ซุปเปอร์สตาร์ของฉัน

30 นาทีผ่านไป

ในที่สุดฉันมาถึงหน้าหมู่บ้านแล้วจะเดินเข้าบ้านไป อยากแวะนั่งตรงสนามเด็กเล่นก่อนด้วย แต่ก็ไม่วายเจอแก็งค์เดิมอีกแล้ว คราวนี้เธอก็เอาน้ำมาเต็มถังเตรียมจะสาดน้ำใส่ฉัน ทำไงดีล่ะ วิ่งสิ ! ! 

ในที่สุดฉันโดนสาดอยู่ดี คราวนี้เปียกฤทั้งตัวเลย ฉันคงได้เป็นไข้อีกหลายวัน

             เมื่อฉันมาถึงบ้าน แม่เห็นฉันตัวเปียกเลยรีบหยิบผ้ามาเช็ดตัวมาคลุมไหล่ให้ฉันแล้วรีบเข้าบ้านไปอาบน้ำ ฉันเล่าเหตุการณ์ให้แม่ฟังทั้งหมด 

ฉันบอกแม่ว่า อยากไปบอกมิดไนท์นะคะ แค่นี้เขาก็เหนื่อยแล้ว แม่ตอบโอเค จากนั้นฉันก็รีบไปอาบน้ำแล้วนอนเลย

             เช้านี้แม่ขึ้นมาบนห้องเช็ดตัวให้ฉัน ตามเคยฉันไม่สบายอีกแล้ว ฉันไลน์ไปบอกมิดไนท์วันนี้ไปเจอนายไม่ได้นะ เพราะไม่สบาย มิดไนท์เขาถามฉันมาเยอะมาก จนฉันบอกเขาไปว่า ไม่ได้เป็นอะไรมาก กินยาแล้วนอนพักผ่อนคงหาย

 “เฮ้ เพื่อน”

“ปอย นึกยังไงมาหาฉัน”

“คิดถึงอ่ะ ไหนอ่ะมิดไนท์”

“เธอมาผิดบ้านแล้ว ”

“แม่เธอเล่าให้ฉันฟังหมดแล้วนะ”

“ฉันว่าเธอไปหาหมอเถอะ”

“ไม่เอาอ่ะ”   

“เฮ้อ ฉันว่าต่อไปนี้ เธอใช้บริการรถแท็กซี่เข้าบ้านมาดีกว่านะ”

“อือ คงต้องทำแบบนั้นแหละ”

“ที่ทำสำคัญ เธอควรจะเล่าให้มิดไนท์ฟังด้วยนะ ”

“อืม ขอเวลาหน่อยนะ”

“ปอย”

“ว่า ”

“วันนี้เธอนอนค้างบ้านฉันได้ไหม”

“ได้สิ หวังว่าฉันจะได้เจอมิดไนท์นะ”          

เพื่อนฉันไม่ได้คิดมาเยี่ยมเลย แต่ไม่เป็นไรอย่างน้อยก็มีเพื่อนมาดูแลแทนแม่

             วันนี้อาการดีขึ้นมานิดนึง พอมีเวลาเลยเข้าไอจีสักหน่อย ฉันกดเข้าไปดูไอจีมิดไนท์มียอดติดตามเกือบ 5ล้านกว่าแล้ว เยอะกว่าแต่ก่อน พอฉันเลื่อนลงมาดู โพสต์ล่าสุดของเขาคือเมื่อวาน รูปข้าวต้ม ที่ฉันเป็นคนทำให้เขาทาน มิดไนท์ถ่ายรูปตอนไหนเนี่ย  มีข้อความว่า [อยากให้เธอมาหาทุกวัน]  ฉันอ่านดูคอมเม้นท์ ส่วนมากจะเดาว่าแม่ของมิดไนท์มาทำให้ทาน ก็ยังดีที่พวกเขาคิดไปในทางเดียวนั้น