15 | เริ่มต้นการชำระแค้น
"วิธีการการทำให้เป็ 100% คืออย่างนี้เองสินะ" และก็เพราะการขยี้สวาททางประตูหลังกับครูเมย์ในคืนนั้น ที่ทำให้ผมได้รู้ว่าวิธีการเพิ่มระดับความสัมพันธ์ให้เป็ 100% ต้องทำยัง
"ถึงว่าทำไมทำยังไงระดับความสัมพันธ์กับแม่ก็ไม่เพิ่มขึ้นจาก 80% สักที" เพราะก่อนหน้านี้ผมจับแม่คนสวยสุดซ่านสวาทของตัวเองขยี้เสียวทุกคืนเลย แต่ตัวเลขความสัมพันธ์ของเธอนั้น ค้างอยู่ที่ 80% มาตั้งนานแล้ว แถมยังเป็การค้างแบบไม่ขยับเพิ่มขึ้นเลยอีกต่างหาก
ด้วยความที่วันนั้นผมกับครูเมย์ขยี้กันดุเดือดเป็อย่างมาก ไม่ว่าจะทั้งข้างหน้าหรือว่าข้างหลัง มันเลยทำให้ทั้งรูหีและรูก้นที่สุดแสนจะเสียวซ่านของเธอนั้น ไม่อาจรับท่อนควยลำแข็งของผมได้อีกต่อไป การขยี้สวาทของเราสองคนเลยต้องจบลงเท่านั้น และอันที่จริงก็ทำได้แค่นั้นด้วย เพราะว่ามันใกล้จะครบเวลาที่เราจองให้ไว้แล้ว แถมมันยังดึกมากแล้วอีกด้วย เราสองคนจึงจำเป็ต้องแยกย้ายกันกลับบ้าน
[มอบภารกิจสำเร็จ]
"ทำได้ 100% แล้วมันดีอย่างนี้นี่เอง" จากวันนั้นจนวันนี้ ก็ล่วงเลยมาถึงวันเสาร์แล้ว ตัวผมที่กำลังมองโทรศัพท์อย่างพอใจนั้น รู้สึกดีเป็อย่างมากที่ทำให้ระดับความสัมพันธ์ของตัวเองกับครูเมย์ขึ้นไปจนถึง 100% ได้ เพราะว่ามันทำให้ฟังก์ชันมอบภารกิจถูกปลดล็อก ที่ผมสามารถมอบภารกิจให้ครูเมย์ได้เลยโดยตรงแบบไม่ต้องใช้บัตรภารกิจหนึ่งครั้งต่อวัน
[ภารกิจส่งคลิปเสียวไปให้ชู้สวาท]
'ครูเอาแต่นอนคิดถึงควยของไนท์ จนหีน้ำเยิ้มั้แ่เช้าเลย' ซึ่งคลิปที่เธอส่งมานั้นมันก็ไม่ใช่คลิปโชว์หีเฉยๆ แต่มันคือคลิปที่ตัวเธอเกี่ยวเบ็ดรูหีตัวเองเองจนแตกคามือ พร้อมกับครางเรียกชื่อผมในตอนที่เกี่ยวรูหีจนแตกไปด้วย ที่เธอนั้นพิมพ์ต่อมาอีกว่า แอบเกี่ยวเบ็ดลับหลังสามีตอนที่มาอาบน้ำ
"ช่างเป็ผู้หญิงที่ขี้เงี่ยนจริงๆ เลยนะครับครูเนี่ย" ซึ่งภารกิจที่ผมมอบให้เธอโดยตรงนี้ มันเป็ภารกิจแบบที่ไม่มีระดับ และก็ไม่สามารถกำหนดของรางวัล รวมไปถึงบทลงโทษได้ เช่นเดียวกับตัวภารกิจที่ถ้าเป็อะไรที่ยากมากก็ไม่สามารถมอบให้ได้ เพราะว่าเลเวลของตัวผมยังไม่สูงพอนั่นเอง ฟังก์ชันทั้งหมดของมันก็เลยยังไม่ถูกปลดล็อก
"ย๊า!!!!"
