ณ ภายในสนามทดสอบของ บี
"อาคมไฟ ลูกบอลเพลิง ต่อเนื่อง"
ตุ้ม!
บีส่งลูกไฟลอยออกไปโจมตีงูั์ตัวที่ห้า เมื่องูั์ตัวที่ห้าถูกเผาด้วยไฟ ก็ด้นรนอยู่ครู่หนึ่งก็สลายไป สภาพของบีในตอนนี้นับว่าสาหัสไม่น้อย ทั้งชุดขาดรุ่งริ่ง รอยช้ำและรอยแผลเต็มไปหมด
"จัดการจบซะที นี่ก็ผ่านชั้นที่ห้าแล้ว ชั้นที่หกจะมีอะไรนะ ตอนนี้เ้าไทก้าสอบเสร็จรึยังก็ไม่รู้"
เมื่อบีพูดจบ ก็ปรากฏเป็ จระเข้ขนาดใหญ่ ตัวสีดำ โผล่ขึ้นมาหกตัวทั้งยังพ่นอาคมน้ำพุ่งเข้ามาโจมตีบีพร้อมกัน
วีดดดด ฟูว์
ตุ้ม!
"ชั้นหกเป็จระเข้น้ำงั้นรึเนี่ย ข้าแพ้ทางซะด้วยสิ" บีพูดจบก็รีบขยับตัวหลบหลีกอาคมของจระเข้น้ำทันที
ด้วยธาตุไฟของบีนั้น สำหรับการต่อสู้กับสัตว์อสูรที่ใช้อาคมทั่วไปย่อมรับมือได้สบายๆ แต่เมื่อบีเจอกับธาตุน้ำเข้า จึงเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด
ฟูว์ ซ่าๆ
บึ้ม!
บี หลบการโจมตีไปเรื่อยๆ เมื่อเข้าใกล้กับจระเข้ตัวแรกได้ บีจึงใช้หมัดรวมเข้ากับอาคมไฟ ชกเข้าไปที่ลำตัวของจระเข้ทันที
ตุ้ม!
"แฮกๆ แข็งอะไรแบบนี้ หนังเ้านี่เป็เหล็กหรือยังไงกัน ถ้างั้นคงต้องเปลี่ยนมาใช้อาวุธแล้ว" บีชกเข้าไปที่จระเข้แต่ก็ไม่เป็ผลใดๆ
เมื่อไฟใช้กับน้ำไม่ได้ผลบีจึงต้องใช้การต่อสู้ระยะประชิดแทน
ชิ้ง!
บีดึงมีดสั้นสองเล่มขึ้นมา เตรียมเข้าต่อสู้กับจระเข้ ในระยะประชิด
ฟึบ!
จระเข้อีกตัวใช้หางของมันฟาดไปยังบีที่เพิ่งตั้งหลักได้
ชิ้ง ชิ้ง กึก!
บีหลบหลีกและใช้มีดฟันลงไปยังหางของจระเข้แต่ก็ไม่เป็ผล
"แม้แต่มีดยังไม่เข้าเลยงั้นเหรอ"
"เอ๊ะ!"
แต่เมื่อบีสังเกตุมองดูดีๆ ก็พบว่าส่วนใต้หางของจระเข้น้ำมีรอยมีดฟันเข้าไปอยู่เล็กน้อย
เมื่อเห็นดังนั้น ดวงตาของบีก็เป็ประกายขึ้นมา
"หรือว่าใต้ท้องของมันจะเป็จุดอ่อน?" กล่าวจบบีจึงใช้อาคมไฟอัดแน่นส่งเข้าไปหาจระเข้ตัวที่อยู่ด้านหน้าสุด
ตุ้ม!
แน่นอนว่าอาคมไฟของบีในตอนนี้ยังไม่รุนแรงพอที่จะทำอันตรายกับจระเข้ธาตุน้ำได้มากนัก แต่มันก็ยังพอหลอกดวงตาของจระเข้ได้บ้าง
ลูกไฟขนาดใหญ่ลอยไปยังเบื้องหน้าและะเิออก
บึ้ม!
