"เซียนซุนและระดับศาลเทพ์คืออะไร" ฉินเทียนกล่าวถามเซียนซุนด้วยความสงสัย
เซียนซุนรีบกล่าวตอบทันที "ฉินเทียน ฉินเทียน สิ่งนี้แหละคือเื่สำคัญที่สุดที่เ้าต้องรู้ ระดับศาลเทพ์ก็คือสิ่งนี้" เซียนซุนกล่าวพร้อมชี้ไปรอบๆ ศาลเทพ์
"ฉินเทียนตอนนี้เ้าเห็นว่าศาลเทพ์เป็เช่นไร"
"ท่านเซียนจะให้ข้าพูดตามจริงรึ"
"อืมๆ" เซียนซุนพยักหน้า
"ไม่ต่างกับวัดร้าง ศาลเ้าเก่าเก็บ บ้านหลังเก่าโทรม หากไม่มีเทวรูปเทพเซียนสีทอง ดูมันช่างไร้คุณค่าเป็ที่สุด หาได้ดูมีประโยชน์และสง่าราศีสมเป็สมบัติ์ใดๆ ไม่"
เซียนซุนได้ยินดังนั้นก็หัวเราะเสียงดังตลกขบขัน พร้อมตอบกลับใช่ๆ ก่อนจะเริ่มอธิบาย "สิ่งที่เ้าพูดมิผิดเลยฉินเทียน หากแต่ทุกสิ่งที่เ้าเห็นนี้สามารถพัฒนาได้ อย่างภาษาในโลกเก่าของเ้าที่เรียกว่าอัปเกรดไง หุหุ ศาลเทพ์นี้นั้นมันมีอยู่หลายระดับ หากแต่ละระดับนั้นก็จะมอบความสามารถแสนพิเศษและน่าอัศจรรย์ให้กับเ้า นอกจากนั้นภายในศาลเทพ์นั้น ตัวเ้าก็จะแข็งแกร่งจนเกือบจะเรียกว่าไร้ผู้ต้านทาน"
"อย่างเช่นตัวเ้าตอนนี้อยู่ระดับขาวจาง ภาษาเทพเซียนเรียกว่าอยู่ระดับเดินดินระดับต้น แต่เมื่อเ้าไปอยู่ที่ศาลเทพ์ระดับพลังของเ้าจะถูกขยายโดยศาลเทพ์ เป็อีกระดับหนึ่งที่เรียกว่าไร้ผู้ต้านทานเลยทีเดียวสำหรับแดนดินนี้"
"เป็ระดับขาวเข้ม เหลือง หรือแดงเหรอท่านเซียนซุน" ฉินเทียนพูดราวกับว่ามันก็ไม่ได้ดีเด่อะไร
หากแต่เซียนซุนรีบส่ายหน้า "นั้นคือวิธีคิดระดับขีดขั้นของพวกเ้า หากแต่ราวชาวเซียนไม่ได้นับระดับขั้นตามสีของตราสัญญาลักษณ์ิญญาที่หน้าผาก เรามีวิธีแบ่งขีดขั้นของเราเอง และเหนือกว่าหนึ่งระดับขั้นที่เรียกว่าไร้ผู้ต้านนั้น จากความสามารถขาวจางของเ้า เมื่ออยู่ในศาล์แห่งนี้เ้าจะมีความสามารถระดับตราสัญญาลักษณ์สีทองทันที"
"และระดับตราสัญญาลักษณ์ิญญาสีทองนั้นทั่วดินแดนแห่งนี้ หุหุ จะให้พูดอย่างไรดีละ ต้องบอกว่าในโลกใบนี้ไม่มีผู้ใดมีระดับตราสัญญาลักษณ์สีทองอย่างแน่นอน" เซียนซุนกล่าวตอบด้วยสีหน้าของผู้ทรงภูมิ
ในที่สุดฉินเทียนก็เข้าใจ ั์ตามันสว่างจ้าเล็กน้อย นับว่าศาลเทพ์นี้พอมีคุณค่าอยู่บ้าง แม้ตอนนี้ฉินเทียนจะไม่รู้ว่าระดับตราสัญญาลักษณ์ิญญาสีทองนั้นคืออะไร หากแต่สิ่งหนึ่งที่มันรู้อำนาจของตราสัญญาลักษณ์ิญญาสีทองนั้นยิ่งใหญ่มากแน่นอน
ไม่ช้าเซียนซุนก็เริ่มอธิบายต่ออีก "ในตอนนี้ฉินเทียนเ้าเห็นใช่ไหมความสามารถของเ้าจากหน้าจอ มันเขียนว่า [เนตรมองอดีตระดับ 1 ดาว] "
"ใช่ข้าเห็น" เห็นฉินเทียนกล่าว
"ในเมื่อเ้าเห็นข้าก็จะไม่อธิบายมากความ" เซียนซุนพยักหน้าเล็กน้อยและกล่าวต่อ "เนตรมองอดีตนั้นคือความสามารถพิเศษที่เ้าได้รับเมื่อศาลเทพ์อยู่ในระดับหนึ่ง หากเมื่อเ้าสามารถยกระดับศาลเทพ์ได้ ความสามารถพิเศษที่เ้าจะได้รับก็เพิ่มขึ้น และความสามารถพิเศษเหล่านี้ต่างะเืฟ้าะเืดินทั้งนั้น"
