ยอดมนุษย์ทะลุเกมกลายพันธุ์

ความก้าวหน้าของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเกิดขึ้นจากจินตนาการของมนุษยชาติคล้ายกับช่วงก่อนปี 1903 ที่ไม่มีมนุษย์คนใดเชื่อว่าตัวเองสามารถโบยบินอยู่บนฟากฟ้าได้หลังจากที่พี่น้องตระกูลไรต์สามารถผลิตเครื่องบินลำแรกได้สำเร็จ วินาทีที่เครื่องบินเหาะทะยานขึ้นสู่ท้องนภา สิ่งนั้นได้พิสูจน์ให้มนุษย์ทั่วทั้งโลกได้เห็นว่าจินตนาการเป็นแรงผลักดันที่ทำให้มนุษย์ก้าวหน้าอย่างไม่หยุดยั้งเช่นเดียวกับพวกเรา ที่ไม่มีใครเชื่อว่าจะสามารถเข้าไปอยู่ในโลกอีกใบและใช้ชีวิตอย่างเป็นอิสระภายในนั้นได้ถ้าเช่นนั้น––––––ในปีค.ศ. 2100 มีคำนามใหม่ถูกสร้างขึ้น ‘โลกเสมือนจริง!’ สิ่งที่กำเนิดขึ้นโดยการใช้ประโยชน์จากนวัตกรรมใหม่ด้านนาโนเทคโนโลยี มนุษย์ได้ออกแบบมันขึ้นมาผ่านเครือข่ายควอนตัมในสมองโดยการเชื่อมต่อเซลล์ประสาทและเครือข่ายควอนตัมเข้าด้วยกัน ตอนที่มนุษย์เข้าไปอยู่ในโลกของเกมเสมือนจริง ร่างกายของพวกเขาจะรู้สึกได้ราวกับว่าอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง อีกทั้งยังสามารถดื่มด่ำกับประสบการณ์เหล่านั้นด้วยตัวเองสิ่งนี้ทำให้ผู้เล่นในโลกแห่งความเป็นจริงสามารถเข้าไปอยู่ในเกมซึ่งเป็นโลกแห่งจินตนาการได้หลังจากโลกเสมือนจริงปรากฏขึ้น บริษัทเกมทั้งหมดก็เริ่มปล่อยเกมเสมือนจริงจำนวนมากออกมาอย่างไม่หยุดทว่าภายในโลกเกมเสมือนจริงเหล่านี้ มักมีเกมหนึ่งที่โดดเด่นแซงหน้าคนอื่นอยู่เสมอ 《เวิลด์》!สิบสามปีหลังจากที่เกิดโลกเสมือนจริงขึ้น มีบริษัทลึกลับแห่งหนึ่งปล่อยเกมสู่ตลาดเมื่อเทียบกับเกมเสมือนจริงอื่น ๆ ที่ถูกปล่อยออกมา เกมนี้นับว่าเป็นเกมที่ให้อิสระแก่ผู้เล่นอย่างเปิดกว้างภายในเกมไม่ได้มีแค่ภารกิจ ฆ่ามอนสเตอร์ เก็บเลเวลเหมือนกับเกมธรรมดาทั่วไปเท่านั้น แต่ยังมีการผจญภัยและการฝึกตนรวมถึงกิจกรรมอื่น ๆ เพิ่มเข้ามาด้วยอาชีพโดยพื้นฐานของเกม《เวิลด์》มีทั้งอาชีพปกติทั่วไปที่พบเห็นได้ในทุก ๆ เกม อาชีพลับ และอาชีพพิเศษมากกว่าหมื่นอาชีพ《เวิลด์》ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนคือนอกโลกและในโลก ในช่วงเริ่มต้นผู้เล่นจะอยู่ได้แค่นอกโลกเท่านั้น ผู้เล่นต้องทำตามเงื่อนไขเพื่อเข้าไปอยู่ในโลกเงื่อนไขมีสองข้อ : ข้อแรกรวบรวมเลเวลให้ถึงเลเวล 1000 ข้อสองต้องอัพเลเวลของอาชีพแต่ละอาชีพให้ถึงเลเวล 100 อาชีพแต่ละอาชีพสามารถรวบรวมเลเวลได้สูงสุด 100 เลเวล ดังนั้นหากพูดตามทฤษฎีแล้ว ถ้าต้องการเข้าไปอยู่ในโลก อย่างน้อย ๆ ผู้เล่นต้องเล่นอาชีพมากกว่าสิบอาชีพแน่นอนว่าผู้เล่นสามารถพลิกแพลงและใช้วิธีต่าง ๆ เพื่อให้บรรลุเงื่อนไขเหล่านี้ได้ ขอเพียงแค่มีความอดทนและอัพเลเวลของอาชีพให้ถึง 100 หลังจากนั้นก็เปลี่ยนอาชีพใหม่เพื่ออัพเลเวลให้ถึง 100 จนกว่าจะครบตามที่กำหนดการเปลี่ยนแปลงนี้จะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ ผู้เล่นที่ทำตามเงื่อนไขครบทั้งสองข้อจะได้เข้าไปอยู่ในโลกภายในเกม《เวิลด์》อัตราที่ผู้เล่นจะมีหน้าตาและรูปร่างเหมือนกันค่อนข้างต่ำเนื่องจากเปิดระบบการมองเห็นแบบไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย ผู้เล่นจึงสามารถใช้ประโยชน์จากเครื่องมือที่มีอยู่แก้ไขปรับเปลี่ยนรูปร่างหน้าตา อาวุธ ชุดเกราะต่าง ๆ ได้ตามความต้องการตราบใดที่สามารถรวบรวมสิ่งของได้มากพอ ผู้เล่นสามารถเปลี่ยนค่าสเตตัสของไอเท็มได้ด้วย อาชีพจำนวนมากสามารถเปลี่ยนรูปลักษณ์ภายนอกได้ตามใจชอบ อีกทั้งยังเป็นสิ่งที่น่าสนใจภายในโลกแห่งความลึกลับแห่งนี้ทันทีที่เกม《เวิลด์》ถูกปล่อยออกมา ก็สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งวงการโลกแห่งเกมเสมือนจริงผู้เล่นจำนวนนับไม่ถ้วนต่างพากันทยอยออกจากเกมเสมือนจริงก่อนหน้านี้ และเข้าสู่เกม《เวิลด์》ในตอนนั้น หากพูดถึงโลกแห่งเกมเสมือนจริง เกมแรกที่ทุกคนนึกถึงก็คือ《เวิลด์》ทว่า...นี่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นนานมากแล้วมีผู้เล่นผ่านเงื่อนไขที่เกมตั้งไว้และเข้าไปในโลก ทว่าพวกเขากลับไม่สามารถผ่านประตูแห่งโลกาได้ แต่หลังจากที่พวกเขาเข้าไปในโลกใบนั้นได้สำเร็จ...มีผู้เล่นจำนวนมากรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกหลอก โลกที่พวกเขาเข้าไปเป็นเพียงแค่มุขตลกที่บริษัทเกมสร้างขึ้นมา มันไม่ได้มีอยู่จริง!ต่อให้นอกโลกจะทำให้ผู้เล่นรู้สึกสนุกสนานไปกับเกมนี้มากเพียงใด แต่เมื่อมีเกมแห่งโลกเสมือนจริงเปิดตัวขึ้นมาใหม่ กลุ่มผู้เล่นจำนวนมากก็ค่อย ๆ ออกจากเกมนี้ไปเป็นเวลากว่าสามปีแล้ว!ณ ห้องโถงขนาดใหญ่ กลางห้องมีโต๊ะทรงกลมขนาดใหญ่วางอยู่หนึ่งตัว รอบโต๊ะทรงกลมตัวนี้มีเก้าอี้ที่ทำมาจากวัสดุเดียวกันวางอยู่อย่างเป็นระเบียบ ทว่าเก้าอี้ทั้งสิบสามตัวกลับว่างเปล่าก่อนหน้านี้เก้าอี้เหล่านี้เคยถูกผู้เล่นจับจองจนไม่เหลือเก้าอี้ว่างแม้แต่ตัวเดียว ทว่าในวันนี้กลับมีเพียงเงาของใครบางคนที่ยืนอยู่เพียงลำพังท่ามกลางความเงียบสงัดเงานั้นสวมใส่ด้วยเสื้อคลุมยาวสีม่วง ด้านหลังมีดาบยาวขนาดพอดีมือพาดอยู่ด้ามจับของดาบยาวเล่มนั้นโผล่ขึ้นมาตรงบริเวณเหนือไหล่ขวา