เมื่อได้โอกาส บีจริงรีบวิ่งไปด้านข้างจระเข้ตัวนั้นและใช้หมัดบวกกับอาคมไฟอัดแน่นพอที่จะสร้างแรงะเิได้ ชกเข้าไปที่ส่วนท้องของจระเข้ และปล่อยอาคมเต็มพิกัดทันที
ตุ้ม!
จระเข้ที่โดนชกเข้าก็ลอยขึ้นมา้าเล็กน้อย บีใช้โอกาสนี้ เคลื่อนไหวไปอยู่ใต้ท้องของมันและใช้มีดสั้นกรีดทันที
คว้ากกกกกก!
ท้องของจระเข้ตัวนั้นเป็รอยยาวไม่นานตัวของมันก็สลายไปทันที
"สำเร็จ " บีะโออกมาด้วยความดีใจ เหลืออีกห้าตัวบีก็จะผ่านชั้นนี้ไปได้
แต่เมื่อจระเข้ทั้งหมดเห็นหนึ่งในพวกมันถูกจัดการเข้าก็ร่วมกันร่ายอาคมส่งไปที่บีทันที
"แย่แล้ว พวกมันคงโกรธข้าแน่ๆ"
ตู้ม!
บีถูกอาคมน้ำซัดเข้าที่ตัวเต็มๆ และกระเด็นไปด้านหลัง
อ้ากกกก!
หลังจากส่งอาคมเสร็จจระเข้ทั้งห้าตัวก็วิ่งเข้าไปอ้าปากโจมตีบีพร้อมกัน
งับ ฉึก!
อ้ากกกกกก!
ฟุบ!
บีไม่สามารถใช้อาคมได้ทันทำได้เพียงะโขึ้นไป้าพร้อมแขนของบีที่ขาดออกหนึ่งข้าง
"ไม่ง่ายเลยซินะ"บีถอยมาตั้งหลักมืออีกข้างกุมาแเอาไว้ ในตอนนี้บีเหลือแขนข้างเดียวพร้อมมีดสั้นอีกหนึ่งเล่มเท่านั้น ความเร็วและการใช้อาคมจึงช้าลงไปด้วย
ตัดมาที่สนามทดสอบของไทก้า
ไทก้าใช้ท่วงท่าย่นระยะหลบหลีกการโจมตีของสิงโตขาว แม้ว่าสิงโตพวกนี้จะไม่ได้ตัวใหญ่มากนักแต่ความเร็วของมันนั้นถือว่ารับมือได้ยากเลยทีเดียว ในตอนนี้ไทก้า ได้แต่ค่อยๆ ใช้อาคมดินสร้างกำแพงพสุธาขึ้นมาเรื่อยๆ เพื่อสร้างเป็ห้องขังสิงโตแยกกันออก และจัดการมันทีละตัว
ตอนนี้ไทก้าได้จัดการสิงโตขาวไปแล้วสามตัวยังเหลืออีกสี่ตัวเท่านั้น ทั้งเสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยรอยข่วน ขาดบ้างในบางจุด แต่ก็มีาแสาหัสไม่มาก
"นี่แค่ชั้นแรกข้ายังหาทางขึ้นไปชั้นสองไม่ได้เลย การสอบนี้ไม่ใช่เื่ง่ายเลยจริงๆ ถ้าข้ายังหาทางขึ้นไม่ได้คงผ่านไปไม่ได้แน่ๆเลย "ไทก้าพึมพรำออกมาและถอนหายใจเล็กน้อย เขาสู้มาหลายชั่วโมงแล้ว ทั้งเหนื่อย ทั้งพลังเหลือน้อยเต็มทีก็ยังหาทางขึ้นชั้นต่อไปไม่ได้ ทุกครั้งที่ไทก้าจัดการสัตว์อสูรไปทุกตัวก็จะมีสัตว์อสูรตัวใหม่เกิดขึ้นมาเรื่อยๆ แบบไม่หยุด ทั้งยังเพิ่มจำนวนขึ้นอีก ก่อนหน้านี้เป็ จระเข้หกตัว และมาตอนนี้เป็สิงโตขาวเจ็ดตัว โดยที่ไม่รู้เลยว่าจริงๆตัวไทก้าเองผ่านมาที่บนชั้นเจ็ดแล้ว
กรรจ์!