สวบ สวบ ตับ!!!! หมัดแรกที่ปล่อยออกไปนั้นคือหมัดแย็ป ตามด้วยหมัดที่สองที่เป็หมัดตรง และหมัดสุดท้ายเป็หมัดฮุค ที่ผมนั้นปล่อยออกไปอย่างเต็มแรง ทำเอากระสอบทรายที่หนักกว่า 50 กิโลกรัมนั้นกระเด็นไปตามแรงต่อย
"ฮ่า ฮ่า" ก่อนที่มันจะแกว่งกลับมาที่เดิม
เจ็ดโมงเศษ คือเวลาในตอนนี้ อย่างที่เคยบอกไปว่าผมนั้นเริ่มออกกำลังกายเข้มข้นขึ้นกว่าเดิมแล้ว ทั้งชุดเวทเทรนนิ่งที่ประกอบไปด้วย ดัมเบลและบาร์เบล รวมไปถึงกระสอบทรายต่างถูกติดตั้งอยู่ในห้องนอนของผมเป็อย่างดี ทำเอาห้องนอนที่เคยกว้างดูเล็กลงมานิดหน่อยเลย และถึงแม้ว่ายังไม่ได้เก่งขนาดที่จะเทียบกับไอ้รุจที่เป็นักมวยสากลมือสมัครเล่นของกลุ่มไอ้โซนได้ แต่ผมก็มั่นใจอย่างหนึ่ง ว่าตัวเองในตอนนี้นั้นแข็งแกร่งกว่าไอ้ดินอย่างแน่นอน เพราะอย่างนั้นมันถึงเป็เวลาอันสมควรแล้ว ที่ไอ้ดินจะถูกไอ้ขี้แพ้อย่างผมสั่งสอนให้รู้สำนึกเสียที
"จะออกไปข้างนอกเหรอลูก" หลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ผมก็เลยออกจากบ้านไปในตอนแปดโมงเศษ เพื่อที่จะไปชำระแค้นกับมันตามแผนที่วางเอาไว้ แต่ทว่าเสียงของแม่เลี้ยงคนสวยก็ดังขึ้นมาก่อน
"ผมจะออกไปทำธุระหน่อยน่ะครับ"
"แล้ว...ลูกจะกลับมาตอนไหนเหรอ" เธอถามพลางมองหน้าสบสายตาผมด้วยแววตาที่แฝงไปด้วยความรุ่มร้อน ที่มองแล้วรู้แล้วได้ทันทีเลยว่า เธอนั้น้าอะไร เพราะเสาร์นี้ก็เหมือนกับเสาร์ที่แล้ว ที่บ้านหลังนี้นั้นมีเพียงแค่เราสองคนที่อยู่ด้วยกัน ไม่ต้องบอกด้วยคำพูดผมก็รู้ได้ในทันทีเลยว่าเธอ้าอะไร
"ยังไม่รู้เลย แต่ผมจะรีบกลับมานะครับ แม่" ผมตอบ พร้อมด้วยเดินเข้าไปหาร่างบางอันเย้ายวนของแม่คนสวย ก่อนที่จะดึงเธอเข้ามาโอบกอด แล้วบดบี้ริมฝีปากลงไปจูบเธออย่างดูดดื่ม เื่ของคะแนนความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับผมนั้น มันยังค้างอยู่ที่ 80% อยู่ เพราะผมยังหาเวลาเหมาะๆ ที่จับเธอขยี้ประตูหลังไม่ได้ แต่ไม่ต้องห่วง เพราะอีกไม่นานประตูหลังอันเร่าร้อนของเธอก็จะถูกผมขยี้จนกลายเป็ทาสควยของผมไม่ต่างอะไรกับรูหี
แต่เื่นั้นต้องเอาไว้ก่อน เพราะว่าตอนนี้ผมอยากที่จะแสดงให้ไอ้ดินมันเห็นแล้ว ว่าตัวผมนั้นไม่ได้อยู่ในระดับที่ต่ำกว่ามันอีกต่อไป
"ลูกค้าที่สั่งไก่ทอดใช่ไหมครับ"
"ใช่ครับ"
"นี่ครับได้ทอด แล้วก็มีเก็บเงินปลายทางด้วยครับ ทั้งหมด 257 บาท"
