ตอนที่29 ภูตหนอนอสูรปีศาจ
"..."
"อุ๊ย! ..นายน้อยเ้าคะ..หนิงหนิงจะหมดรักนายน้อยได้เยี่ยงไร นายน้อยเป็ผู้มีบุญคุณกับข้าขนาดนี้ ในใจหนิงหนิงรักและเทิดทูนนายน้อยตลอดมา ถ้านายน้อยไม่อยากให้หนิงหนิงไปเกิดจริงๆ ข้าก็พร้อมที่จะปฏิบัติรับใช้นายน้อยไปตลอดชั่วชีวิตของหนิงหนิง เ้าค่ะ"
หญิงสาวพูดแบบเขินเขินในใจของเธอสับสนทั้งอยากจะอยู่กับเขา และด้วยธรรมชาติก็อยากไปเกิดใหม่ตามประสาภูตอสูรทั่วไป เพราะถ้าอยู่ในสภาพเช่นนี้นางไม่สามารถเลื่อนระดับกายอสูรที่สูงขึ้นได้ นอกจากไปเกิดใหม่
"ข้าล้อเล่นน่ะ..ใจจริงข้ารักเ้าและห่วงใยเ้า แล้วข้าจะเห็นแก่ตัวได้อย่างไรเล่า"
หญิงสาวยิ่งสะเทิ้นอายหนักไปกว่าเก่า เธอหน้าแดงปลั่งก้มหน้ามองดินยิ้มแก้มแทบฉีก
"นายน้อยข้าขอบคุณเ้าค่ะ ชิวิตของข้าก็แล้วแต่ท่านจะเมตตาเถอะ ว่าจะให้ไปเกิดใหม่หรือปรนนิบัติท่าน หนิงหนิงยอมมอบกายถวายชีวิต แล้วแต่ท่านจะเห็นชอบนะเ้าคะ"
เสียงหญิงสาวแ่เบาจนกริชเพชรแทบจะไม่ได้ยิน แต่เขาก็ได้ยินทุกอย่างที่นางกล่าว ชายหนุ่มโอบไหล่ ประคองกอดหญิงสาว
"หนิงหนิงเ้าก็เหมือนพี่สาวของข้า ข้าต้องทำในสิ่งที่ดีที่สุดให้กับเ้าแน่นอน"
เขาเอามือลูบผมหญิงสาวเบาๆ ทำให้หนิงหนิงรู้สึกเคลิบเคลิ้ม มีความสุขจนเอียงศีรษะซบหน้าอกของกริชเพชร อย่างลืมตัวเธออยากให้นายน้อย ทำอะไรมากกว่าโอบกอด เธอหลับตาลงหัวใจเต้นรัว
"หนิงหนิงเราออกเดินทางกันเถอะข้าต้องไปเอาของสำคัญ มันน่าจะเป็สมบัติที่เ้าของกล่องสีดำทิ้งไว้"
กริชเพชรไม่ได้บอกเธอทั้งหมดที่เขารับเป็ผู้สืบทอดจากจอมจักรพรรดิเทพอสูรจอมราชันย์ เพราะชายหนุ่มก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าตัวเอง จะสามารถทำภารกิจ ได้หรือไม่ เพียงแต่ก็ไหลตามน้ำไปก่อนค่อยว่ากันในวันข้างหน้า
เพราะสิ่งที่เขาได้รับมาไม่ว่าจะเป็พลังดวงจิตแก่นแท้สายฟ้า หรือกล่องนิลกาฬที่ลึกลับ เหมือนประตูวาปในเกมออนไลน์ก็ช่วยให้เขา ดำรงชีวิตอยู่ไปได้อีกหลายร้อยปี ก่อนที่าใหญ่จะเกิดขึ้น
เมื่อนักรบผู้สืบทอดของจอมจักรพรรดิอสูรกาลเวลาเกิดขึ้น อาจจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีก็ได้ เมื่อนั้นเขาอาจจะยกภารกิจผู้สืบทอดให้นักรบที่ถูกเลือกไว้ เป็ผู้สืบทอดแทนเขาชายหนุ่มคิดวางแผนในใจเงียบๆ