ด้ามจับที่มีลักษณะคล้ายกับหยกอีกทั้งยังมีเชือกสีแดงสานไขว้กันไปมา แม้ว่าจะเป็นการสานแบบง่าย ๆ แต่มันกลับมีเสน่ห์เฉพาะตัวไม่เหมือนใคร“ขอโทษนะเสี่ยวฮุยฮุย ฉันคงเล่นเกมต่อไปไม่ได้แล้วล่ะ ฉันจำความรุ่งเรืองในอดีตได้เป็นอย่างดี ช่วงเวลาที่เคยเล่นเกมด้วยกันเป็นช่วงเวลาที่ทำให้ฉันมีความสุขมากจริง ๆ แต่ทุกอย่างมันจบแล้ว ดูแลตัวเองด้วยนะ บ๊ายบาย!”“……”“สามปีแล้วสินะ!”เซี่ยฮุยนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้เป็นเวลานาน ในที่สุดเขาก็เริ่มขยับตัวริมฝีปากของเขากระตุกเล็กน้อย ‘คิดไม่ถึงเลยว่าวันสุดท้ายจะมาถึง พวกเขาจากไปและไม่คิดจะกลับมาอีก มันจบแล้วจริง ๆ สินะ’เฮ้อ!เซี่ยฮุยแอบถอนหายใจเงียบ ๆ แม้ว่าเขาจะรู้มานานแล้วว่านี่คือเรื่องจริง แต่ภายในใจของเขายังมีความหวังเล็ก ๆ แอบซ่อนอยู่แต่ตอนนี้มันจบลงแล้ว“ลาก่อนนะ”“หวังว่าสักวันหนึ่งเราจะได้พบกันอีกครั้ง ที่ไหนสักแห่งบนโลกใบนี้นะ”......หวังว่าจะได้เจอกันอีกครั้งที่ไหนสักแห่งบนโลกใบนี้...ลาก่อนคำพูดนี้เขาได้ยินมากี่ครั้งแล้วนะ?สิบสองครั้ง ครั้งสุดท้ายที่ได้ยินคือเมื่อสามปีก่อนแต่ไม่มีใครกลับมาหาเขาอีกเลย ไม่เคยเจอกันอีกเลยนับตั้งแต่นั้นพวกเราจะได้เจอกันอีกครั้ง...เมื่อไหร่? ที่ไหน?“เหอะ ๆ”บ่าของเซี่ยฮุยสั่นเบา ๆ เขาเป็นคนชอบเก็บตัว เพื่อน ๆ ของเขาจากเขาไปทีละคนสองคน อดีตที่สุดแสนจะอัดอั้นภายในใจ ในที่สุดมันก็ระเบิดออกมา ‘ทำไมต้องมาล้อกันเล่นแบบนี้ด้วย!’“ในเมื่อไม่คิดจะกลับมา จะพูดว่าพบกันใหม่ไปเพื่ออะไร?!”เซี่ยฮุยตบโต๊ะทรงกลมที่ตั้งอยู่ตรงหน้าสุดแรง วินาทีต่อมารอยร้าวก็ปรากฎขึ้น โต๊ะทรงกลมที่ทำมาจากหินแตกกระจายออกจากกันและเปลี่ยนเป็นเศษหินชิ้นเล็ก ๆ จำนวนมากที่ร่วงกราวลงสู่พื้น“ที่นี่คือบ้านที่ทุกคนร่วมใจกันสร้างขึ้นมา ทำไมพวกนายถึงทิ้งมันไปง่าย ๆ แบบนี้!”หลังจากที่เขาระเบิดอารมณ์ความรู้สึกที่พลุ่งพล่านอยู่ภายในใจออกมา ความรู้สึกว่างเปล่าและความโดดเดี่ยวก็ผุดขึ้นมาแทนที่ เขาจ้องมองเศษหินที่กระเด็นกระดอนทั่วพื้นด้วยความรู้สึกเสียใจ“บางที...ทุกคนอาจจะไม่ได้ทอดทิ้งฉัน แต่เป็นเพราะต้องเลือกระหว่างโลกแห่งความเป็นจริงกับโลกเสมือนจริง ทุกคนจึงจำใจต้องเลือกที่จะจากไป ทุกคนก็คงรู้สึกเจ็บปวดเหมือนกันสินะ”กลับคืนสู่สภาพเดิมอีกครั้ง!