(นิยายแปล) ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี : Losing Money to Be a Tycoon

    บทที่ 40 โปรเจ็กต์ใหม่

            พอกลับถึงอพาร์ตเม้นต์ที่เช่าไว้เผยเชียนก็เปลี่ยนไปใส่ชุดอยู่บ้าน นอนเหยียดบนโซฟา สำราญใจไปกับแดดยามบ่าย

            ย้อนกลับไปสมัยที่เขายังทำงานอยู่เผยเชียนอยากมีประสบการณ์ที่ได้หยุดตอนไหนก็ได้ที่อยากหยุด และในที่สุดเขาก็ได้ทำ!

            น่าเสียดายที่เขาทำแบบนี้บ่อยๆไม่ได้ เพราะระบบอาจถือว่าเป็นการทำผิดกฎได้

            เขาหยิบน้ำอัดลมออกจากตู้เย็นแล้วยกจิบสองครั้งพลางครุ่นคิดถึงแผนการในอนาคต

            แผนการผลาญเงินในช่วงนี้เป็นไปอย่างราบรื่น

            ไม่ว่าจะเป็นการเช่าพื้นที่ทำสำนักงานการจ้างพนักงาน หรือการซื้ออุปกรณ์สำนักงานกระบวนการทั้งหมดช่วยให้เขาผลาญเงินทุนระบบไปได้เยอะมาก

            ไม่ใช่แค่นั้นเงินจำนวนนี้ยังเป็นรายจ่ายต่อเดือนที่เขาต้องจ่ายต่อไปเรื่อยๆ ด้วย

            เผยเชียนรู้สึกมั่นใจสุดๆ!

            ด้านการผลาญเงินอย่างรวดเร็วเขาทำสำเร็จตามเป้าหมาย

            แต่บริษัทก็ต้องดำเนินกิจการไปตามปกติเพราะระบบกำหนดไว้ว่าจะอู้งานเกินไปไม่ได้

            ตอนนี้มีพนักงานเยอะขึ้นเผยเชียนต้องเจอปัญหาใหม่

            เขาต้องตัดสินใจพาบริษัทเดินไปในทางที่ผิดเพื่อให้ขาดทุนโดยที่พนักงานต้องมองไม่ออกว่าเขาตั้งใจทำแบบนั้น!

            “เริ่มยากขึ้นมาแล้วสิ...”

            เผยเชียนครุ่นคิดเรื่องนี้

            ประเด็นหลักคือต้องเลือกแนวเกมให้ถูก

            เขาจะไม่ไปแตะเกมมือถืออีกแล้วเพราะนั่นเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่!

            หลังได้บทเรียนจากเกมแม่ทัพผีเผยเชียนก็รู้ว่าเกมมือถือเป็นกระแสที่มาจากความก้าวหน้าในการพัฒนาสมาร์ตโฟนที่เร็วกว่าปกติ

            ถึงจะสร้างเกมขยะขึ้นมาก็มีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นที่นิยมจากกระแสดังกล่าว!

            ถ้าเป็นแบบนั้นก็ต้องสร้างเกมออนไลน์!

            อาจบอกได้ว่าตลาดเกมออนไลน์ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงขาลง

            เกมMMORPG ที่ใหญ่ที่สุดในตลาดคือเกม Fantasy World ซึ่งคล้ายเกม World of Warcraft ในโลกเดิมของเขา

            ถ้าอยากล่มจมสร้างเกมไปแข่งกับเกม Fantasy World น่าจะเป็นตัวเลือกที่ดี

            แต่เผยเชียนก็คิดว่ายังมีความเสี่ยงอยู่

            ถ้าสร้างเกมแบบJX Online 3 ได้ขึ้นมาจะไม่แย่เอาหรือ

            ประเด็นหลักของเกมแนวMMORPG คือมีแนวการเล่นที่เหมือนกันมากต่อให้มีเกมร้อยคะแนนเต็มอย่าง Fantasy World อยู่แล้วถึงจะสร้างเกมที่ได้แค่เก้าสิบคะแนนออกมาก็ยังมีคนเล่นเหมือนเดิม

            ดูแล้วเป็นแผนที่ไม่น่าจะเอาแน่เอานอนได้!

            จะมีเกมอะไรที่สร้างออกมาแข่งแล้วมีโอกาสเจ๊งแน่นอน99% ไหมนะ

            หรือจะลองลอกเกมGods Rising ดู

            ไม่มีทาง!

            ถ้าบังเอิญสร้างเกมแบบLeague of Legends ขึ้นมาคงได้ฉิบหายแน่!