"เ้าค่ะ..เราออกเดินทางกันตอนนี้"
หญิงสาวตื่นจากภวังค์ดึงตัวออกจากอ้อมอกชายหนุ่มอย่างแสนเสียดาย กริชเพชรพยักหน้าแล้วเดินนำทาง ไปตามแผนที่ในมือ
ตลอดระยะทางที่ชายหนุ่มเดินผ่านไป มีเหล่าอสูรมากมายขวางทาง แต่ก็ถูกปลิดชีพจนหมดสิ้น หนิงหนิงกลืนกินดวงจิตแก่นแท้ของพวกมัน จนพลังของนางเต็มเปี่ยมกริชเพชรไม่ได้สนใจดวงจิตแก่นแท้เหล่านี้ เพราะเขามีพลังบอลดวงจิตแก่นแท้สายฟ้า อันมหาศาลอยู่ในกล่องนิลกาฬแล้ว ไม่จำเป็ต้องใช้พวกมัน
และเนื้ออสูรระดับต่ำมีกายอสูรที่ไม่น่ากิน ชายหนุ่มจึงไม่เก็บอสูรเหล่านี้ไว้บริโภค เพราะมันเป็อสูรที่ดุร้ายไม่สามารถเลื่อนระดับ มีสิ่งเจือปนที่เป็พิษมากมายจึงไม่เหมาะต่อการเสริมสร้างกายอสูรของกริชเพชร
สุดท้ายก็เข้าสู่เขตแดนซ่อนสมบัติที่จักรพรรดิเทพอสูรจอมราชันย์ ระหว่างทางที่คดเคี้ยวเข้ามาถ้าไม่ใช่เพราะชายหนุ่มมีแผนที่อยู่ในมือ คงจะไม่สามารถมาถึงที่นี่ได้เพราะมันสลับซับซ้อน และมีพวกสัตว์อสูรโหดร้ายมากมาย คอยขัดขวางผู้เดินทางถ้าไม่มีกายอสูรระดับเจ็ด คงจะเป็เื่ที่ลำบากสำหรับกริชเพชร
คลึนนน ครึน!!
เสียงครืนครืนดังลั่นเมื่อชายหนุ่มเดินก้าวเข้าสู่เขตแดนต้องห้าม มันเป็หน้าผาหินสูงตระหง่านปกคลุมด้วยูเาขนาดใหญ่้า ด้านล่างเป็ช่องเขาขนาดเล็กด้านท้ายสุดกลับมีปล่องถ้ำขนาดใหญ่ กว่าสองพันฟุตปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา
ซรัาก ซรั๊ากกกก!
"นายน้อยระวังมีภูตอสูรระดับสูงอยู่แถวนี้เ้าค่ะ"
หนิงหนิงรีบฉุดแขนกริชเพชรให้ถอยหลัง ชายหนุ่มเร่งเร้าพลังดวงจิตแก่นแท้ขึ้น สร้างเกราะสายฟ้าปกคลุมร่างกายอย่างรวดเร็วในฉับพลัน
แกร๊กๆ ๆ!! แกร๊กกกก!!
"นายน้อย!! ..ภูตอสูรหนอนปีศาจ"
มีหนอนขนาดใหญ่ยาวเกือบพันฟุตดวงตาสีแดงก่ำเขี้ยวยาวโค้งงอ ออกมาจากถ้ำตรงหน้าเขา มันส่งเสียงพิกลหวิวพร้อมกับพ่นน้ำเขียวๆ พุ่งเข้าโจมตีกริชเพชร ทันทีแบบชนิดว่าไม่ให้เขาทันตั้งตัว โล่สายฟ้าที่ห่อหุ้มปกป้องชายหนุ่มไว้ น้ำสีเขียวมันไหลย้อยลงพื้นกัดกร่อนก้อนหิน ที่พวกเขายืนอยู่ละลายไปในพริบตา กริชเพชระโถอยหลังหลบหลีกลูกบอลสีเขียว ที่หนอนั์พ่นออกมาใส่พวกเขา
บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!
