“ทุกอย่างที่คุณราฟ้าค่ะ~”ถ้อยคำดังกล่าวของเอริดาเธอไม่ได้ไตร่ตรองแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังเอียงคอเล็กน้อยเพื่อมองคมคายที่ไม่แสดงสีหน้าใดๆ ออกมา
“ทุกอย่างที่คุณราฟ้าค่ะ~”ถ้อยคำดังกล่าวของเอริดาเธอไม่ได้ไตร่ตรองแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังเอียงคอเล็กน้อยเพื่อมองหน้าคมคายที่ไม่แสดงสีหน้าใดๆ ออกมา
“ใช้สมองคิดหรือยังที่พูดออกมาแบบนั้น”นิ้วแกร่งเสยคางมนให้แหงนเงยสบั์ตาคมเขารับรู้ถึงความขลาดกลัวที่มีของคนตัวเล็ก ชายหนุ่มจงใจโน้มหน้าลงต่ำให้ลมหายใจอุ่นๆ ที่มีกลิ่นแอลกอฮอล์เจือจางกระทบปากบางกระจับน่าจุมพิตนั่น
“ระ...ริด้าไม่มีของติดตัวมาเลยค่ะ ตะ...แต่สัญญา...”
“จูบฉันสิเด็กน้อย!”ม่านตาสวยถึงกับเบิกกว้างด้วยความสับสนระคนงุนงง ถึงแม้เสียงของชายหนุ่มจะราบเรียบแต่ทว่าเธอกลับรับรู้ได้ว่าเขาจะทำอย่างที่เขากล่าวออกมาเมื่อครู่นี้จริงๆ
หัวใจดวงน้อยเริ่มสั่นไหวขาเรียวเสลาแทบยืนทรงตัวไม่อยู่ หากเธอและเขาจูบกันเหตุการณ์เหมือนตอนหัวค่ำจะเกิดขึ้นอีกไหมนะ เพราะมิเช่นนั้นคงยากแก่การต่อต้านเรือนร่างอันทรงพลังของเขาได้ เอริดาหลุดออกจากภวังค์ความคิดเมื่อเอวบางถูกตวัดเข้าหาเขามากขึ้น
“แล้วแต่เธอก็แล้วกัน งั้นก็ออกจากห้องนี้ได้เลย~”ต้อนกวางน้อยให้จนมุมและยอมจำนน ไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่สิทธิ์ปฏิเสธเขาได้แน่นอน ในท่าทีสุขุมและไม่รีบร้อนของราฟาเอลทำให้ปากบางเบ้คว่ำ ยิ่งไปกว่านั้นคือร่างสูงตระเตรียมจะผละห่าง
“ดะ...เดี๋ยวค่ะ อื้อ...”รั้งต้นคอหนาเอาไว้ก่อนจะเขย่งปลายเท้าขึ้นเพื่อจุมพิตบนกลีบปากหยักด้วยความไม่ประสีประสาของเธอ ทว่าราฟาเอลก็ยังรู้สึกประทับใจ งั้นเหรอ~ หึ!!! เ้าหล่อนไม่รับรู้เื่เซ็กส์อันเร่าร้อนที่จะทำมฃให้เขาพอใจเสียด้วยซ้ำ
ริมฝีปากของคนทั้งคู่ประกบแนบชิดโดยไม่มีฝ่ายใดลุกล้ำเข้าไปชิมความหวานด้วยปลายลิ้น ก่อนที่ต่อมาเอริดาจะค่อยๆ ผละออกจากเขาอย่างช้าๆ
“ริด้าจูบคุณราฟแล้ว คราวนี้ริด้าอยู่ที่นี่ได้แล้วใช่ไหมคะ?”
