กลรักวิวาห์ลวง

        ร่างบอบช้ำนอนนิ่งอยู่บนโต๊ะในขณะที่พวกมันเสร็จภารกิจจากหล่อนแล้วบุญชัยยืนมองเรือนร่างเปลือยเปล่าของกานต์สินีที่มีแต่รอยแดงเป็นจ้ำเต็มตัวริมฝีปากบัดนี้แห้งผากหล่อนพลิกกายหันมองหญิงสาวอีกคน

        “น้ำ...ฉันหิวน้ำ”กานต์สินีร้องขอน้ำทันที

        มิลันดาเหลือบมองพวกมันแต่ไม่มีใครที่สนใจแม้แต่น้อยน้ำตาคลอด้วยความรู้สึกกลัวเมื่อเห็นสภาพของกานต์สินีต่อหน้าเช่นนี้

        “เธอบอกว่าหิวน้ำพวกนายเอาน้ำให้เธอหน่อยไม่ได้เหรอ!”หญิงสาวร้องบอกทั้งน้ำตา

        บุญชัยหันมามองหญิงสาวเดินไปหยิบขวดน้ำมาพร้อมกับเปิดฝาและยกมันราดลงไปบนใบหน้าของกานต์สินีทันทีหล่อนอ้าปากรับด้วยความกระหายจนสำลักออกมา

        “ทำไมทำแบบนี้เธอกำลังสำลักนะ”ต่อว่าด้วยความไม่พอใจ

        ลูกน้องคนสนิทเสี่ยเต็งหันควับจ้องหน้าหญิงสาวแล้วสาวเท้าเข้าใกล้

        “ผมขอร้องอย่ายุ่ง!เรื่องของพวกเรา คุณอยากให้ผมเอาน้ำไปให้นังนั่นผมก็ทำแต่เรื่องอื่นอย่าได้มาสั่งถ้าไม่อยากไปนอนแทนนังนั่น!”เขาพูดจบเดินผละไป

        บุญชัยสั่งให้ลูกน้องให้ลากกานต์สินีไปชำระล้างร่างกายเพราะเขาไม่อยากจะทนเห็นสภาพผู้หญิงที่น่าอดสูเช่นหล่อน มิลันดามองลูกน้องของเขากระทำป่าเถื่อน

        “ฉันเจ็บ!”กานต์สินีร้องเมื่อถูกกระชากลากถูไปกับพื้นทั้งที่ยังอยู่ในสภาพเปลือย

        มิลันดาทำได้เพียงมองหล่อนเท่านั้นทำไมต้องมาเห็นอะไรแบบนี้ กายสาวสั่นสะท้านออกมาด้วยความกลัวเมื่อภาพตรงหน้าทำให้หญิงสาวรู้สึกรับไม่ได้และไม่ต้องการเห็น

        “หยุดสักทีได้ไหม!”มิลันดากรีดร้องพร้อมกับปิดหูแน่น เพราะไม่อยากได้ยินเสียงของกานต์สินี

        บุญชัยหันควับมาที่หญิงสาวทันทีจ้องมองเอาเรื่อง

        “ฉันบอกให้หยุดไงพวกแกมันพวกป่าเถื่อน นั่นเพศแม่ของพวกแกนะจะต่ำช้าเลวทรามไปถึงไหนกัน!”

        “หุบปากเดี๋ยวนี้คุณหมออย่ามายุ่งเรื่องนี้!”บุญชัยหันมาสั่งหญิงสาวเสียงกร้าว

        “พวกแกมันหน้าตัวเมีย!”มิลันดาลุกขึ้นยืนทั้งที่ถูกมัดอยู่จ้องหน้าพวกมันด้วยสายตาเอาจริง

        เกินจะกลัวแล้วคนอย่างมิลันดาก็เข้มแข็งได้เหมือนกัน หากมันต้องการจะฆ่าหญิงสาวก็จะให้มันฆ่าอย่างน้อยเวลานี้จะไม่ยอมให้ใครทำร้ายกานต์สินีอีกแล้ว หล่อนไม่อยากทนกับการกระทำต่ำทรามที่ลบหลู่เพศหญิงเหมือนกันเช่นนี้อีกแล้ว

        “ปากดีเกินไปแล้วนะคุณหมอ!”บุญชัยเข่นเขี้ยวย่างสามขุมเข้ามาหาหญิงสาวทันที

        ใบหน้าเรียวเชิดขึ้นด้วยความไม่เกรงกลัวหากหล่อนต้องตายจะขอสาปส่งพวกมันให้ไปลงนรกให้หมด พวกคนใจทรามหยาบช้าที่สุด

        บุญชัยกระชากร่างบางเข้ามาหาตัวเองลอบสำรวจใบหน้าพร้อมกับยิ้มออกมาด้วยความพอใจมือหยาบลูบไล้ใบหน้าของแสนสวยของคุณหมอสาว พร้อมกับเลียริมฝีปากด้วยความหื่นกระหาย

        “ถุย!ไอ้ชั่วปล่อยฉัน!”มิลันดาถ่มน้ำลายใส่มัน

        “อีนีj!”บุญชัยง้างมือขึ้นทันที

        “แกจะทำอะไรฮะ!”เสี่ยเต็งตวาดลั่นกับภาพตรงหน้าที่เห็นทันที

        ลูกน้องคนสนิทชะงักปล่อยร่างบางเป็นอิสระทันที เสี่ยเต็งตรงเข้ามากระชากเสื้อบุญชัย

        ผลั่ก!

        หมัดเสยเข้าที่ใบหน้าบุญชักหน้าหันแล้วกลับมา

        “แกจะขัดคำสั่งฉันหรือไง!”

        บุญชัยก้มหน้านิ่งหลีกทางให้กับเสี่ยเต็งได้เดินเข้ามาหาหญิงสาว

        “ผมขอโทษแทนลูกน้องผมด้วยคุณหมอวันนี้ผมโทรไปคุยกับสามีคุณแล้ว เขาเป็นห่วงคุณมากเลยนะครับยังไงหากเขาหาสิ่งที่ผมต้องการมาได้ ผมสัญญาว่าผมจะปล่อยคุณไปแน่นอน”

        กานต์สินีถูกเหวี่ยงลงที่ห้องน้ำหล่อนถูกสั่งให้จัดการกับสภาพร่างกายที่น่าอดสูจำต้องใช้ความพยายามพยุงกายเพื่ออาบน้ำชำระร่างกายตนเองเสี่ยเต็งเดินเข้าไปดูสภาพของหล่อนก่อนจะหัวเราะออกมา

        “ถ้าแกยังปากแข็งพรุ่งนี้ก็เตรียมตัวบำเรอลูกน้องของฉันต่อไปก็แล้วกัน!”

        ร่างเปลือยเปล่าของกานต์สินีทรุดลงกับพื้นห้องน้ำก่อนสะอื้นออกมาอย่างหนัก ความเจ็บแค้น ชิงชัง ฝังอยู่ในตัวหล่อนเต็มไปหมดดวงตาแข็งกร้าวริมฝีปากอันสั่นเต็มไปด้วยความโศกเศร้าจนกระทั้งปรับเปลี่ยนกลายเป็นหัวเราะลั่นออกมาทั้งน้ำตา