พื้นห้องเกิดแสงสว่างสีเขียวขึ้นซึ่งมีลวดลายซับซ้อนปรากฎอยู่บนนั้น นี่เป็นการเรียกใช้งานวงเวทย์ฟื้นฟูขั้นเก้าของอาชีพนักเวทย์　เมื่อแสงสว่างค่อย ๆ เลือนรางหายไป เศษหินที่อยู่บนพื้นก็ค่อย ๆ กลับมาต่อกันเป็นโต๊ะทรงกลมที่ประณีตอีกครั้ง มันกลับมาอยู่ในสภาพเดิมเหมือนราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อนเขาพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ จากนั้นเซี่ยฮุยก็ลุกขึ้นยืนและเดินไปที่โกดังกิลด์เขาต้องไปหยิบของบางอย่าง...ทางเข้าของโกดังกิลด์อยู่ที่มุมของห้องโถงซึ่งไม่ได้ไกลจากจุดที่เขายืนอยู่เท่าไหร่นักด้านล่างทางเข้ามีสัญลักษณ์รูปดาบที่เหมือนกันกับดาบที่พาดอยู่ด้านหลังของเซี่ยฮุยปรากฏอยู่ มันคือทางเข้าโกดังกิลด์จะว่าไปทำไมต้องตั้งค่าทางเข้าโกดังให้เป็นความลับด้วย? ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้สำคัญเท่ากับธงที่เป็นสัญลักษณ์ของกิลด์ แต่ถ้าหากปล่อยให้ศัตรูเจอโกดังของกิลด์ได้ง่าย ๆ และถูกขโมยของไปจนหมด ถึงวันนั้นคงเกิดหายนะอย่างไม่ต้องสงสัยดังนั้นในฐานะที่เป็นผู้ดูแลโกดังกิลด์สิบสามคน ตอนที่เซี่ยฮุยสร้างอาณาเขตของกิลด์ขึ้น เขาใช้ความพยายามอย่างมากในการรวบรวมวัสดุต่าง ๆ เพื่อนำมาสร้างห้องลับแห่งนี้หลังจากนั้นเขาก็ถามความเห็นจากทุกคน เพื่อให้ทุกคนเสนอรูปภาพที่ตัวเองชื่นชอบมาคนละหนึ่งรูป และนำมาทำเป็นสัญลักษณ์ประจำตัว สัญลักษณ์ที่พวกเขาเลือกจะถูกประทับและซ่อนไว้บนหลังมือของพวกเขา เครื่องหมายบนหลังมือของแต่ละคนเป็นเครื่องยืนยันเพียงอย่างเดียวที่จะเข้าไปด้านในโกดังของกิลด์ได้ดังนั้นนอกจากผู้เล่นทั้งสามของกิลด์สิบสามคน ผู้เล่นคนอื่นไม่มีทางรับรู้ได้ว่าโกดังกิลด์อยู่ที่ไหน ถึงแม้ว่าตอนนี้มันจะกลายเป็นเรื่องที่ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้วก็ตาม!เซี่ยฮุยยกมือขวาของเขาขึ้นมาและทาบเครื่องหมายบนหลังมือเข้ากับกำแพงเครื่องหมายสีแดงแบบย่อส่วนซึ่งเป็นรูปเดียวกันกับหลังฝ่ามือของเขาปรากฏขึ้นบนกำแพง เมื่อเครื่องหมายตรงกันวาร์ปก็ถูกเปิดใช้งานทันทีใต้เท้าของเขาปรากฏวาร์ปขนาดเล็กขึ้นหนึ่งวง วินาทีต่อมาร่างของเซี่ยฮุยก็เข้ามาอยู่ด้านในโกดังกิลด์โกดังแห่งนี้ไม่ได้ใหญ่โตโอ่อ่า มันมีลักษณะคล้ายกับห้องโถงด้านบนเพียงแต่มีขนาดเล็กกว่าครั้งแรกที่เซี่ยฮุยเข้ามาที่นี่ เขาเกลียดกลิ่นของห้องนี้มาก ส่วนคนอื่น ๆ ที่เข้ามาด้านในห้องนี้ต่างก็บ่นและวิจารณ์เกี่ยวกับกลิ่นของมันกันยกใหญ่เช่นกันก่อนหน้านี้โกดังกิลด์เต็มไปด้วยของมากมายที่ถูกนำมาเก็บไว้ แต่ตอนนี้ของเหล่านั้นได้ถูกย้ายมาอยู่ในกระเป๋าของเขาแล้วแต่ยังมีของหนึ่งชิ้นที่ยังคงวางอยู่ที่นี่ตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้มันคือประตูทรงโค้งเจ็ดสีที่ถูกเลียนแบบให้คล้ายกับประตูแห่งโลกา ถูกวางอยู่ตรงกลางของโกดังแห่งนี้ด้านบนวงกบประตูมีช่องโหว่เว้าเข้าไปด้านในทั้งหมดสิบสามช่อง โดยช่องเหล่านั้นมีรูปร่างแตกต่างกันออกไป สิบสองช่องที่อยู่บนนั้นมีอาวุธถูกใส่กลับเข้าไปจนครบแล้ว ไม่ว่าจะเป็น ใบมีด กริช คทา...