ควับ! ควับ! ควับ!
"หนิงหนิงมา!! "
กริชเพชรดึงหนิงหนิงหายเข้าไปในดวงจิตแก่นแท้ของเขาอย่างรวดเร็ว เพราะนางมีพลังดวงจิตแก่นแท้ระดับสี่เท่านั้น ไม่สามารถทนการโจมตีของเ้าหนอนอสูรตัวนี้ได้ เหมือนมันเป็ภูตอสูรระดับสูงมากๆ มันคงถูกทิ้งไว้ปกป้องสมบัติ และเศษเสี้ยวดวงจิตแก่นแท้จอมจักรพรรดิ์เพื่อรอนักรบผู้สืบทอดทั้งแปด
แม้ว่าเกราะสายฟ้าของเขาจะป้องกันกรดบอลยางสีเขียวของภูตหนอนอสูรได้ แต่ทุกครั้งที่ชายหนุ่มะโหลบไปมาบนก้อนหินใหญ่ พื้นหินกลับโดนกัดกร่อนเป็หลุมบ่อยิ่งกว่าอุกกาบาต รอบบริเวณนั้นเสียหายอย่างหนักจนแทบจะไม่มีที่ให้เขายืน
กริชเพชรกางกรงเล็บออกเร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้อสูรระดับเจ็ด ออกมาซัดโจมตีใส่เ้าหนอนั์ด้วยความเร็วดุจสายฟ้า
"เล็บของข้าจัดหนักมันให้ขาดครึ่งท่อน"
เขาเห็นฤทธานุภาพของเล็บอสูรที่ตัดผ่าูเา มีความเชื่อมั่นว่ามันจะสามารถทำลายล้าง ภูตหนอนอสูรปีศาจตรงหน้าได้
วาบๆ ๆ!!
กริ๊กกกก..แกร๊กๆ ๆ ..แกร๊กกกก!
แสงวาบสีทองพันรอบตัวของอสูรั์ใหญ่ มันร้องโหยหวนด้วยความเ็ป หนังของมันเหมือนถูกละลายเผาไหม้ เส้นแสงสีทองกระจายไปทั่วตัวขนาดั์ เ้าหนอนร้ายสั่นขนขดตัวเป็วงกลม สะบัดดีดขึ้นสู่ท้องฟ้าร้องคำรามอย่างโกรธแค้น
ควับ!! แกร๊กกก!!
เปี๊ยะ เปี๊ยะ!!
ซ่าาาาส์!!
พลังแสงสีทองของกรงเล็บกริชเพชรก็แตกสลายกระจายออกไปฉับพลัน ร่างขนาดใหญ่ของเ้าหนอนั์ บดบังแสงสว่างจนเป็เงามืดมิดเต็มท้องฟ้า ดุจเมฆขนาดใหญ่
"โอ้แม่เ้า!! ..กรงเล็บของเราไม่สามารถฆ่าไอ้หนอนหนังเหนียวตัวนี้ได้.."
ชายหนุ่มอุทานอย่างใ เมื่อเ้าหนอนั์ มันลอยอยู่กลางอากาศ
วูบๆ ๆ!!
ฉับพลันเ้าภูตอสูรหนอนั์ปล่อยพลังสีเขียวห่อหุ้มร่างกายของมัน เกิดเป็ใยก่อตัวเหมือนดักแด้ในฉับพลัน ในเวลาไม่ถึงอึดใจแล้วก็แตกออก เศษดักแด้ร่วงหล่นสู่เบื้องล่าง
พรึบ!! พรึบ!!