สิงโตขาวะโเข้าจู่โจมไทก้าพร้อมใช้กรงเล็บฟาดไปที่ไทก้าด้วยความเร็ว
คว้ากกกกก!
กรงเล็กโจมตีโดนไทก้าเล็กน้อยแม้ไทก้าจะพยายามหลบหลีกแต่ความเร็วของสิงโตขาวก็ถือว่าเร็วมากอยู่ดี
"อุย... ดูเหมือนข้าต้องฝึกกายเพิ่มเยอะๆ ซะแล้ว"
ไทก้าหลบมาด้านข้างจากนั้นก็เว้นระยะห่าง่หนึ่งก่อนร่ายอาคมส่งหอกพสุธาออกไป
ฟิ้ว!
ตุ้ม!
แม้ว่าพลังทำลายของหอกพสุธาจะสูง แต่หากไม่โดนศัตรูเลยก็ยากที่จะใช้งานได้ดี ทุกครั้งที่ไทก้าโจมตีด้วยอาคม สิงโตขาวจะหลบได้เสมอ เนื่องด้วยการร่ายอาคมนั้นใช้เวลานาน จนทำให้สิงโตขาวหลบหลีกได้ง่าย ในตอนที่ไทก้าจัดการสิงโตสามตัวแรกได้นั้น เกิดจากไทก้าใช้กำลังกายในการต่อสู้ล้วนๆ จึงทำให้เขาเหนื่อยมากๆในตอนนี้ ยังดีที่ก่อนหน้านี้เอเทนสอนกระบวนท่าต่อสู้ให้เขามาบ้าง หากเขาใช้เฉพาะอาคมคงยังจัดการสิงโตขาวไม่ได้สักตัวในตอนนี้ และอาจจะสิ้นสุดการสอบไปแล้วก็ได้
ก่อนหน้านี้ไทก้าเจอกับจระเข้ธาตุน้ำ เขายังจัดการได้อย่างไม่ยากนัก นั่นเป็เพราะเขาได้ใช้อาคมดินต้านอาคมน้ำไว้และมันก็กลายเป็โคลนทำให้จระเข้เคลื่อนไหวช้าลงเขาจึงส่งหอกพสุธาแทงทะลุในตอนที่มันอาปากได้อย่างไม่ยากนัก
แต่เมื่อเป็สิงโตขาวที่มีความเร็วเป็เลิศ จึงทำให้เวลาในการใช้อาคมมีข้อจำกัดมากขึ้น
ไทก้าหลบหลีกอยู่ครู่หนึ่งก็หาจังหวะเข้าต่อสู้ระยะประชิด แต่ด้วยความเหนื่อยของเขาในตอนนี้ แค่หลบหลีกก็เฉยๆ ก็หนักพอแล้ว
ตุ้ม!
สิงโตยังคงโจมตีไทก้าอยู่อย่างต่อเนื่อง
"ไม่ว่ายังไงก็ต้องหาทางขึ้นชั้นสองไปให้ได้ สัญญากับบีไว้แล้ว"ไทก้ายังไม่คิดที่จะยอมแพ้และหาทางจัดการสิงโตขาวไปด้วย
"ลองดูก่อนดีกว่า"อยู่ๆ ไทก้าก็นึกบางอย่างขึ้นได้
ตุ้ม!
สิงโตขาวใช้อาคมลมพุ่งไปด้านหน้าไทก้า
ฟุบ!
