ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

ในตอนเช้าแสงแดดอ่อนๆเล็ดลอดเข้ามาผ่านขอบผ้าม่านในโรงแรมหรู ภัคพลค่อยๆเปิดเปลือกตาของเขาขึ้นอย่างช้าๆ เขารู้สึกหนักที่หัวของเขาเล็กน้อยและต้องการดื่มน้ำเป็นพิเศษ เขาตะเกียกตะกายค่อยๆก้าวลงจากเตียงแล้วรินน้ำลงแก้วเพื่อดื่ม เขาดื่มอย่างต่อเนื่องรู้สึกได้ถึงอาการคอแห้งจากการดื่มเบียร์เมื่อคืนจากนั้นในหัวของเขานึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน เขาจำได้ว่าเขาเดินออกมาตามหลังณัชชาได้ไม่กี่ก้าว เขาก็รู้สึกเหมือนมีคนเข้ามาที่ด้านหลังแล้วเอาผ้าปิดที่จมูกของเขาจากนั้นก็ไม่สามารถจำเรื่องราวต่อมาได้ เกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่ เขายกโทรศัพท์เพื่อต่อสายหาพีระวัฒน์ทันทีพีระวัฒน์ซึ่งกำลังนอนหลับอย่างสบายอยู่ห้องข้างๆ ต้องสะดุ้งตื่นอย่างกระทันหันเพราะเสียงโทรศัพท์ดังต่อเนื่อง มือของเขาเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่โต๊ะข้างๆเตียงนอน เขาหรี่ตาข้างนึงเพื่อตรวจสอบว่าเป็นใคร ท่านประธาน!แม้ว่าเขาจะไม่ใช่สาเหตของความโชคร้ายของภัคพลสำหรับเมื่อคืน แต่เขาต้องถูกตำหนิเพราะภัคพลเป็นหนุ่มอารมณ์ร้าย เมื่อสิ่งที่เขาต้องการไม่สมหวังเขาจะมีนิสัยอันธพาลโดยเฉพาะกับพีระวัฒน์ ซึ่งเขาอยู่ในเหตุการณ์เมื่อคืนกับเขา"ครับๆท่านประธาน" พีระวัฒน์รับสายด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ "เกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน! ใครทำร้ายผม ผมต้องการรู้โดยด่วน ตรวจสอบกับทางร้านและแจ้งผมภายในวันนี้" น้ำเสียงที่เยือกเย็นของภัคพลไม่อาจคาดเดาได้"ได้ครับ ผมจะรีบจัดการให้" พีระวัฒน์ไม่รอช้า เขาต้องการจบปัญหานี้โดยเร็ว เพื่อให้เจ้านายของเขาอารมณ์ดีขึ้น เขารีบลุกจากที่นอนในทันที"ผมได้ตรวจสอบแล้วนะครับ คือกล้องวงจรปิดที่ร้านมีปัญหา เอ่อ.. แต่ผม.. คือ.. ผมไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร" พนักงานบริการที่ร้านอาหารเมื่อคืนได้ชี้แจงอย่างลังเล และไม่กล้าสบตา ด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือสร้างความน่ารำคาญใจให้กับพีระวัฒน์มาก"พวกคุณบ้าไปแล้วเหรอ! มีโจรบุกเข้ามาทำร้ายเจ้านายของผมในร้านของพวกคุณ พวกคุณยังนิ่งเฉย นี่ถ้าเขามีปืนมาด้วย พวกคุณคงตายกันหมดแล้ว" พีระวัฒน์ตะคอกด้วยน้ำเสียงที่ดุดันมากขึ้นพีระวัฒน์ยังคงตะโกนด้วยน้ำเสียงที่เกรี้ยวกราดไปทั่วบริเวณ สักพักผู้จัดการร้านอาหารก็เดินเข้ามาและทักทายอย่างสุภาพกับเขา"สวัสดีค่ะคุณพีระวัฒน์ ใจเย็นๆก่อนนะคะ เดี๋ยวเชิญทางนี้ค่ะ เดี๋ยวนิดาชี้แจงรายละเอียดให้ทราบค่ะ"นิดาเป็นผู้จัดการร้านอาหารที่รับจัดเลี้ยงให้กับบริษัทเมื่อคืน ดังนั้นเธอจึงเข้ามากล่าวทักทายอย่างเข้าอกเข้าใจ พีระวัฒน์มีสีหน้าเปลี่ยนไปรู้สึกผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อยและเดินตามนิดาไปนั่งที่โต๊ะด้านหน้าสำหรับพูดคุย"คุณภัคพลเป็นประธานบริษัทเมื่อคืนพวกเราไว้ใจเลือกร้านของพวกคุณเป็นสถานที่จัดงานเลี้ยง แต่ท่านประธานของเราถูกทำร้าย พวกคุณจะว่ายังไง?" "เรื่องนี้นิดาไม่ได้นิ่งนอนใจนะคะ พวกเรามีการตรวจสอบเรื่องนี้กันทั้งคืน แต่น่าจะเป็นการเข้าใจผิดกันค่ะ" นิดาพยายามอธิบายอย่างควบคุมอารมณ์"คุณตอบไม่ตรงประเด็น