รถปอร์เช่คันหรูแล่นเข้ามาในรั่วคฤหาสน์ก่อนที่จะหยุดแล่นสนิท ประตูรถค่อยๆ เปิดออกเผยให้เห็นร่างสูงของผู้เป็นายออกมายืนตัวตรงก่อนที่จะเดินเข้าคฤหาสน์หลังใหญ่
"มาร์ท แกควรนอนอยู่โรงพยาบาลนี่นา"
"ตามฉันไปที่ห้อง"มาร์ทตินพูดขึ้นก่อนที่จะเดินนำทางไป ครามที่จับจ้องมาร์ทตินอยู่กับส่ายหัวไปมารู้สึกหนักใจกับคนใจร้อนอย่างมาร์ทติน
ปึง!
ประตูห้องปิดลงทันทีเมื่อทั้งสองก้าวเท้าเข้ามาภายในห้อง มาร์ทตินค่อยๆ ถอดเสื้อทิ้งอย่างไม่ไยดี เผยให้เห็นผ้าพันแผลที่ชุ่มไปด้วยเืที่ค่อยๆ ซึมออก
"เมื่อคืนแผลยังลึกอยู่เลย"
"พูดมาก เอาน้ำมาให้ที"
"เอาไป"ครามโยนขวดน้ำให้มาร์ทตินก่อนที่เขาจะยื่นแขนออกไปรับอย่างคล่องแคล่ว
"ยืนบื้ออะไรมาเปลี่ยนผ้าพันแผลให้สิ"
"รู้แล้ว ว่าแต่แกเหอะเหงื่อโชกเลยนะ"
"หึ"มาร์ทตินแค่นหัวเราะก่อนจะหวนคิดบทสนทนาระหว่างเขากับแดเนียล
'มาร์ทติน วอร์มสัน'
'...'
'นายเป็มาเฟียทิศเหนือสินะ'
'...'มาร์ทตินกระตุกตาเล็กน้อยคาดไม่ถึงว่าจะมีคนรู้ความลับของเขา แต่หากจะจัดการบุคคลตรงหน้าอย่างเงียบๆ มันไม่ใช่เื่ง่ายเลย เมื่อเวลานี้เขายังอยู่ภายในโรงพยาบาลที่มีกล้องวงจรปิดมากมายคอยจับตาอยู่
'ฉันเป็หมอที่ผ่าตัดนาย ในระหว่างที่ผ่าตัดแกอยู่นั้น พยาบาลทำเืตกลงไปข้างเตียงที่นายนอนอยู่จนเืกระเด็นไปโดนหัวไหล่นาย ทำให้สัญลักษณ์บางอย่างปรากฏขึ้น'
'...'
'และสัญลักษณ์นั่นก็คล้ายคลึงเหมือนนกชนิดหนึ่ง
'เหยี่ยวสินะ'ริมฝีปากหนาของมาร์ทตินพูดขึ้น
'ใช่แล้วผู้ที่รู้ความลับนี้มักจะถูกเก็บในภายหลัง'
แดเนียลอธิบายข้อสันนิษฐานเพราะเื่สัญลักษณ์ของหัวหน้าแก๊งมักจะถูกปกปิดไม่ให้คนทั่วไปรับรู้กัน
'แกไม่คิดว่าชะตากรรมแกขาดั้แ่ที่รู้ความลับนี้แล้วหรือไง'
'ที่นี่คือโรงพยาบาล'
'คิดว่าฉันกลัว?'
'นายคงไม่ฆ่าฉันหรอก'แดเนียลพูดขึ้นอย่างมั่นใจก่อนโชว์ถุงบางอย่างขึ้น'เมื่อคืนฉันใช้ยานี้กับนาย'
'...'
'มันเป็ยาห้ามเืและยาแก้ปวดชนิดพิเศษ'
'แล้วไง คิดจะเอาสิ่งนี้มากับแลกชีวิต?'
'ฉันว่าอาจมีประโยชน์กับนาย หากกินต่อเนื่องภายในสามวัน นายก็จะเล่นฆ่าได้อย่างสบายเลย'
'คิดว่าฉันเชื่อ?'
'ไม่ลองเดิมพันกันละ'
'เดิมพัน?'
'ยานี้จากนี้อีกสองชั่วโมงยาจะหมดฤทธิ์ เมื่อถึงเวลานั้นนายจะขยับตัวไม่ได้อีกครั้ง แต่หากทานยานี้จะช่วยฟื้นฟูร่างกายนายเป็อย่างดี'
'แกเป็ใครกันแน่'
'แค่หมอธรรมดา เดิมทีฉันก็อยู่ที่นี่มาเนิ่นนานเลยสั่งยาตัวนี้มาติดตัวไว้นิดๆ หน่อยๆ ไม่แปลกหรอกนะ'
'เมื่อแกเป็หมอธรรมดาไม่น่ามีสิ่งนี้ติดตัวไว้'
หมับ!
