ตอนที่ 5 อาบน้ำ
"คุณจัดของไปก่อนแล้วกันผมขออาบน้ำก่อน" ดูจากข้าวของของเธอคงใช้เวลาจัดเข้าที่อีกนาน ไม่รู้อะไรเยอะแยะเต็มไปหมดผมก็ไม่ได้ดูหรอกตอนหยิบ แค่กวาดๆมาเจออะไรขวางหน้าก็หยิบมาหมด
"ไม่เอาฉันจะอาบก่อน"จะทำยังไงดี ฉันไม่อยากให้เขาเห็นร่างกายของฉัน
"งั้นก็รีบๆเลยดึกแล้วผมง่วง"
"ชุดล่ะฉันจะเอาเข้าไปเปลี่ยนที่ด้านใน"
"ในตู้...อยากได้แบบไหนไปหาเอา"เมื่อเ้าของเขาอนุญาตแล้ว ฉันจึงเดินไปหาเสื้อผ้าในตู้ระหว่างนั้นได้ยินเสียงปิดประตูห้องน้ำ
"ไหนบอกว่าจะให้ฉันอาบก่อนไง"ฉันะโถาม
"กว่าครูจะหาตัวที่ถูกใจได้ผมก็อาบเสร็จพอดี" เขาะโกลับมา ชิ! หาว่าฉันเื่มากสินะฉันรีบเดินไปกดสวิตช์ไฟปิด ฉันไม่อยากให้เขาเห็นร่างกายของฉัน
"นี่ครู! เล่นอะไรเนี่ย"
"ฉันไม่อยากให้คุณเห็นร่างกายของฉัน"
"เอาที่สบายใจเลย..."ผมเริ่มถอดเสื้อผ้าออกแล้วเริ่มอาบน้ำถึงในห้องน้ำจะไม่มีแสงสว่างแต่แสงไฟด้านนอกมันก็สาดส่องเข้ามาอยู่ดีผมรีบอาบให้เสร็จๆ แล้วรีบออกจากห้องน้ำ ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันเอว...ไม่ได้ๆพัน่หน้าอกเอาไว้แล้วเดินออกไป
"เสื้อผ้าครูล่ะ"
"โน่นค่ะฉันเตรียมไว้ให้แล้ว" ถึงตาฉันเข้าไปอาบน้ำบ้างแล้วสินะ...เฮ่อใจเต้นแรงยิ่งกว่าอะไรดี นี่ฉันกลัวหรือว่าตื่นเต้นกันแน่นะ
"ฉันจะปิดไฟอาบน้ำ"ผมหันไปมองคนพูด...แล้วจะมาบอกทำไม!
"ปิดไฟก็ดี บ้านผมมีทั้งจิ้งจก ตุ๊กแก แมลงสาบ ครูจะได้มองไม่เห็น น่าจะสบายใจขึ้น"
"ฉันเปลี่ยนใจแล้วเปิดดีกว่า" นึกว่าจะแน่!
"ฟอกสบู่ด้วยล่ะไม่ใช่วิ่งผ่านน้ำ" เธอเข้าห้องน้ำไปสักครู่ ผมก็ได้ยินเสียงตัวเองบ่นๆว่า...
