Secret of Justice รัฐคลั่ง คนอำมหิต

อาจารย์วินัย  ในระหว่างเขายังรออุปกรณ์ที่ทางหน่วยงานจะเตรียมมาให้เขา  ของก็อดใจไม่ไว้  เขาเลยตรวจตอบอุปกรณ์รุ่นนี้ในอินเตอร์  แล้วพบว่ามีการขายทางออนไลน์   ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเขาเลยสั่งซื้อไป  แนวนอนว่าอาจารย์เองก็ค่อนข้างกังวลต่อข้อมูลอุปกรณ์ชิ้นนี้มากๆ  เพราะเราเขาไม่คิดว่าหน่วยงานความมั่นคงจะของบประมาณเพื่อสั่งซื้ออุปกรณ์โดยไม่มีการตรวจสอบ  แต่ตามหลักวิชาการที่เขารู้แนวทางการทำงานของอุปกรณ์ชิ้นนี้มันไม่น่าจะเป็นไปได้ตามหลักการทำงานทางวิทยาศาสตร์  จากข้อมูลที่ได้มาอุปกรณ์ชิ้นนี้จะมีการ์ดที่มีชิมอ่านค่าที่แต่ต่างกัน  เมื่อนำการ์ดใส่ในอุปกรณ์ทรงกระบอกที่มีเสาอากาศนี้  มันจะอ่านค่าแล้วเสาอากาศจะชีไปทางสสารหรือวัตถุที่ต้องการค้นหา  ไม่ว่าคิดยังไง อาจารย์วินัยก็คิดไม่ออกว่าอุปกรณ์ชิ้นนี้การทำงานมันเป็นไปไม่ได้ในทางวิทยาศาสตร์

อาจารย์วินัยเริ่มกังวลมากขึ้นถ้าเกิดอุปกรณ์ชิ้นนี้มันใช่งานไม่ได้จริง  หน่วยงานความมั่นคงจะทำยังไงกับเขา  ด้วยความกังวลเขาก็นึกถึงชายวัยกลางคนที่มาหาเขาบอกว่าเป็นคนของสส.กร   อาจารย์วินัยเลยติดต่อไปหาบก.กิจ  เขาอยากรู้ว่าชายที่มาหาเขาเป็นคนของสส.กรจริงรึเปล่า  แล้วสส.กรเป็นคนที่เชื่อได้มากแค่ไหน  ด้วยความสนิทสนมกันแถมอาจารย์วินัยของยอมออกมาพูดเรื่องนี้เพื่อให้เป็นข่าว  บก.กิจเองก็เป็นห่วงความปลอดภัยของเพื่อนของเขาเหมือนกัน  เขาเลยเรียกนักข่าวแยมเพื่อให้ปตรวจสอบเรื่องที่เพื่อนเขาขอมา  สส.กร นั้นสร้างความน่าตกใจในการอนุมัติการตั้งกรรมการตรวจสอบการฆ่าผู้ประท้วง  ถึงแม้เขาจะรู้ว่ามีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น  แต่เขาก็ไม่รู้รายละเอียดเหมือนกัน  เพราะตามความเป็นจริงสายข่าวของเขาบอกว่ารัฐบาลจะไม่ตั้งคณะกรรมการตรวจสอบ  แต่สส.กรกับโหวตสวนมติของพรรค

