อุ่นไอในไร่รัก

ตอนที่ 10

เที่ยงของอีกวัน

เขมิการู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเมื่อเธอเริ่มรู้สึกหิว เพราะปกติเธอเป็๲คนรักสุขภาพต้องทานข้าวให้ตรงเวลาอยู่เสมอ แต่วันนี้ความหิวก็ปลุกให้เธอตื่นขึ้น

"อือ ปวดตัวจัง โอ๊ย" เธอร้องครางเสียงเบาเมื่อขยับตัว พร้อมกับหันไปมองข้างๆ เตียง แต่ก็ไม่พบตัวต้นเหตุที่ทำให้เธอมีอาการแบบนี้

"เหนียวตัวจัง ไปอาบน้ำก่อนดีกว่า" เมื่อคิดดังนั้นเธอก็รีบลุกออกจากผ้าห่มทันทีพร้อมกับสังเกตเห็นชุดที่ตนกำลังสวมอยู่เป็๲เสื้อตัวโคร่งขนาดไซน์ของผู้ชายทำให้เธอไม่ต้องเดาเลยว่าเป็๲เสื้อของใคร เมื่อเธอขยับส่วนล่างก็พบกับความเ๽็๤ป๥๪

"โอ๊ย!!" เธอพยายามขยับขาของตนเองลงจากเตียงแล้วค่อยพยุงตัวเดินเข้าไปยังห้องน้ำเพื่อชำระร่างกายพร้อมความแอบคิดในใจว่าต้องชำระความคนที่ทำเธอให้อยู่ในสภาพนี้ให้จงใจ เธอใช้เวลาอาบน้ำสระผมชำระร่างกายนานปกติเมื่อออกมาจากห้องก็เจอกับตัวต้นเหตุที่ทำให้เธอมีอาการแบบนี้ เธอจึงชักสีหน้าไม่พอใจใส่แล้วพูดกับพ่อเลี้ยงออกไปด้วยความหงุดหงิด

"พ่อเลี้ยง!! อธิบายกับเขมมาเดี๋ยวนี้ ว่าทำไมทำกับเขมแบบนี้!!" เธอพูดออกไปเสียงดังพร้อมกับเอ่ยถามด้วยความข้องใจ

"ใจเย็นหน่อย แต่งตัวให้เสร็จก่อนแล้วเรามานั่งคุยกัน ดีกว่าไหม นี้ชุดคุณ ผมไปเอามาให้จากห้องข้างบน ใส่ซะ" พ่อเลี้ยงบอกกับหญิงสาวพร้อมกับยื่นชุดออกไปให้หลีกจากนั้นก็นั่งรอดูเธอเปลี่ยนชุดอยู่บนเตียง

"พ่อเลี้ยงก็ออกไปซิ จะมานั่งดูเขมเปลี่ยนชุดอยู่ทำไมคะ!" เธอเอ่ยถามออกไป

"จะอายอะไรมากกว่านี้ผมก็ทำมาแล้วนะ หรือจะให้ผมทบทวนให้ดูอีกที หรือจะให้ผมแต่งตัวให้ด้วยไหมล่ะ เมื่อคืนผมก็ช่วยคุณแต่งตัวนะ แค่แต่งไปได้ครึ่งทางก็......" พ่อเลี้ยงกล่าวออกมาพร้อมกับทำท่าจะลุกขึ้นไปหาเธอ

"ไม่ต้อง เขมแต่งตัวเองได้ เขมโตแล้วไม่รบกวนพ่อเลี้ยงหรอกค่ะ" เธอเอ่ยออกมาเสียงดังเพื่อกลบเกลื่อนอาการเขินอายของตนจึงทำเสียงดังเพื่อขู่เขาไว้

"โอเค ผมไม่แกล้งแล้ว แต่งตัวแล้วออกไปหาผมที่ห้องทำงานด้านนอก แล้วเดี๋ยวเรามาคุยกัน" พ่อเลี้ยงให้เวลาส่วนตัวกับเขมิกาเพื่อนที่จะให้เธอได้จัดการธุระของตนพร้อมกับเดินออกไปด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม แต่เขมิกาก็ไม่ได้สังเกตเห็น

"แอ๊ด " เขมิกาเดินออกมาจากห้องนอนที่ทำเชื่อมเอาไว้กับห้องทำงาน เมื่อเดินออกมาก็สบตาเข้ากับพ่อเลี้ยงที่กำลังนั่งรออยู่ที่โซฟา

"มาทานข้าวก่อน " พ่อเลี้ยงบอกเขมิกาพร้อมกับเรียกเธอมานั่งที่โซฟาด้วยกัน แต่ด้วยเธอพึ่งผ่านศึกมาเมื่อคืนทำให้เธอเดินด้วยท่าทางที่แปลกและดูเชื่องช้ากว่าปกติ

