ตอนที่ 3 งูทมิฬดวงดารา
ภายในถ้ำบรรยากาศแปรเปลี่ยนเป็เงียบสนิท เหงื่อเย็นไหลออกเต็มแผ่นหลังโจรทั้งสองโจรอ้วนตู่ และโจรผอมกวง รู้สึกได้ถึงจิตสังหารอันรุนแรงพวกมันตระหนักได้ว่าตอนนี้เ้าบ้านออกมาต้อนรับแขกที่ไม่ได้รับเชิญอย่างพวกมันเสียแล้ว
โจรทั้งสองเหลือบไปมองตากันละกันก่อนจะส่งสัญญานลงมือพวกมันสองคนผลิกกลับหลังใช้ออกด้วยท่วงท่าที่รุนแรงที่สุดพร้อมกันทั้งคู่โจมตีไปที่ร่างอสูรร้ายที่อยู่ด้านหลังมัน
“ดาบผ่าพยัคฆ์”เ้าอ้วนใช้ดาบโค้งฟันออกด้วยความรุนแรงตัวดาบอัดแน่นไปด้วยลมปราณของมันตัวดาบกลายเป็สีแดงเพลิงส่งเสียงบาดหู
“มีดบ่วงคู่”เ้าผอมใช้มีดคู่ฟันออกด้วยท่าทางรวดเร็วไขว้กันเป็กากบาดเกิดเส้นลมปรานไร้ลักษณ์2สายพุ่งผ่าอากาศอย่างรุนแรงไปที่อสูรร้ายอสูรร้ายไม่เคลื่อนหลบกับพุ่งชนการโจมตีที่รุนแรงของทั้ง2อย่างง่ายดายแรงกระแทกจากการปะทะส่งผลให้สองโจรกระอักเืลอยคว้างกลางอากาศลอยไปกระแทกผนังถ้ำอย่างแรง
เปรี้ยง อั๊ก
เ้าอสูรร้ายค่อยเคลื่อนตัวเข้ามาใจกลางห้องก่อนจะยกหัวลอยสูงขึ้นต้องกับแสงจันทร์ที่ส่องลอดลงมาพอดีเผยให้เห็นงูั์สีดำทมิฬ ดวงตาสีเหลือง ที่หน้าผากมีผลึกคล้ายดวงดาวประดับอยู่มันอ้าปากแยกเคี้ยวทำให้เห็นเขี้ยวแหลมคมยาวหลายฉื่อลำตัวของมันเหมือนทำมาจากหินราบเรียบสีดำเงาวาวไม่มีร่องรอยอะไรให้เห็น
หลังจากลุกขึ้นมาโจรผอมพูดด้วยสีหน้าดูไม่ได้“งูทมิฬดวงดาราสัตว์อสูรระดับบาดาลขั้นสูงสุด ว่ากันว่ามันสามารถกินช้างได้ทั้งตัวพิษของมันแค่หยดเดียวสามารถทำให้บ่อน้ำทั้งบ่อไร้สิ่งมีชีวิตเมื่อหลายปีก่อนว่ากันว่ามันกินกองทัพเข้าไปได้ทั้งกอง”
“ฟังแล้วมีกำลังใจขึ้นมาก” โจรอ้วนประชด
ไม่รอให้เหยื่อได้พักหายใจนานงูทมิฬได้พุ่งจู่โจมเ้าอ้วน ฉกใส่ด้วยความเร็ว เ้าอ้วนนำยาบางอย่างโยนเข้าปากพร้อมเดินพลังเปิดกระแสลมปรานปะทุออกมาทั่วร่างเป็การฝืนเพิ่มพลังกายให้ตัวเองอย่างมหาศาลใน่ระยะเวลาสั้นๆแต่ต้องแลกมาด้วยผลกระทบหลังใช้
มันเคลื่อนตัวหลบด้วยท่าประหลาดหลบการฉกของงูทมิฬพื้นศิลาแตกกระจายทิ้งไว้ด้วยรอยเขี้ยวขนาดใหญ่หินรอบๆรอยนั้นละลายด้วยพิษที่รุนแรง เ้าอ้วนชักดาบออกมาใช้ท่วงท่าสังหารสับเข้าที่คอของงูั์อย่างรวดเร็ว