"ขอบคุณครับ ส่วนปลายทางนี่ขอจ่ายเป็หมัดแทนได้ไหมครับ"
"!!!" "ว่ายังไงนะ"
"ก็บอกว่าปลายทางของจ่ายเป็หมัดแทนได้ไหมไง" ผมไม่ได้พูดเปล่า แต่ขยับแขนเหวี่ยงหมัดเข้าไปที่หน้าของมันอย่างเต็มแรง
ตับ!!!! ทำเอามันที่โดนเข้าต่อยเข้าอย่างจังนั้น เซไปตามแรงหมัดเลยทีเดียว ตามด้วยล้มเสียหลักลงไปกองกับพื้น
ซึ่งไอ้คนที่โดนผมต่อยนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่มันคือไอ้ดินนี่เอง ครอบครัวของมันนั้นเปิดร้านไก่ทอดเล็กๆ ที่บ้านของตัวเอง โดยมีบริการส่งฟรีให้กับลูกค้าในละแวกบ้านด้วย เพราะอย่างนั้นวันหยุดเสาร์อาทิตย์ไอ้ดินมันก็เลยต้องมาช่วยกิจการของที่บ้านอย่างนี้ แต่ก็ไม่ใช่ว่ามันจะเป็ลูกที่ดีหรือว่าอะไรหรอกนะ เพราะในบางมันก็แอบขโมยไก่ลูกค้ากินเองบ้าง หรือไม่ก็แอบขโมยเงินของพ่อแม่ตัวเองที่ได้จากการขายไก่ทอด ที่เรียกได้ว่าระยำเสมอต้นเสมอปลายไม่เปลี่ยนเลย
"ไอ้ห่านี่!!! มึงเป็ใครกันวะ" มันที่ถูกต่อยเข้าไปเต็มๆ นั้นดูหัวร้อนไม่ใช่น้อย ก่อนที่จะเขวี้ยงหมวกที่ถอดออกมาจากหัวลงไปที่พื้นอย่างหัวร้อน ใช่แล้ว ผมต่อยเข้าไปที่หน้าของมันอย่างเต็มแรงในขณะที่มันสวมหมวกกันน็อก ซึ่งผมก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บอะไรเลยสักนิด
"แล้วมึงคิดว่ากูเป็ใครล่ะ" ผมตอบ พร้อมกับค่อยๆ ถอดหมวกแก๊ป และผ้าปิดปากที่สวมอยู่ออก แสดงตัวตนของตัวเองให้มันได้เห็น
"ไอ้กระสอบทราย!!" ทำเอามันที่ได้เห็นหน้าของผมนั้นยิ่งหัวร้อนขึ้นไปกันใหญ่ ก่อนที่จะพุ่งตรงเข้ามาหาผมในทันที
หมับ!! พร้อมด้วยตั้งท่าง้างหมัดเตรียมที่จะต่อยออกมาอย่างเต็มแรง
สถานที่ที่ผมกับมันอยู่ในตอนนี้นั้น คือด้านในสุดของซอยตันแห่งหนึ่ง เป็ซอยตันที่อยู่ในบริเวณละแวกร้านของมัน ที่เอาเข้าจริงๆ แล้วนั้น มันก็ใกล้จากบ้านของผมพอสมควร แต่อยู่ไกลจากโรงเรียนไม่ค่อยมากเท่าไหร่ เพราะว่าบ้านของมันกับผมนั้นไปคนละทางกัน และซอยนี้ก็เป็ซอยที่ผมเคยถูกมันลากกระทืบอยู่บ่อยๆ ในเมื่อก่อนด้วย
[ภารกิจระดับ D : รับหมัดของไอ้ขี้แพ้ 3 ครั้ง (รางวัล : พลังป้องกัน +1 บทลงโทษ : พลังโจมตี -5 หน่วย) ]
[ภารกิจระดับ D : รับลูกเตะของไอ้ขี้แพ้ 3 ครั้ง (รางวัล : พลังป้องกัน +2 บทลงโทษ : กำลังกาย -5 หน่วย) ]