'บอกมาแกเป็ใคร'มาร์ตินเข้าไปกระชากคอเสื้อของแดเนียลที่ไม่มีทีท่ากลัวแต่อย่างใด สายตาไร้ความเกรงกลัวนั้นยิ่งทำให้เขารู้สึกสงสัยมากขึ้นกว่าเดิม
'ฉันบอกแล้วไงว่าฉันเป็หมอธรรมดาที่รักกลัวตายเท่านั้นเอง'
'กลัวตาย แต่การกระทำของนายไม่ต่างอะไรจากการเอาชีวิตไปทิ้งเลยนะ'
'คิดว่าฉันอยากจะช่วยนายมากนักหรือไง'
"มาร์ท ไอ้มาร์ทติน!"
ตูม!
"ไอ้คราม! แกจะะโทำไม"มาร์ทตินพูดขึ้นหลังถีบเพื่อนให้กระเด็นออกไปไกล
"หืม แรงเยอะดีนิ"
"ว่าไงนะ!"
'ยานี้เพียงแค่ทานไปไม่กี่วินาที มันจะออกฤทธิ์นานถึง21ชั่วโมง ฉันจะไว้ให้แก3ชุด '
"หึ!"มาร์ทตินแค่นหัวเราะในลำคออีกครั้ง
"แกยิ้มอะไรคนเดียว"
"ดูแผลให้ที"มาร์ทตินพูดขึ้นก่อนที่จะให้ครามเพื่อนรักที่เชี่ยวชาญด้านการแพทย์ดูแผลให้ เขาเพียง้ายืนยันบางสิ่งบางอย่างให้มั่นใจก็เพียงเท่านั้นเอง
"ดูเหมือนแผลจะถูกเย็บมาอย่างดีเลย ฝีมือใครกัน?"
"ฝีมือดีขนาดนั้นเชียว"
"อ่า ทั้งที่ได้รับาแสาหัสขนาดนั้น คนปกติจะลุกไม่ขึ้นหลายวันเลย ว่าแต่เมื่อกี้แกกินยาอะไรไป"
"..."มาร์ทตินไม่พูดแต่ยื่นถุงขึ้นมาโชว์ให้ครามดู"เ้านั่นบอกว่าต้องกินต่อเนื่องกันสามวัน"
"นี่มันยาอะไรหรือจะเป็..."
"?"
"immortal"
"แกรู้จัก?"
"อ่า นิดหน่อย ได้ข่าวว่าในอดีตมีาแย่งชิงimmortalขึ้น แต่ได้ข่าวว่าสาบสูญไปแล้วนิ คาดไม่ถึงว่ายังมีหลงเหลืออยู่"
"เป็ไปไม่ได้หรอก immortalในอดีตได้สูญหายไปอย่างสิ้นเชิง เป็ไปไม่ได้ที่จะหลงเหลืออยู่"
"แต่ดูเหมือนยานี่จะชีวิตฟื้นฟูร่างกายได้ดีเชียวนะ"มาร์ทตินยื่นถุงขึ้นมาดูก่อนจะวางลงไปที่เดิม
"ฉันจะนำไปตรวจสอบเอง"
"ว่าแต่ immortal ดีขนาดนั้น?"
"อ่า ผู้คนเรียกยานี้ว่ายาะเลยเชียวนะเพราะดูเหมือนยานี้จะทำให้คนเจียนตายกลับมามีชีวิตเหมือนคนปกติอีกครั้ง"
"รู้ดีเชียว?"
"ข่าวดังเชียวขนาดนั้น แกไปอยู่ไหนมาถึงไม่รู้?"
"..."
"เ้าหมอนั่นเป็ใครกันแน่ทำไมถึงมียาตัวนี้ได้"ครามจ้องมองยาที่อยู่ในถุงที่ประจุอย่างดี
'หลังจากที่นายก้าวเท้าออกไปจากที่นี่เราต่างคนต่างทำเป็ไม่เคยเห็นหน้าและรู้จักกัน'
"หึ ขึ้นชื่อว่าเป็มาเฟียจะรักษาคำพูดได้ยังไงกัน"มาร์ทตินแสยะยิ้มอย่างเ้าเล่ห์
"???"
"ฉันว่า...เื้ัต้องมีอะไรอย่างแน่นอน"
"..."
"ช่วยสืบหาหมอนี่อย่างละเอียดให้ที"
มาร์ทตินยื่นเอกสารให้ครามดู ก่อนที่เขาจะออกมาจากโรงพยาบาล เขาได้แอบเข้าไปเปิดคอมห้องทำงานของแดเนียล
แต่กับพบสิ่งที่น่าสงสัยคือคอมพิวเตอร์ของเขากับมีไฟล์หนึ่งถูกล็อกด้วยรหัสหลายชั้น ซึ่งเขาที่เชี่ยวชาญด้านนี้พยายามปลดรหัสอยู่หลายครั้ง แต่ไม่สามารถปลดรหัสนั้นไฟล์นั้นได้ในเวลาอันสั้นที่มีเวลาจำกัดได้
"แดเนียล?"
"ใช่ ยิ่งเร็วยิ่งดี"