมอีกต่อไป “ทำไมกูต้องมานั่งฟังมันด้วยวะ” แจมกระซิบในหัวของสายดีด "เรามีเป้าหมายใหญ่กว่านี้"
“ใจเย็น แจม” สายดีดกระซิบกลับในใจ "คืนนี้ยังไม่ใช่เวลา"
หลุดโลกจบการแสดงท่ามกลางเสียงโห่ร้องจากผู้ชม เขากวาดตามองรอบคลับ เห็นสายดีดที่นั่งอยู่เงียบๆ เขาเดินตรงไปหาเพื่อนเก่าทันที
“ดีด” หลุดโลกเอ่ยเรียก น้ำเสียงแข็งกร้าวแต่แฝงความห่วงใย “แกมาทำอะไรที่นี่? หรือว่า…แกจะเข้าร่วมองค์กรนั้นจริงๆ?”
สายดีดเงยหน้ามองหลุดโลก เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ยิ้มเบาๆ แต่ในใจของเขามีเสียงของแจมกระซิบตลอดเวลา “บอกมันไปสิ ว่าแกไม่้ามันอีกแล้ว”
“ฉันมาดูแกเท่านั้น” สายดีดตอบเรียบๆ
“งั้นก็โชคดีที่ได้ดู” หลุดโลกพูดพลางจ้องสายดีดด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม “แกยังเหมือนเดิมอยู่หรือเปล่า ดีด?”
ก่อนที่สายดีดจะตอบ เสียงะเิดังสนั่นมาจากด้านนอกคลับ ไฟในคลับดับพรึ่บ ผู้คนกรีดร้องวิ่งหนีอลหม่าน หลุดโลกคว้ากีตาร์โปร่งของเขาแล้วพุ่งตัวไปยังทางออกทันที
“เกิดอะไรขึ้น?” หลุดโลกถามตัวเองในใจ แต่เขาไม่มีเวลาให้คิดมากนัก เมื่อออกมาด้านนอก สิ่งที่เขาเห็นทำให้เขาช็อก
ตรงหน้าเขาเป็กลุ่มคนในชุดคลุมสีดำ พวกเขาถือคริสตัลสีแดงสดที่เปล่งแสงวูบวาบ ทุกคนดูเหมือนถูกควบคุมด้วยพลังบางอย่าง พวกเขาพุ่งเข้าโจมตีประชาชนที่อยู่ใกล้ๆ อย่างไร้ความปรานี
“พวกองค์กรลับ…” หลุดโลกกัดฟันกรอด ก่อนจะกระชับกีตาร์ในมือแล้วพุ่งเข้าหากลุ่มนั้น
เสียงกีตาร์ดังก้อง หลุดโลกสะบัดสายกีตาร์อย่างรวดเร็ว คลื่นเสียงที่เกิดขึ้นแรงพอที่จะผลักกลุ่มคนชุดคลุมให้ล้มลงไปกับพื้น แต่พวกเขากลับลุกขึ้นมาอีกครั้ง ราวกับไม่ได้รับาเ็อะไรเลย
“พวกนี้ไม่ใช่คนธรรมดา!” หลุดโลกคำรามในใจ ก่อนจะมองหาสายดีดที่ยังคงยืนอยู่ในเงามืด
“ดีด! มาช่วยกันหน่อยสิ!” หลุดโลกะโ แต่สายดีดกลับยืนนิ่ง ก่อนจะก้าวออกมาช้าๆ
“หลุดโลก” สายดีดเอ่ยเสียงเรียบ “ฉันว่ามันถึงเวลาแล้ว…”
“เวลาอะไร?” หลุดโลกถามด้วยความสับสน
สายดีดยิ้ม รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเ็ปและความเ็าในเวลาเดียวกัน เขายกมือขึ้น ปล่อยให้คริสตัลสีแดงที่ซ่อนอยู่ในมือของเขาเปล่งแสงออกมา
“ถึงเวลาที่แกจะรู้ว่าใครกันแน่ที่เป็เพื่อนแท้”
เสียงหัวเราะของแจมดังขึ้นในหัวสายดีด ขณะที่เขาพุ่งตัวเข้าหาหลุดโลกด้วยพลังที่ไม่ใช่ของเขาเอง หลุดโลกถอยหลัง ตั้งรับด้วยกีตาร์ในมือ เสียงสายกีตาร์ปะทะกับพลังคริสตัลทำให้เกิดคลื่นเสียงและแสงที่สว่างวาบไปทั่วบริเวณ
“ดีด! แกกำลังทำอะไร!” หลุดโลกะโ
“แกอยากรู้จริงๆ เหรอ?” สายดีดถามเสียงเ็า ก่อนที่เขาจะพุ่งเข้าโจมตีอีกครั้ง
การต่อสู้ระหว่างสองเพื่อนสนิทเริ่มต้นขึ้น เสียงกีตาร์และเสียงคริสตัลดังกึกก้องไปทั่วเมือง หลุดโลกพยายามใช้เสียงดนตรีของเขาเพื่อปลุกสายดีดให้ตื่นจากพลังที่ครอบงำ แต่ดูเหมือนว่ายิ่งเขาพยายามมากเท่าไร สายดีดกลับยิ่งห่างไกลออกไป
ในที่สุด สายดีดหยุดนิ่ง รอยยิ้มจางหายไปจากใบหน้า เขามองหลุดโลกด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเศร้า
“ฉันขอโทษ” สายดีดพูดเบาๆ ก่อนจะะโขึ้นไปบนอาคารสูงแล้วหายไปในความมืด
หลุดโลกยืนนิ่ง เขามองตามเพื่อนรักที่หายไป ก่อนจะกำหมัดแน่น “แกจะหนีไปไหนไม่ได้ ดีด” เขากล่าวกับตัวเอง “ฉันจะพาแกกลับมา ไม่ว่าจะต้องเจออะไรอีกก็ตาม”
เสียงไซเรนของตำรวจดังขึ้น หลุดโลกหันกลับไปมองความเสียหายรอบตัว เขารู้ว่าเกมนี้เพิ่งเริ่มต้น และเขาต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับสิ่
งที่กำลังจะมาถึง
บทเพลงแห่งความวุ่นวายเริ่มต้นขึ้นแล้ว
2K
