"อื้อ พี่ฝัน"
เสียงแหบกระเส่าของคนใต้ร่างบ่งบอกถึงความสุขและความเสียวซ่านไปทั่วร่างกาย
"เพียงรู้มั้ยคะว่าเพียงทั้งหอม แล้วก็หวานจนพี่อยากจะอยู่กับเพียงแบบนี้ทั้งคืนทั้งวัน"
พูดจบทอฝันก็ค่อย ๆ ซุกไซร้ซอกคอขาวของอีกฝ่ายอย่างหื่นกระหาย
"พี่ฝัน เบา ๆ ค่ะ เดี๋ยวเป็รอย"
"อื้อ พี่ขอโทษ"
ดูเหมือนการต้องคอยพยายามห้ามความ้าของตัวเองไม่ให้สุดโต่งดูจะเป็เื่ที่ยากลำบากนักแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็พยายามอดทนเพราะไม่อยากให้เพียงดาวต้องเจอเื่แย่ ๆ อีก
ทอฝันเปลี่ยนตำแหน่งจากซอกคอขาวของอีกฝ่ายมาเป็บดขยี้ริมฝีปากบางแทนและไม่รอช้าที่จะส่งลิ้นหวานเข้าไปสำรวจโพรงปากอีกฝ่ายเพียงดาวเองก็ตอบรับรสจูบนี้ได้อย่างดีเยี่ยม แม้ว่านี่จะเป็ครั้งแรกของเธอก็ตาม
"เก่งจังค่ะคนสวยของพี่"
ทอฝันพูดกับคนในอ้อมแขนหลังจากที่ปล่อยให้ริมฝีปากของอีกฝ่ายเป็อิสระแต่ก็ยังไม่หยุดลิ้มรสทุกสัดส่วนบนเรือนร่างของเพียงดาว
"อ๊ะ พี่ฝัน ตรงนั้น อื้มม พี่ฝัน"
เพียงดาวพูดไม่เป็ภาษาเมื่อทอฝันลากลิ้นอุ่น ๆกวาดเลียยอดปทุมถันที่แข็งสู้มือ ส่วนมืออีกข้างก็ไม่ปล่อยให้ว่างบีบเค้นเต้านมอวบอิ่มของอีกฝ่ายอย่างเต็มมือผิวที่ขาวนวลของเพียงดาวทำให้เห็นรอยนิ้วทั้งห้าของทอฝันอยู่บนผิวเนื้อของเธอได้อย่างชัดเจน
"ชอบมั้ยคะ"
ทอฝันเอ่ยถามและเงยหน้าสบตาคนตัวเล็กที่นอนหายใจเหนื่อยหอบ
"ชอบค่ะ เพียงรู้สึกดีมาก ๆ เลยค่ะพี่ฝัน"
"เดี๋ยวจะรู้สึกดีกว่านี้อีกค่ะ"
ทอฝันค่อย ๆประทับรอยจูบไปทั่วเรือนร่างของเพียงดาวั้แ่ซอกคอลงมาถึงหน้าท้องแบนราบและช่องทางสวาทที่ตอนนี้น้ำรักไหลแฉะ
"เพียง้าพี่รึเปล่าคะ"
ทอฝันพูดพร้อมกันใช้เรียวลิ้นกวาดเลียรอบ ๆ จุดกระสัน
"อ๊าพี่ฝัน พะ เพียง้าเพียง้าพี่ค่ะ"
เพียงดาวเสียวซ่านไปทั้งร่างทันทีที่อีกฝ่ายลงลิ้นััไปยังจุดกระสันของเธอจนเธอเผลอกดศีรษะอีกฝ่ายแแ่กับกลางกายของตัวเอง
"ร้องขอสิคะคนดี พี่อยากได้ยินเพียงเรียกหาแต่พี่"
"พี่ฝันค่ะ เพียง้าพี่ พี่ฝัน พี่ฝัน"
เพียงดาวครวญครางด้วยเสียงแหบพร่าเพราะร่างกายของเธอตอนนี้นั้นมีความ้าเพิ่มขึ้นถึงขีดสุด
ทอฝันเลื่อนริมฝีปากไปดูดและเลียวนรอบยอดปทุมถันอีกครั้งใบหน้าของเพียงดาวมองอีกฝ่ายด้วยตาปรือพร้อมกัดริมฝีปากยิ่งเห็นท่าทีแบบนั้นทอฝันยิ่งชอบใจและอารมณ์ความ้าของเธอก็พลุ่งพล่านด้วยเช่นกัน
