เจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain)

        เจ้าหญิงทามาสุได้ใช้เวลาอยู่นานหลายสัปดาห์ในการเดินทางเพื่อตามหาบ้านกระท่อมของชายที่ชื่อโคโกโร่ ซึ่งอยู่ในท่ามกลางภูเขาหลายลูกที่อยู่ในเมืองบังโก ถึงแม้ว่าจะมีจิตใจที่มุ่งมั่นอย่างเต็มเปี่ยม แต่ความเหนื่อยล้านั้นก็ได้ค่อยๆ คลืบคลานเข้ามาทีละน้อย จนกระทั่งร่างเพรียวงามของเจ้าหญิงทามาสุนั้นก็ได้มาทรุดล้มลง และนอนสลบอยู่ที่หน้าบ้านกระท่อมหลังหนึ่ง และชายหนุ่มที่ชื่อโคโกโร่ ซึ่งกำลังเผาถ่านอยู่ที่หน้าบ้านกระท่อมหลังนั้นก็ได้มาเห็นเข้าพอดี

        “เรื่องมันเป็นอย่างนี้นี่เองหล่ะสินะ”

        เจ้าหญิงทามาสุพยักหน้าเพียงเล็กน้อยเป็นการยืนยันในคำตอบ

        “ข้าก็ไม่รู้หรอกนะ ว่าเทพเจ้าไมโอจินอะไรนั่นจะพูดถึงเจ้าว่ายังไงบ้าง แต่ถ้าไม่รังเกียจ เจ้าก็มาอยู่กับข้าที่บ้านกระท่อมหลังนี้เถิด”

        เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจ้าหญิงทามาสุก็เริ่มมีสีหน้าที่ยิ้มแย้มนิดๆ ขึ้นมาในทันที ซึ่งโดยพื้นฐานแล้ว เจ้าหญิงทามาสุนั้นเป็นคนที่เรียบง่าย และไม่จู้จี้จุกจิกอะไรมากมาย จึงทำให้นางนั้นสามารถอยู่ร่วมกันกับโคโกโร่ในบ้านกระท่อมที่ทั้งเล็กและสกปรกหลังนี้ได้ ถึงแม้ว่าสภาพแวดล้อมโดยรอบนั้นจะเลวร้ายเพียงใดก็ตาม

        “เจ้าจงรับเหรียญทองคำสองเหรียญนี้ไว้ เมื่อใดก็ตามที่เจ้าเดินทางมายังหมู่บ้านที่อยู่เบื้องล่าง เจ้าก็จะสามารถซื้อของได้หลายสิ่งตามที่เจ้าต้องการ”

        เจ้าหญิงทามาสุพูดกับโคโกโร่พลางยื่นเหรียญทองคำทั้งสองเหรียญให้กับเขา ก่อนที่นางนั้นจะพาเขาไปยังหมู่บ้านที่อยู่เบื้องล่าง และในระหว่างทางนั้น เจ้าหญิงทามาสุก็พลางเล่าให้โคโกโร่ฟังเกี่ยวกับเหรียญทองคำทั้งสองเหรียญนั้น และมูลค่าอันมหาศาลของมัน

        “ถ้าหากสิ่งที่เจ้าเล่ามาให้ข้าฟังนั้นเป็นจริง มีกลุ่มก้อนหินที่เป็นทองคำจำนวนมากมายมหาศาลอยู่ตรงบริเวณที่ต้นลำธารนั่น ซึ่งไม่ห่างไปจากที่นี่เลย”

        โคโกโร่กับเจ้าหญิงทามาสุนั้นไม่รอช้า ทั้งสองจึงรีบพากันไปยังบริเวณต้นลำธารแห่งนั้น จนได้มาพบกับกลุ่มก้อนหินที่มีขนาดใหญ่ ซึ่งล้วนแต่เป็นทองคำทั้งหมด และมีบ่อน้ำพุร้อนเล็กๆ อยู่ใกล้ๆ กับกองหินทองคำที่อยู่ตรงหน้า ซึ่งมีไอร้อนลอยขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง

        เจ้าหญิงทามาสุค่อยๆ ถอดชุดอาภรณ์ออกมาทีละน้อย ก่อนที่นางจะค่อยๆ หย่อนขาลงไปแช่ในบ่อน้ำพุร้อนทีละน้อย แล้วนำทั้งร่างเพรียวงามของหล่อนลงไปแช่ในบ่อน้ำพุร้อน หลังจากที่แช่ตัวในน้ำพุร้อนมาได้สักพัก จุดกระดำกระด่างที่อยู่ตามใบหน้า และเรือนกายอันเพรียวงามของนางนั้นก็ได้ถูกชำระล้างจนหมดสิ้น ส่งผลทำให้เจ้าหญิงทามาสุนั้นมีความสวย และความงดงามที่มากขึ้นกว่าเดิม

        ส่วนทางด้านโคโกโร่ก็ได้กลายมาเป็นคนที่ร่ำรวยมากที่สุดในเมืองบังโกว พร้อมกับได้เจ้าหญิงทามาสุมาเป็นภรรยาของเขา และด้วยความร่ำรวยอย่างมหาศาลนั้น จึงทำให้เขานั้นได้รับการขนานนามว่ามาโนะ โซจาในเวลาต่อมา

        พ่อค้าซันสุเกะได้นำทางเจ้าหญิงฮิเมรากิกับเจ้าหญิงโอริฮิเมะจนได้มาถึงที่บ้านคฤหาสน์ของเศรษฐีโซจา และสัมผัสได้ถึงหมอกอสูรที่ปกคลุมไปทั่วบ้านคฤหาสน์แห่งนี้ เจ้าหญิงฮิเมรากิเริ่มมีความรู้สึกที่คล้ายกับอึดอัดจนแทบจะหายใจไม่ออกราวกับว่าขาดอากาศหายใจ คิ้วบางทั้งสองข้างที่อยู่บนใบหน้างามของเธอนั้นก็พลางขมวดเข้าหากันเพียงเล็กน้อย

        “ท่านโซจาขอรับ นี่คือเจ้าหญิงฮิเมรากิ องเมียวจิฮิเมะแห่งราชสำนักที่จะมาช่วยลูกสาวของท่านขอรับ...” พ่อค้าซันสุเกะรีบกล่าวแนะนำเจ้าหญิงฮิเมรากิให้กับเศรษฐีโซจา

        “ไม่ทราบว่าท่านพอจะเคยได้ยินชื่อของท่านองเมียวจิฮิเมะผู้นี้รึเปล่า” พ่อค้าซันสุเกะเอ่ยถามกับเศรษฐีโซจา

        “ท่านองเมียวจิฮิเมะ ข้าเคยได้ยินแต่ชื่อของท่านมาตั้งนาน ไม่เคยคิดว่าจะได้มาเจอกับท่าน ช่างเป็นบุญวาสนาของข้ายิ่งนักที่ได้มายืนอยู่ตรงหน้าท่าน”

        เศรษฐีโซจาพลางโค้งคำนับให้กับเจ้าหญิงฮิเมรากิด้วยความเคารพอย่างสูง

        “ท่านองเมียวจิฮิเมะ ไม่ได้เจอกันตั้งนานเลยนะเพคะ ช่างเป็นมหากรุณาธิคุณยิ่งนักที่มาช่วยลูกสาวของข้าถึงที่บ้าน”

        ในขณะเดียวกัน ทางด้านเจ้าหญิงทามาสุนั้นก็รีบเดินเข้ามาโค้งคำนับให้กับเจ้าหญิงฮิเมรากิด้วยความเคารพเป็นอย่างสูงด้วยเช่นกัน ด้วยความที่เจ้าหญิงทามาสุนั้นก็เคยเป็นเชื้อพระวงศ์ในราชสำนักมาก่อน จึงทำให้นางนั้นเคยรู้จัก และเคยเห็นหน้าเจ้าหญิงฮิเมรากิมาก่อน

        “นี่เจ้าเคยรู้จักกับท่านองเมียวจิฮิเมะผู้นี้ด้วยหรือนี่” เศรษฐีโซจาเอ่ยถามเจ้าหญิงทามาสุด้วยความสงสัย

        “ท่านองเมียวจิฮิเมะผู้นี้ก็คือองค์หญิงรัชทายาทแห่งราชสำนักที่มีนามว่าเจ้าหญิงฮิเมรากิ เป็นถึงพระราชธิดาแห่งองค์จักรพรรดิฮานาโซโนะที่ 2 ท่านเคยช่วยชีวิตขององค์จักรพรรดินีโออิโนะมิคาโดะ ซึ่งเป็นพระมารดาของท่านองเมียวจิฮิเมะมาแล้วครั้งหนึ่งด้วย” เจ้าหญิงทามาสุเอ่ยตอบเศรษฐีโซจา

