ไร่ตะวันจันทร์ฉาย
ถูกชะตา
"สวัสดียายนวล วันนี้มีขนมอะไรมาขายบ้างละ"
“มีหลายอย่าง บัวลอย ลอดช่อง ข้าวต้มมัด บวดฟักทอง วันนี้แม่เลี้ยงจะรับอะไรดีคะ”
"ฉันเอาบัวลอย บวดฟักทอง แล้วก็ข้าวต้มมัด วันนี้ได้เด็กที่ไหนมาช่วยขาย หน้าตาน่ารักเชียว"
แม่เลี้ยงลออจันทร์แห่งไร่ตะวันปากคุยกับยายนวล แต่สายตาแม่เลี้ยงกลับมองไปทาง หญิงสาวอายุน่าจะไม่เกิน 25ปี ผิวขาว สูงน่าจะ 165ไม่เกินร้อย 170 ผมยาว ใส่เสื้อเชิดแขนยาวพับแขนเสื้อครึ่งแขน กางเกงขายาว ที่กำลังตักของหวานใส่ถุงให้ลูกค้า อย่างคล่องแคล่ว แม่เลี้ยงมาเชื้อของหวานยายนวลก็บ่อย แต่ไม่เคยเห็นเด็กคนนี้
"หลาน เพิ่งเรียนจบใหม่ ก็มาทุกวันนั้นแหละช่วยเปิดร้านตอนเช้าเสร็จแล้วค่อยไปเรียน แม่เลี้ยงเลยไม่เคยเจอค่ะ ฉันก็ได้หลานคนนี้แหละช่วยทำมาหากินถ้าไม่มีจันทร์ฉาย ฉันก็คงแย่
“พูดยังกับยายนวลมีหลานหลายคนงั้นแหละ”
“มีอยู่สองคน อีกคนก็เป็ผู้หญิงเหมือนกันนี้แหละวัน ๆ แต่งแต่ตัวไม่ได้ช่วยฉันทำมาหากินหรอกผิดกับ จันทร์ฉายมัน หลานก็ไม่ใช้หลานแท้ ๆ กลับขยันขันแข็งหนักเอาเบาสู่ ส่วนหลานฉันนะเหรอนอนกินนั่งกินเป็คุณนายอยู่ที่บ้านโน้น เรียนก็ไม่รู้มันจะจบหรือเปล่าฉันละกลัวเหลือเกินกลัวว่ามันจะท้องไม่มีพ่อ
“เอาทำไมยายนวลไปพูดอย่างงั้นละ นั้นมันหลานยายนะ”
เอ๊ยฉันละเหลืออดแล้วละแม่เลี้ยง แม่มันก็อีกคนแทนที่จะสอนลูกทำมาหากิน กับสอนให้ลูกจับผู้ชายรวยๆ มาทำผัว เป็แม่เลี้ยงจะทนได้มั้ยละ ก็ั้แ่ลูกฉันตายเมื่อสองปีก่อน อีนังลูกสะใภ้ตัวดีก็แสดงตัวตนที่แท้จริงออกมาละซิ
งานการไม่ทำแถมยังพาผัวเก่ามันเข้ามาอยู่ที่บ้านอีก
ฉันนะไม่กลัวหรอกความลำบากจะตายวันตายพรุ่งยังไม่รู้เลย ห่วงแต่จันทร์ฉายมันนั่นแหละกลัวมันจะไม่ปลอดภัยเมื่อไหร่น่า เวรกรรมมันจะตามทันนังสะใภ้งูพิษ มันเสียที
ยายนวลพูดด้วยความอัดอั้นตันใจ
"จันทร์ฉายเอ๊ย อย่าลืมตักขนมให้แม่เลี้ยงนะลูกเอาเยอะ ๆ เลยแม่เลี้ยง เขามาเชื้อประจำ"
"ได้จ้ะย่า"
"แล้วหลานยายนวลคนนี้เรียนจบอะไรมาละ ฉันจะได้ถามลูกชายฉันให้เผื่อมีตำแหน่งงานว่าง จะได้ช่วยๆกัน"
"จันทร์เอ๊ย! จันทร์! จันทร์จบอะไรนะย่าก็ลืม บอกย่ากี่ทีย่าก็จำไม่ได้ แก่แล้วก็อย่างงี้ความจำก็ไม่ดี ลืมหมด"
"เรียนทำอาหารมาจ๋าย่าจำง่ายดี"
"เอ้อนั่นแหละ ขนมพวกนี้ก็จันทร์นั่นแหละเป็คนทำถึงถูกปากคนรุ่นใหม่ไง สีสันก็น่าเชื้อน่ากิน ถ้าคนรุ่นเก่าอย่างฉันทำก็หวานมันอย่างเดียวแหละ ถ้าที่ไร่แม่เลี้ยงไม่มีคนทำอาหารเลี้ยงคนงานจันทร์มันว่างอยู่ จันทร์เอ๊ยแล้วได้หรือยังของแม่เลี้ยง อะลูก"
"ได้แล้วค่ะครบตามที่สั่งค่ะ นี่คะ บัวลอย บวดฟักทอง แล้วก็ข้าวต้มมัดค่ะ"
"ขอบใจมากนะหนู"
"หนูซิคะที่ต้องขอบคุณแม่เลี้ยง ถ้าไม่มีแม่เลี้ยงคอยอุดหนุนขนมหวานแล้วก็บอกต่อให้คนมาช่วยเชื้อขนมหวานพวกนี้ก็ไม่น่าจะขายหมดทุกวัน"
"แล้วถ้าวันไหนหนูขายไม่หมดหนูทำยังไงกับขนมพวกนี้ละจ้ะจันทร์ หนูชื่อจันทร์ใช่มั้ย ค่ะแม่เลี้ยง จันทร์ฉายค่ะ จันทร์ก็แบ่งป้า ๆ น้า ๆ ลุง แถวนี้ละคะ เก็บไว้ก็บูดเน่าเสียเปล่าๆ
"เดี๋ยวจันทร์ถือไปส่งที่รถจ้ะ แม่เลี้ยงมีของเต็มมือเชียว"
"ไป ไป ย่าไปด้วยจะไปจ่ายเงินค่าน้ำตาลร้านยายพรหน่อย เมื่อเช้าจ่ายแบ่งพันไปยายพรไม่มีทอน ไปกันจ้ะ"
85