นิ้วเรียวยาวค่อย ๆสอดใส่เข้าไปยังช่องแคบของอีกฝ่ายที่น้ำรักไหลเปรอะได้อย่างง่ายดายและถึงแม้จะเป็การสอดใส่เพียงแค่นิ้วเดียวแต่เพราะเป็ครั้งแรกของเพียงดาวเธอจึงรู้สึกคับแน่นเป็อย่างมากและทอฝันเองก็รู้สึกได้
"พี่รักเพียงนะคะ"
พูดจบก็เลื่อนริมฝีปากไปประกบปากคนใต้ร่างอีกครั้งแม้อีกฝ่ายจะไม่มีประสบการณ์แต่สัญชาตญาณที่นำพานั้นก็ทำให้ทอฝันพอใจเป็อย่างยิ่ง
"แลบลิ้นออกมาหน่อยค่ะคนดี"
หลังได้ยินคำสั่งเพียงดาวก็ทำตามอย่างว่าง่ายเรียวลิ้นทั้งสองฝ่ายเกี่ยวกันพัลวันต่างฝ่ายต่างแลกลิ้นกันอย่างเร่าร้อนทอฝันขยับนิ้วเรียวที่สอดใส่อยู่ในช่องแคบอย่างช้า ๆโดยที่ยังไม่ปล่อยริมฝีปากอีกฝ่ายให้เป็อิสระยิ่งรสจูบร้อนแรงเท่าไหร่จังหวะเข้าออกของนิ้วด้านล่างก็แรกเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น
"อื้มมม อื้อออ"
เพียงดาวส่งเสียงครางในลำคอ ความเสียวซ่านแผ่ไปทั่วร่างกายเธอรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังจะเกร็งความเสียวซ่านที่เพิ่มขึ้นทำให้เธอส่ายร่อนสะโพกกลมกลึงตามแรกกระแทกเข้าออกจนไม่กี่นาทีต่อมาร่างของเพียงดาวก็กระตุกติดต่อกันหลายครั้ง และหายใจอย่างเหนื่อยหอบ
"เพียงเป็ของพี่นะคะรู้มั้ย"
ทอฝันเอ่ยพร้อมกับค่อย ๆถอนนิ้วออกจากรูสวาทที่น้ำรักไหลตามออกมาจนผ้าปูที่นอนสีหวานเห็นคราบขาวขุ่นชัดเจน
"เพียงเป็ของพี่ค่ะแล้วก็จะเป็ของพี่คนเดียวด้วย"
เพียงดาวตอบพร้อมกับโน้มคออีกฝ่ายลงมาจูบอย่างดูดดื่มอีกครั้ง พร้อมกับบีบเค้นหน้าอกของอีกฝ่ายที่ยอมปทุมแข็งชูชันเช่นกัน
"บีบแรง ๆ ได้เลยค่ะคนดี"
ทอฝันเอ่ยพร้อมกับหลับตาพริ้มเพียงดาวจึงไม่รอช้าที่จะทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย และโน้มตัวทอฝันให้นอนลง
ปากบางค่อย ๆ พรหมจูบแผงอกขาวนวลของทอฝัน และลากลิ้นเรียวไปทั่วเรือนร่างของอีกฝ่ายบรรจงขบเม้มซอกคอของอีกฝ่ายจนเป็รอยแดง ทำให้ความเสียวซ่านแล่นไปทั่วทั้งร่างได้ยินเสียงอืออาในลำคอจากทอฝันเป็ระยะใบหน้าคมสวยเผยอริมฝีปากเล็กน้อยพร้อมกับหอบหายใจถี่ ๆ
"คนดีคะ พี่แทบจะทนไม่ไหวแล้ว"
เพียงดาวได้ยินคำพูดของอีกฝ่ายก็เข้าใจได้ดีว่าคนใต้ร่าง้าสิ่งใด
"อ้าขากว้าง ๆ หน่อยค่ะ"
กลับกลายเป็ทอฝันที่ต้องฟังคำสั่งของอีกฝ่ายบ้างและเธอก็ทำตามอย่างไม่อิดออดเพียงดาวแทรกกายเข้าไประหว่างสองขาและออกแรงเคลื่อนไหวให้ช่องรักของเธอบดเบียดกับจุดกระสันของอีกฝ่ายซึ่งการอยู่ในท่วงท่านี้ยิ่งเพิ่มความเสียวซ่านให้ทั้งสองคนได้เป็อย่างดี
"อ๊า เพียง พี่เสียว"