“เมื่อกี้เรียกว่าจูบเหรอ? หึ...ซื่อบื้อไม่พอยังจืดชืดอีกต่างหาก”เสียงแข็งกระด้างเอ่ยถาม เ้าพ่อมาเฟียใหญ่แห่งเมืองซุมบ้าถึงกับทอดถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่าย เพียงแค่จูบเ้าหล่อนยังทำให้เขามีอารมณ์ฉุนเฉียวถึงเพียงนี้ หากให้บำเรอความสุขมีหวังได้โดยเขาฆ่าตายภายใต้ร่างบึกบึนแน่
“กะ...ก็ปากแตะปากเขาเรียกว่าจูบนี่ค่ะ”คนยังไม่ประสากับเื่อย่างว่าเถียงกลับ แต่ก็ยังไม่กล้าสบั์ตาคมเฉียบของร่างสูง ยิ่งรู้ถึงกระแสอันเกรี้ยวกราดยิ่งไม่อยากต่อปากต่อคำกับเขา
“ปากแตะปากเขาไม่เรียกจูบ แบบนี้ต่างหากของจริง...จำและนำไปปฏิบัติด้วย~”ฝ่ามือหนาตรึงท้ายทอยเล็กเอาไว้ไม่มัวพูดพร่ำทำเพลงอีกต่อไป กระแทกจุมพิตอันแสนดุดันลงบนกลีบปากบางระเรื่อ บดขยี้มันราวกับขนมหวานชั้นเลิศที่หารับประทานจากที่ไหนในโลกนี้ไม่ได้อีกแล้ว
“อื้อ~”คนตัวเล็กอยากจะเอ่ยปากคัดค้านการกระทำอันวาบหวาม แต่กลายเป็ว่าเ้าหล่อนเปิดโอกาสให้เขาได้สอดแทรกปลายลิ้นเข้ามาพัวพันตวัดลิ้นบางจนเธอต้องหาที่หลบเลี่ยง
“อืม...”ราฟาเอลคำรามลั่นในลำคอ ก็เป็อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิดว่าแม่กวางเนื้อหวานของเขาจะกระตุ้นตัณหาในกายหนุ่มให้ร้อนเร่า เพียงแค่จูบเธอเท่านั้นเองหรือที่ทำให้เขาคลั่งไคล้เด็กสาวได้ถึงขนาดนี้ ให้ตายห่าสิวะ!! กลิ่นกายอ่อนๆ ของเธอปลุกเ้าโล่ที่สงบนิ่งให้ผงาดงันท้าทายจนเขาปวดหนึบรวดร้าวไปหมด
ร่างบางแทบพยุงกายยืนทรงตัวแทบไม่อยู่ เอริดากำลังอ่อนระทวยไปทั่วสรรพางค์จนแทบทรุดลงไปกองบนพื้น แต่ยังดีที่ท่อนแข็งแรงยังคงรัดเอวคอดของเธอเอาไว้แน่น มิหนำซ้ำเธอยังรับรู้ถึงบางถึงที่ทิ่มแทงตรงบริเวณหน้าท้องแบนราบจนรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัย
เขาพกปืนไว้ในกางเกง!!
“อื้อ!!”กำปั้นน้อยทุบแผ่นอกกว้างถึงแม้จะไร้เรี่ยวแรง แต่ชายหนุ่มก็รับรู้ได้ว่าแม่กวางน้อยของเขากำลังจะขาดอากาศหายใจในช้าหากเขายังไม่ถอดถอนริมฝีปากเพื่อให้เธอได้กอบโกยอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด
“แฮ่กๆๆ คุณจะฆะ...ฆ่าหนูเหรอคะ?”ไอจนหน้าดำหน้าแดงเอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงติดขัดแทบจะเรียบเรียงคำพูดไม่ถูก ในขณะที่เขายังไม่ปล่อยให้เธอได้เป็อิสระ
“แค่จูบก็ตายแล้วเหรอ?”เพราะคิดว่าประโยคดังกล่าวของคนตัวเล็กหมายถึงจูบกระชากิญญาจึงแขวะเสียงหวน
“ไม่ใช่เพราะจูบซะหน่อย! แต่คุณพกปืนไว้ตรงนี้ต่างหาก...”แหวเสียงหวานใสใส่เขายังไม่พอหนำซ้ำมือน้อยยังวางทาบฝ่ามือนุ่มลงตรงเป้ากางเกงที่มีรูปทรงกระบองพองโตจนเห็นได้อย่างชัดเจน
“อ่า~ ซี๊ด!!”ราฟาเอลหลุดเสียงครางทุ้มอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่ เธอกำลังสร้างความทรมานให้แก่เขาอย่างไม่ได้ตั้งใจ ตอนนี้จวนเจียนแทบคลั่งเสียให้ได้ หากไม่จัดการอะไรสักอย่างมีหวังชีวิตนี้เขาคงจะเกลียดเซ็กส์จากผู้หญิงคนอื่นแน่
“อ๊ะ! ปล่อยมือริด้านะ ถ้าปืนคุณราฟลั่นใส่จะทำยังไง?”