กึง เสียงปะทะกันระหว่างของแข็งดังสะนั่นหวั่นไหวดาบที่ฟาดมาอย่างสุดแรงของเ้าอ้วนที่เป็นักพรต ขอบเขตผู้บำเพ็ญกายขั้นกลางในสภาพใช้ยาต้องห้ามฝืนปลดปล่อยพลังปรานจนเกินขอบเขตสามารถใช้ออกเทียบเท่าผู้บำเพ็ญกายขั้นปลายได้ยังไม่สามารถฟันงูั์เข้าได้ถนัด ปรากฏเพียงรอยบางที่หลังคองูทมิฬเท่านั้น
มันโกรธจัดพุ่งเข้าฉกโจมตีต่อเนื่องใส่โจรอ้วน 1ครั้ง 2ครั้ง 3ครั้ง 4ครั้งทุกครั้งที่โจมตีแม้เ้าอ้วนจะป้องกันได้แต่ง่ามมือของมันได้ฉีกขาดจนเืไหลเป็ทางยาว มือที่ถือดาบได้โดนแรงฉกส่งให้เคลื่อนเบี่ยงเฉียงออกข้างไม่สามารถใช้รับการโจมตีต่อไปได้ทันทันทีที่เห็นช่องว่างงูทมิฬฉกใส่เข้าไปที่หน้าอกโจรอ้วนอย่างรวดเร็วหมายปลิดชีวิต
ทันใดนั้นเกิดลำแสงมีดหลายสายพุ่งแหวกอากาสมาโจมตีที่หัวของมันคมมีดที่ใช้ออกนี่รุนแรงกว่าที่ใช้ก่อนหน้าถึง2เท่าเนื่องด้วยโจรกวงก็ได้ใช้ยาลับปลดปล่อยขีดจำกัดพลังแล้วเหมือนกันแรงกระแทกทำให้การฉกปลิดชีวิตของแม่งูคลาดเคลื่อนไปโดนผนังหินด้านข้างจนเศษหินะเิไปโดนกองไข่ของมันทำให้ไข่ของมันแตกไปหลายฟอง
แม่งูเห็นดังนั้นจึงส่งเสียงอย่างบ้าคลั่งตวัดหางอันแหลมคมฟาดร่างเ้าคนที่ลอบจู่โจมมันลอยกระเด็นกระแทกผนัง กายาปรานที่โคจรออกไม่สามารถทนการโจมตีได้มันถึงกับกระอักเืออกมาอย่างรุนแรงสำนึกว่าในใจว่า ถ้ามันไม่ได้อยู่ในสถานะฝืนปลดพลังตัวมันคงขาดเป็สองท่อนในการโจมตีเดียวไปแล้ว
“ทะลวงพยัคฆ์” เมื่อเห็นแม่งูเปิดช่องว่างโจรตู่ใช้ออกด้วยกระบวนท่าทะลวงแทงไปที่ดวงตาของแม่งูถึงเกร็ดและลำตัวของมันจะแข็งแค่ไหน แต่ดวงตาไม่มีทางทนการโจมตีของมันได้แน่
แต่อสูรร้ายยังเร็ว เคลือนหัวเบี่ยงหลบทำให้คมดาบแทงเข้าผลึกกลางศีรษะของมันแทนเกิดเสียงดังสนั่นคมดาบที่โจมตีสุดแรงแทงเข้าไปที่ผลึกที่ศีรษะงูั์ไม่อาจทะลวงผ่านไปได้ ผลึกที่หัวงูั์เรืองแสงเป็สีเขียวเ้าอ้วนเห็นท่าไม่ดีเลยพุ่งตัวหลบงูทมิฬพ่นไอพิษสีเขียวเป็เส้นตรงพุ่งเฉียดร่างมันไปโดนผนังด้านหลังผนังหินหนาถึงกลับละลายออกเป็หลุมลึก
“ถ้าเป็เยี่ยงนี้ต่อไปเราได้ตายทั้งคู่แน่เอางี้ข้าจะล่อถ่วงเวลามันไว้ได้เล็กน้อย เ้าไปเอาไข่ที่เหลือของมันละหนีไปไปหาหัวหน้าให้หัวหน้ามาแก้แค้นให้ข้า”
“กวงเป่า นี้เ้า!”
