คาราวาน “เดราโมร์” ไม่ใช่คาราวานค้าของ
แต่คือ เครือข่ายค้าทาสใต้ดิน ที่แฝงในรูปคาราวานการค้าเผ่าพันธุ์ผสม
จากภายนอกดูเหมือนผู้ค้าสินค้าแปลก
แต่เื้ั…คือการลักพาหญิงสาว หญิงเผ่าต่าง ๆ รวมถึง “มนุษย์พันธุ์หายาก” เพื่อขายเป็ของเล่น
—
เรญาแฝงตัวในคาราวานนี้ในฐานะ ทาสสาวที่ถูกจับมาโดยกลุ่มโจร
เธอ “ยอม” ให้พวกมันพันธนาการจริง
มือถูกมัด, ขาถูกล่าม, ผิวถูกลูบไล้ทุกวัน
แต่มันเป็สิ่งที่รู้อยู่แล้วว่าต้องเจอ
เพราะเป้าหมายของเธออยู่ในคาราวานนี้
ภายในกรงไม้ทาส
“เธอมาใหม่สินะ…”
เสียงแหบพร่าจากหญิงสาวอายุราวยี่สิบ ผมยุ่งเหยิง แต่สายตาเด็ดเดี่ยว
“อย่าขัดขืน อย่าคราง ถ้าไม่อยากโดนลากไปเล่นกับพวกลูกค้าทดลอด”
เรญาหันมองเธอช้า ๆ
ใบหน้าเปื้อนฝุ่น แต่ดวงตายังแดงจาง ๆ แฝงแววเ็า
“ข้า…ไม่ได้ถูกลาก ข้าเลือกมาเอง”
หญิงคนนั้นชะงัก…
ก่อนจะเบิกตาเล็กน้อยเมื่อเห็น รอยสัญลักษณ์เวทบนไหล่ของเรญา
“เปิดกรงเบอร์หก เอาตัวใหม่มาทดสอบ”
เสียงผู้ดูแลแหบหื่นดังขึ้น
เรญาถูกลากไปโดยชายรูปร่างอ้วน ผิวสกปรก กลิ่นตัวแรงจนแสบจมูก
เธอถูกพาเข้ากระโจมกลางที่พัก
ด้านในมีชายอีกสามคนรออยู่—ทาสสาวอีกคนก็นั่งคุกเข่ารอเรียง
“คืนนี้เราจะประมูลตัวนี้ เอาให้มั่นใจว่า ‘ใช้งานได้’ ”
ร่างของเรญาถูกผลักลงบนเบาะ
มือยังถูกมัด ขาถูกถ่างออกด้วยห่วงเหล็กที่ล่ามกับเสาไม้
ชายคนแรกเดินเข้ามา พร้อมปลดกางเกงออก
เธอมองเขา แล้วหัวเราะเบา ๆ
“หิวเหรอ? มาสิ ข้าให้เ้ากินจนลิ้นเบี้ยวเลย”
ปากของเธอถูกยัดใส่โดยทันที
ลำแข็ง ๆ อัดเข้าไปจนลึก กดลงคอด้วยมือหยาบของชายคนนั้น
“อ๊อก…อึก…อึก!”
แต่นั่นไม่ใช่เสียงทรมาน
มันคือ “เสียงครางในลำคอ” ที่ชอบใจ
เรญาใช้ลิ้นวนแรง บีบปากจนแน่น ดึงเข้าออกด้วยความชำนาญ
ขณะนั้น ชายอีกคนก็นั่งลงข้างหลัง
ถ่างขาเธอออก แล้วเอานิ้วสอดเข้าไปทีละนิ้ว จนเสียงน้ำดัง “จ๊อก จ๊อก”
“แม่ง…เอาไปคนละรูเลยดีมั้ย?”
“เออว่ะ ลองดูเลย”
ร่างของเรญาถูกจับโยกเข้าออก
หนึ่งคนยัดปาก, หนึ่งคนยัดร่าง, อีกคนเอามือบีบหน้าอกเธอแรง ๆ
แต่แม้เธอจะถูกล่าม หายใจติดขัด
ร่างเธอกลับตอบสนองเองโดยอัตโนมัติ
เสียง “ปั่ก ปั่ก ปั่ก” จากสะโพกกระแทกสะโพก
เธอครางด้วยน้ำเสียงหยาบคาย
“แค่นี้เหรอ… แค่เนี้ย? กระแทกแรงกว่านี้ให้ข้าร้องลั่นหน่อยสิวะ!”
ชายทั้งสามเร่งแรง
ปากของเธอถูกกดจนเสียงขาดเป็่ ๆ
แต่จังหวะที่คนสุดท้ายใกล้แตก…
เรญาอ้าปากออกเอง แล้วขยับขึ้นมา “ขย่มเอง” ไม่ต้องสั่ง
“ของใครแข็งสุด เดี๋ยวข้าฆ่าให้ก่อนเลย”
ก่อนที่พวกมันจะเข้าใจว่าเธอล้อเล่น
เรญาก็คว้ามีดสั้นจากสายผ้าในข้อเท้า แทงสวนเข้าลำคอชายที่อยู่ข้างหลัง
เืกระฉูด
ชายอีกคนพยายามหนี แต่เธอดึงเขาลงมาแล้วกัดหูฉีกขาด
จากนั้นแทงซ้ำไม่ยั้ง
“ตายซะ พวกเหี้ย!”
กลิ่นเืคละคลุ้งกับกลิ่นน้ำเชื้อ
เสียงหอบของเรญาหนักหน่วง
เธอลุกขึ้นทั้งที่ร่างยังเปื้อนคราบ
“ห้องต่อไป…อยู่ไหน?”
8K