ไทก้าหลบออกมาด้านข้างจากนั้นจึงชกเข้าไปเต็มแรงก่อนส่งหอกพสุธาออกไป
ฉั๊วะ
หอกพุ่งทะลุท้องของสิงโตขาวตัวนั้นและสลายไปทันที
"ใช้ได้จริงๆ ด้วย" ไทก้ากล่าวออกมาด้วยความดีใจ
สิ่งที่ไทก้านึกขึ้นได้คือการใช้อาคมล่วงหน้า โดยปกติแล้วหลังร่ายอาคมแล้วก็ต้องปล่อยออกไปทันที แต่ไทก้ากลับลองร่ายอาคมทิ้งไว้เหลือเพียงท่อนสุดท้าย โดยยังไม่ได้ใส่พลังลงไป ซึ่งเปรียบเสมือนการร่ายเอาไว้เฉยๆ เมื่อได้จังหวะจึงปล่อยพลังออกไปตามหลัง ทำให้เกิดอาคมขึ้นฉับพลันและยังทำให้ศัตรูไม่สามารถสังเกตุได้ว่าไทก้าจะใช้อาคมตอนไหนจึงเป็เื่ยากที่จะทำการหลบหลีก
ไทก้าไม่รอช้าร่ายอาคมใหม่ไว้ทันที จากนั้นจึงพุ่งไปยังสิงโตอีกตัวที่อยู่ถัดไป แต่แล้ว เมื่อไทก้าร่ายคาถาท่อนสุดท้ายจบ และปล่อยพลังจิตออกไป อาคมกลับไม่ทำงานขึ้นมา
ฟุบ!
ฉั๊วะ !
สิงโตขาวเมื่อเห็นไทก้าพุ่งเข้ามาจึงใช้กรงเล็บข่วนไปที่ไทก้าได้รับแผลทันที
อ้ากกกกกกก!
ไทก้ารีบใช้ท่วงท่าย่นระยะหนีห่างออกมาทันที พร้อมยังเอามือกุมไว้ที่หน้าอก ดูเหมือนว่าครั้งนี้าแจะสาหัสขึ้นกว่าครั้งก่อนเพราะไทก้าโดนการโจมตีเข้าไปเต็มๆ
"แฮกๆ"
ไทก้าหอบด้วยความเหนื่อยล้า
"อืม ระยะเวลาหน่วงคาถานานเกินไป อาคมเลยด้านสินะ"
ไทก้าเช็ดเืที่มุมปากออก ก่อนจะพุ่งเข้าไปอีกครั้งเพื่อหลอกล่อสิงโตขาวให้โจมตีออกมาอีกครั้ง และลองร่ายอาคมล่วงหน้าใหม่
"อาคมดิน เสาแห่งความ..."ไทก้าร่ายอาคมและเหลือท่อนสุดท้ายไว้อีกครั้ง
ฟุบ!
ไทก้าหลบการโจมตีของสิงโตขาวก่อนและรีบกล่าวท่อนสุดท้ายออกมาทันที "โกฬาหล"
ตุ้ม!
เสาแห่งความโกฬาหลกระแทกออกไปด้านหน้า โจมตีไปยังสิงโตขาวทันที สิงโตลอยขึ้น้าก่อน ไทก้าไม่รอช้าะโขึ้นไปใช้มือข้างหนึ่งชกเข้าที่ท้องเพื่อให้สิงโตตัวนี้ลอยสูงขึ้นไปอีก
ตุ้ม!
ไทก้าใช้จังหวะเด้งกลับลงมาที่พื้นร่ายคาถาก่อนพุ่งหอกออกไปทันที
เปรี้ยง!
ฉั๊วะ !
