ในที่สุด ก็ถึงวันงานเลี้ยง ของตระกูลหวัง ที่จัดในโรงแรมหรู ระดับ 5ดาว เป็หนึ่งในเครือธุรกิจของตระกูลหวัง ซึ่งมีพี่ชายของเธอดำรงตำแหน่งรองประธาน และได้ดูแลเกี่ยวกับธุรกิจโรงแรมอีกหลายแห่ง ซึ่งพี่ชายเธอก็ทำได้ดีจริงๆ จะไม่ดีอย่างเดียวคือหาแฟนไม่ได้นี่ละนะ …
หวังซูลี่วันนี้ เธอสวมชุดเดรสสีดำ มองคล้ายๆมีเกล็ดเพชรระยิบระยับเพิ่มความหรูหราในตัวชุด ด้านหน้าสั้นเลยเข่า ด้านหลังปล่อยยาว แต่ไม่ถึงพื้นสะทีเดียว ซูลี่บรรจงแต่งหน้าให้สวยเฉี่ยว วาดดวงตาให้่คมขึ้นมีเสน่ห์เย้ายวนใจ น่าค้นหา ริมฝีปากวันนี้ขอแดงไว้ก่อนละกัน แต่ไม่ถึงกับแดงสดนะเออ เครื่องหน้าที่สวยงามลงตัว กลับงดงามเฉิดฉัน ขึ้นอีกเท่าตัว ทรงผมวันนี้ ซูลี่ม้วนลอนกลาง เกล้าขึ้นเป็ช่อๆ ด้านหน้าและด้านหลังปล่อยปอยผม ลงมา ให้ระกับใบหน้าและลำคอ คล้ายตั้งใจคล้ายไม่ตั้งใจให้หลุดรุ่ย เสริมความงานอีกขั้นหนึ่ง
ซุลี่จัดการสวมสร้อยคอหยก และต่างหู เข้าชุดกัน เมื่อยืนมองตัวเองในกระจกซูลี่ยกยิ้มขึ้นมุมปาก ‘เสร็จแล้ว ซูลี่เธอนี่นางฟ้ามาเกิดหรือไง ทำไมสวยงี้ งุ๊ยย’ ่หลังจากนั้นจึงเดินขึ้นออกไปที่งานเลี้ยง
ฮือฮา … แสงฮือฮา พร้อมแสงแฟลชสว่างวาบ เข้าตาของซูลี่ ทันทีที่เธอเดินเข้าไปในงานเลี้ยง บรรดาชายหนุ่มทั้งน้อยใหญ่ ต่างพากันมองเธอด้วยความตกตะลึง บางคนชื่นชม หญิงสาวบางคนถึงกับเกิดอาการอิจฉา ริษยา ความงามของเธอ ‘แล้วไง ก็คนมันสวยอะนะ’
ซูลี่มองไปรอบๆ จึงเห็นลี่มี และเดินเข้าไปหาเธอ เหวินลงที่มองเธอด้วยความตื่นตะลึง รีบเดินเข้ามาทักเธอทันที
“ลี่เออร์ วันนี้คุณสวยมากเลย รู้ไหมครับ” เหอะ รำไยจ้า ซูลีอยากจะกรอกตามองบนพร้อมเบะปากใส่สะจริง
“ค่ะ ลี่ขอตัวไปหาเพื่อนก่อนนะคะ พี่หลง ค่อยคุยกันนะคะ” พูดจบ ซูลี่จึงเบี่ยงตัวหลบและเดินไป
'อ่า ลีเออร์ เปลี่ยนไปจริงๆ ถ้าเป็เมื่อก่อนเธอคงเกาะแขนเขาเดินไปทั่วงาน ไม่ปล่อยให้เขาคุยกับเพื่อนหรือคนรู้จักเป็แน่ เกิดอะไรขึ้นกันนะ' เหวินหลงยืนคิดอยู่สักพักก็ได้ยินเสียงใสๆ เรียกเขา
“พี่หลง มานานหรือยังคะ ทานอะไรในงานหรือยัง พอดีวันนี้ฮวาฮวา มางานช้าไปนึดนึงนะค่ะ”
วันนี้ฮวาเออร์ ใส่ชุดเดรสสีขาวฟูฟ่อง แต่ไม่สั้นมาก ทำให้เหมือนนางฟ้าตัวน้อยๆ ที่ยืนยิ้มเขินอายให้กับเขา มันทำให้เขาต้องหันไปมอง ทางซูลี่อีกที ซึ่งเธอไม่แม้แต่จะมองเขาเลยด้วยซ้ำ
“เอ๊ะ! นั่นพี่ซูลี่นี่คะ เราเดินไปทางนั้นกันเถอะคะพี่หลง”
“อืม” เหวินหลง เดินตามมือที่จูงเขาให้เดินตามไป
………………
“นี่ซูลี่ นั่นยัยเด็กแอ๊บแบ๊วนั่น ลากคู่หมั้นเธอมาทางนี้แล้ว ดูสิ มั่นหน้าเหลือเกินนะ”
“ดีสิ เดี๋ยวฉันจะแสดงงิ้วให้เธอดู หึหึ"……….
“พี่ซูลี่คะ มาก่อนฮวาฮวา อีกแล้วนะคะ ไม่ยอมรอกันเลย ” เธอพูดพลางทำเสียงกระเง้ากระงอดเธอ ยัยเด็กนี่แสดงเก่งจริงๆ คนอื่นมองอาจะคิดว่าน่ารักนะ แต่สำหรับเธอแล้วมันเสแสร้ง!
“แล้วทำไมฉันต้องรอเธอล่ะ เธอเองก็มีรถขับมาเองก้ได้นิ เหตุใดฉันต้องเธอด้วย" พูดพลางจ้องหน้าหลินฮวา
“อะ เอ่อ ฮวาฮวา คิดว่าจะติดรถมากับพี่ซูลีน่ะค่ะ” เธอตอบแบบตะกุกตะกักแสร้งหลบตาทำท่าทางหวาดกลัวออกมา
“พอทีเถอะ ก็แค่ฮวาเออร์ ขอติดรถมาด้วยจะเป็ไรไป ฮวาเออร์เราไปทานโน้นกันเถอะ” ว่าเสร็จก็จับมือกันจะเดินออกไป
“เหวินหลง คุณคิดว่าฉันยังเป็คู่หมั้นคุณอยุ่หรือเปล่่า” เสียงเยียบเย็นของซูลี่เอ่ยขึ้นมา ทำให้เหวินหลงชะงัก
…………………………………………
1K
