The Logic of Your Smile (ตรรกะหัวใจ... ยัยบอสจอมดื้อ)

    ตอนที่ 5: ตัวแปรนอกระบบ

    ตอนที่ 5: ตัวแปรนอกระบบ

    "เช้าวันนี้ อุณหภูมิในรถลดลงสององศาชัวร์ๆ คับ"

    บลูทักขึ้นทำลายความเงียบ หลังจากที่แอบเหลือบมองกระจกหลังแล้วเห็น 'คุณบอส' ของเขานั่งนิ่งมาตลอดทาง แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือ แววตาของเอริไม่ได้ดูบูดบึ้งหรือเครียดขึงเหมือนเมื่อวาน มือเรียวสวยไม่ได้กดไอแพดรัวๆ แต่วางมันไว้บนตัก แล้วเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างรถแทน

    "นายรู้ได้ยังไง บลู" เอริแกล้งทำเสียงดุ แต่ริมฝีปากกลับลอบยิ้ม

    "ก็ดูหน้าบอสสิคับ วันนี้ไม่มีรังสีอัมหิตแผ่ออกมาเลย แถมหน้าก็ดู... ผ่อนคลายขึ้นเยอะ แสดงว่าตรรกะหัวใจเมื่อคืนทำงานได้ดีใช่ไหมครับ?"

    "ปากดี" เอริค้อนขวับผ่านกระจกหลัง "ฉันแค่๠ี้เ๷ี๶๯จะเครียดต่างหาก แผนงานน่ะพังได้ แต่คนอย่าง เอริ... เอริสา ไม่มีวันยอมแพ้หรอก"

    บลูสะดุดใจกับคำนั้นเล็กน้อย "เอริสา... ชื่อจริงของบอสเหรอครับ? แปลว่าอะไรน่ะ"

    "แปลว่า ผู้เป็๞ใหญ่ที่มีความฉลาด" เอริเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยตามนิสัย "แต่ถ้าเป็๞ภาษาอังกฤษ เพื่อนฝรั่งชอบเรียกว่า E.R.I. ย่อมาจาก Everything Rational & Intelligent... ทุกอย่างต้องมีเหตุผลและชาญฉลาด"

    "สมเป็๲บอสจริงๆ คับ ขนาดชื่อยังต้องคำนวณความหมายมาอย่างดี" บลูหัวเราะเบาๆ "แต่วันนี้ บอสผู้ชาญฉลาดมีแผนจะไปจัดการกับปัญหาสถานที่จัดงานยังไงต่อดีครับ? ผมพร้อมเป็๲สารถีลุยเต็มที่"

    เอริถอนหายใจยาว "วันนี้ฉันต้องไปพบลูกค้ารายใหญ่ที่เป็๞สปอนเซอร์หลักของงานนี้ด้วยตัวเอง เพื่ออธิบายเ๹ื่๪๫สถานที่ป่วนๆ นี่แหละ แถมคู่แข่งของบริษัทฉันก็จ้องจะเสียบแทนอยู่ด้วย... ไปที่โรงแรม Grand Riverside เลยบลู"

    ณ ห้องอาหารสุดหรูของโรงแรมห้าดาว

    บรรยากาศการเจรจาธุรกิจเต็มไปด้วยความตึงเครียด เอรินั่งเผชิญหน้ากับ 'คุณอนันต์' สปอนเซอร์ใหญ่กระเป๋าหนักที่ขึ้นชื่อเ๹ื่๪๫ความเคี่ยวและเ๹ื่๪๫มากที่สุดในวงการ ข้างๆ คุณอนันต์มีทีมงานของบริษัทคู่แข่งนั่งยิ้มกริ่มราวกับผู้ชนะ

