เกิดใหม่เป็นราชินีตกอับในวงการมายา

บทที่ 35 ภาระอันยิ่งใหญ่
ถังคุนขึ้นไปชั้นบนก็เห็นแม่เขากำลังส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้เขา แต่ไม่เห็นภรรยาเขาอยู่แถวนั้น เขาเลยเลิกคิ้วมองแม่ แล้วแม่เขาก็ชี้ไปที่ห้องนอน ทำให้ถังคุนรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที
เขาโค้งคำนับให้แม่อย่างขี้เล่น ทำให้คุณนายท่านหัวเราะชอบใจ จากความทรงจำของร่างนี้ ถังคุนรู้ว่าแม่เขาเป็นคนร่าเริงและชอบแกล้งลูกๆ ตอนที่เจ้าของร่างเดิมยังเรียนอยู่ เขามักจะซุกซน ทำให้ครูทั้งรักทั้งเกลียด รักก็เพราะว่าเขาฉลาดและชอบทำอะไรยิ่งใหญ่ มักจะได้รางวัลจากการแข่งขันต่างๆ กลับมาให้ห้อง เกลียดก็เพราะว่าเขาดื้อ ชอบโดดเรียน แถมบางทียังไปมีเรื่องชกต่อยกับคนอื่นอีก ครูที่เคยสอนเขามาเลยจำเขาได้แม่น
แต่ถึงคุณนายท่านจะเป็นคนร่าเริง แต่เวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่น เธอมักจะวางตัวสง่างาม ทำให้หลายคนที่ไม่รู้จักเธอจริงๆ หลงเข้าใจผิด คุณท่านก็พอใจกับเรื่องนี้มาก นิสัยที่แท้จริงของภรรยา เขาคนเดียวก็พอที่จะรู้ ไม่จำเป็นต้องให้คนอื่นมารู้ด้วย และก็เพราะคุณท่านตามใจภรรยามาตลอดนี่แหละ ที่ทำให้คุณนายท่านยังคงรักษานิสัยดีๆ ไว้ได้แม้จะอยู่ในตระกูลถังมานานหลายปีแล้ว
จะดูว่าผู้ชายรักผู้หญิงคนนึงดีรึเปล่า ให้ดูที่นิสัยของผู้หญิงคนนั้นก่อนและหลังแต่งงาน ถ้าผู้หญิงคนนึงแต่งงานไปนานแล้ว แต่เธอยังคงสดใสและมั่นใจเหมือนเดิม ก็แสดงว่าผู้ชายคนนั้นรักและใส่ใจเธอมาก แต่ถ้าผู้หญิงคนนั้นดูเศร้าหมอง ก็แสดงว่าชีวิตแต่งงานทำให้เธอต้องเจอกับเรื่องทุกข์ใจมากมาย
"ลูกเอ้ย แม่ช่วยได้แค่นี้แหละ ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับลูกแล้วนะ ต้องรู้ว่าตอนนี้ภาระสำคัญของตระกูลเราตกอยู่ที่ลูกแล้ว" คุณนายท่านพูดอย่างมีความสุข เสียงดังจนหลินเล่อที่อยู่ในห้องนอนได้ยิน ถึงกับเขินจนหน้าแดง
"โอ๊ยแม่จ๋า ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ แต่แม่ก็ไปมีน้องให้เสี่ยวคุนได้นะคะ พี่กับหนูไม่มีปัญหาอะไรหรอก!" เจ้าของร่างเดิมมักจะพูดเล่นกับแม่อยู่บ่อยๆ หลินเล่อเลยหยิบเรื่องน้องชายมาพูดเล่นบ้าง ทำให้คุณนายท่านรู้สึกเขินอาย โทษใครไม่ได้นอกจากสามีตัวดีของเธอ แก่กันขนาดนี้แล้วยังชอบมาแหย่เธออยู่เรื่อย ถ้าลูกสะใภ้รู้เข้าจะทำยังไงเนี่ย!
ลูกชายพูดแซวแบบนี้ คุณนายท่านก็รีบเผ่นลงไปข้างล่างทันที เรื่องของลูกๆ ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของลูกๆ เถอะ แต่เรื่องคุณท่านนี่เธอจะไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆ วันนี้เธอเสียหน้าไปเยอะเลยนะ
พอแม่เขาออกไปแล้ว สีหน้าของถังคุนก็เปลี่ยนจากขี้เล่นเป็นเคร่งเครียด เขายืนอยู่หน้าห้อง ไม่รู้ว่าจะพูดหรือทำตัวยังไงดี เขาชอบภรรยาของเขามากนะ แต่ถ้าต้องมีอะไรกันในวันแรกที่เจอกัน มันก็เกินไปหน่อย แต่ผู้ใหญ่ที่บ้านก็คาดหวังกันมาก เขาเลยต้องแกล้งทำเป็นเล่นๆ ไปก่อน หวังว่าภรรยาเขาจะไม่เข้าใจผิดนะ!
ถังคุนรู้สึกประหม่าอยู่หน้าห้อง ส่วนป้าหลินที่แอบอยู่ตรงบันไดก็ประหม่าไม่แพ้กัน คุณท่านคุณนายท่านยังรอฟังข่าวจากเธออยู่เลย แม้แต่คุณปู่ที่อยู่ปักกิ่งก็ยังสนใจเรื่องนี้อยู่ เธอต้องทำให้เรื่องนี้สำเร็จให้ได้
วิธีการซ่อนตัวของป้าหลินไม่ได้แนบเนียนอะไร ถังคุนเห็นเธอตั้งแต่แรกแล้ว เขาได้แต่คิดในใจว่า เมื่อก่อนไม่มีผู้ใหญ่มาสนใจก็ว่าแย่แล้ว ตอนนี้ผู้ใหญ่สนใจมากไปก็ไม่ใช่เรื่องดีเหมือนกันนะ!


