อยู่ดีๆก็มี(ว่าที่)สามีซะงั้น!

7
#เข้าห้องหอ?#
ขณะที่ผมกำลังเคลิ้มเคลิ้มจะหลับอยู่นั้น ผมก็รู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่ลูบบริเวณเอวของผม สิ่งนั้นลูบไล้เข้ามาภายใต้ชุดนอนของผม ซึ่งสิ่งนั้นจะเป็นอะไรไปไม่ได้ถ้าไม่ใช่ฝ่ามือใหญ่อุ่นๆ ของคนที่นอนข้างๆ ผม
“พบรัก”
“อื้อออออ”
“พี่ขอนะ”
ขออะไร? เดี๋ยวนะ ผมได้แต่หันกลับไปมองพี่ไอ ผมก็ได้สบตาคู่นั้น ที่มันสื่ออารมณ์บางอย่างมันยังผม พร้อมกับมือที่ลูบไล้ต้นขาผมไปด้วย
ผมพอเข้าใจนะครับว่าผู้ชายอย่างเราๆ มีอารมณ์แล้วมันหักห้ามใจยาก ว่าตอนนี้ผมยังไม่พร้อม มีอะไรหลายสิ่งหลายอย่างที่ผมอยากจะรอเวลาให้มันพิสูจน์ก่อน ผมอยากชัดเจนกับตัวเอง เพื่อที่จะทำให้พี่เขาไม่ต้องมาเสียใจในสิ่งที่ผมเลือกหรือ อันนี้ผมรีบตัดสินใจจะทำร้ายใครอีกคน
“ผม...”
ผมได้แต่เม้มปากแน่นในขณะที่พี่ไอจูบลงที่มุมปากของผมอย่างอ่อนโยน
“หืม ว่ายังไง”
“คือว่า”
“ถ้าพบรักยังไม่พร้อมพี่เข้าใจนะครับ พี่จะรอ”
คำพูดอ่อนโยนขนาดนี้มันก็ทำให้ผม แบ่งใจเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งก็บอกว่ายังไงเราก็ตกหลุมรักเขาแล้วก็ยอมเขาไปเถอะ อีกฝ่ายบอกว่าอย่าเพิ่งเลยมันเร็วไป ให้ผมก็ให้สรุปกับตัวเองว่า
“พี่ไอ ขอเวลาให้ผมหน่อยนะครับแต่ว่า”
“ว่าไงครับ”
“คะ แค่ มือได้ไหมครับ”
บอกด้วยเสียงสั่นๆ
ทำไมมันเขินขนาดนี้ผมได้แต่หลบตาพี่ไอไปด้านข้าง เพราะรอยยิ้มที่พี่ไอซ์ส่งมาให้ผมนั้นมันทำให้ผมทำตัวไม่ถูกไม่อยากจะหันกลับไปมองตรงๆ
“น่ารักจังเลยนะ น้องพบรักของพี่”
พี่ไอกระซิบที่หูของผม
“งืออออ”
หลังจากร่างสูงพูดจบ ร่างสูงก็เขยื้อนหน้าไร่จูบที่ต้นคอร่างบาง ไล่จนมาถึงบริเวณกกหูพร้อมทั้งจับมือทั้งสองข้างของร่างบางขึ้นมาปลูกบริเวณลำคอของตัวเอง ทุกอย่างดำเนินไปตามธรรมชาติร่างสูงฝากรอยไว้ทั่วตัวของร่างบางหากเช้ามาร่างบางได้เห็นคงตกใจมากแน่ๆ ไหนจะบริเวณต้นขาอ่อนรอบคอและช่วงเอว
ร่างบางได้แต่ยกมือปิดตาตัวเองเพราะความเขินในสิ่งที่ร่างสูงทำยิ่งตัวเองเปิดเผยร่างกายล่อนจ้อนพร้อมกับร่างสูง อุณหภูมิความร้อนยิ่งเพิ่มมากขึ้นทั้งๆ ที่เปิดแอร์อยู่
การทำรักครั้งนี้ถึงแม้จะไม่มีการสอดใส่แต่มันก็เต็มไปด้วยความรักที่ร่างสูงส่งมาถึงร่างบาง ความทะนุถนอม และความอบอุ่นจากริมฝีปากและมือของร่างสูง
“น้องพบรัก อย่าเอามือปิดหน้าสิครับ พี่อยากเห็นหน้า”
“งือออ ก็ผมอาย”
“ทำไมน่ารักขนาดนี้นะ เอามือออกแล้วมองพี่หน่อยสิครับ”
ร่างบางถูกร่างสูงจับมือออกจากใบหน้า ไม่ตอนนี้ร่างบางมองเห็นหน้าอีกคนเต็มๆ ตา แต่อะไรก็ไม่เท่ากับการที่สายตาของตัวเองนั้นเสไปมองยังข้างล่าง ไม่เห็นตัวตนของแรงสูงเข้าเต็มๆ
ร่างบางตกตะลึงพร้อมกับอุทานออกมาเบาๆ ว่า
“ญะ ใหญ่เกินไปแล้ว”
“หึหึ ทำไมเราทำให้พี่ตกหลุมรักเราซ้ำแล้วซ้ำอีกขนาดนี้นะ”
“งือออ พะ พี่ครับ”
“พี่ขอกินแล้วนะครับ”
ร่างสูงกระซิบเบาๆ ที่ข้างหูอีกครั้งก่อนที่ทุกอย่างจะดำเนินการไปตามธรรมชาติ
….
…
...