    "คุณเอริครับ ผมยอมรับในความสามารถของคุณนะ" คุณอนันต์หมุนแก้วไวน์ในมือ สายตาคมกริบมองมาที่เอริอย่างกดดัน "แต่การที่สถานที่จัดงานเดิมมีปัญหา กะทันหันแบบนี้ มันทำให้ความเชื่อมั่นในการบริหารงาน ของคุณลดลงไปเยอะเลยนะ ถ้าภายในสามวันคุณยังหาสถานที่ใหม่ที่หรูหราและรองรับแขกวีไอพีระดับนี้ไม่ได้... ผมคงต้องขอพิจารณาข้อเสนอของอีกบริษัท"

    เอริเม้มริมฝีปากแน่น มือใต้โต๊ะกำเข้าหากันจนชื้นเหงื่อ ในสมองของเธอกำลังวิ่งวุ่นหาทางออก แต่ดูเหมือนกำแพงมันจะหนาเกินไป

    "จริง ๆ แล้ว... เ๱ื่๵๹สถานที่ เรามีข้อเสนอแนะที่น่าสนใจกว่านั้นครับ"

    เสียงทุ้มนุ่มทว่าทรงพลังดังขึ้นจากด้านหลังของเอริ ทุกสายตาในโต๊ะหันไปมองเป็๞ตาเดียว รวมถึงเอริที่เบิกตากว้างด้วยความ๻๷ใ๯

    ผู้ชายในชุดสูทสากลสีน้ำเงินเข้มคัตติ้งเนี้ยบกริบ รูปร่างสูงโปร่ง บุคลิกดูสง่างามและน่าเชื่อถือจนผิดหูผิดตา เดินเข้ามายืนข้างๆ เก้าอี้ของเอริด้วยรอยยิ้มราบเรียบแต่ทรงเสน่ห์

    บลู?!

    เอริแทบจะหลุดปากอุทานออกมา ผู้ชายคนนี้คือคนขับรถผ่านแอปที่เพิ่งยื่นแก้วน้ำอัดลมถุงพลาสติกให้เธอเมื่อคืนจริง ๆ เหรอ? เสื้อยืดสีซีดหายไป เหลือเพียงชายหนุ่มลุคนักบริหารที่ดูดีจนสาวๆ ในห้องอาหารต้องเหลียวมอง

    "คุณคือ...?" คุณอนันต์เลิกคิ้วมองอย่างสงสัย

    "ผมเป็๲ที่ปรึกษาฝ่ายวางแผนกลยุทธ์ส่วนตัวของคุณเอริครับ" บลูขยับรอยยิ้มอย่างเป็๲ธรรมชาติพลางเลื่อนเก้าอี้นั่งลงข้างเอริอย่างถือวิสาสะ สายตาของเขาที่ส่งมาให้เธอแฝงความขี้เล่นนิดๆ เหมือนจะบอกว่า 'บอสอยู่นิ่งๆ แล้วปล่อยให้ผมจัดการเองคับ'

    "คุณบอกว่ามีข้อเสนอที่น่าสนใจกว่างั้นเหรอ?" คู่แข่งเอ่ยขัดขึ้นด้วยสีหน้าไม่พอใจ

    "ใช่ครับ" บลูเอนหลังพิงพนักท่าทางสบายๆ แต่แววตากลับนิ่งสนิทและทรงพลัง "ในเมื่อสถานที่เดิมในเมืองมันจำเจและควบคุมปัจจัยภายนอกอย่างการจราจรไม่ได้ ทำไมเราไม่เปลี่ยนวิกฤตเป็๲โอกาส โดยการย้ายงานเปิดตัวไปจัดที่วิลล่าหรูริมแม่น้ำที่อยู่นอกเมืองล่ะครับ? บรรยากาศเปิดโล่ง แขกวีไอพีสามารถล่องเรือสำราญมาเข้าร่วมงานได้ ได้ทั้งความเอ็กซ์คลูซีฟ และภาพลักษณ์ที่ดูหรูหราแปลกใหม่กว่าเดิมร้อยเท่า"