ทอฝันพูดพร้อมกับมือหนึ่งที่กำผ้าปูเตียงไว้จนยับยู่ยี่ยิ่งคนบนร่างขยับร่างกายเร็วขึ้น ความเสียวซ่านก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นทุกขณะ
"อ๊ะ เพียง แรงอีกได้เลยค่ะ เพียง แรง ๆ"
ทอฝันแทบจะเอ่ยไม่เป็ภาษา เม็ดเหงื่อผุดพรายไปทั่วร่างกายลมหายใจหอบถี่มากยิ่งขึ้น จนในที่สุดเธอก็เสร็จสมร่างกายเกร็งกระตุกติดต่อกันหลายครั้งและนอนนิ่งไปพร้อมกับเสียงหายใจที่เหนื่อยหอบ รวมถึงเพียงดาวก็เช่นกันเธอถึงจุดหมายอีกครั้งเป็ครั้งที่สองพร้อมกับล้มตัวลงนอนทับร่างของทอฝัน
"เมียพี่เก่งจัง"
คำว่าเมียของทอฝัน ทำให้เพียงดาวรู้สึกดีเป็พิเศษและอยากให้อีกฝ่ายแทนตัวเธอกับคำนี้ทุกครั้ง ราวกับเป็คำคุ้นชิน คุ้นหู
"พี่ฝันต้องรักเมียคนนี้คนเดียวนะคะ"
เพียงดาวเอ่ยพร้อมกับพลิกตัวลงไปนอนข้าง ๆ ทอฝัน ทั้งสองนอนจับมือกันในสภาพเปลือยเปล่ามีเพียงผ้าห่มผืนหนาสีขาวปิดบังร่างกายไว้
"มานี่มา"
ทอฝันเกี่ยวเอวบ้างเข้าไปรั้งไว้ในอ้อมกอดแล้วค่อย ๆพรหมจูบลงบนใบหน้าของเพียงดาว
"พี่จะรักเพียงคนเดียว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นจากนี้พี่จะไม่ทิ้งเพียงนะคนดี"
ทอฝันเชยคางอีกฝ่ายให้เงยหน้าสบตาเธอคำพูดและสายตาของเธอนั้นบ่งบอกถึงความจริงใจของผู้พูดได้เป็อย่างดีและเพียงดาวก็เชื่อแบบนั้นหมดทั้งใจว่าทอฝันจะไม่ทิ้งเธอแน่นอน
"เพียงไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นหากคุณพ่อรู้เื่ของเรา"
"ก็อย่าให้รู้สิคะ"
"เพียงกลัวค่ะ กลัวที่เค้าว่าความลับไม่มีในโลกไม่วันใดก็วันหนึ่ง"
"เมื่อวันนั้นมาถึง ข้าง ๆ เพียงจะมีพี่นะแล้วเราจะผ่านมันไปด้วยกัน"
ทอฝันกระชับอีกฝ่ายไว้ในอ้อมกอดอย่างแแ่เพียงดาวเองก็กอดตอบเช่นกันจากนั้นทั้งคู่ก็หลับใหลไปพร้อมกันในอ้อมกอดของกันและกันจนถึงเช้า
แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านม่านหน้าต่างเข้ามา ทอฝันลืมตาขึ้นแล้วค่อย ๆขยี้ตาปรับสายตาพร้อมกันหันมองรอบ ๆ ห้องแล้วพบว่าคนข้าง ๆ ไม่ได้อยู่ในห้องแล้วมีเพียงกระดาษโน็ตใบหนึ่งวางอยู่ข้างเตียง
เสื้อผ้าในตู้ของเพียงพี่เลือกใส่ได้เลยค่ะอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วลงมาทานมื้อเช้ากันนะคะ
ทอฝันยิ้มออกมาและวางกระดาษโน๊ตไว้ที่เดิมจากนั้นจึงเข้าห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัว เสร็จแล้วจึงเดินลงไปหาเพียงดาวด้านล่างแล้วก็พบว่าอีกฝ่ายนั่งรออยู่ที่โต๊ะทานข้าวแล้ว พร้อมกับอาหารเช้าวางอยู่บนโต๊ะ