รุ่งเช้าผมตื่นมาในชุดนอนตัวใหม่ เมื่อคืนเป็นอะไรที่ผมรู้สึกเขินอายเป็นอย่างมาก ผมไม่กล้าที่จะมองหน้าพี่ไอในยามเช้า แต่การที่ผมตื่นมาในอ้อมกอดของเขาและหัวที่ฝังอยู่บริเวณอกของเขา ทำให้ผมไม่สามารถที่จะเมินหน้าหนีไปได้
ผมนอนมองใบหน้าที่แสนมีเสน่ห์ ตอนยามหลับผมเข้าใจแล้วถึงความเพอร์เฟคขณะนี้ มองเห็นหนวดอันๆ ที่เริ่มยาวในยามเช้าและมุมปากที่ยิ้มในตอนนี้
แอะ ยิ้มงั้นหรอ?
“แอบมองพี่หรือครับ”
“อ๊ะ! ผมเปล่านะ”
“หึหึ ก็เห็นกันอยู่ว่าพบรักแอบมองพี่อยู่”
“หึ้ย! แล้วจะทำไมกับผมล่ะ”
“ไม่ทำไมครับน่ารักดี”
“พี่ตื่นแล้วพี่ลุกสิจะมานอนต่อทำไม คนขี้เกียจ”
“พี่ไม่ได้ขี้เกียจนะแต่พี่แค่อยากนอนกอดเรานานๆ เท่านั้นเอง”
ส่งรอยยิ้มเบาๆ มาให้ผม รอยยิ้มเบาๆ ก็ทำให้ผมเสียอาการได้ขนาดนี้ ให้ตายเถอะหลังจากนี้ผมคงจะเขิน 3 เวลาหลังอาหารแน่ๆ เลย
“ลุกเลยครับ วันนี้มันสายแล้ว พ่อคุณแม่หล่อรับประทานอาหารเช้าอยู่นะครับ”
“ได้เลยครับงั้นพบรักไปอาบน้ำก่อนนะเดี๋ยวพี่ไปอาบอีกห้องนึง”
“ครับผม เสร็จแล้วก็เดี๋ยวไปรอเจอกันหน้าบ้านเลยก็ได้”
“ครับ”
ทั้งสองต่างแยกย้ายกันไปทำธุระส่วนตัว ก่อนที่จะเดินลงมาเจอกันข้างล่างบริเวณหน้าบ้านเพื่อเดินไปยังบ้านหลังข้างๆ หรือบ้านหลังเก่าของพบรัก เพื่อไปกินอาหารเช้ากับคุณพ่อคุณแม่ของทั้งสองคน
พวกเรากินข้าวเสร็จแล้วคุณแม่ของผมก็พูดขึ้นมาว่า
“แล้วพี่ไอจะพาน้องไปฮันนีมูนที่ไหนล่ะ”
“ผมอยากพาน้องไปทะเลครับ ผมรู้ว่าน้องชอบทะเล”
“พี่รู้ได้ยังไงอ่ะผมไม่เคยบอกใครเลยนะ”
“เพราะพี่ใส่ใจเราไงครับ”
“งือออออ”
แฮ่มๆ
“อย่ามาจีบกันตรงนี้เกรงใจพี่หน่อยพี่อิจฉา”
พี่ชายของผมรักเกล่าวขึ้น
“พี่ก็รีบหาแฟนสิครับจะได้ไม่ต้องมาอิจฉาผม”
“อะ ไอ้ไอ ฝากไว้ก่อนเถอะ”
“หึหึ”
“เอาล่ะเอาล่ะอย่าเพิ่งทะเลาะกันแม่ว่านะพี่ใหญ่พาน้องพบรักไปเตรียมตัวเถอะเดี๋ยวมันจะสายไปมากกว่านี้วันนี้เลยไม่ใช่เหรอ”
“ครับเดี๋ยวอีกสักพักผมก็จะกลับไปเก็บของแล้วเตรียมตัวเดินทางแล้วครับ”
“ไม่เห็นบอกผมเลยว่าจะไปทะเล”
“ก็พี่อยากเซอร์ไพรส์แล้วไง”
“งืออออ”
“ก็เราเขินทีไรเราก็ทำตัวขู่ฟ่อๆ เป็นแมวเชียวนะ”
“ไม่ต้องมาพูดเลย”
“หึหึ แม่ครับเดี๋ยวผมขออนุญาตพาน้องกลับบ้านไปเตรียมตัวก่อนนะครับ”
“ได้จ๊ะ ยังไงก็เดินทางปลอดภัยนะ”
“ครับ”
“ส่วนเราพบรักอย่าดื้อกับพี่เขาให้มากนักเข้าใจไหม”
“ผมเปล่าดื้อสักหน่อย”
“ยังจะเถียงอีก มาให้แม่ตีสักทีนึงซิ”
“ไม่อยู่ให้แม่ตีผมหรอกครับ ฮ่าๆๆ ”
แล้วร่างบางก็วิ่งออกจากบ้านไปเก็บของเตรียมตัวไปเที่ยวทะเล โดยมีร่างสูงเดินหัวเราะและยิ้มเบาๆ ตามไป
__________________________#ทูบีคอนตินิวครับ#เขียนสดต่อวันขอรับ ผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย#ขอกำลังให้นักเขียนแค่เม้นมาคนละเม้นก็พอครับ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านน้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

#เข้าห้องหอ?#

นิยายแนะนำ

อยู่ดีๆก็มี(ว่าที่)สามีซะงั้น!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

#เข้าห้องหอ?#

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้