หลังจากการเฝ้าสังเกตความเร่าร้อนในรูปแบบต่าง ๆ ทั้งอำนาจ (คุณพิภพ) ความรักใคร่ (นัท) และสัญชาตญาณดิบ (คู่แฝด) พราวฟ้าก็เหลือปริศนาสุดท้ายที่ต้องไข นั่นคือ ความปลอดภัยที่ไม่มีเงื่อนไข ซึ่งเธอรู้สึกได้จาก พี่ชัย เพียงคนเดียว
คืนวันอังคาร พราวฟ้าขออนุญาตคุณพิภพออกไปทานอาหารเย็นและเที่ยวกับเพื่อนสนิทของเธอในตัวเมือง เมื่อถึงเวลากลับคือเกือบเที่ยงคืน พี่ชัยมารอรับเธอที่ร้านอาหารตามปกติ
พราวฟ้าใช้เวลาใน่ขากลับวางแผนการทดสอบครั้งสุดท้ายนี้ เธอเปลี่ยนจากชุดเดรสสวยหรูที่ใส่ไปเที่ยว มาเป็เสื้อเชิ้ตของนัทที่หลวมโคร่งอยู่ด้านใน และปลดกระดุมเสื้อโค้ทที่คลุมทับไว้ เมื่อเธอก้าวขึ้นเบาะหลังของรถเบนซ์คันหรู
"ขอโทษนะคะพี่ชัยที่ทำให้กลับดึก" พราวฟ้าพูดเสียงอ่อย แต่ในน้ำเสียงนั้นมีความเร่าร้อนที่ถูกซ่อนไว้
"ไม่เป็ไรครับคุณหนู เป็หน้าที่ของผมอยู่แล้ว" พี่ชัยตอบกลับจากเบาะหน้าด้วยน้ำเสียงที่สุภาพและเป็ห่วงเป็ใยตามปกติ
เมื่อรถเบนซ์เคลื่อนตัวออกจากถนนใหญ่เข้าสู่ถนนสายรองที่มืดและเงียบสงัด พราวฟ้าก็เริ่มแผนการทดสอบทันที
"พี่ชัยคะ...รู้สึกเหมือนจะทำกระเป๋าตังค์ตกตรงเบาะนะคะ ช่วยก้มลงดูให้หน่อยได้ไหม" พราวฟ้ากล่าวขณะที่รถกำลังแล่นช้า ๆ
พี่ชัยตอบรับอย่างสุภาพและ หยุดรถเบนซ์ไว้ข้างทาง ที่ไม่มีรถคันอื่นผ่านเลย เขากดปุ่มดับเครื่องยนต์และดึงเบรกมือขึ้น ก่อนจะหันมามองพราวฟ้า
"อยู่ตรงไหนครับคุณหนู?" พี่ชัยถามพลางเอื้อมมือมาที่เบาะหลัง
พราวฟ้าฉวยโอกาสนี้ เลื่อนตัวเข้าไปหาพี่ชัยอย่างรวดเร็ว เธอไม่สนใจเื่กระเป๋าสตางค์ แต่ใช้สองมือ โอบรอบคอของพี่ชัย และ ประกบริมฝีปากเข้ากับเขาอย่างเร่าร้อน การจูบของเธอเต็มไปด้วยแรงปรารถนาที่พุ่งพล่านจากทุกสิ่งที่เธอได้เรียนรู้มา
พี่ชัยใจนตัวแข็งทื่อ เขาไม่ตอบรับการจูบในทันที แต่เมื่อพราวฟ้าใช้ปากของเธอ บดเบียดและเร่งเร้าเขาอย่างดุดันตามแบบฉบับที่เธอเห็นมา ร่างกายของเขาก็เริ่มตอบสนอง พี่ชัยใช้แขนที่กำยำโอบรัดเอวของพราวฟ้าไว้แน่นและตอบรับการจูบนั้นอย่างร้อนแรงและตื่นเต้น
ความปรารถนาทางเพศที่เขาเก็บซ่อนไว้ตลอดการทำงานได้ปะทุขึ้นทันที พราวฟ้าััได้ถึง แรงตื่นตัว ภายใต้ชุดคนขับของเขา เธอรู้สึกถึงชัยชนะที่สามารถทำลายความสงบของเขาได้
พราวฟ้าใช้มือ ปลดกระดุมเสื้อคนขับ ของพี่ชัยอย่างรวดเร็ว และสอดมือเข้าไป ััแผ่นอกที่แข็งแรง ของเขา เธอ้าให้การทดสอบนี้ไปถึงจุดสิ้นสุด ทว่า ในขณะที่ความเร่าร้อนกำลังพุ่งถึงขีดสุด พี่ชัยก็ผลักพราวฟ้าออกจากตัวอย่างอ่อนโยนแต่หนักแน่น เขาหอบหายใจอย่างแรง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อและความสับสน
"ไม่ได้ครับคุณหนูพราวฟ้า" พี่ชัยพูดเสียงแ่พร่า เขากดศีรษะลงบนพวงมาลัย
"ผมทำไม่ได้ครับ" พราวฟ้ามองเขาด้วยความผิดหวังและความประหลาดใจ
"ทำไมคะพี่ชัย? พี่ชัยก็้าฉันไม่ใช่เหรอ?"
พี่ชัยสั่นศีรษะอย่างช้า ๆ "ผม้าครับ...แต่ผมเป็คนขับรถของคุณ...ผมได้รับความไว้วางใจจากท่านพิภพให้ดูแลความปลอดภัยของคุณ... คุณคือความรับผิดชอบของผม ไม่ใช่...ไม่ใช่วัตถุทางเพศ"
เขาดึงเสื้อผ้าให้เข้าที่ และมองตรงมาที่พราวฟ้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเสียใจและความมุ่งมั่น
"ผมจะไม่ทำลายความปลอดภัยที่คุณมีต่อผม...เด็ดขาดครับ"
พราวฟ้ากลับไปนั่งที่เบาะของตัวเองอย่างเงียบงัน หัวใจของเธอเต้นช้าลงเมื่อได้รับข้อสรุป ที่ว่าพี่ชัยคือความปลอดภัยที่ไม่มีเงื่อนไข การปฏิเสธของเขาไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกถูกเหยียดหยาม แต่กลับทำให้เธอรู้สึก ปลอดภัยอย่างที่สุด เป็ความรู้สึกที่แตกต่างจากชัยชนะเหนือผู้ชายคนอื่น ๆ
พี่ชัยสตาร์ทรถและขับต่อกลับคฤหาสน์ด้วยความเงียบงัน แต่พราวฟ้าก็รู้แล้วว่า เขาคือคนที่ให้สิ่งที่เธอโหยหามากที่สุด
2K