ในระหว่างที่ผบช.กำลังทำงาน  ก็มีนักการเมืองเดินทางมาหาเขา  ในตอนแรกเขาคิดว่าคงเป็นนักการเมืองของฝ่ายรัฐบาล  แต่คนที่มากลับเป็นฝ่ายค้าน  ผบช.กำชับไม่ให้มใครเข้ามาในห้อง  ผบช.เขาก็เดินไปชงนํ้าขิง  ก่อนที่เขาจะถามสส. " เอานํ้าขิงด้วยไหมครับ "  " ผมอยากได้กาแฟมากกว่านะครับ "  " น่าเสียดายช่วงนี้หมอให้ผมงดกินกาแฟ  งั้นเอาเป็นรังนกแท้ไหม " ผบช.ไม่ได้รอให้อีกฝ่ายตอบรับแต่เขาก็เอารังนกแท้มาให้สส.แล้ว  " ไม่ต้องกล้าใจ  ผมได้เป็นของขวัญตอนมาประจำการที่นี้นะ "  สส.รับไปดื่มอย่างสบายใจ " อร่อยดีนะครับ  ถ้าจะราคาแพง "  เมื่อสส.พูดจบผบช.ก็หัวเราะ " ฮะฮ่า ฮะฮ่า  ไม่เอานะท่านสส.ท่านเกรงใจกันเกินไปถ้ารังนกนี้แพงแล้วไวน์ที่ท่านดื่มจะเรียกว่าอะไร ผมไม่กล้าหรอก "  " มันแพงจริงๆ  ผลตรงคณะกรรมการออกมาแล้ว  เรารู้หมดแล้วมันเกินอะไรขึ้น " " ..... "  เมื่อผบช.ได้ยินแบบนั้นก็เงียบขึ้นมา  " ใจเย็นๆ  ตอนนี้ลมกำลังจะเปลี่ยนทิศ  อีกไม่นานกลุ่ผู้ประท้วงจะเริ่มกดดันให้เลือกตั้งใหม่  และจากเหตุการณ์การนองเลือดที่เกิดขึ้นฝั่งผมชนะ แน่นอน " สส.พูดพร้อมกับดื่มรังนกต่อ " แล้วท่านต้องการอะไร " ผบช.ถาม " ผมบอกว่ารังนกแก้วนี้มันแพง  แน่นอนว่ารัฐบาลนี้ต้องเก็บกวาดให้คุณอยู่แล้ว   แต่ผมมาที่นี้เพื่อบอกคุณว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ก็ขึ้นอยู่กับท่าทีของคุณหลังจากนี้ "  " คิดหรอว่าแค่คุ้มตำรวจได้แล้วมันจะจบ " ผบช.พูด " เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วงคุณคิดว่าพลโทในประเทศมันมีกี่คน  เอาละผมพูดเรื่องที่ต้องพูดจบแล้วคุณตัดสินใจที่เหลือเอาเอง " เมื่อสส.พูดจบเขาก็เดินออกไป  

เมื่อสส.เดินพ้นสายตาของผบช.แล้วเขาก็เดินไปหยิบรังนกทิ้งลงถังขยะทันที  สำหรับเขาพวกนักการเมืองพวกนี้ไม่ต่างอะไรกับพวกปลิ้นปล้อนตลบตะแลง  ถ้าพูดว่าตัวเขาเป็นพวกรับสินบนเรียกส่วย  แต่พอเอามาเทียบกับเงินที่พวกนักการเมืองกอบโกยไปก็ไม่ต่างจากเศษเงิน  ถ้าเขาไม่รับส่วยจะเอาเงินที่ไหนมาดูแลลูกน้องเวลาสืบคดี  แค่เงินสำหรับค่ากระดาษในสำนักงานยังไม่มีให้พวกเขาด้วยซํ้า  นักการเมืองผู้บริหารประเทศหรอก  ผบช.อยากหัวเราะให้ฟันหัก  นโยบายส่วนใหญ่คนทำก็ข้าราชการในหน่วยงาน  พวกนั้นก็แค่หลอกคนไปวันๆและทำตัวเหมือนเป็นคนบริหารเท่านั้นแหละ