ฉินเทียนพยักหน้ารับ สำหรับตัวมันความสามารถมองย้อนอดีตได้นี้ ก็นับเป็ความสามารถอันน่าอัศจรรย์ได้อย่างหนึ่ง แม้มันจะไม่ได้ดูวิเศษจนทำให้ตัวของมันฉินเทียนตอนนี้เป็ตัวตนไร้ผู้ต้านทำอะไรตามใจชอบได้ก็ตาม แต่เมื่อคิดว่ามีความสามารถอื่นๆ เพิ่มเติมอีก ฉินเทียนก็นับว่าพอใจไม่น้อย นับว่าศาลเทพ์นี้เป็ของวิเศษที่มีลูกเล่นเยอะจริงๆ
เซียนซุนกล่าวต่อ "นอกจากมอบความสามารถพิเศษให้เ้า ความสามารถในการใช้แต้มบุญก็มีขอบเขตเพิ่มขึ้นเช่นกัน ฉินเทียนเ้าลองกดไปที่หน้าปุ่มแต้มบุญสิ"
ฉินเทียนทำตามทันที พอกดเสร็จ ตัวมันฉินเทียนก็พบว่ามีรายการต่างๆ ให้ตัวมันเลือกมากมาย มันแบ่งเป็ [ความรู้] [วิชายุทธ์] [ซื้อของวิเศษ] [วัตถุดิบหายาก] [โอสถ] [ค้นหาสิ่งที่ท่าน้า] นอกจากนั้นยังมีอีกอันที่เป็จุดที่น่าสนใจยิ่ง มันคือตัวเลือก [ศาลเทพ์]
เมื่อฉินเทียนกดเลือกไปที่ศาลเทพ์ฉินเทียนก็มองเห็นรายการต่างๆ ที่น่าสนใจมากมาย มันเหมือนเป็ตัวเลือกสำหรับการแต่งบ้าน มีเฟอร์นิเจอร์หลากหลายมากมายให้เลือก แต่ละอย่างก็มีความสามารถพิเศษของตัวเองอธิบายเอาไว้ แต่ทุกอย่างมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือ ***ใช้ได้เฉพาะในศาลเทพ์***
แต่ละอย่างก็มีแต้มบุญกำกับถูกบ้างแพงบ้าง ั้แ่หลักร้อยไปจนถึงระดับล้านล้านแต้มบุญ สิ่งนี้สร้างความตื่นเต้นให้ฉินเทียนไม่น้อย
หากในระหว่างที่ฉินเทียนมองตรวจสอบอยู่นั้น ตัวมันก็ไปพบสิ่งหนึ่งเข้า มันมีความ้าแต้มบุญไม่มาก นอกจากนั้นยังน่าสนใจยิ่ง
[บาทบริจาริกานาง์ 1 คู่ : งามล้ำเหนือปฐี ว่านอนสอนง่ายพร้อมปรนนิบัติรับใช้ท่านทุกอย่างภายในศาล์ : 1000 แต้มบุญ]
ฉินเทียนไม่รอช้ากดเลือกตัวเลือกนี้ทันที ฉินเทียนหาได้หื่นกามหรือบ้าตัณหาไม่ หากแต่ความอยากรู้อยากเห็นนั้นเกินห้ามใจจริงๆ และด้วยความคำอธิบายถึงนาง์นอกจากนั้นจำนวนแต้มบุญที่ใช้ ก็เพียงหนึ่งพันแต้มบุญ สิ่งนี้ฉินเทียนนับว่ายอมรับได้สำหรับการได้รับนาง์หนึ่งคู่
หลังจากกดปุ่มเลือกบาทบริจาริกานาง์ 1 คู่ ไม่ช้าที่ด้านหน้าของฉินเทียนก็ปรากฏสตรีที่งดงามสองนาง ความงดงามของนางช่างเหนือล้ำพลิกฟ้าคว่ำดินจริงๆ ในชีวิตนี้ของฉินเทียน นอกจากนางมารผลึกโลหิตแล้ว ก็คงไม่มีใครงดงามเท่าสตรีสองคนตรงหน้าได้อีก หากแต่สิ่งหนึ่งที่ต้องยอมรับรัศมีกายของนางและผิวพรรณอันเกินบรรยายนับว่าทำให้พวกนางทั้งสองงามล้ำกว่านางมารผลึกโลหิตอยู่ 2 ถึง 3 ส่วน
นาง์ทั้งสองมาอยู่ตรงหน้าฉินเทียนพร้อมกับโค้งการคำนับ เสื้อผ้าชุดเบาบางปลิวสลวยดูงดงามตระการตายิ่งนัก ไม่โป๊ไม่เปลือยมีแต่ความงดงามที่ดูสูงส่งเลอค่า มันเป็ความงดงามประดุจดาราที่ส่องประกายบนท้องฟ้า ตระการตาล้ำค่าจนหาผู้ใดคู่ควรได้ไม่
ฉินเทียนพอใจกับ 1000 แต้มบุญนี้ยิ่งนัก
เซียนซุนที่อยู่ข้างๆ ฉินเทียนเวียนวนรอบๆ ข้างสตรีทั้งสองก่อนจะ...