"อี๋...น่าเกลียดขนก็หน๊าหนา..." ผมไม่ได้สนใจเสียงบ่นของเธอจัดการหยิบเสื้อผ้าที่เธอเตรียมไว้ให้สวมใส่จนเสร็จแล้วล้มตัวนอนลงไปบนเตียงนุ่มๆของตัวเอง
ฉันถอดเสื้อผ้าออกแต่คงเหลือกางเกงในตัวจิ๋วเอาไว้ ไม่กล้าถอดออกจนหมด แค่นี้ก็กลัวจะแย่อยู่แล้วคนอะไรตัวทั้งหนาทั้งแข็ง ขนขา ขนรักแร้เต็มไปหมด ดีที่หน้าอกไม่มีขนผิวด้านในค่อนข้างขาว ผิดกับสีผิวใบหน้า ลำคอ แขนและขาอย่างสิ้นเชิงแสดงว่าเขาเป็คนผิวขาว ผิวสีคล้ำคงเป็เพราะทำงานตากแดดตากลมเป็จังหวะที่ฉันหันไปเจอมีดโกน โกนหนวดของเขาพอดี ฉันจึงจัดการกำจัดขนจนเตียน
ส่วนตรงที่ัน้อยนอนอยู่ฉันคงไม่กล้าไปแตะต้องมันกลัวมันกัดเอา! ฉันใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำนานพอสมควร เสร็จแล้วก็สวมเสื้อผ้าออกมาเลยเป็กางเกงขายาวกับเสื้อคอกลมแขนสั้นความรู้สึกเหมือนยืมเสื้อผ้าคนอื่นใส่ยังไงก็ไม่รู้แต่ก็จำใจที่ต้องใส่มันเพราะไม่ใช่แค่เสื้อผ้าที่ฉันรู้สึกว่ามันไม่ใช่ของฉันแต่เป็ร่างกายแข็งๆนี้ของเขาด้วย
“นี่คุณ!” ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำเสื้อผ้าที่ฉันวางไว้ให้เขาใส่ ทุกชิ้นหายไปหมดแต่ยกเว้นบรา มันยังวางอยู่ที่เดิม
“เสียงดังอีกแล้วนะ อะไรอีกล่ะ”
“ไปใส่เสื้อในเลยฉันไม่เคยทำตัวทุเรศแบบนี้นะ” แค่ไม่ใส่เสื้อในนอนทุเรศตรงไหน ผมไม่เข้าใจ
“จะนอนแล้วไม่ต้องใส่หรอกมันอึดอัด” รัดเอาไว้แค่ตอนกลางวันก็อึดอัดจะแย่ ยังจะให้รัดตอนนอนอีกเหรอใครมันจะไปนอนหลับ
“จะบ้าเหรอ ยังไงคุณก็ต้องใส่!”
“ผมใส่ไม่เป็”
“คุณคงจะถนัดแต่ถอดสินะ”
“ครูรู้ได้ยังไง”ผมตอบกลับไปแบบขำๆ
“อี๋! ไอ้บ้า...”
“เอาน่า...นอนกันเถอะผมง่วงแล้วจะนอนด้วยกันมั้ย มาๆผมแบ่งที่ให้นอน”
“คุณเป็ผู้ชายควรลงไปนอนข้างล่างสิ”พูดเสร็จเม้มปากแน่นเหมือนจะลืมอะไรบางอย่างไป
“ก้มดูตัวเองก่อนมั้ยตอนนี้ผมเป็ผู้หญิง”
“ฉันไม่มีวันนอนเตียงเดียวกับคุณ!”พูดอย่างเดียวไม่ได้หรือไง ทำไมจะต้องสะบัดหน้าด้วย สงสารคอตัวเองจริงๆ
“แล้วแต่นะ...ห้องออกจะกว้างเลือกที่นอนเอาเองแล้วกันยังไงก็ระวังแมลงสาบด้วยล่ะ มันจะเข้าหูผม” ผมแค่พูดแกล้งเธอเล่นเท่านั้นแค่อยากในนอนสบายๆด้วยกัน อีกอย่างผมไม่อยากให้ร่างกายตัวเองลำบาก
“ห๊ะ! แมลงสาบเหรอ” และแล้วคนที่บอกว่าไม่อยากนอนร่วมเตียงเดียวกับผมก็ะโขึ้นมาอยู่บนเตียงแบบกะทันหัน
“ไหนบอกว่าไม่อยากนอนเตียงเดียวกับผมไง”
“ฉันเปลี่ยนใจแล้ว”ครูเป็คนแบบนี้นี่เอง!