แสงกับหมอกที่กำลังเก็บร้านขายข้าวราดแกงอยู่นั้น   ชายผมขาวสวมหน้ากากราหูเดินมายืนหน้าร้านของแสง  แสงและหมอกทั้งสองคนรู้สึกถึงสถานการณ์ที่ตึงเครียดและอันตรายขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้  " ฉันไม่ได้เพื่อสู้ " ชายสวมหน้ากากพูด " หรอ  พอดีตอนเราเจอกันครั้งนายอาจจะลืมไปแล้วว่านายคิดว่าฆ่าพวกฉัน "  แสงพูด " นั้นเพราะพวกนายกำลังขวางทางฉัน " ชายสวมหน้ากากพูด " ฟังแล้วชื่นใจซะไม่มี " แสงยังไม่เลิกกวนประสาทฝั่งตรงข้าม  " ผมรู้ว่าศัตรูของพวกคุณคือใคร  เลิกทำอะรไร้สาระได้แล้ว  สิ่งที่คุณต้องการมันเป็นไปไม่ได้ " ชายสวมหน้ากากพูด " เรื่องนั้นฉันจะตัดสินใจเองว่าเป็นไปได้หรือไม่ได้ "  แสงตัดบทอย่างทันควัน " จัดการกับลูกน้องเขาซะ  ต้นไม้ที่ไม่มีราก มันก็มีแต่รอวันเน่า " ชายสวมหน้ากากพูดจบก็เดินจากไป  แสงรู้สิ่งที่ชายสวมหน้ากากพูดมาดี  ทุกวันนี้เขาไม่อยากลากคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับพัวพันกับการแก้แค้นของเขา  สำหรับเขาคนที่เป็นศัตรูคือคนที่ฆ่าน้องชายและน้องสะใภ้ของเขา แต่ตอนนี้ไม่มีข้อมูลอะไรสืบถึงตัวอีกฝ่ายเลยนอกจากมีส่วนเกี่ยวข้องกับกลุ่มรัฐประหาร  และหนึ่งในคนเหล่านั้นที่ใกล้ตัวเขามากที่สุดก็คือ ผบช. ตำรวจ เกียรติศักย์   เรื่องเดียวที่สามารถพุ่งไปหา ผบช.โดยตรงมีเพียงคดีสังหารกลุ่มผู้ประท้วง  แต่คดีนี้ใหญ่เกินไปที่ตัวแสงจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วยได้  อย่างมากเขาก็เป็นได้เพียงพยานในเหตุการณ์เท่านั้น  แต่นั้นก็ไม่มีหลักฐานไปถึงผบช.การอยู่นี้  เหตุผลที่แสงรู้ว่าผบช.มีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีนี้ก็มาจากเอกสารสั่งการปฏิบัติการ  แต่นั้นก็เป็นเพียงแค่การแอบดูเอกสารของหมอกเท่านั้น  วิธีการของชายสวมหน้ากากก็ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้  ยังไงการที่ตำรวจอย่างผบช.จะมีการรับส่วยก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร  จริงอยู่พวกนี้รับสินบนก็สมควรโดนลงโทษ  แต่การลากคนพวกนั้นเพียงเพื่อต้องการแก้แค้น  ความขัดแย้งในใจของแสงไม่สามารถปิดบังหมอกได้   สำหรับหมอกไม่ใช่ว่าเขาไม่เข้าใจความขัดแย้งในใจของลุงของเขา  แต่การปล่อยให้คนพวกนั้นลอยหน้าลอยตาแบบนี้มันจะดีจริงๆหรอ  นับวันเขายิ่งไม่รู้ว่าเส้นความยุติธรรมมันอยู่อยู่ไหนกันแน่  โลกที่เขาเห็นในตอนนี้มันชั่งแปลกจากโลกที่เขาเคยเข้าใจมาเหลือเกิน  ความคิดของเขากำลังบิดเบี้ยวหรือสังคมนี้มันกำลังบิดเบี้ยว  

ภาพคาแรคเตอร์ สส.กร และ คุณนายหงส์

มุมมองนักเขียน

เอาละครับแสงจะเลือกยังไงก็ติดตามกันในตอนหน้า  สวมชายสวมหน้ากากเขาต้องการอะไรกันแน่  และหมอกเขาจะเลือกทางเดินแบบไหน ภาค 2 นี้ใกล้จะถึงตอนจบแล้ว  ส่วนภาค 3 ทไวซ์และคลับกาลาปากอสของเขาคงจะได้กลับมามีบทบาทอีกครั้ง  และถ้าไม่มีอะไรผิดจากที่คิดไว้ภาค 3 จะมีจุดเปลี่ยนสำคัญต่อตัวหมอกอย่างมาก  ถึงแม้ในภาคนี้เขาจะลงสนามกับแสงได้แล้วแต่เรียกได้ว่าสบประการณ์ยังห่างจากแสงมาก  แต่ก็พูดได้ว่าเขาเป็นกำลังช่วยแสงได้มากเลยทีเดียว