            จริงๆแล้วเผยเชียนเองก็ไม่แน่ใจว่าแนวเกมแบบไหนจะทำให้เขาเสียเงินได้เขาทำได้แค่ตัดสินใจตามประสบการณ์จากชาติที่แล้วเท่านั้น

            เขาต้องพยายามไม่ไปแตะเกมที่ประสบความสำเร็จในชีวิตชาติก่อน

            หลังจากครุ่นคิดสักพักเผยเชียนก็คิดแนวเกมดีๆ ออก

            ในตลาดมีเกมแนวนี้ที่ประสบความสำเร็จมากๆอยู่

            ไม่ว่าพนักงานของเขาจะทุ่มเทสร้างเกมอย่างไรเผยเชียนก็มั่นใจว่าเกมของพวกเขาจะไม่มีทางเทียบชั้นเกมนั้นได้

            ถึงจะมีเกมแนวเดียวกันที่ประสบความสำเร็จในชาติที่แล้วแต่เหตุผลหลักที่เกมนั้นประสบความสำเร็จได้เป็นเพราะสภาพแวดล้อม

            แต่ในโลกคู่ขนานนี้สภาพแวดล้อมที่ว่าแตกต่างออกไปมาก!

            เผยเชียนคิดว่านี่เป็นตัวเลือกที่ดีมาก!

            แค่ใส่การปรับแต่งที่ทำให้เกมเจ๊งแน่นอนเข้าไปเล็กน้อยคราวนี้เขาต้องเสียเงินสำเร็จแน่!

            ยิ่งเผยเชียนคิดก็ยิ่งพบว่าเกมดังกล่าวเป็นตัวเลือกที่สมบูรณ์แบบ เขาลองพิจารณาหลายๆ แง่มุมดูแล้ว

            ตอนนี้ปัญหามีแค่ต้องหลอกพวกพนักงาน(ไม่เอาถ่าน) นิดหน่อย

            แน่นอนว่าถึงไม่ได้หลอกก็ไม่เป็นอะไรถึงอย่างไรเขาก็เป็นเจ้านาย พนักงานต้องเชื่อฟังคำสั่งของเขาอยู่แล้วนี่คืออำนาจที่เผยเชียนมี

            แต่เผยเชียนเป็นคนมีเหตุผล

            การบังคับพนักงานในสร้างเกมที่พวกเขาไม่ชอบมีความเสี่ยงด้วยกันสองอย่างอย่างแรกคือ คนส่วนใหญ่อาจจะไม่ตั้งใจทำงาน ทำให้สร้างเป็นเกมออกมาไม่สำเร็จถ้าพวกเขาสร้างเกมที่ไม่ผ่านการประเมินออกมาก็เท่ากับพวกเขาอู้งานและจะเป็นการผิดกฎของระบบได้

            ความเสี่ยงอีกข้อคือบรรดาพนักงานอาจจะสงสัยว่าเผยเชียนตั้งใจทำแผนให้ล่ม ซึ่งก็จะผิดกฎของระบบอีก

            ดังนั้นเพื่อความปลอดภัยเผยเชียนจึงอยากหลอกทุกคนเพื่อให้พวกเขาทำงานออกมาได้สำเร็จ นอกจากนี้ทั้งหมดที่เขาต้องทำก็แค่บิดส่วนสำคัญในขั้นตอนการวางแผนเพื่อให้กระบวนการทั้งหมดไปผิดทิศผิดทาง!

            ...

            วันอังคาร

            ห้องประชุมบริษัทเถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยี

            หวงซื่อปั๋วและคนอื่นๆมองเผยเชียนด้วยความคาดหวัง

            วันนี้เป็นวันที่สิบสองเดือนพฤศจิกายนเมื่อวานคือวันคนโสดที่ทุกคนโดนเผยเชียนบังคับให้หยุดงาน

            หวงซื่อปั๋วรู้สึกเหมือนได้ขึ้นสวรรค์ที่ได้หยุดยาวสามวัน!

            แต่หลังจากได้หยุดงานเขาก็ยิ่งเชื่อมั่นในความคิดหนึ่งมากขึ้น

            บอสเผยเป็นเจ้านายแสนดีฉันต้องทุ่มเททุกอย่างเพื่อบอส!

            คนอื่นๆก็คิดแบบเดียวกัน

            เจ้านายดีๆแบบนี้แทบไม่มีอยู่บนโลกแล้ว!

            ให้พนักงานหยุดงานวันคนโสดเพื่อที่คนมีคู่จะได้ไปใช้เวลาด้วยกันส่วนคนไร้คู่ก็ได้ใช้โอกาสนี้หาคู่ ใครกันจะใจกว้างขนาดนี้

            จะไปหาเจ้านายที่ให้สวัสดิการพนักงานดีขนาดนี้ได้จากไหนอีก

            ด้วยเหตุนี้หลังจากได้หยุดงานสามวัน ทุกคนก็กระปรี้กระเปร่า มีไฟทำงานกันถ้วนหน้า

            ขนาดเปาซวี่เองก็มีไฟไม่ต่างกันจนหัวล้านของเขาส่องแสงสดใส

            เผยเชียนกระแอมกระไอเบาๆพร้อมมองทุกคนตรงหน้า “โปรเจ็กต์ต่อไปของเราเป็นเกมแนว FPS[1]”

            ทุกคนนิ่งงันไปเมื่อได้ยินแบบนั้น

            โดยเฉพาะหวงซื่อปั๋ว

            เขารู้ว่าเกมก่อนหน้าของเผยเชียนที่ประสบความสำเร็จคือเกมแม่ทัพผีซึ่งเป็นเกมการ์ดมือถือ

            ตามทฤษฎีแล้วโปรเจ็กต์ใหม่ควรจะเป็นเกมการ์ดมือถือเกมใหม่ที่มีขนาดใหญ่ขึ้นหรืออย่างน้อยก็เป็นเกมมือถืออีกเกม!

