ตอนที่ 5: ตัวแปรนอกระบบ
"เช้าวันนี้ อุณหภูมิในรถลดลงสององศาชัวร์ๆ คับ"
บลูทักขึ้นทำลายความเงียบ หลังจากที่แอบเหลือบมองกระจกหลังแล้วเห็น 'คุณบอส' ของเขานั่งนิ่งมาตลอดทาง แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือ แววตาของเอริไม่ได้ดูบูดบึ้งหรือเครียดขึงเหมือนเมื่อวาน มือเรียวสวยไม่ได้กดไอแพดรัวๆ แต่วางมันไว้บนตัก แล้วเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างรถแทน
"นายรู้ได้ยังไง บลู" เอริแกล้งทำเสียงดุ แต่ริมฝีปากกลับลอบยิ้ม
"ก็ดูหน้าบอสสิคับ วันนี้ไม่มีรังสีอัมหิตแผ่ออกมาเลย แถมหน้าก็ดู... ผ่อนคลายขึ้นเยอะ แสดงว่าตรรกะหัวใจเมื่อคืนทำงานได้ดีใช่ไหมครับ?"
"ปากดี" เอริค้อนขวับผ่านกระจกหลัง "ฉันแค่ี้เีจะเครียดต่างหาก แผนงานน่ะพังได้ แต่คนอย่าง เอริ... เอริสา ไม่มีวันยอมแพ้หรอก"
บลูสะดุดใจกับคำนั้นเล็กน้อย "เอริสา... ชื่อจริงของบอสเหรอครับ? แปลว่าอะไรน่ะ"
"แปลว่า ผู้เป็ใหญ่ที่มีความฉลาด" เอริเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยตามนิสัย "แต่ถ้าเป็ภาษาอังกฤษ เพื่อนฝรั่งชอบเรียกว่า E.R.I. ย่อมาจาก Everything Rational & Intelligent... ทุกอย่างต้องมีเหตุผลและชาญฉลาด"
"สมเป็บอสจริงๆ คับ ขนาดชื่อยังต้องคำนวณความหมายมาอย่างดี" บลูหัวเราะเบาๆ "แต่วันนี้ บอสผู้ชาญฉลาดมีแผนจะไปจัดการกับปัญหาสถานที่จัดงานยังไงต่อดีครับ? ผมพร้อมเป็สารถีลุยเต็มที่"
เอริถอนหายใจยาว "วันนี้ฉันต้องไปพบลูกค้ารายใหญ่ที่เป็สปอนเซอร์หลักของงานนี้ด้วยตัวเอง เพื่ออธิบายเื่สถานที่ป่วนๆ นี่แหละ แถมคู่แข่งของบริษัทฉันก็จ้องจะเสียบแทนอยู่ด้วย... ไปที่โรงแรม Grand Riverside เลยบลู"
ณ ห้องอาหารสุดหรูของโรงแรมห้าดาว
บรรยากาศการเจรจาธุรกิจเต็มไปด้วยความตึงเครียด เอรินั่งเผชิญหน้ากับ 'คุณอนันต์' สปอนเซอร์ใหญ่กระเป๋าหนักที่ขึ้นชื่อเื่ความเคี่ยวและเื่มากที่สุดในวงการ ข้างๆ คุณอนันต์มีทีมงานของบริษัทคู่แข่งนั่งยิ้มกริ่มราวกับผู้ชนะ
"คุณเอริครับ ผมยอมรับในความสามารถของคุณนะ" คุณอนันต์หมุนแก้วไวน์ในมือ สายตาคมกริบมองมาที่เอริอย่างกดดัน "แต่การที่สถานที่จัดงานเดิมมีปัญหา กะทันหันแบบนี้ มันทำให้ความเชื่อมั่นในการบริหารงาน ของคุณลดลงไปเยอะเลยนะ ถ้าภายในสามวันคุณยังหาสถานที่ใหม่ที่หรูหราและรองรับแขกวีไอพีระดับนี้ไม่ได้... ผมคงต้องขอพิจารณาข้อเสนอของอีกบริษัท"
เอริเม้มริมฝีปากแน่น มือใต้โต๊ะกำเข้าหากันจนชื้นเหงื่อ ในสมองของเธอกำลังวิ่งวุ่นหาทางออก แต่ดูเหมือนกำแพงมันจะหนาเกินไป
"จริง ๆ แล้ว... เื่สถานที่ เรามีข้อเสนอแนะที่น่าสนใจกว่านั้นครับ"
เสียงทุ้มนุ่มทว่าทรงพลังดังขึ้นจากด้านหลังของเอริ ทุกสายตาในโต๊ะหันไปมองเป็ตาเดียว รวมถึงเอริที่เบิกตากว้างด้วยความใ
ผู้ชายในชุดสูทสากลสีน้ำเงินเข้มคัตติ้งเนี้ยบกริบ รูปร่างสูงโปร่ง บุคลิกดูสง่างามและน่าเชื่อถือจนผิดหูผิดตา เดินเข้ามายืนข้างๆ เก้าอี้ของเอริด้วยรอยยิ้มราบเรียบแต่ทรงเสน่ห์
บลู?!