"......." และในตอนที่มันกำลังง้างหมัดนั้น ภารกิจก็ได้เด้งขึ้นมาที่ตรงหน้ามัน ซึ่งภารกิจเหล่านี้ก็คือภารกิจที่ผมมอบให้มันเอง โดยบัตรภารกิจใบแรกคือภารกิจที่ผมได้จากรางวัลล็อกอิน ส่วนบัตรภารกิจใบที่สอง คือรางวัลที่รับจากการทำภารกิจแรกของตัวเองเสร็จ ที่ตัวระบบนับภารกิจที่ผมมอบให้ครูเมย์ไปเมื่อเช้าด้วย เพราะอย่างนั้นผมถึงสามารถใช้บัตรภารกิจพร้อมกันทีเดียวสองใบอย่างนี้ แถมยังเป็บัตรภารกิจที่เข้าทางเป็อย่างมากอีกด้วย
"ย๊า!!!!" แต่ถึงไม่ต้องใช้บัตรภารกิจพวกนี้ ผมก็สู้กับมันได้อย่างไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว แค่เอามาใช้เพื่อปั่นประสาทของมันก็เท่านั้น
สวบ!!! หมัดตรงที่มันปล่อยออกมัน ถูกผมหลบได้อย่างง่ายดาย ถ้าเทียบกับไอ้รุจที่เป็มวยสากลแล้ว หมัดของไอ้ดินนั้นช้าอย่างกับเต่าเลย
หมับ!!! เช่นเดียวกับการขยับตัวของมัน ที่นอกจากจะช้าแล้ว ยังไม่มีทักษะหรือแบบแผนอะไรเลย เพราะมันไม่เป็ศิลปะการต่อสู้อะไรสักอย่าง ที่พอจะเป็ก็แค่มวยนักเลงกระจอกๆ ที่รังแกได้แค่คนที่อ่อนแอกว่าเท่านั้น ซึ่งตอนนี้ผมก็ไม่ใช่คนอ่อนแอที่มันจะมารังแกได้อีกแล้ว
ตับ!!!! หลังจากที่หลบหมัดของมันได้แล้ว ผมก็ปล่อยหมัดสวนเข้าไปที่หน้าของมันในทันที
"อั่ก!!!!" ทำเอามันถูกต่อยเข้าไปด้วยหมัดฮุคอย่างจังเข้าที่หน้านั้น เซไปตามแรงต่อยจนแทบจะล้มลง
"ไอ้กากนี่!!!!" มันที่ถูกต่อยเข้าไปอย่างจังนั้นสบถออกมาอย่างหัวเสีย พร้อมกับพยายามขยับขาตั้งหลักเพื่อโจมตีผมสวนกลับมาอีกครั้ง
"!!" แต่ทว่า
ตับ!!!!! ผมก็ได้ชิงง้างขาเตะเข้าไปที่กลางลำตัวของมันเสียก่อน ทำเอาหน้าแข้งปะทะเข้าที่สีข้างของมันอย่างจัง
"อั่ก!!!!!" ตัวมันที่ทั้งเจ็บทั้งจุกจนตาเหลือกนั้นกระเด็นไปตามแรงเตะ แล้วกระแทกเข้ากับมอเตอร์ไซค์ที่ขี่มาส่งของอย่างจัง ทำเอาทั้งตัวมัน ทั้งมอเตอร์ไซค์ล้มระเนระนาดตามกันไปทั้งคู่
"อือ ฮ่าส์ อั่ก!!! อือ" กับตัวมันที่นอนกุมท้องร้องโอดครวญอย่างเ็ปอยู่ที่พื้น ส่วนตัวผมที่เดินตรงเข้าไปหามันนั้น ก็ค่อยๆ ย่อตัวลงไปนั่งยองๆ อยู่ตรงหน้ามัน เพื่อที่จะได้คุยกับมันง่ายๆ
หมับ!!! ก่อนที่จะขยับมือลงไปจิกผม เพื่อจับให้มันหันหน้ามาสบสายตาผม
"มึงคิดว่าทำกับกูอย่างนี้แล้วจะจบง่ายๆ เหรอ ถ้าไอ้โซนรู้เื่นี้เมื่อไหร่มึงโดนเล่นแน่ไอ้กาก"
เพี๊ยะ!!!! ในตอนที่มันพูดจบนั้นผมก็ตบเข้าไปหน้าของมันอย่างจัง
"ไอ้กากนี่มึง!!"
เพี๊ยะ!!!! และก็ตบซ้ำอีกครั้งในตอนที่มันพูดจบอีกรอบ
".มึ..."