ช่องว่างเหนือประตูเป็นรูปทรงแบบเดียวกับดาบประตูแห่งโลกาขนาดเล็ก!เซี่ยฮุยมองไปที่ประตูแห่งโลกาขนาดเล็กด้วยดวงตาที่แฝงไปด้วยร่องรอยของความทรงจำที่เหลืออยู่เริ่มแรกเป็นเพราะต้องการสร้างสิ่ง ๆ นี้ขึ้นมา ทุกคนจึงร่วมแรงร่วมใจกันออกไปทำภารกิจและลงดันเจี้ยนทุกวันหลังจากที่ทุกคนทำงานเหน็ดเหนื่อยตลอดทั้งวัน แต่ก็ยังยินดีที่จะลากสังขารที่แสนอิดโรยเข้าเกม บ้างก็พูดติดตลกว่าวันนี้จะยอมโดดงานเพื่อทำรวบรวมวัสดุให้ครบให้ได้...ช่วงเวลาที่ได้พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ช่วงเวลาที่ได้ผจญภัยร่วมกัน ช่วงเวลาที่ได้ลุยไปด้วยกัน...ทั้งหมดนี้กลายเป็นความทรงจำอันรุ่งโรจน์สำหรับเซี่ยฮุยไปแล้วน่าเสียดายที่กิลด์สิบสามคนของพวกเขา เหลือเขาแค่คนเดียวเซี่ยฮุยเปิดหน้าจอแสดงผลเพื่อดูอันดับของกิลด์ภายในเกม จากกิลด์ที่มีสมาชิกเหลือไม่ถึงร้อยคน หลังจากเวลาผ่านไปรายชื่อเหลืออยู่เพียงแค่สิบสามคนเท่านั้น การจัดอันดับรายชื่อผู้เล่นในวันสุดท้ายของเกมนี้ ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นอันดับหนึ่งของเกมนี้“บางที 《เวิลด์》อาจจะเหลือแค่ฉันเพียงคนเดียวแล้วสินะ”เซี่ยฮุยจำไม่ได้แล้วว่านานเท่าไหร่แล้วที่เขาไม่เห็นผู้เล่นคนอื่น ๆ ในเกมแห่งนี้ดันเจี้ยนไร้ซึ่งผู้คน บอสที่อยู่นอกเมืองไม่มีคนออกไปฆ่า...ช่างน่าเวทนาจริง ๆ!ภายในใจของเซี่ยฮุยเกิดความเศร้าขึ้น เขาเหลือบมองนาฬิกาของเกมที่กำลังนับถอยหลัง เหลือเวลาอีกแค่สิบนาทีเกมนี้ก็จะสิ้นสุดลงแล้วตำนานกำลังจะจบลงแล้วสินะ!ระหว่างที่กำลังพึมพำ เซี่ยฮุยก็เหลือบตาไปกดปุ่มควบคุมอินเทอร์เฟซบนหน้าจอดาบที่อยู่ด้านหลังเขาลอยกลับเข้าไปอยู่ในร่องที่เป็นช่องว่างด้านบนประตูแห่งโลกาขนาดเล็กวินาทีต่อมาดาบก็ถูกย่อขนาดลงและถูกผนึกลงไปในช่องได้อย่างพอดิบพอดีราวกับถูกสร้างมาเพื่อมันโดยเฉพาะ เรียบร้อยแล้ว!เซี่ยฮุยมองไปที่ประตูแห่งโลกาขนาดเล็กที่อยู่ตรงหน้า ‘ก่อนหน้านี้ตอนที่ตัดสินใจสร้างมันขึ้นมา ทุกคนเตรียมใจไว้ล่วงหน้าหรือเปล่านะว่าคงมีสักวันที่ต้องแยกจากกันไป?’ช่องทั้งสิบสามช่อง อาวุธทั้งสิบสามชิ้น...