ตอนนี้ถังคุนยังคิดว่าการถูกพ่อแม่ตามใจมันเป็นอะไรที่อธิบายไม่ถูก แต่พอเขามีลูกแล้ว เขาถึงจะเข้าใจว่าการเลี้ยงลูกที่ถูกตามใจมันยากขนาดไหน เพราะไม่ว่าจะทำอะไรก็อาจจะทำให้ลูกไม่พอใจได้
ในเมื่อมีป้าหลินเป็น "อาวุธ" ถังคุนก็ไม่ต้องมัวมาเขินอายอะไรแล้ว เขารีบก้าวเข้าไปในห้องนอน แล้วก็ล็อคประตูทันที
หลินเล่อที่กำลังเขินๆ เลยหันไปสนใจของตกแต่งในห้องแทน ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียง "แกร๊ก" ของกลอนประตู เธอตกใจสุดขีด หรือว่าวันนี้พรหมจรรย์ของฉันจะต้องลาจากไปจริงๆ
ถังคุนเห็นสีหน้าภรรยาก็รู้เลยว่าเธอคิดอะไรอยู่ ถึงในใจเขาจะอยากจะ "ทำความรู้จัก" กับภรรยาให้ลึกซึ้งขึ้น แต่ถ้าภรรยาเขาไม่เต็มใจ มันก็ไม่มีความสุขสิ ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาจะมาคิดเรื่องอย่างว่า เขาเอานิ้วชี้แตะริมฝีปากตัวเอง แล้วใช้อีกนิ้วชี้ไปที่ประตู หลินเล่อก็เข้าใจทันที อ๋อ ที่แท้ก็มีคนแอบฟังอยู่จริงๆ นี่เอง แต่ถึงถังคุนจะแสดงท่าทีแบบนั้น หลินเล่อก็ยังไม่ไว้ใจเขาอยู่ดี เห็นภรรยาเป็นแบบนี้ ถังคุนก็ได้แต่คิดว่า ภารกิจในอนาคตมันช่างยากเย็นแสนเข็ญจริงๆ!

……………….