เพี๊ยะ!!!! และก็ทำอย่างซ้ำอีกครั้งในตอนที่มันกำลังจะง้างปากพูด
"....." มันที่เจ็บหน้าจนน้ำตาคลอนั้นก็เลยเงียบปากแล้วไม่พูดอะไรออกมาอีก
ส่วนสาเหตุที่ผมตบหน้ามันแทนที่จะต่อยนั้น เป็เพราะว่าไม่มีอะไรที่จะหยามพวกนักเลงอย่างมันไปได้มากกว่านี้แล้ว เพราะว่าไม่มีผู้ชายคนไหนที่รู้สึกดีตอนที่ถูกตบหน้าหรอก
"ถ้ามึงกล้าพูดก็ลองดู ถ้ามึงกล้าบอกคนอื่นว่าถูกไอ้กากอย่างกูเล่นก็ลองไปพูดดู กูก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าถ้ามึงพูดไปอย่างงั้น คนอื่นจะมองมึงแบบไหน ที่ถูกไอ้กระสอบทรายอย่างกูกระทืบจนมีสภาพอย่างนี้"
"เดี๋ยวมึงได้เจอกูแน่"
"โดนไปขนาดนี้แล้วมึงยังไม่รู้สถานะของตัวเองอีกนะ" หลังจากที่พูดจบผมก็ลุกขึ้นมายืน
ตับ
"อั่ก"
ตับ!!
"อั่ก!!"
ตับ!!!
"อั่ก!!!" ก่อนที่จะง้างขาเตะซ้ำๆ เข้าไปที่กลางลำตัวของมัน อย่างที่มันเคยทำกับผม ทำเอามันร้องโอดครวญออกมาอย่างเ็ปมากขึ้นกว่าเดิม
"ทีนี้มึงคงรู้สถานะตัวเองแล้วนะ ว่าต้องทำตัวยังไงกับกู"
"มึง้าอะไร อื้อ อั่ก!!" ตัวมันในตอนนี้นั้นดูหมดสภาพไม่ต่างอะไรกับตัวผมที่ถูกพวกมันรุมกระทืบอยู่ทุกวันเลย
"ตอนนี้กูยังไม่ต้องอะไร แค่ให้มึงรู้ไว้ ว่าต่อจากนี้มึงคือขี้ข้าของกูก็พอ" หลังจากที่พูดจบผมก็ย่อตัวลงไปหามันอีกครั้ง ก่อนที่จะกระชากคอเสื้อมันขึ้นมา "ส่วนภารกิจแรกของขี้ข้าอย่างมึงก็คือรับหมัดไปจนกว่ากูจะพอใจ"
ตับ ตับ! ตับ!!! จากนั้นผมก็ต่อยเข้าไปที่หน้าของมันอย่างจังอีกสามหมัด ที่สองหมัดแรกนั้นเป็หมัดที่มันต้องได้รับตามภารกิจ ส่วนหมัดสุดท้ายนั้นผมแถมให้ เพราะหมั่นไส้
"อั่ก!!!" ทำเอาตัวมันที่ถูกต่อยเข้าไปนั้นดูมีสภาพที่ทุเรศยิ่งเดิมขึ้นไปอีก สมแล้วที่เป็สภาพของขี้ข้าอย่างมัน ให้ตัวมันได้ััประสบการณ์แบบเดียวกันกับที่ผมเคยได้รับบ้าง จากนั้นผมก็เดินออกจากซอยนั้นไป โดยไม่ลืมที่จะเอาไก่ทอดที่มันมาส่งติดมือกลับไปด้วย ส่วนเื่เงินผมก็ไม่ได้ให้มันหรอกนะ เพราะขี้ข้ามีหน้าที่จ่ายเงินให้เ้านาย ถูกไหม
"ไอ้เหี้ยเอ๊ย!!!!!" และในตอนที่ผมเดินออกไปจนถึงปากซอยแล้วนั้น เสียงสบถของมันก็ดังขึ้นมาอย่างดังลั่น ทำเอาตัวผมอดที่จะยิ้มไม่ได้ ที่ได้ทำให้มันต้องตกอยู่ในสภาพนั้น เพราะมันช่างเป็อะไรที่สะใจเอามากๆ
#ระบบภารกิจขยี้สวาท
6K
