อุ้มบุญ ลุ้นรัก #9
ข่าวดีกับความขี้หึงของคุณเจฟ
"แด๊ดดี้ แด๊ดดี้ขา แด๊ดดี้ ตื่น ๆ แด๊ดดี้"
"อืมมม ตื่นแล้ว ๆ หนูเป็ใครลูกแล้วหนูเรียกลุงว่าอะไรนะครับ"
"แด๊ดดี้ หนูเป็ลูกของแด๊ดดี้เจฟกับหม่ามี้แก้วใส"
"จะ จริงเหรอลูก"
"ค่า หนูชื่อเลิฟ แต่เราคงไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว"
"อ้าว ทำไมครับลูก"
"ก็แด๊ดดี้ ไม่รัก หม่ามี้ ลาก่อน"
"เลิฟ เลิฟ อย่าไป เลิฟ อย่าทิ้งแด๊ดดี้"
"เลิฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ"
เสียงะโพร้อมกับการดีดตัวลุกจากเตียงเนื่องด้วยฝันร้ายทำให้เจฟฟรีย์เหงื่อซกไปทั้งตัวแล้วหันไปมองรอบ ๆ ห้องพักฟื้นของทางโรงพยาบาลก่อนจะถอนหายใจออกมา เขาฝันว่ามีเด็กผู้หญิงตัวเล็ก หน้าตาน่ารัก เหมือนตุ๊กตามาเรียกตนเองว่าแด๊ดดี้แต่สุดท้ายเด็กคนนั้นก็เดินหายจากไปพร้อมรอยยิ้มอันเศร้าสร้อยที่คนเป็พ่อไม่อาจทนมองได้ ในความฝันเขายังเห็นแม่ของลูกกำลังมองมาด้วยสายตาตัดพ้อแล้วเดินหายไปพร้อมกับลูกสาวตัวน้อย
"ฝัน เฮ้อ ฝันหรือเนี่ยแต่ทำไมเหมือนจริงขนาดนี้"
เขาพึมพำก่อนจะถอนหายใจออกมาแล้วหันไปมองภรรยาที่ยังนอนหลับอยู่บนเตียงคนไข้ หลังจากแก้วใสเป็ลมชายหนุ่มก็สั่งให้ลูกน้องเอารถออกแล้วพามาที่โรงพยาบาลทันที ผลจากการตรวจร่างกายของภรรยาทำให้เจฟฟรีย์หน้าซีด ปากสั่น ไปชั่วขณะเพราะไม่คิดว่าความพยายามจะสำเร็จรวดเร็วอย่างนี้ แก้วใสท้อง! หญิงสาวท้องอ่อน ๆ ทำให้มีอาการอ่อนเพลียจึงเป็ลมแต่ตอนนี้ไม่มีอะไรน่าเป็ห่วงพรุ่งนี้ก็กลับบ้านได้
"ลูกจ๋า หนูมาบอกอะไรแด๊ดดี้ครับ รู้ไหมแด๊ดดี้ ดีใจเหลือเกินที่หนูมาเกิด"
ชายหนุ่มลงจากเตียงที่ใช้นอนเฝ้าคนท้องอย่างเบาเพื่อไปทักทายลูกน้อยในท้องของเมีย เขาไม่รู้มาก่อนเลยว่าความรู้สึกของการได้เป็พ่อคนมันจะยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ใครไม่ได้เป็เองคงจะไม่มีทางเข้าใจแน่นอน
เจฟฟรีย์ลูบท้องของแก้วใสเบา ๆ ด้วยสีหน้าและรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุขแต่พอนึกถึงความฝันความสุขที่มีก็มลายหายไปแทนที่ด้วยความกังวลเพราะไม่เข้าใจทำไมถึงได้ฝันแบบนั้นแต่ในจังหวะที่ชายหนุ่มกำลังคบคิดคนท้องก็เริ่มรู้สึกตัว
"แก้วใสคุณตื่นแล้ว เป็ยังไงบ้าง เวียนหัว อยากอ้วก หรือ ไม่สบายตรงไหน"
"................................." หล่อนไม่ตอบเพราะยังมึน ๆ งง ๆ
"แก้วคุณตอบผมสิ อย่านิ่งแบบนี้ ผมใจไม่ดี"
"ไม่มี แล้วตอนนี้แก้วอยู่ที่ไหน"
"คุณอยู่ที่โรงพยาบาล คุณเป็ลม"
"เป็ลม แล้วหมอว่าแก้วเป็อะไร ทำไมถึงเป็ลม"
"หมอบอกว่า คุณท้อง"
"ท้อง! แก้วท้อง"
"ใช่ครับ เราทำสำเร็จ ลูกมาแล้ว ผมดีใจมากเลย"
"ละ แล้วเขาปลอดภัยไหม แข็งแรงไหม"
"แข็งแรงดี ไม่มีอะไรน่าเป็ห่วง"
"ฟู่ ค่อยโล่งอก คุณเจฟ ออกไปอยู่ห่าง ๆ แก้วด้วยค่ะ"