เอริแทบจะหลุดปากอุทานออกมา ผู้ชายคนนี้คือคนขับรถผ่านแอปที่เพิ่งยื่นแก้วน้ำอัดลมถุงพลาสติกให้เธอเมื่อคืนจริง ๆ เหรอ? เสื้อยืดสีซีดหายไป เหลือเพียงชายหนุ่มลุคนักบริหารที่ดูดีจนสาวๆ ในห้องอาหารต้องเหลียวมอง
"คุณคือ...?" คุณอนันต์เลิกคิ้วมองอย่างสงสัย
"ผมเป็ที่ปรึกษาฝ่ายวางแผนกลยุทธ์ส่วนตัวของคุณเอริครับ" บลูขยับรอยยิ้มอย่างเป็ธรรมชาติพลางเลื่อนเก้าอี้นั่งลงข้างเอริอย่างถือวิสาสะ สายตาของเขาที่ส่งมาให้เธอแฝงความขี้เล่นนิดๆ เหมือนจะบอกว่า 'บอสอยู่นิ่งๆ แล้วปล่อยให้ผมจัดการเองคับ'
"คุณบอกว่ามีข้อเสนอที่น่าสนใจกว่างั้นเหรอ?" คู่แข่งเอ่ยขัดขึ้นด้วยสีหน้าไม่พอใจ
"ใช่ครับ" บลูเอนหลังพิงพนักท่าทางสบายๆ แต่แววตากลับนิ่งสนิทและทรงพลัง "ในเมื่อสถานที่เดิมในเมืองมันจำเจและควบคุมปัจจัยภายนอกอย่างการจราจรไม่ได้ ทำไมเราไม่เปลี่ยนวิกฤตเป็โอกาส โดยการย้ายงานเปิดตัวไปจัดที่วิลล่าหรูริมแม่น้ำที่อยู่นอกเมืองล่ะครับ? บรรยากาศเปิดโล่ง แขกวีไอพีสามารถล่องเรือสำราญมาเข้าร่วมงานได้ ได้ทั้งความเอ็กซ์คลูซีฟ และภาพลักษณ์ที่ดูหรูหราแปลกใหม่กว่าเดิมร้อยเท่า"
คำพูดของบลูทำให้คุณอนันต์ชะงักไป ดวงตาเริ่มเป็ประกายด้วยความสนใจ "วิลล่าริมแม่น้ำงั้นเหรอ? แต่มันต้องใช้คอนเนกชันสูงมากนะที่จะดีลที่แบบนั้นได้ในสามวัน"
"เื่นั้น... ให้เป็หน้าที่ของทีมเราครับ" บลูสบตาคุณอนันต์อย่างมั่นใจ "ตรรกะของการทำธุรกิจคือการสร้างความแตกต่างที่ไม่ซ้ำใครไม่ใช่เหรอครับคุณอนันต์? และคุณเอริคือคนเดียวที่กล้าฉีกกฎเดิมๆ เพื่อให้งานของคุณออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด"
การเจรจาจบลงด้วยการที่จับมือกันชั่วคราว คุณอนันต์ยอมยืดเวลาให้อีกสามวันเพื่อดูสถานที่ใหม่ที่บลูเสนอ เอริเดินนำบลูออกมาที่ลานจอดรถด้วยหัวใจที่เต้นรัวเร็ว... ไม่ใช่เพราะเกือบทำงานพัง แต่เพราะผู้ชายที่เดินตามหลังเธอมาต่างหาก
เมื่อกลับมาถึงรถ บลูรีบถอดเสื้อสูทตัวนอกออกแล้วโยนไปเบาะหลัง พลางปลดกระดุมคอเสื้อเชิ้ตออกสองเม็ด กลับมาเป็ 'บลูคนเดิม' ทันที
"เฮ้อ... อึดอัดชะมัด สูทตัวนี้ไม่ได้ใส่ตั้งนาน นึกว่าจะยัดไม่ลงซะแล้ว" บลูบ่นพึมพำพลางหันมายิ้มตาหยิบให้เธอ "เป็ไงครับบอส พอช่วยต่อเวลาให้บอสได้ไหมคับ?"
เอริมองเขาตาไม่กระพริบ ความสงสัยประดังเข้ามาในหัว "บลู... นายเป็ใครกันแน่? ชุดสูทนั่น คอนเนกชันเื่วิลล่าริมแม่น้ำ แล้วไหนจะท่าทางแบบนักธุรกิจนั่นอีก... นายไม่ใช่แค่คนขับรถธรรมดาๆ ใช่ไหม?"
บลูนิ่งไปนิด รอยยิ้มกวนๆ บนใบหน้าเปลี่ยนเป็รอยยิ้มบางเบาที่ดูอบอุ่นลึกซึ้ง เขาขยับเข้ามาใกล้เธออีกหนึ่งก้าว จนเอริได้กลิ่นสบู่อ่อนๆ คล้ายคืนนั้น
"ผมก็แค่คนธรรมดาที่เคยวิ่งตาม 'ตรรกะความสำเร็จ' จนเกือบเสียศูนย์... แล้วเลือกที่จะทิ้งมันมาขับรถเพื่อหาความสุขง่ายๆ ไงครับบอส" บลูสบตาเธอตรงๆ "แต่ถ้าวันไหนบอสจอมดื้อของผมเดือดร้อน... ผมก็พร้อมจะขุดระบบเก่าขึ้นมาช่วยซัพพอร์ตเสมอแหละคับ"
ใบหน้าของเอริร้อนซู่ขึ้นมาทันที หัวใจเต้นโครมครามจนแทบทะลุอก ตรรกะสมองของเธอบอกว่าผู้ชายคนนี้อันตรายต่อความรู้สึกเกินไป... แต่ 'ตรรกะหัวใจ' กลับสั่งให้เธออยากอยู่ใกล้แผ่นหลังกว้างนี้ไปนานๆ
มีต่ออีกน้าาาาา