เซี่ยฮุยพูดกับตัวเองว่า เขาเป็นคนแบบนี้ ต่อให้ไม่มีใครอยู่ข้างเขา เขาก็สามารถดำเนินชีวิตเพียงลำพังแบบนี้ต่อไปได้ ไอเท็ม!ตอนที่เขาเหลือบมองก็พบว่าเหลือเวลาอีกแค่ห้านาทีแล้ว เซี่ยฮุยไม่อยากเสียเวลาอยู่ที่นี่มากไปกว่านี้เพราะเขายังมีเรื่องสำคัญกว่านี้ที่ต้องทำเมื่อไอเท็มทั้งหมดถูกใส่กลับเข้าไปที่ประตูแห่งโลกาขนาดเล็ก บริเวณมุมหน้าจอของเซี่ยฮุยก็มีตัวเลขปรากฏขึ้น ระบบทำการแจ้งเตือนถึงพลังที่เพิ่มขึ้นถ้าหากสามารถเปลี่ยนมุมมองได้ เซี่ยฮุยคงจะได้เห็นว่าตอนที่เขานำไอเท็มใส่กลับเข้าไปในช่องของประตูแห่งโลกาขนาดเล็ก ด้านหลังของเขามีเงารูปประตูแห่งโลกาขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นอีกบานหนึ่ง อีกทั้งยังมีแสงสว่างเจ็ดสีสาดส่องออกมาด้วย มันคือเอฟเฟคที่จะเกิดขึ้นหลังจากที่ไอเท็มอัพระดับจนถึงขีดจำกัดทุกอย่างพร้อมแล้ว เซี่ยฮุยจึงเปิดกระเป๋าและเปิดใช้วาร์ปที่อยู่ในนั้น วินาทีต่อมาเขาก็มาหยุดอยู่ด้านหน้าประตูแห่งโลกาประตูแห่งโลกายังคงตั้งตระหง่านอยู่บนภูเขาผิงซานอย่างเงียบ ๆ และโดดเดี่ยว สายตาของเซี่ยฮุยจ้องมองไปที่ประตูแห่งโลกาที่อยู่ตรงหน้า เขาจำไม่ได้แล้วว่าเขามาที่นี่กี่ครั้ง และเขาก็จำไม่ได้ด้วยว่าเขาลองเข้าไปด้านในนั้นกี่ครั้งกันแน่ดังนั้นในช่วงสุดท้ายก่อนที่เซิร์ฟเวอร์จะปิดอย่างถาวร เขาขอมาที่นี่อีกสักครั้งก็แล้วกันนะมันเป็นเพียงแค่มุขตลกหลอกคนจริง ๆ เหรอ?เซี่ยฮุยกำหมัดแน่น ผู้ชายธรรมดา ๆ อย่างเขาที่ไม่ได้มีพรสวรรค์อะไร เขามีเพียงหัวใจที่อดทนและไม่เคยยอมแพ้ภายในกิลด์สิบสามคน เขาไม่ใช่สมาชิกที่เป็นนักสู้ของทีม สาเหตุที่ความสามารถในการต่อสู้ของเขาอยู่สามอันดับแรกก็เป็นเพราะเขามีความอดทนและไม่ยอมแพ้ จึงได้ฉายานามว่า “ราชันแห่งความทรหด”อึดจนถึงช่วงเวลาสุดท้าย ช่วงเวลาที่ทุกคนได้หายไปจนหมด“เฮ้อ”เป็นอีกครั้งที่เซี่ยฮุยถอนหายใจออกมา　　มันคือเรื่องจริงที่ไม่มีมนุษย์คนใดจะใช้ชีวิตอยู่ภายในโลกเสมือนจริงได้ตลอดไป เพราะท้ายที่สุดโลกแห่งความเป็นจริงก็สำคัญกว่าอยู่ดีเวลาเริ่มนับถอยหลัง เหลือเวลาสิบวินาทีสุดท้ายเซี่ยฮุยเลิกถอนหายใจและก้าวเท้าเข้าสู่ประตูแห่งโลกาเป็นครั้งสุดท้าย––––––เวลาแห่งโลกเสมือนจริงได้สิ้นสุดลงแล้ว เริ่มเผชิญกับความเป็นจริงของวันพรุ่งนี้เถอะติ๊ง!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 1 ผู้เล่นคนสุดท้าย

นิยายแนะนำ

ยอดมนุษย์ทะลุเกมกลายพันธุ์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 1 ผู้เล่นคนสุดท้าย

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้