ราชันย์ราชบัลลังก์เลือด

    ตอนที่ 21 ผู้ดูแลหอการค้า

    หลังจากคนของหอการค้านำร่างของฮั้วฉานจากไปแล้ว ลั่วเทียนก็มองหาบุคคลที่จะติดต่อในการซื้อข้อมูลลับระดับสูง หลังจากมองหาได้สักพักก็มีผู้ดูแลของหอการค้าเข้ามาสอบถามลั่วเทียนและเย่หลันเรื่องเกี่ยวกับฮั้วฉาน
    ผู้ดูแลหอการค้าคนนี้มีระดับการบ่มเพาะพลังงานขั้นเซียนสวรรค์ขั้นสูงสุด มองดูจากลักษณะภายนอกแล้วดูเหมือนชายวัยกลางคน รูปร่างกำยำ เขาได้ตรวจสอบแล้วว่าก่อนที่ฮั้วฉานจะตายฮั้วฉานกำลังติดต่อธุระกับลูกค้าสองคน แต่เขาไม่ทราบว่าเป็นเรื่องอะไร
    "ข้ามีนามว่า ชินเหยา เป็นผู้ดูแลหอการค้าสดับจันทราแห่งนี้" ขณะที่พูดเขาก็พบว่าบุคคลที่เขากำลังถามถึงหนึ่งคนคือ หญิงที่งดงามไม่เป็นรองใครแห่งเมืองทะยานฟ้า แต่อีกคนเขาไม่ทราบว่าเป็นใคร ถึงแม้ว่าเป็นอย่างนั้นแต่ประสบการณ์ของเขาที่มีอายุมาหลายพันปี ทำให้เขาคิดว่าคนที่จะมาอยู่ข้างกายอย่างผู้บ่มเพาะพลังงานขั้นเซียนสวรรค์ได้ จะต้องไม่เป็นบุคคลธรรมดาอย่างแน่นอน
    ชินเหยาจำเย่หลันได้ก็กล่าวทักทายอย่างเป็นกันเองทันที "ข้าจำได้ว่าท่านเย่หลันเจ้าของโรงเตี๊ยมสัมผัสสวรรค์แห่งเมืองทะยานฟ้าปกติแล้วไม่ค่อยออกมาด้านนอก วันนี้ข้ายินดีมากทีมีโอกาสบริการลูกค้าเช่นท่าน หากท่านต้องการอะไรจากหอการค้าของเราท่านสามารถบอกข้ามาได้ตามตรงเลย"
    เย่หลันหันหน้ามองไปยังลั่วเทียนซึ่งบ่งบอกให้ชินเหยารับรู้ว่าคนที่ต้องการติดต่อธุระกับหอการค้าสดับจันทราคือบุคคลข้าง ๆ นาง
    "ท่านชินเหยา ท่านเข้าใจผิดแล้ว คนที่จะมาติดต่อธุระกับหอการค้าของท่านก็คือนายน้อยลั่วเทียนท่านนี้" เย่หลันกล่าวแนะนำลั่วเทียนให้กับชินเหยา
    ชินเหยาหันมองมายังลั่วเทียน ตอนแรกตัวเขาเองคิดว่าลั่วเทียนจะเป็นผู้ติดตามของเย่หลันซะอีก แต่ด้วยประสบการณ์ของชินเหยาเอง เขารีบกล่าวกับลั่วเทียนทันที
    "ข้าขออภัยนายน้อยท่านนี้ด้วย ที่ต้องการจะติดต่อธุระกับทางหอการค้าสดับจันทราของเรา แต่ก่อนอื่นข้าขอสอบถามข้อมูลพวกท่านได้หรือไม่ ? เหตุใดคนที่มาต้อนรับพวกท่านถึงได้เป็นลมล้มลงไปนอนกับพื้นเช่นนั้น" ชินเหยาไม่กล้าบอกเหตุผลความจริงที่ว่าฮั้วฉานนั้นได้ตายลงไปแล้ว เพราะเขากลัวลูกค้าของที่นี่จะแตกตื่นและเผยแพร่ข่าวออกไป ทำให้หอการค้าสดับจันทราของเขาอาจมีชื่อเสียงลดลงได้
    ลั่วเทียนเห็นชินเหยาทำหน้าที่ต้อนรับลูกค้าได้เป็นอย่างดี ในสายตาของเขาเห็นว่าเหมาะสมแล้วที่ไม่ได้โตขึ้นมาเฉพาะอายุและการบ่มเพาะ แต่ความคิดอ่านของเขาก็พอใช้ได้เหมาะสมกับการจะเป็นพ่อค้า
    ลั่วเทียนกล่าวกับชินเหยาเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาอีกต่อไป "ข้าก็ไม่ทราบสาเหตุเหมือนกันเกี่ยวกับพนักงานหอการค้าของท่านว่าทำไมถึงเป็นลมลงไปนอนกับพื้นแบบนั้น แต่ข้าสัมผัสได้ถึงสายลมอ่อน ๆ รอบกายของเขา ในช่วงที่ข้ากำลังติดต่อกับเขาอยู่ ก่อนที่เขาจะล้มลงไป"
    "ข้าขอขอบคุณนายน้อยท่านนี้มากสำหรับการให้ข้อมูล เอายังงี้เพื่อเป็นการให้เกียรติท่านเย่หลันและนายน้อยลั่วเทียน ข้าขอเชิญพวกท่านขึ้นไปยังชั้นบนนั่งคุยธุระของพวกท่านในห้องรับแขกของหอการค้าสดับจันทราของพวกเรา"
    ผู้ดูแลพาเย่หลันและลั่วเทียนนำทางขึ้นไปยังชั้นสองของหอการค้าเพื่อไปยังห้องรับแขก ลูกค้าที่มาใช้บริการหอการค้าสดับจันทรา เริ่มให้ความสนใจว่าทำไมผู้ดูแลชินเหยาถึงขนาดให้ความสำคัญออกมาต้อนรับลูกค้าสองคนนั้นกันแน่