"!!!ว้าย ว้าย" เสียงของสองนาง์ผู้เป็บาทบริจาริกาดังพร้อมกัน นั่นเพราะเซียนซุนใช้มือของตัวเองแอบจับก้นของสตรีทั้งสองพร้อมหัวเราะเบาๆ
สตรีทั้งสองกล่าวตำหนิเซียนซุนทันที แต่ทีท่าเซียนซุนหาได้สนใจไม่พร้อมกับยิ้มๆ เท่านั้นเอง
ส่วนฉินเทียนก็พยายามที่จะไปคว้าจับนางทั้งสองออกมาจากเซียนซุน พร้อมกำลังจะบอกกว่า นางทั้งสองนี้เป็สตรีรับใช้ของข้า ข้าใช้แต้มบุญแลกพวกนางมา ท่านเซียนไม่ควรทำเช่นนี้กับพวกนาง หากแต่ฉินเทียนยังมิทันกล่าววาจาสิ่งใด
ใบหน้าของมันก็มีความรู้สึกมืดมิดอย่างประหลาดในทันที เมื่อมือที่คว้าจับร่างสตรีรับใช้ทั้งสองนั้นราวกับว่ากำลังคว้าจับอากาศ ฉินเทียนมิอาจััสตรีนาง์ทั้งสองได้
เซียนซุนเห็นดังนั้นก็หัวเราะเสียงดังพร้อมเกลือกกลิ้งไปมา "กร๊ากๆๆๆ ข้าว่าแล้ว เ้าก็ต้องโดนหลอกเช่นกัน ฮะฮาฮา"
"!!! นิมันอะไรกัน ทำไมข้าััพวกนางมิได้ และแบบนี้ข้าจะเอาแต้มบุญไปแลกพวกนางมาทำไมกัน"
เซียนซุนหัวเราะขบขันใบหน้าเสียน้ำหูน้ำตาไหล ก่อนจะมองไปที่ฉินเทียนพร้อมเริ่มอธิบาย "พวกนางทั้งสองนั้นเป็ร่างเสมือน พวกนางไม่มีตัวตนจริงๆ หากแต่สิ่งใดๆ บนศาลเทพ์นี้พวกนางล้วนจับต้องได้ เ้าจะให้นางทั้งสองเตรียมน้ำให้เ้าอาบ เช็ดห้องกวาดถูกก็ทำได้ สิ่งเดียวที่เ้าทำไม่ได้ก็คือ จับต้องััแนบชิดพวกนาง ฮะฮาฮา"
"ทำไม" ฉินเทียนกล่าวด้วยสีหน้าเศร้าหม่นหมอง ราวกับว่าขนมหวานแสนอร่อยอยู่ตรงหน้า หากแต่ตัวมันกลับคว้ากินไม่ได้
"หุหุ เ้านิไม่รู้อะไรบ้างเลย ก็เหล่านาง์เหล่านี้ ต่างก็ถูกจำลองมาจากเหล่าหญิงที่งดงามที่สุดในโลกหล้ามหาจักรวาล และในนั้นส่วนใหญ่ถ้าไม่ใช่คู่บำเพ็ญของเ้าของศาลเทพ์ ก็เป็อนุภรรยาบ้าง บุตรธิดาบ้าง และพอเป็แบบนี้เ้าคิดว่าเ้าของศาลเทพ์ท่านเก่าๆ จะยอมให้เ้าแตะต้องพวกนางรึ หุหุ"
"และทำไมเ้าทำได้" ฉินเทียนกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
"ก็เพราะนางเป็บรรดาเมียๆ ของข้าตอนที่ข้าเป็เ้าของศาล์อย่างไรละ หุหุ ข้าก็ต้องจับต้องได้สิ ข้าเป็คนกำหนดกฏนี้ขึ้นมาเอง ต้องขอบใจเ้าจริงๆ ฉินเทียนตอนนี้ข้าไม่เหงาอีกแล้ว หุหุ"
ฉินเทียนราวกับเข้าใจอะไรบางอย่าง ก่อนสั่งนางทั้งสองมายืนด้านหลัง ราวกับว่าหากข้าไม่ได้นางเ้าก็ต้องไม่ได้เช่นกัน แต่เซียนซุนก็ราวกับไม่สนใจ เพียงแต่ยิ้มๆ และหัวเราะเบาๆ เท่านั้น
การใช้แต้มบุญหนึ่งพันแต้มแรกนี้นับว่าเกือบจะศูนย์เปล่า แต่หากนับว่าการมีหญิงงามข้างกายแบบนี้ จะว่าสูญเปล่าก็คงไม่ใช่นะ ฉินเทียนถอนหายใจเบาๆ พร้อมบอกกับตัวเองครั้งหน้า หากจะใช้แต้มบุญต้องมีสติมากกว่านี้