มีโจรบุกเข้ามาในร้าน ผมจะไปแจ้งตำรวจเพื่อตรวจสอบ" "ใจเย็นๆก่อนนะคะ คุณภัคพลได้รับบาดเจ็บหรือมีสิ่งของสูญหายหรือไม่คะ? ทางร้านยินดีรับผิดชอบค่าใช้จ่าย""เอ่อ เราขอร้องล่ะค่ะ อย่าต้องให้มีการแจ้งความเลย ทางร้านของเราจะเสียหาย เรายินดีรับผิดชอบและมอบส่วนลดพิเศษให้สำหรับงานเลี้ยงเมื่อคืน" นิดาพยายามเกลี้ยกล่อมชายที่กำลังอยู่ในอารมณ์โกรธ เมื่อพวกเขาในร้านส่วนใหญ่รู้จักคนกลุ่มที่เข้ามาเมื่อคืนเป็นอย่างดี เขาเป็นคนของพ่อเลี้ยงที่ทรงอิทธิพลที่สุด พวกเขาไม่ต้องการมีเรื่องราวที่ใหญ่โต จึงไม่มีใครกล้าเอ่ยชื่อพ่อเลี้ยงมาวินออกมา"คอยดูนะ ผมจะเอาเรื่องพวกคุณจนถึงที่สุด" พีระวัฒน์ลุกขึ้นด้วยอารมณ์รุนแรงที่พร้อมจะทำลายข้าวของท้ังหมดที่อยู่ตรงหน้าให้กระจัดกระจาย จู่ๆเขาก็ต้องการเข้าห้องน้ำขึ้นมากระทันหัน พีระวัฒน์หันไปอีกด้านเพื่อตรงไปยังห้องน้ำชายของร้าน"แกเห็นป่าว เสี่ยใหญ่นั่น หลับสบายในมุมอับ ฮ่าๆ""บ้าหรือเปล่าว่ะ เมื่อคืนทำไมคนพวกนั้นถึงไปโปะยาสลบแบบนั้น ถ้าเกลียดกันทำไมไม่ฆ่าทิ้งแล้วเอาไปโยนลงเหวเลย" "ไอ้บ้า แกไม่รู้อะไร พวกนั้นคนของพ่อเลี้ยงมาวิน ไงล่ะ ใครจะกล้าพูด พ่อเลี้ยงจะไม่เพียงแค่ปิดร้านอาหารนี้เท่านั้น แต่ยังทำให้พวกเราตกงานได้ตลอดชีวิต""แย่งผู้หญิงกันแน่ๆ เห็นเดินคุยกันอยู่ด้านนอก อีกคนเลยโดนอุ้ม""เรื่องแบบนี้ ไม่มีใครยอมใคร คนรวยก็ใช้อำนาจเป็นเรื่องธรรมดา อย่าไปสนใจเลย เสี่ยนั่นเดี๋ยวก็กลับกรุงเทพแล้วมั้ง ดันไปเกาะแกะผู้หญิงของพ่อเลี้ยง"พนักงานชายสองคนกำลังซุบซิบอย่างเงียบๆในห้องน้ำ แต่เสียงกระซิบของพวกเขาในห้องน้ำแคบๆสร้างเสียงสะท้อนก้องไปทั่วห้อง และดูเหมือนว่าจะมีใครบางคนได้ยินอย่างชัดเจน พีระวัฒน์นัยตาเป็นประกายแฝงไปด้วยความโกรธกับสิ่งที่ได้ยิน เรื่องไร้สาระพวกนี้ทำให้เขาไม่ได้กลับบ้านไปหาครอบครัว แต่อย่างน้อยเขาก็ได้ข้อมูลเพื่อไปรายงานท่านประธานอารมณ์ร้อนของเขาแล้ว เขาไม่รอช้ารีบกลับไปยังจุดที่ภัคพลรออยู่ทันที"ผมหวังว่า คุณจะไม่ทำให้ผมผิดหวัง?" ทันทีที่พีระวัฒน์เปิดประตูเข้ามา ภัคพลที่นั่งรออย่างใจจดใจจ่ออยู่แล้ว เอ่ยถามทันที"เขาเป็นคนของพ่อเลี้ยงผู้ทรงอิทธิพลของเมืองนี้ครับท่านประธาน เขาชื่อมาวิน และเท่าที่รู้ข้อมูลมา ผู้หญิงคนนั้นคือคนของพ่อเลี้ยงมาวิน""ฉันไม่สนว่าแกจะเป็นเทวดาที่บินได้หรือไม่ ฉันจะเอาคืน ไอ้สารเลว!" ภัคพลพูดด้วยสีหน้าดุดัน แววตาลุกเป็นประกายไฟพร้อมที่จะทำลายภัคพลยืนอยู่ริมหน้าต่างของห้องพักในโรงแรม แววตาคมกริบของเขาดูโหดเหี้ยมกว่าเดิม โดยปกติแล้วเขาไม่ได้ขาดแคลนผู้หญิง แต่เขารู้สึกโดนเหยียดหยามจากการกระทำเช่นนี้ เขาแค่ต้องการได้สัมผัสแนบชิดกับณัชชาเพียงสองสามครั้งเขาก็จะจากไป ในทางกลับกันเมื่อศัตรูของเขาหมายปองเนื้อชิ้นเดียวกัน เขาไม่เคยแพ้ในชีวิต ดังนั้นเขาต้องการต่อสู้เพื่อแย่งชิง โดยมีณัชชาเป็นเดิมพันในครั้งนี้ แต่ตอนนี้เขาต้องการเอาคืนเพื่อให้เขารู้สึกเท่าเทียมเสียก่อน"หาเด็กฝีมือดีให้ฉันสองคน ฉันมีงานให้ทำ ค่าจ้างจ่ายไม่อั้น" อัคพลคุยโทรศัพท์กับบุคคลลึกลับด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 26 เอาคืน

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 26 เอาคืน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้