"อะ อ้าวทำไมครับ เมื่อกี้ยังคุยดี ๆ อยู่เลย"
"เมื่อกี้แก้วลืม แต่ตอนนี้แก้วจำได้แล้ว ก่อนจะเป็ลมคุณเจฟทำร้ายจิตใจแก้ว"
คนท้องสะบัดหน้าหันไปมองทางอื่นหลังจากพูดจบเพราะจำได้ว่าเกิดอะไรก่อนจะเป็ลม หล่อนไม่อยากเห็นหน้าคนใจแคบจึงมองไปทางอื่นพร้อมกับเอามือขึ้นมากอดอกบ่งบอกว่าเื่เมื่อก่อนหน้านี้ยังต้องเคลียร์อีกยาววววว ไม่ยอมหายโกรธง่าย ๆ แน่นอน
"แค่จะดูซีรีส์แต่เขากลับไม่ให้ดูเพียงเพราะพระเอกหล่อกว่า เด็กกว่า ช่างใจแคบจริง ๆ แบบนี้ต้องงอนให้หนัก" คนท้องคิดในใจอย่างมาดมั่น ไม่ยอมอ่อนข้อให้คนไร้เหตุผลอย่างเด็ดขาด
"ผมขอโทษ ผมก็แค่ไม่ชอบที่คุณสนใจคนอื่นมากกว่าผมเอาเป็ว่าหายโกรธนะ ดีกัน"
"ไม่ เื่นี้โกรธยาว"
"โธ่ คุณจะให้ผมทำยังไงถึงจะหายโกรธ" ชายหนุ่มเอ่ยอย่างน่าสงสาร พยายามเอื้อมไปกุมมือของคนท้องแต่ก็โดนสะบัดออกอย่างไม่ไยดีจึงทำหน้าเศร้ากะพริบตาปริบ ๆ ขอความเห็นใจ
"คิดเอาเอง"
หล่อนหาได้สนใจสีหน้าและแววตาของสามีแม้แต่น้อยเพราะยังโกรธ ไม่ว่าเจฟฟรีย์จะอ้อนวอนอย่างไรคำตอบก็คือ ไม่ ทำให้คนที่ไม่เคยง้อใครถึงกับต้องกุมขมับมองแก้วใสตาละห้อยเหมือนเด็กโดนผู้ใหญ่ดุก็ไม่ปาน เขาคิดมาตลอดว่าการเจรจาธุรกิจร้อยล้านพันล้านให้ลูกค้าตกลงนั้นยากแต่เจอแบบนี้บอกเลยไม่มีเื่ไหนยากกว่าเจรจาง้อให้เมียหายโกรธอีกแล้ว
่เย็นของวันมาดามแป้งหอมกับคุณเจสันรีบมาที่โรงพยาบาลทันทีหลังจากทำธุระเสร็จและรู้ข่าวเื่ของลูกสะใภ้จากปากของลูกชาย สองคนปู่ย่าน้ำหูน้ำตาไหลอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อรู้ว่าตนเองกำลังจะมีหลานโดยเฉพาะคุณย่าที่ร้องห่มร้องไห้ั้แ่ขึ้นรถจนถึงโรงพยาบาลเดือดร้อนสามีต้องกอดปลอบอยู่นานสองนาน
"มัมดีใจมากเลยลูก อีกไม่นานหลานตัวน้อย ๆ ของมัมก็จะออกมาแล้ว"
"แก้วก็ดีใจ"
"ผมก็ดีใจครับมัม"
"ใครถาม"
คนท้องเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นะเื มองสามีด้วยห่างตา ลืมไปว่าไม่ได้อยู่ตามลำพัง
"ทะเลาะกันเหรอหนูแก้ว เ้าเจฟ"
"ครับมัม แก้วใสโกรธผม"
"แล้วลูกไปทำอะไรให้หนูแก้วโกรธ"
"คือ ผม ผม"
"ติดอ่างซะแล้วลูกชายแด๊ด บอกมัมไปสิว่าทะเลาะกันเื่อะไร"
"หนูเล่าเองค่ะแด๊ด"
คนท้องตอบพ่อสามีเสร็จก็เอ่ยปากเล่าเื่ที่เกิดขึ้นั้แ่ต้นจนจบอย่างละเอียดยิบทำให้ว่าที่คุณย่าซึ่งชื่นชอบการดูซีรีส์ ดูหนัง ถึงกับปรี๊ดแตกอีกคนในความงี่เง่าของลูกชายจึงเข้าข้างลูกสะใภ้สุดฤทธิ์ ส่วนคุณเจสันก็ได้แต่นั่งขำไม่รู้จะสงสารหรือสมน้ำหน้าลูกชายดีที่ทำตัวหึงหวงเมียจนเป็เื่เป็ราวขนาดนี้แต่เ้าตัวกลับไม่รู้ว่าอาการที่เป็อยู่คือ หึง
"เจฟต้องไปประชุมใช่ไหมพรุ่งนี้"
"ครับแด๊ดแต่ผมสั่งเลื่อนออกไปก่อน"
"อ้าว มีอะไรเหรอเจฟ ทำไมลูกต้องเลื่อนด้วย มัมไม่เข้าใจ"
"ผมคิดเป็ห่วงแก้วนะครับ ไม่อยากห่าง"
