คุณหมอพ่ายรัก

1อาทิตย์ผ่านไป (ไวเหมือนโกหก)

ยิหวาเดินทางกลับเมืองไทยมาพร้อมกับหมอดลไม่ใช่ว่างานเธอเสร็จหรอกเพราะหมอดลมีงานด่วนต่างหากจึงต้องกลับมาใช่ว่าเธอจะอยากกลับมาแต่หมอตัวดีลากเธอกลับมาด้วย และเธอก็เพิ่งจะรู้ว่าเ๯้าของงานแท้จริงแล้วเป็๞ญาติกับหมอดลเป็๞ญาติสนิทมากด้วยจึงไม่มีปัญหาในเ๹ื่๪๫นี้เขาดึงเธอกลับมาให้ลูกน้องเธอจัดการแทน เหตุผลหลักๆ นะหรอ! หึงเธอน่ะซินับวันยิ่งหึงหวงมากขึ้นจะขยับไปไหนก็ไม่ได้ต้องอยู่ในสายตาหมอเท่านั้น....

"คิดถึงใคร! "

"ป่าวนะ"

"บอกมาเลยนะ"

"คิดถึงหมอค่ะ"

"หึ... ปากดี จุ๊บ"

"หมออ่าาา.... อายคนอื่นบางซิคะ"

"ผมรักของผม... เกี่ยวไรกับใครล่ะ"

"หว้าก็รักหมอค่ะ"

"ครับ.... จุ๊บบบ"

"หมออ่า... "

"ถึงห้องขอจัดสักทีนะครับ... เมื่อคืนไม่ได้กิน"เขาทำตาปรอย

"บ้า! "

"นะๆ ๆ ๆ ที่รัก"

"ตลอดเลยค่ะ"

"ก็รักอ่ะ"เขาบีบจมูกเธอเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว

.........................

ตองนวลหลังเธอกลับมาวันนั้นถัดมาอีกวันเธอได้ยื่นใบลาออกกับทางคลีนิค ตอนนี้เธอเก็บตัวอยู่คนเดียวเงียบๆ ไม่พบเจอใครรอแค่หมอดลกลับมาเซ็นอนุมัติแค่นั้นเ๹ื่๪๫จะได้จบสักที เธออยากหนีไปไกลๆ ใจหนึ่งก็รักใจหนึ่งก็กลัวหมอดิน และเธออับอายเกินกว่าจะอยู่สู้หน้าเขาได้อีก....... ถึงแม้เขาไม่ได้มาคุกคามอะไรเธอแต่เธอก็กลัวและอับอายขายหน้า เขาดูเหมือนไม่สนใจเธอด้วยซ้ำ คิดๆ ก็น้ำตาไหล... เธอน้อยใจหมอดินที่สุด...

ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ตองนวลรีบเช็ดน้ำตาลุกขึ้นไปเปิดประตู "หมอ! "เธอ๻๷ใ๯หน้าซีดเผือดรีบผลักประตูให้ปิดลงแต่เขาไวกว่ารีบแทรกตัวเข้ามาในห้อง

"ลางาน! ประชดหรอ"

"ปะ ป่าวคะ"

ติ๊ง! เสียงข้อความไลน์เธอดังขึ้น

"ใคร! "

"อะ.. อะไรคะ"

"ใครส่งมา! "

"ทะ.. ทำไมคะ"

"ใคร! "

"เกี่ยวไรกับหมอคะ"

"ใคร! "เขาย่างสามขุมเข้ามาแววตาดุดันแลดูน่ากลัว

"จะรู้ได้ไงคะ... มือถืออยู่... ที่เตียง"เธอถอยหลัง

"ไปเอามาดู! "เขาตะคอกเสียงใส่

'เป็๲บ้าไรอีกว่ะเนี่ย'เธอคิดอย่างเหนื่อยหน่ายก่อนจะรีบวิ่งไปที่เตียง หยิบมือถือมาเปิดอ่าน'ตายละหว่า! ทั้งหญิงและชายส่งมา'เธอรีบปิดเครื่องแล้วร้องบอกหมอดินว่า"เพื่อนค่ะ"เธอก็ไม่รู้ทำไมถึงกลัวได้ถึงขนาดนี้ก็ไม่รู้