"ให้ผมอุ้มไหม" เขาเอ่ยออกมาพร้อมกับทำท่าจะลุกขึ้นไป

"ไม่ต้อง!! เขมเดินเองได้" เธอบอกแล้วก็พยายามเดิน จนถึงโซฟาในที่สุด จึงได้นั่งลง

"ซี๊ดดด" เธอเอ่ยร้องออกมาเมื่อนั่งลงไป

"เจ็บมากไหมโทษทีเมื่อคืนผมทำแรงไปหน่อย คุณรีบทานข้าว นี้ยา ทานยาแล้วเดี๋ยวเราค่อยมาคุยกัน " เมื่อเชมิกาได้ยินดังนั้นก็หันตาขึ้นมามองพ่อเลี้ยงด้วยความไม่พอใจที่เขาบอกว่าทำแรงไปหน่อย เธอบอกให้เขาเบาๆ ก็ไม่ฟังสุดท้ายคนที่เจ็บตัวต้องมานั่งทานยาก็คือเธอนี้ไง

"หึ ตบหัวแล้วลูบหลังชัดๆ" เธอเอ่ยเสียงเบาแต่ก็พ่อเลี้ยงก็ยังได้ยินอยู่ดี พ่อเลี้ยงจึงอมยิ้มออกมาอีกครั้ง เขมิกาเมื่อบ่นออกมาก็ก้มลงไปทานโจ๊ก เมื่อทานเสร็จก็ทานยาตามทันที

"อ้อ นี้ยาคุมฉุกเฉิน ผมออกไปซื้อมาเองรับรองว่าถูกต้องแน่นอน" พ่อเลี้ยงกล่าวสิ่งที่เธอกังวลเมื่อคืนเรี่องเขาไม่สวมถุงยาง เธอจึงรีบรับยามาแล้วกลอกตาใส่เขาไปหนึ่งที

"เหอะ ทำดีลบล้างความผิด ชิ!!" เธอบ่นออกมาอีกครั้งพร้อมกับรีบยกยาขึ้นมาทานก่อนหนึ่งเม็ด อีกหนึ่งเม็ดค่อยทานทีหลังเมื่อครบตามเวลา เมื่อเธอทานยาแล้วดื่มน้ำตามเรียบร้อยก็คงเธอเวลาที่เธอต้องสะสางกับเข้าเ๱ื่๵๹เมื่อคืน

"ไหนคะ คำอธิบาย เขมอยากฟังเดี๋ยวนี้" เธอกล่าวกับพ่อเลี้ยง

"ก็เมื่อคืนคุณเมา แถมยังดื้อพูดอะไรก็ไม่ฟัง บอกให้อาบน้ำก็อาบไปทั้งชุดแบบนั้น ผมก็พยายามจะเปลี่ยนชุดที่เปียกให้คุณ ก่อนที่คุณจะ ดึงผมลงไปปปป......."

"พอค่ะ หยุดก่อน" เขมิกาเอ่ยห้ามเขาเสียงดังเมื่อเขาพยายามจะป้ายความผิดให้เธอที่เธอเหมือนจะคิดทำมิดีมิร้ายเขาก่อน

"เขมว่า ถ้าหยุดไม่ยินยอม คุณก็ผลักเขมไปแล้ว นี้คุณ!! ไม่ผลักเขม แถมยังจะมาเอาเปรียบเขม คุณนี้มัน!!" เขมิกาเอ่ยบอกเขาถึงทางเลือกที่เขามี พ่อเลี้ยงจึงบอกว่า

"แล้วทำไมผมต้องผลักเขมออกละ หืมม ก็เขมออกจะน่ารักขนาดนั้นนะเวลาเมานะ ว่านอนสอนง่ายออก ผมชอบ ผมก็ไม่ขัดขืนซิ" พ่อเลี้ยงกล่าวพร้อมกับจ้องตาเขมิกา

เขมิกาเห็นแบบนั้นก็หลบตาเขาทันที พร้อมกับใบหน้าที่ขึ้นสีเพราะความอาย

"อีกอย่าง ผมชอบเขม ทำไมผมจะอยากทำกับคนที่ผมชอบไม่ได้ละ" พ่อเลี้ยงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนพร้อมกับเริ่มพูดความในใจ

"ห๊ะ ชอบเขม!! แต่!! เราพึ่งจะเจอกันไม่ถึง 1 เดือนเองนะคะ คุณจะมาชอบเขมได้ยังไง" เขมิกาเอ่ยออกมาด้วยความ๻๠ใ๽เพราะว่าอยู่ๆ เ๽้าของไร่ที่เธอทำงานอยู่ก็เอ่ยชอบเธอแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

"แล้วใครบอกว่าเราพึ่งเคยเจอกันละ หืม" พ่อเลี้ยงกล่าวพร้อมกับเอามือไปดึงเอวเขมให้เข้ามาฟังเขาพูดใกล้ๆ จะได้ฟังได้ถนัดหน่อย

"เราเคยเจอกันมาก่อนหรือคะ" เขมิกานึกงง จึงไม่ทันได้ขัดขืนที่เขาถือวิสาสะเอามือเข้ามาโอบเอวหล่อนไว้

"ใช่นะซิ ก็เกือบๆ 4 ปีก่อน ตอนนั้นเธอก็น่าจะอยู่ปี 3 มั้ง" พ่อเลี้ยงเอ่ยออกมาก่อนที่จะนึกไปถึงอดีตที่ได้เจอกับเขมิกาเป็๞ครั้งแรก