        “ท่านองเมียวจิฮิเมะ ตอนนี้ข้าเองก็จนปัญญาเต็มทีแล้ว ข้าพยายามหาหมอเก่งๆ มาช่วยรักษาให้ลูกคนเล่าคนเล่า แต่ก็ไม่มีใครที่จะสามารถช่วยรักษาลูกสาวของข้าได้ เพราะงั้นได้โปรดช่วยลูกสาวของข้าที”

        เศรษฐีโซจากล่าวขอร้องวิงวอนต่อเจ้าหญิงฮิเมรากิอย่างสุดชีวิต

        “เข้าใจแล้วหล่ะ เดี๋ยวพวกเจ้าช่วยพาข้าไปหาลูกสาวของพวกเจ้าที”

        “งั้นเชิญทางนี้เพคะ”

        เจ้าหญิงทามาสุรีบพาเจ้าหญิงฮิเมรากิกับเจ้าหญิงโอริฮิเมะไปหาลูกสาวของเศรษฐีโซจาที่เกิดจากนางทันที พร้อมกับเศรษฐีโซจาและพ่อค้าซันสุเกะที่รีบเดินตามมาด้วย

        เมื่อพวกเธอทั้งสองได้เข้ามาในห้องนอนของลูกสาวของท่านเศรษฐี เจ้าหญิงฮิเมรากิก็รู้ได้ทันทีเลยว่า ต้นตอสำคัญของหมอกอสูรที่กำลังปกคลุมไปทั่วบ้านคฤหาสน์อยู่ในขณะนี้ มันมาจากวิญญาณร้ายของสัตว์พิษทั้ง 5 ชนิดที่กำลังสิงอยู่ในร่างของลูกสาวของท่านเศรษฐีที่กำลังนอนซมอยู่บนฟูกนอนที่อยู่ภายในบ้าน

        “โคโดกุ!!” เจ้าหญิงฮิเมรากิกล่าวอุทานออกมาด้วยสีหน้าที่ตกใจอย่างสุดขีด ดวงตาคู่งามสีน้ำเงินของเธอนั้นพลางเบิกกว้างออกมานิดๆ พร้อมกับขมวดคิ้วบางเข้าหากันเพียงเล็กน้อย

        “ลูกสาวของท่าน...ถูกใครบางคนสาปแช่งด้วยวิชาโคโดกุ”

เจ้าหญิงฮิเมรากิบอกกับเศรษฐีโซจาและคนอื่นๆ ด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดอย่างสุดๆ

        “วิชาโคโดกุ??” พ่อค้าซันสุเกะกล่าวออกมาด้วยความรู้สึกงุนงง เพราะคนในบ้านคฤหาสน์หลังนี้ไม่มีใครเคยได้ยินเรื่องแบบนั้นมาก่อน

        “มันคือหลักวิชาไสยศาสตร์และมนต์ดำที่ใช้ในการสาปแช่งผู้คน โดยผู้ถูกสาปนั้นจะมีอาการป่วยเจียนตาย หากไม่รีบทำการถอนคำสาป ผู้ถูกสาปอาจถึงแก่ชีวิตได้”

        “แล้วพวกเราควรจะทำยังไงกันดี”

        เศรษฐีโซจาเอ่ยถามออกมาด้วยความวิตกกังวล ใบหน้าของเขาในตอนนี้ก็พลางนิ่วด้วยความเคร่งเครียดอย่างสุดๆ

        “เราต้องตามหากล่องเบญจพิษทั้ง 4 ใบ กับกระบอกเบญจพิษอีก 1 ใบที่ซ่อนอยู่ภายในบ้านคฤหาสน์หลังนี้ แล้วขอกำชับไว้ว่า เมื่อได้เจอมันแล้ว ห้ามแตะต้อง ห้ามเข้าไปยุ่งกับมันเด็ดขาด...”

        เจ้าหญิงฮิเมรากิรีบกล่าวกำชับกับเศรษฐีโซจา และพวกคนอื่นด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดและจริงจังอย่างสุดๆ จากนั้น เธอก็ถอนหายใจสักพัก ก่อนที่เธอนั้นจะรีบกล่าวถึงเหตุผลของมันกับพวกเศรษฐีโซจา