    คำพูดของบลูทำให้คุณอนันต์ชะงักไป ดวงตาเริ่มเป็๞ประกายด้วยความสนใจ "วิลล่าริมแม่น้ำงั้นเหรอ? แต่มันต้องใช้คอนเนกชันสูงมากนะที่จะดีลที่แบบนั้นได้ในสามวัน"

    "เ๱ื่๵๹นั้น... ให้เป็๲หน้าที่ของทีมเราครับ" บลูสบตาคุณอนันต์อย่างมั่นใจ "ตรรกะของการทำธุรกิจคือการสร้างความแตกต่างที่ไม่ซ้ำใครไม่ใช่เหรอครับคุณอนันต์? และคุณเอริคือคนเดียวที่กล้าฉีกกฎเดิมๆ เพื่อให้งานของคุณออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด"

    การเจรจาจบลงด้วยการที่จับมือกันชั่วคราว คุณอนันต์ยอมยืดเวลาให้อีกสามวันเพื่อดูสถานที่ใหม่ที่บลูเสนอ เอริเดินนำบลูออกมาที่ลานจอดรถด้วยหัวใจที่เต้นรัวเร็ว... ไม่ใช่เพราะเกือบทำงานพัง แต่เพราะผู้ชายที่เดินตามหลังเธอมาต่างหาก

    เมื่อกลับมาถึงรถ บลูรีบถอดเสื้อสูทตัวนอกออกแล้วโยนไปเบาะหลัง พลางปลดกระดุมคอเสื้อเชิ้ตออกสองเม็ด กลับมาเป็๲ 'บลูคนเดิม' ทันที

    "เฮ้อ... อึดอัดชะมัด สูทตัวนี้ไม่ได้ใส่ตั้งนาน นึกว่าจะยัดไม่ลงซะแล้ว" บลูบ่นพึมพำพลางหันมายิ้มตาหยิบให้เธอ "เป็๞ไงครับบอส พอช่วยต่อเวลาให้บอสได้ไหมคับ?"

    เอริมองเขาตาไม่กระพริบ ความสงสัยประดังเข้ามาในหัว "บลู... นายเป็๲ใครกันแน่? ชุดสูทนั่น คอนเนกชันเ๱ื่๵๹วิลล่าริมแม่น้ำ แล้วไหนจะท่าทางแบบนักธุรกิจนั่นอีก... นายไม่ใช่แค่คนขับรถธรรมดาๆ ใช่ไหม?"

    บลูนิ่งไปนิด รอยยิ้มกวนๆ บนใบหน้าเปลี่ยนเป็๞รอยยิ้มบางเบาที่ดูอบอุ่นลึกซึ้ง เขาขยับเข้ามาใกล้เธออีกหนึ่งก้าว จนเอริได้กลิ่นสบู่อ่อนๆ คล้ายคืนนั้น

    "ผมก็แค่คนธรรมดาที่เคยวิ่งตาม 'ตรรกะความสำเร็จ' จนเกือบเสียศูนย์... แล้วเลือกที่จะทิ้งมันมาขับรถเพื่อหาความสุขง่ายๆ ไงครับบอส" บลูสบตาเธอตรงๆ "แต่ถ้าวันไหนบอสจอมดื้อของผมเดือดร้อน... ผมก็พร้อมจะขุดระบบเก่าขึ้นมาช่วยซัพพอร์ตเสมอแหละคับ"

    ใบหน้าของเอริร้อนซู่ขึ้นมาทันที หัวใจเต้นโครมครามจนแทบทะลุอก ตรรกะสมองของเธอบอกว่าผู้ชายคนนี้อันตรายต่อความรู้สึกเกินไป... แต่ 'ตรรกะหัวใจ' กลับสั่งให้เธออยากอยู่ใกล้แผ่นหลังกว้างนี้ไปนานๆ

     

    มีต่ออีกน้าาาาา