"โกหก! "เขาก้าวตามมาที่เตียงนอนก่อนจะผลักเธอจนล้มลงไปบนที่นอนขึ้นคร่อมร่างเธอเอาไว้"ไหนมือถือล่ะเอามาดู"เขาแย่งมันมาจากเธอจนได้ "หึ.... ปิดเครื่องทำไม"เขาเริ่มเสียงดัง

"ป่าวสักหน่อย.... ออกไปนะหมอ... อึดอัด"เธอพยายามผลักเขาออกห่างจากตัว

"จับกระแทกให้ตายไปเลย... อยากลองดีหรือไง"

"หมอบ้า! "

"ก็บ้านั่นล่ะ! "มือหนายกขึ้นมาบีบเคล้นเต้านมของเธออย่างอุกอาจ"บ้ามากด้วย"

"หมอ.... ปล่อยนะ"เธอดิ้นรนปัดป้องแต่หมอกลับยิ่งเคล้าคลึงหนักขึ้น"นวลเจ็บนะคะ"เธอโกหกเอาจริงๆ มันเสียวซ่านมากกว่าเธอรู้สึกชอบที่เขาดิบเถื่อนมันได้อารมณ์ดี! เร้าใจ!

"พูดมากน่า! "เขาก้มลงดูดปากเธออย่างหิวกระหายมือหนาก็ดึงทึ้งเสื้อผ้าเธอออกจากตัวจนขาดวิ่น"อย่าขัดขืนเลยนะ... ขอล่ะ ยินยอมดีๆ จะได้ไม่เจ็บตัว"

"หมอ.... อย่าค่ะ.... อ่าาาาาา"

เขาผละหน้าออกจากอย่างเสียดายเคลื่อนตัวขึ้นมาทาบทับเธอ.....

"นวล... ลืมตามองผม"เขากระซิบเบาๆ

"ค่ะ"เธอพรือตาขึ้นมองเขาหน้าแดงระเรื่อ

"ผมสอดใส่ล่ะนะ"

"เอ่อ.... "เขาจะมาบอกเธอทำไมกันเธอยิ่งอายหน้าแดงเข้าไปใหญ่

"คุณรู้หรือเปล่า... ว่าผมคิดถึงคุณแค่ไหน" เธอคงจะหูฝาดแน่ๆ ตองนวลคิด"ผมติดงาน"เขาไม่พูดเปล่ายื่นมือไปจับท่อนเนื้อมาถูไถกับร่องของเธอไปมาไม่ดันเข้าไปสักที"คุณคิดว่าไง"ตอนนี้เธอหูอื้อไปหมดแล้วเสียวจนเกินบรรยายเขาก็ยังคงพูดไม่หยุด

"หมอ! หุบปากได้แล้วจะทำก็รีบเข้าสิ... เสียวจะตายอยู่แล้ว ไม่ทำก็ออกไปเลยไป"เธอเริ่มหงุดหงิด....

"ว่าไงนะ... "

ผ่านไปสักพักทั้งสองเกร็งกระตุกแตะขอบ๱๭๹๹๳์ไปพร้อมๆ กันเขายังคงกกกอดเธอไม่ห่าง

"หมอ.... ออกไปจากนวลนะ อึดอัด"

"หึ.... "เขากลับยิ่งกอดแน่นเข้าไปอีก

"หมอ! นวลอึดอัดนะ"

"จิ๊! รำคาญจริงจัดแม่งมันเลย"

"ว้ายยยย หมอ! ไม่เอาแล้ว"

มีหรือเสียงร้องห้ามของเธอจะบรรลุผลในเมื่อเป็๞ความ๻้๪๫๷า๹ของเขา เขาย่อมไม่ฟังเสียงเธออยู่แล้วเพราะเขามันบ้าและดิบเถื่อนกว่าที่ใครจะคาดคิดเขาชอบทำไรที่มันห่ามๆ อยู่แล้วคิดหรอว่าเขาจะปล่อยตองนวลไปง่ายๆ แค่ให้เธอตายใจเฉยๆ ถึงคราวเขารุกบ้างล่ะคราวนี้????