            การที่จู่ๆก็เปลี่ยนแนวเลย แถมยังเปลี่ยนมาเป็นแนว FPS ถือเป็นการเปลี่ยนทิศทางครั้งใหญ่ที่บริษัทส่วนใหญ่ไม่ค่อยอยากทำ!

            เพราะบริษัทจะต้องแบกรับความเสี่ยงหนักในการลองทำอะไรที่ไม่เคยทำมาก่อน

            นอกจากนี้เทรนด์ในตลาดยังบ่งชี้ว่าเกมมือถือกำลังเติบโตมาทิ้งไปทำเกมแนวอื่นแบบนี้ไม่น่าเสียดายแย่หรือ

            เผยเชียนว่าต่อเหมือนจะรู้ว่าหวงซื่อปั๋วอยากจะพูดอะไร “เราจะไม่ทำเกมมือถือ”

            “เป้าหมายของบริษัทเถิงต๋าคือเป็นผู้นำอุตสาหกรรมเกมเราจะไปหลงจมจ่อมกับโปรเจ็กต์ไม่สำคัญอย่างเกมมือถือไม่ได้พอได้เงินมาสักหน่อยก็วนอยู่แต่ในกรอบเดิมๆ งั้นเหรอนั่นไม่ใช่อุดมการณ์ของบริษัทเถิงต๋า ไม่ใช่อุดมการณ์ของผมด้วย!”

            “ที่เถิงต๋าถ้าไม่ทำเต็มที่ก็กลับบ้านไป!”

            เผยเชียนพูดด้วยความแน่วแน่เขาดูเหมือนเศรษฐีผู้ดูแลจักรวรรดิของตนเองและกุมอำนาจควบคุมทุกอย่าง

            หวงซื่อปั๋วตาสว่างทันใดเขาพยักหน้ารัว

            เป็นแบบนี้นี่เอง!

            พวกเขาอยู่กันคนละชั้น!

            หวงซื่อปั๋วคิดแค่จะทำอะไรที่อยู่ในพื้นที่ปลอดภัยและพาบริษัทไปต่อได้

            แต่วิสัยทัศน์ของบอสเผยนั้นแตกต่างออกไป!

            ถ้าไม่ทำเต็มที่ก็กลับบ้านไป...คำพูดนี้จุดไฟในตัวหวงซื่อปั๋ว!

            ความคิดต่างกันโดยสิ้นเชิง!

            ที่บริษัทเดิมพวกเขาหมดเวลาไปกับการคิดหาวิธีดูดเงินเหล่าเกมเมอร์ ช่างน่าขายหน้าจริงๆ!

            เมื่อเทียบกับเถิงต๋า...บริษัททั้งสองไม่เหมือนกันเลย!

            เผยเชียนมองปฏิกิริยาของทุกคนด้วยความพอใจ

            “ต่อไปเป็นเรื่องของโปรเจ็กต์นี้ที่ผมคิดเอาไว้แล้วโปรเจ็กต์นี้...หวงซื่อปั๋วกับเปาซวี่จะเป็นคนดูแล”

            “เปาซวี่รับผิดชอบเรื่องการออกแบบคอนเซ็ปต์ส่วนหวงซื่อปั๋วรับผิดชอบเป็นหัวหน้าฝ่ายวางแผน”

            เปาซวี่กับหวงซื่อปั๋วอึ้งไปคิดว่าตนเองหูฝาด

            เวรแล้ว! ให้งานสำคัญแบบนี้เลยหรือ!

            การออกแบบคอนเซ็ปต์ถือเป็นหัวใจหลักของเกม

            ส่วนการดูแลแผนงานคนที่รับผิดชอบจะต้องดูแลกระบวนการให้การพัฒนาเกมเป็นไปอย่างราบรื่น

            พูดง่ายๆคือเผยเชียนเพิ่งจะมอบหมายงานที่สำคัญที่สุดสองตำแหน่งในทีมออกแบบไป!

            เปาซวี่ไม่ได้รู้สึกว่าเรื่องนี้แย่อะไรเพราะเขาไม่ได้รู้เรื่องโครงสร้างบริษัทเกมมากนักและไม่รู้ด้วยว่าตำแหน่งที่ได้มานั้นสำคัญแค่ไหน

            แต่หวงซื่อปั๋วกลับตะลึงงันไป

            ดูแลแผนงานหรือจู่ๆ ก็ได้เป็นหัวหน้าฝ่ายออกแบบอย่างนั้นหรือ

            ตำแหน่งนี้ต้องใช้ประสบการณ์ทำงานห้าถึงหกปีเลยนะ!


    [1]First Person Shooting เกมยิงปืนมุมมองบุคคลที่หนึ่ง

    คล้ายกับเรื่อง(นิยายแปล) ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี : Losing Money to Be a Tycoon ที่คุณอ่าน