"หอมจังเลยค่ะ"
ทอฝันเอ่ยพร้อมกับสวมกอดอีกฝ่ายจากด้านหลังแล้วหอมแก้มไปหนึ่งฟอด
"พี่ฝัน ! เดี๋ยวใครมาเห็นค่ะ"
เพียงดาวใจนเผลอพูดเสียงดัง ทอฝันคลายอ้อมกอดในทันทีและเดินไปนั่งฝั่งตรงข้าม
"ขอโทษนะคะพี่ลืมตัว"
"เอ่อ เพียงก็ขอโทษนะคะที่เผลอพูดเสียงดังเพียงใค่ะ"
"ไม่เป็ไรค่ะ พี่เข้าใจ"
น้ำเสียงเรียบเฉยและใบหน้าที่ไม่สบตานั้นดูจะสวนทางกับคำว่าไม่เป็ไรของทอฝันแต่หลังจากนั้นก็ไม่มีใครพูดอะไรต่อกันอีกต่างฝ่ายต่างก้มหน้าทานมื้อเช้าที่อยู่ตรงหน้าของตนความเงียบเข้าปกคลุมตลอดเวลาจนทั้งสองทานอาหารเสร็จเรียบร้อย
"เดี๋ยวพี่กลับก่อนนะคะ เจอกันวันอาทิตย์หน้าค่ะ"
ทอฝันพูดแล้วเดินหันหลังจากไปทันทีเพียงดาวเห็นดังนั้นจึงรีบวิ่งตามไป
"พี่ฝันคะ พี่ฝันรอเพียงก่อน"
เสียงเรียกของเธอดูจะไม่ทำให้อีกฝ่ายหยุดชะงักได้ทอฝันเดินถึงรถของเธออย่างรวดเร็วและเตรียมเปิดประตู
"ไหนบอกว่าจะไม่ทิ้งเพียงไง !!"
คราวนี้คำพูดของเพียงดาวหยุดฝีเท้าของอีกฝ่ายได้ทันทีทอฝันหันกลับมาด้วยสีหน้าเรียบเฉยสายตาว่างเปล่าไม่อาจเดาได้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่
"เพียงขอโทษนะคะ เพียงแค่กังวล และกลัวไปทุกอย่างกลัวถ้าใครมาเห็นและรู้เื่ของเรา คุณพ่อต้องรู้แน่"
เพียงดาวพูดพร้อมกับเงยหน้าสบตาอีกฝ่าย แม้จะเห็นไม่ชัดนักเพราะดวงตาของเธอมีน้ำใส ๆ รื้นขึ้นมา
"พี่ไม่ได้โกรธเพียงค่ะ พี่แค่น้อยใจแต่ช่างเถอะค่ะ พี่หายแล้ว"
"ขอโทษนะคะพี่ฝัน พี่อย่าเพิ่งเบื่อเพียงนะ"
"ไม่เบื่อหรอกค่ะ ยังกินไม่อิ่มเลย"
ทอฝันแกล้งพูดเย้าแหย่อีกฝ่ายและเอื้อมมือไปขยี้ศีรษะคนตรงหน้าเบา ๆ
"บ้าพี่ฝัน ทะลึ่ง"
เพียงดาวตอบกลับพร้อมกับใบหน้าที่เปลี่ยนสีเป็สีแดงระเรื่อทอฝันเอื้อมมือมากุมมือเธอไว้พร้อมกับพูดว่า
"พี่ไม่เบื่อเพียงหรอกนะคะแล้วมันก็จะไม่มีวันนั้น เพียงเชื่อใจพี่ได้"
"อย่าทิ้งเพียงไปไหนนะคะ"
"ไม่ทิ้งค่ะ"
ค่ำคืนแห่งความสุขนั้นช่างผ่านพ้นไปเร็วเหลือเกินอีกหกวันสินะกว่าทั้งสองคนจะได้เจอกันอีกแต่ต้องรอนานแค่ไหนหากรอเพื่อการได้เจอกันก็คงเป็การรอที่มีความหมายขอเพียงแค่การรอคอยไม่สูญสิ้นก็พอ
"พี่กลับก่อนนะคะ"
ทอฝันเอ่ยพร้อมกับก้าวเข้ามาในรถคู่ใจและสตาร์ทรถทันที
"ขับรถกลับบ้านดี ๆ นะคะ"
"รับทราบค่ะ"
ทอฝันส่งยิ้มและขับรถออกจากบ้านไป
เพียงมีความสุขจังเลยค่ะเวลาได้อยู่กับพี่ได้แต่หวังว่าความสุขนี้มันจะอยู่กับเราไปนาน ๆ
เพียงดาวคิดในใจพร้อมกับหันหลังเดินกลับเข้าบ้าน
1K