“รีบไป อย่าเสียเวลาข้าใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว”
เ้าอ้วนตู่มองด้วยสายตาสื่อความหมาย “ร่วมปล้นฆ่าด้วยกันมาหลายปี มิสู้ร่วมเป็ร่วมตายเพียงหนเดียวสหายดีเช่นนี้ข้า ตู่ ชิงหมานเสียดายรู้ตัวช้าไป”พูดจบก็ประสานมือคารวะเ้าผอมเ้าผอมทำสีหน้าจริงจังพร้อมพุ่งตัวไปจู่โจมงูั์
เ้าอ้วนตู่ใช้ท่าร่างเคลื่อนตัวไปหาไข่งูทมิฬตอนแรกมีมากมายถึง7ฟองตอนนี้กลับเหลือเพียงแค่ฟองเดียวมันเงื้อมมือไปคว้าไข่ขึ้นมาเตรียมหมายจะจากไปแต่ทันใดนั้นมันรู้สึกได้ว่างูั์ที่ต่อสู้พันตูกับเ้าผอมอีกทั้งกำลังจะปลิดชีวิตเ้าผอมได้แล้วเปลี่ยนเป้าพุ่งมาใส่มันอย่างกระทันหัน ทำให้มันรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
เ้าผอมเห็นดังนั้นก็ยิ้มร่า “หน้าโง่งูทมิฬมันหวงไข่ของมันเป็ที่สุดไม่ต้องพูดถึงว่าตอนนี้เหลือแค่ฟองเดียว”
กล่าวเสร็จมันก็หันตัวมาคารวะให้โจรตู่ “ร่วมปล้นหลายปี มิสู้เสี่ยงเป็ตายเพียงหนเดียวพี่ท่านนี้ยอมเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อให้ผู้น้องได้รอดชีวิต เลื่อมใสๆ”
ได้ฟังดังนั้นเ้าอ้วนตู่ก็โกรธจัด”เ้าวางแผนไว้ ไอ้ลูกหมาเอ้ย”ได้ฟังดังนั้นโจรผอมก็ฉีกยิ้มพูดว่า”พี่ท่านไม่ต้องห่วงเราจะไปพาหัวหน้ามาแก้แค้นปลิดชีวิตงูนี้เซ่นสรวงแก่ิญญาท่านอีกทั้งไม่ต้องห่วงเมียของท่าน ถึงนางจะท้วมไปหน่อยแต่ข้าจะดูแลนางต่อเองเคี้ยกเคี้ยกเคี้ยก” พูดจบเ้าผอมก็ใช้มือลูบคำกระเป๋าที่นูนออกมาเป็รูปทรงรีไม่รู้มันแอบหยิบไข่ไปตอนไหน มันใช้ท่าร่างหนีออกไปด้วยความรวดเร็ว
“กวงเป่า เ้าสารเลว! อ๊าก”เสียงะโอย่างโกรธแค้นแทนที่ด้วยเสียงร้องโหยหวนผลจากวิชาลับได้หมดไปแล้วถ้าสู้กันด้วยพลังปกติมันคงจบชีวิตไปตั้งนานไหนเลยยื้อมาได้นานถึงเพียงนี้
ศพโจรชั่วตู่นอนนิ่งดวงตาเบิกโพรงนอนอยู่ต่อหน้าหวู่เฉินงูยักษเคลื่อนตัวมาจ้องไปที่เด็กน้อยเจียงหวู่เฉินตัวแข็งทื่อกลั้นลมหายใจไม่อาจขยับตัวได้
งูั์จ้องไปที่ตาของหวู่เฉินน้อยก่อนจะเลื่อนไปมองเศษไข่ที่กองอยู่ที่พื้น โดยที่ไม่มีเหลือฟองดีเลยแม้แต่ฟองเดียวมันส่งเสียงอย่างโกรธแค้นก่อนจะออกไปตามล่ากวงเป่าที่หนีออกไปก่อนหน้านี้โดนที่ไม่ทำอะไรเด็กน้อยเลย
เด็กน้อยลุกขึ้นหยิบดาบโค้งจากข้างศพโจรตู่ขึ้นมา มันเดินออกมาจากถ้ำหน้าถ้ำมันเห็น เ้าเฮยม้าหนุ่มที่ถูกผูกไว้กับต้นไม้ใหญ่กำลังตื่นกลัวจนบ้าคลั่งเด็กน้อยเลยรีบเข้าไปปลอบโยนให้มันสงบ
ตาเหลือบไปเห็นม้าโจรที่เหลือแค่ตัวที่ข้างม้าแขวนไว้ด้วยคันธนู ซองธนูและะเิเพลิงหลายลูกมันจึงเก็บของทั้งหมดนำไปติดไว้กับเ้าเฮยก่อนจะขี่เ้าเฮยฮ้อไปทางหมู่บ้านเพื่อเตือนภัยอย่างรวดเร็วมันรู้ว่าอาจจะช้าไปแต่มันก็ไม่อาจนิ่งดูดายได้ยิ่งนึกถึงท่านย่าหวังที่คอยดูแลมันตลอดเกือบ1ปีที่มันอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้ยิ่งทำให้มันร้อนใจ
844