หอกพสุธาทะลุท้องของสิงโตขาวตัวที่ห้าไปทันที
ในตอนนี้เหลือสิงโตเพียงสองตัวเท่านั้น แต่ตอนนี้ไทก้า อาการนับว่าสาหัสอยู่พอสมควร
แม้ว่าสถานการณ์ตอนนี้จะไม่สู้ดีนักแต่ดูเหมือนว่าไทก้าจะยิ้มออกมาเบาๆ เขารู้แล้วว่า เขาได้พัฒนาขึ้นหนึ่งขั้นแล้วในตอนนี้ และหลังจากที่เขาสามารถใช้อาคมล่วงหน้าได้ทำให้ระดับพลังจิตของเขาข้ามจากขั้นที่สี่เป็ขั้นที่ห้าได้สำเร็จ
เมื่อครู่ตอนที่ไทก้าถูกสิงโตขาวทำให้ได้รับาเ็เป็เพราะว่าไทก้านั้นท่องคาถาไว้นานเกินไป อาคมจึงไม่ทำงาน แต่เมื่อไทก้าลองสร้างจังหวะด้วยการใช้อาคมเสาแห่งความโกฬาหลล่วงหน้าก่อน จากนั้นค่อยใช้หอกพสุธาตามหลัง มันทำให้เขารู้ว่า จริงๆแล้ว การใช้อาคมจะเร็วหรือช้า ไม่ได้ขึ้นอยู่กับคาถาที่ใช้ แต่มันขึ้นอยู่กับการสร้างรูปร่างของธาตุต่างหาก ยิ่งอาคมที่มีรูปร่างละเอียดเท่าไหร่ยิ่งใช้เวลาร่ายนานเท่านั้น ซึ่งอาคมในตำราส่วนใหญ่เป็เพียงแค่คาถาและก่อรูปขึ้นตามคาถาเท่านั้น มีน้อยคนนักที่จะสามารถสสร้างรูปร่างของธาตุออกมาได้โดยปราศจากคาถา
แม้ว่าร่างกายจะเหนื่อยแต่เมื่อระดับพลังเพิ่มขึ้น นั่นจึงทำให้ไทก้าใช้อาคมได้รุนแรงขึ้นด้วย
ไทก้าไม่รอช้าพุ่งเข้าไปหาสิงโตสองตัวที่เหลือพร้อมกันทันที และใช้เทคนิคร่ายอาคมล่วงหน้าเข้าสู้ต่อ
"อาคมดินแห่งการทำลายล้าง หมัดทลายภูผา" ไทก้าส่งหมัดขนาดั์เข้าโจมตีสิงโตขาวสองตัวพร้อมกัน
ตุ้ม!
สิงโตขาวทั้งสองที่ไม่สามารถอ่านการเคลื่อนไหวได้จึงหลบออกไปคนละทาง ไทก้าไม่รอช้าใช้เสาแห่งความโกฬาหลให้ปรากฏออกมา้าลงตรงตำแหน่งตัวทางซ้ายก่อนทันที
ตุ้ม!
เสาได้พุ่งลงมาทับสิงโตทางซ้ายเอาไว้ ทำให้มันไม่สามารถขยับตัวได้ชั่วคราว ไทก้าใช้จังหวะนี้พุ่งเข้าไปใช้หมัดอัดแน่นด้วยอาคมธาตุดินชกเข้าไปยังหัวเต็มกำลัง
เปรี้ยง!
เมื่อความเร็วในการใช้คาถาของไทก้าเพิ่มขึ้นการต่อสู้ของไทก้าจึงลื่นไหลมากกว่าเดิมเท่าตัว
ฟุบ ฟุบ!
ไทก้าใช้อาคมหอกพสุธาสร้างหอกขึ้นมาสองอันก่อนจะใช้หนึ่งอันปาออกไปยังสิงโตตัวสุดท้าย
ตุ้ม!
สิงโตตัวสุดท้ายเมื่อเห็นหอกพุ่งมาหาตนและไม่สามารถหลบการโจมตีได้จึงใช้อาคมลมโต้กลับเพื่อป้องกันในทันที
ฟูว์ เปรี้ยง!
ไทก้าไม่รอช้าใช้ย่นระยะเข้าไปหาสิงโตตัวสุดท้ายและใช้อาคมหอกแทงทะลุออกไป
ฉั๊วะ!
ตุบ!
ร่างของสิงโตตัวสุดท้ายล้มลงและค่อยๆสลายไปในที่สุด
ฟูว์......
"แฮก ๆ "ไทก้าถอนหายใจด้วยความเหนื่อยล้า ในตอนนี้ทั้งพลังกายและพลังจิตก็ใช้จนแทบหมดสิ้น มีเพียงสิ่งเดียวที่เหลืออยู่ตอนนี้คือพลังใจเท่านั้น
"ไม่ว่ายังไงต้องผ่านไปที่ชั้นสามของหอให้ได้ แฮกๆ"