พูดธรรมดากลัวเมียไม่เห็นใจจึงใช้สายตาช่วย ชายหนุ่มมองหญิงสาวตาหวานเยิ้มและมันก็ได้ผลเพราะคำตอบของเขาทำเอาคนท้องหัวใจพองโต ปากน้อย ๆ เริ่มมีรอยยิ้มขึ้นมาทันใดแต่ยังทำหน้าเข้มทำเป็ไม่สนทั้งที่ในใจเริ่มให้อภัยสามีทีละนิด เจฟฟรีย์เห็นแบบนั้นก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมาเพราะความพยายามกำลังจะสำเร็จในอีกไม่ช้า ไม่เสียแรงที่เขาอุตส่าห์เลื่อนการประชุมออกไปก่อน
"เห็นทีต้องหยอดคำหวานบ่อย ๆ เมียจะได้หายโกรธในเร็ววัน "
เขาคิดในหัว ก่อนจะหยิบมือถือเข้าไปค้นหาวิธีง้อเมียใน Google โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำของตนเองนั้นอยู่ในสายตาของแก้วใสตลอดเวลา และพฤติกรรมของสองหนุ่มสาวก็อยู่ในสายตาของผู้ใหญ่เช่นกัน พวกท่านได้แต่หวังว่าทั้งสองคนจะรู้ใจตัวเองเร็ว ๆ หลานที่กำลังจะเกิดมาจะได้มีครอบครัวสมบูรณ์ไม่ใช่พ่อไปทางแม่ไปทางเพราะความปากแข็งโดยเฉพาะคนเป็พ่อ
อาการงอนของแก้วใสยังไม่หายไปง่าย ๆ ทั้ง ๆ ที่เื่ก็ผ่านไปแล้วหนึ่งวัน เจฟฟรีย์เอาอกเอาใจสารพัดอย่างแม้กระทั่งชวนคนท้องไปดูซีรีส์เื่นั้นให้จบและตนจะนั่งดูด้วยั้แ่ต้น แก้วใสจึงยอมใจอ่อนรับปากจะหายงอนถ้าเขาไปนั่งดูซีรีส์เป็เพื่อนจนจบจริง ๆ
"แน่นะคะ ถ้าดูไม่จบ หรือพูดไม่เข้าหู แก้วจะงอนเป็เดือน ไม่ให้เข้าใกล้ลูกด้วย"
"แน่นอน แค่ดูซีรีส์เป็เพื่อนเมียกับลูกไม่เห็นยากเลย"
"สัญญา"
"อืม สัญญา"
"ดี งั้นเปิดเลย"
หญิงสาวชี้นิ้วสั่งพร้อมกับยักคิ้วให้อย่างเป็ต่อ ชายหนุ่มจึงกดปุ่มที่รีโมตเปิดซีรีส์เ้าปัญหาทันที สองหนุ่มสาวนั่งดูด้วยกันไปจนถึงครึ่งเื่ชายหนุ่มก็เริ่มมีอาการไม่พอใจ หน้านิ่ว คิ้วขมวด คันยิก ๆ ที่หัวใจ เพราะภรรยาทำตาเคลิ้มอินกับความหล่อของพระเอกสุด ๆ ยิ่งตอนที่พระเอกถอดเสื้อก็ยิ่งตาวาว ร้องกรี๊ด ๆ เหมือนคนโดนน้ำร้อนลวกก็มิปานไม่มีความเกรงใจคนหล่อนอกจอเลยสักนิด
เจฟฟรีย์กำหมัดแน่น แววตาแดงก่ำด้วยความโกรธ ปากเม้มเป็เส้นตรงพยายามอดทนอย่างหนักกับอาการของภรรยาแต่สุดท้ายความอดทนก็พังลงเมื่อเห็นแก้วใสส่งจูบให้คนในจอจึงกดรีโมตปิดทีวีเหมือนคราวก่อนทั้ง ๆ ที่ยังไม่จบเื่เลย
"พอ เลิก ไม่ต้องดู"
"อ้าว คุณเจฟปิดทำไม"
"ไม่ให้ดู"
"ไหนสัญญาแล้วไง ทำไมทำแบบนี้อีก"
"หึหึ อยากรู้เหรอว่าทำไม"
"คะ คุณเจฟ ปะ เป็อะไร"
"เป็คนขี้หึงไง เข้าใจไหมว่า หึง"
"คุณเจฟ"
คนท้องเอ่ยเสียงแ่อึ้งไปเลยหลังจากได้ยินคำตอบของสามีที่ยอมรับตรง ๆ ว่า หึง ก่อนจะร้องวี้ดว้ายด้วยความใที่อยู่ ๆ ร่างกายก็ลอยขึ้นมาจากพื้นเพราะโดนคนขี้หึงอุ้มและใยิ่งกว่าเดิมอีกเมื่อเขากระซิบเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงแหบพร่าอย่างคนเอาแต่ใจบอกว่าหล่อนต้องโดนลงโทษที่ทำให้เขาหึง
******************
670