“เธอได้ตายใต้ร่างของฉันแน่แม่ตัวดี!”ความอดทนเส้นสุดท้ายของราฟาเอลขาดผึง ก่อนจะโอบอุ้มเ้าหล่อนในท่าลิงอุ้มแตง เขาไม่สนใจท่าทีหวาดหวั่นั์ตาคู่นั้นอีกต่อไป ต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อบรรเทาอาการปวดหนึบที่ทำให้เ้าพ่อมาเฟียใหญ่แทบแดดิ้นให้ตายเสียตอนนี้
“ได้โปรดไว้ชีวิตที่ไม่มีค่าของริด้าเถอะค่ะ~”เพราะคำว่าตายที่ชายหนุ่มโพล่งออกมาทำให้เธอคิดว่าเขาจะชักอาวุธร้ายภายใต้กางเกงมาฆ่าเ้าหล่อนจริงๆ
“ฉันโปรดเธออย่างถึงอกถึงใจแน่สาวน้อย”ทันทีที่วางร่างแน่งน้อยลงบนที่นอนนุ่ม ราฟาเอลก็แทบจะโจนจ้วงเข้าใส่เอริดาจนทำให้เธอครวญครางแทบขาดใจนัก เขากลายเป็คนควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้ั้แ่เมื่อไรกันนะ
“ตะ...แต่เดี๋ยวก่อนสิคะ อุ๊ย~ อย่าถอดชุดพี่หมีสีชมพูของริด้านะคะ”เพราะชุดนอนพี่หมีสีชมพูขนฟูกำลังถูกเขากำจัดให้พ้นร่างกาย ทำให้เธอเผลอเอ่ยคัดค้านด้วยความเคยชินราวกับคุ้นเคยและรู้จักกันมานาน
“พี่หมีสีชมพูมันไม่น่ารักสักเท่าไร”เพราะเอริดาน่ารักกว่าสายตาคมกวาดสำรวจเรือนร่างเกือบเปลือยเมื่อเขาได้ปลดชุดนอนแบบมีขนออกให้พ้นร่างบาง ความสะพรั่งของทรวงสร่างก็ดีดเด้งล่อสายตาของเขาอย่างท้าทาย
“ยะ...อย่าทำอะไรริด้าเลยนะคะ”
“ทำไมไม่ใส่เสื้อใน?”ในประโยคคำถามเปี่ยมล้นไปด้วยความไม่พอใจ แต่ทว่ามือหนาก็ยังวางทาบทับลงบีบขย้ำฟอนเฟ้นอย่างถนัดมือ อ่า~ ให้ความรู้สึกดีเป็บ้าเลย
“อ๊ะ...อ่า~ ก็ปกตินะคะ ริด้าไม่ชอบใส่มันตอนนอน”
“ต่อจากนี้แต่งตัวให้มิดชิด นอกจากอยู่กับฉันสองคนอยากใส่อะไรก็แล้วแต่เธอ”ผิวขาวเนียนชวนให้น่ามองบวกกับร่างเล็กกระทัดรัดอันน่าลุ่มหลง อาจทำให้ราฟาเอลควักลูกกะตาของคนที่จ้องมองแม่กวางน้อยของเขาอย่างจาบจ้วงเป็แน่
สิ้นคำบอกกล่าวออกเป็เชิงบังคับเสียมากกว่า จมูกโด่งเป็สันก็คลอเคลียกับพวงแก้มใสสูดดมความหอมจางๆ จากเรือนร่างบาง ในขณะที่ฝ่ามือทำหน้าที่บีบขย้ำอกอวบที่กำลังพอไม้พอดีมือ
“คะ...คุณราฟขา~ ขยับตัวออกไปหน่อยได้ไหมคะ ระ...ริด้ากลัวปืนลั่น”ฝ่ามือน้อยพยายามดันหน้าท้องของเขาให้ขยับให้ไกลจากกายสาวที่เขาพยายามถูไถบางสิ่งจนเกิดความวาบหวาม เธอคาดว่าน่าจะเป็ปืนกลกระบอกใหญ่ที่ชายหนุ่มพกติดตัวเอาไว้แน่ๆ ที่สามารถทำให้เกิดอันตรายต่อชีวิตได้
“ปืนของฉันมันใหญ่และลั่นก็จริง แต่เธอจะไม่ตายแน่นอนสาวน้อย”เสียงทุ้มต่ำบอกให้คนตัวเล็กให้คลายกังวล ทั้งที่เขาไม่จำเป็ต้องปลอบคู่นอนของตนสักนิด และผู้หญิงทุกรายที่ผ่านมาไม่เคยได้ความอ่อนโยนจากราฟาเอลเลยสักนิด
“ซี๊ด~ อย่าดูด อ่า! สะ...เสียว~”เสียงหวานอยากจะจะเอ่ยให้ชัดถ้อยชัดคำ แต่ทว่าเสียงที่เปล่งออกไปกลับกลายเป็เสียงครางเบาหวิวจนกระชุ่มกระฉวยหัวใจคนฟังอย่างราฟาเอลนัก
“เธอทำตัวเองนะ...จะมาโทษฉันไม่ได้”สิ้นถ้อยคำดังกล่าวปราการด้านสุดท้ายก็ถูกชายหนุ่มหนุ่มรั้งลงต่ำไปกองอยู่ที่หัวเข่ามน ลมหายใจของเ้าพ่อมาเฟียใหญ่แห่งเมืองซุมบ้าเริ่มติดขัด ทั้งที่เมื่อตอนหัวค่ำความงามไม่เป็สองรองใครตรงหน้าก็ปรากฏแก่สายตาของเขามาแล้วแท้ๆ
ตอนนี้เขาคงไม่ฟังคำคัดค้านใดๆ จากปากสวยนั้นได้อีก เพราะในขณะนี้ไม่สามารถมีอะไรมาต้านทานความปรารถนาในตัวของราฟาเอลได้ ปลายลิ้นสากเริ่มตวัดป่ายปาดยอดปลายถันที่กำลังแข็งเป็ตุ่มไตอย่างรอคอยให้เขาได้มันอย่างเต็มอุ้งปาก
โอ้ว~ พระเ้าเธอหวานเป็บ้าเลยวะ!!
----------------------------------
ริด้าไม่รู้ค่ะ แค่กลัวปืนลั่น อิอิ
1 คอมเม้นท์ = 1 ล้านกำลังใจนะคะ
45K