“คุณยังนอนไม่ได้นะ”
“อะไรอีกล่ะ”
“ใบหน้าของฉันต้องทาครีมก่อนนอนทุกคืนผิวก็ด้วย” เื่มากจริงๆ หน้าผมไม่เคยทาครีมก็ยังอยู่มาได้ สิวสักเม็ดก็ไม่เคยมี
“เว้นไปวันนึง วันนี้ดึกแล้ว”
“นอนเฉยๆ ฉันทาให้”ว่าแล้วเธอก็เดินลงจากเตียงไป แล้วกลับมาพร้อมกับกระปุกครีมในมือซึ่งมันไม่ใช่แค่กระปุกเดียว จากนั้นเธอก็เริ่มจัดการเช็ดและทา อะไรบ้างผมก็ไม่รู้ประมาณสามอย่าง
ผมหลับตานอนให้เธอทาอย่างสบายใจมันเย็นๆจากนั้นก็เป็แขนและขาถูกชโลมด้วยครีมถนอมผิว กลิ่นหอมมากเลยอยากทำอะไรก็ทำเพราะนี่มันร่างกายของเธอ
“เป็ผู้หญิงทำไมถึงได้ลำบากขนาดนี้” ผมบ่นพลางมองดูเธอทำโน่นทำนี่ จะนอนก็ยังนอนไม่ได้
“ห้ามเอาร่างกายของฉันไปตากแดดเด็ดขาดก่อนออกนอกบ้านก็ต้องทาครีมบำรุงกับกันแดดด้วย...เข้าใจมั้ยคะ”
“ไม่เข้าใจ ผมไม่เคยทำอะไรแบบนี้”
“แต่ตอนนี้คุณกำลังใช้ร่างกายของฉันอยู่เพราะฉะนั้นคุณก็ต้องช่วยดูแลมันแทนฉันด้วย”
“เสร็จหรือยังล่ะ ง่วง...”
“เสร็จแล้วค่ะ นอนได้ปกติฉันจะต้องเข้านอนไม่เกินสี่ทุ่ม วันนี้เกินมาเยอะแล้วนอนเถอะ”เป็ผู้หญิงมันต้องขนาดนี้เลยเหรอ หรือมีแค่ยัยนี่คนเดียวดีนะที่พรุ่งนี้เป็วันเสาร์ คุณครูยังได้หยุดสองวัน มีเวลาเตรียมตัวผมหวังว่าจะได้ร่างกายของตัวเองกลับคืนมาโดยไว
ส่วนผมบนศีรษะที่ชื้นน้ำฝนตอนนี้มันแห้งแล้วไม่มีใครสระเพราะกลัวว่ากว่าจะได้นอนจะดึกเกินไปตอนนี้ก็ดึกมากแล้วเอาไว้สระพรุ่งนี้แล้วกัน
ในขณะที่ผมหลับไปแล้วแต่ดันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเพราะคนข้างๆนอนพลิกตัวไปพลิกตัวมา สงสัยเธอจะนอนไม่หลับ
“ครูเป็อะไร...นอนไม่หลับเหรอ”
“ค่ะ ฉันเครียด”
“ปล่อยวางเถอะปัญหาทุกอย่างมีทางออกเสมอ แค่รอเวลา”
“ฉันกลัว...กลัวว่าจะไม่ได้กลับไปเป็เหมือนเดิมอีก”
“เอาน่าอย่างน้อยเราก็ยังมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ ยังไม่ได้ไปไหนสักหน่อยเรายังสามารถมองดูคนที่เรารักได้ แค่อาจจะมีใครบางคนเล่นตลกกับชีวิตของเราอยู่ก็ได้เดี๋ยวมันก็ผ่านไปเชื่อผม”
“คุณคิดแบบนี้เหรอคะ”
“นอนเถอะ อนาคตไม่มีใครรู้ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอ หลับให้สบายพรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่”
“ค่ะ”
4K
![[จบ] เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1711096331_67466529.webp)
