ตอนที่ 24 คิดถึง
ลุงชาญ เดินเข้ามาในห้องนอนใหญ่ของตัวเอง เขากำลังคิดถึงแผนการที่จะเล่นสนุกครั้งต่อไปกับมาย แต่ภาพที่เห็นตรงหน้าทำให้ความสนใจของเขาเปลี่ยนไปทันที
ปิ่น กำลังยืนอยู่หน้ากระจก เธอเพิ่งออกจากชุดทำงานและกำลังเตรียมตัวอาบน้ำ เธอใส่เพียงผ้าขนหนูผืนเดียวที่พันรอบกายเธออยู่ เผยให้เห็นไหล่และผิวสวย ๆ ของเธอ
ลุงชาญเดินเข้าไปหาเธออย่างเงียบ ๆ แล้วสวมกอดเธอจากด้านหลังอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเขาซบลงที่ซอกคออันหอมกรุ่นของปิ่น
“คิดถึงที่สุดเลย...เมียคนสวยของลุง”
ปิ่นสะดุ้งเล็กน้อยด้วยความใและเขินอาย เธอใช้มือจับแขนที่โอบรัดเธอไว้
“หนูไปทำงานแค่ไม่กี่ชั่วโมงเองนะคะคุณลุง... คิดถึงแล้วเหรอ?”
“ไม่เจอกันแค่ 5 นาทีลุงก็คิดถึงล่ะแล้วเมียจ๋า”
ลุงชาญตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเสน่หา แล้วก้มลงจูบที่ไหล่ของปิ่นอย่างดูดดื่ม ร่างกำยำของเขากอดเธอแน่น
ปิ่นรู้สึกได้ถึงแท่งเอ็นของเขาที่แข็งตัวจนดันขึ้นมาถูไถก้นของเธอที่ถูกปกปิดด้วยผ้าขนหนูเพียงผืนเดียวอย่างชัดเจน ความตื่นเต้นที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันทำให้เธอหน้าแดง
“เชื่อแล้วค่ะว่าคิดถึง...แต่เดี๋ยวหนูขออาบน้ำก่อนนะ”
ปิ่นกล่าวด้วยเสียงที่สั่นเล็กน้อย
ลุงชาญได้ยินดังนั้นก็คิดอะไรออก เขากอดเธอแน่นขึ้นแล้วหมุนตัวเธอให้หันมาเผชิญหน้ากับเขา
“งั้นเรามาอาบน้ำด้วยกันเลยดีกว่าไหมจ๊ะ”
ปิ่นทำหน้าเขินอายเบา ๆ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความปรารถนาแต่ก็ยังมีความอายอยู่นิดหน่อย
“อ...อ๊ะ...จะดีเหรอคะ?”
ลุงชาญโน้มใบหน้าลงไปใกล้ กระซิบเสียงแหบพร่าที่ข้างหูของเธอ
“ดีสิ...เป็ผัวเมียกันอาบน้ำด้วยกันเป็เื่ปกติอยู่แล้ว…”
ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่เต็มใจและเขินอาย
“โอเคค่ะ…”
แล้วทั้งคู่ก็จูงมือกันเดินเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อชำระร่างกายและปลดปล่อยความ้า