ผีเสื้อตัวมหึมาก็โบกสะบัดบินลอยอยู่กลางอากาศลำตัวใหญ่กว่าพันฟุต ปีกของมันที่กางออกปกคลุมูเาได้เป็ลูก ตัวมันเป็สีส้มคาดดำ ปีกสยายออกเป็สีเหลืองแต้มด้วยสีดำเป็จุดจุด หนวดยาวโค้งแอ่ง ปกคลุมด้วยขน บินอยู่กลางอากาศอย่างดุร้าย
พรึบๆ ๆ!!
ภูตอสูรผีเสื้อั์สะบัดปีกส่งคลื่นพลังละอองสีแดงอ่อน กระจายเข้าปกคลุมกริชเพชร เกราะสายฟ้าของเขาที่ห่อหุ้มลำตัวไว้ เริ่มสลายลง จนชายหนุ่มรู้สึกถึงแรงกดดันของการกัดกร่อนอันโหดร้าย ระเหยเข้าไปในิัของเขา มันปวดร้อนเจ็บแสบจนชายหนุ่มต้องกัดฟันกรอด
"นายน้อยเกาะของท่านไม่สามารถกันละอองสีแดงนี้ได้ ิญญาภูตอสูรตัวนี้กายอสูรของมันต้องเป็อสูรครึ่งเทพ อย่างน้อยก็ระดับห้าระดับหกแน่นอน ท่านไม่สามารถจะต่อสู้กับมันได้หรอกเ้าคะ นายน้อยต้องปลุกิญญาเกล็ดอาวุธเทพออกมาสู้ ไม่อย่างนั้นพวกเราต้องเสร็จมันแน่"
หนิงหนิงส่งกระแสจิตออกมาเตือนกริชเพชรนางห่วงใยเขาจนหัวใจแทบวาย ด้วยความเป็ห่วงชายหนุ่มพูดเร็วจี๋บอกเขา กริชเพชรกลั้นใจร่ายคาถาเปิดม่านมิติปลุกิญญาเกล็ดอาวุธอสูรเทพทันที
วาบ!! วาบบบ!
ม่านมิติเริ่มขยายออกอย่างรวดเร็วควบคุมรัศมีร้อยฟุต
กรอด!
"ิญญาอาวุธอสูรของข้าจัดการมัน"
เสียงชายหนุ่มคำรามอย่างเดือดดาลเพราะร่างกายของเขา แทบไม่สามารถทนพลังการกัดกร่อนละอองสีแดง ของปีกภูติอสูรผีเสื้อั์ได้
ครึน ครึน!!
เสียงครืนครืนดังสนั่นในม่านมิติที่กริชเพชรเปิดออก เขาปลุกิญญาอาวุธเกร็ดอสูรส่งคลื่นโซนิคพุ่งตรงเข้าหาภูตผีเสื้อั์ มันกระพือปีกแรงเหมือนรู้ว่าถูกโจมตีด้วยพลังคลื่นเสียงที่ทรงอำนาจ
วูบ! วูบบบบบ!
พรึบๆ ๆ ๆ!!
การกระพือปีกของมันส่งเสียงดังสนั่น กลบบดบังคลื่นโซนิคเกล็ดอาวุธอสูรเทพ ของกริชเพชรสลายไปหมดสิ้น
"อ๊ะ?!! "
ชายหนุ่มหน้าถอดสีเขาคิดว่าอาวุธเทพส่งคลื่นเสียงออกมา จะสามารถโจมตีฆ่าภูตอสูรผีเสื้อั์ที่อยู่ตรงหน้าได้อย่างสบาย แต่ที่ไหนได้กลับโดนมันใช้คลื่นเสียงของปีก กระแทกจนพลังโซนิคสลายไปสิ้น
...........................................................................................................................................................................................
2K
