ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

เมื่อมาถึงทะเลอาทิตย์ก็พาเธอเข้าไปเช็กอินที่โรงแรมหรูระดับพรีเมี่ยมริมทะเลเพื่อพักผ่อน โดยเขาบอกกับณัชชาว่าในฐานะที่เขาคุ้นเคยกับที่นี่ เขาจะเป็นคนแนะนำและพาเธอเที่ยวไปรอบๆ เมืองเอง ณัชชาชี้ไปที่ริมชายหาดที่โอบล้อมด้วยทรายสีขาวบริสุทธิ์โรงแรมแห่งนี้เป็นโรงแรมติดกับทะเล มีชายหาดส่วนตัวลูกค้าของโรงแรมสามารถเดินลงไปเล่นน้ำทะเลได้สะดวก"คุณเอาของเข้าไปเก็บที่ห้องแล้วพักผ่อนสักครู่ เดี๋ยวตอนเย็นผมจะพาไปเดินเล่น" อาทิตย์ยื่นการ์ดห้องพักให้กับณัชชาโดยเบอร์ห้องพักเป็นห้องติดกันสองห้องณัชชาแตะการ์ดที่หน้าประตู จากนั้นเธอก็เปิดประตูเข้ามาภายในห้อง การตกแต่งเรียบหรูแต่ให้ความรู้สึกที่อบอุ่นพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกที่ครบครัน เหมาะกับการพักผ่อนมาก อาทิตย์ตั้งใจเลือกตำแหน่งของห้องพักที่เป็นวิวทะเลที่สามารถมองเห็นทะเลสีฟ้าอันกว้างใหญ่ไพศาลได้ชัดเจนณัชชาค่อยๆ เปิดประตูกระจกบานใหญ่ แล้วก้าวออกมายืนชมบรรยากาศด้านนอกของระเบียง เธอสูดหายใจลึกเพื่อปลดปล่อยความคิดที่วุ่นวายในชีวิตของเธอสักครู่ จากนั้นก็กลับเข้ามาในห้องและล้มตัวลงบนเตียงขนาดใหญ่สีขาวสะอาดเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น เธอลุกจากเตียงแล้วเหลือบมองนาฬิกา ตอนนี้เป็นเวลาเกือบสี่โมงเย็นแล้วเมื่อเธอเปิดประตูออกมาพบอาทิตย์ยืนอยู่หน้าห้อง เขาแต่งตัวสบายๆ เสื้อผ้าฝ้ายสีอ่อนพร้อมกับกางเกงผ้าขาสั้น รองเท้าแตะธรรมดาแต่เรียบหรูมีสไตล์ ซึ่งเขาดูดีมากในชุดที่ไม่คุ้นตาแบบนี้"มีอะไรหรือเปล่า" อาทิตย์ขมวดคิ้ว ดวงตาแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์เล็กน้อย พร้อมรอยยิ้มบางบนริมฝีปากของเขา เมื่อเห็นว่าณัชชามีสีหน้าเขินอายเล็กน้อยณัชชาส่ายหัว "ฉันขอโทษ ฉันเผลอหลับไป""ไม่ใช่ปัญหาใหญ่เลย ห้องนี้เป็นอย่างไรบ้าง ชอบไหม? " อาทิตย์เดินเข้ามาในห้องแล้วนั่งลงบนโซฟาด้านข้างอย่างเป็นกันเอง"มันดีมาก ฉันรู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก" แววตาของณัชชาเปล่งประกายความสุขออกมา"ผมชอบมาทะเล ทุกครั้งที่รู้สึกไม่สบายใจ ทะเลช่วยซ่อมแซมได้เป็นอย่างดี""ป่ะ เราไปเดินชมวิวทะเลใกล้ๆ กัน" อาทิตย์ต้องการพาณัชชาไปเดินเล่นริมชายหาดในช่วงเวลาที่ดวงอาทิตย์ใกล้จะตกดินณัชชาเริ่มออกอาการตื่นเต้นอีกครั้ง ตอนนี้เธอกำลังจะได้สัมผัสกับน้ำทะเลและเม็ดทรายของจริงเสียที เธอรีบพยักหน้าอย่างไม่ลังเล"ฉันต้องการเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน คุณลงไปรอด้านล่างได้ไหม เดี๋ยวฉันตามลงไป ขอห้านาที"เมื่อเธอสังเกตเห็นการแต่งกายของอีกฝ่าย ณัชชาต้องการเปลี่ยนชุดเพื่อให้เข้ากับบรรยากาศริมทะเลด้วยเช่นกันใช้เวลาไม่กี่นาทีณัชชาเดินออกจากประตูลิฟต์ อาทิตย์ไม่เคยเห็นณัชชาในชุดลำลองสบายๆ แบบนี้มาก่อน เธอเพียงสวมเสื้อยืดสีพื้นพร้อมกับกางเกงขาสั้น พร้อมแว่นกันแดดสีดำ ทำให้ใบหน้าของณัชชานั้นเหมือนย่ออายุให้เด็กลงมากขึ้นกว่าเดิม"แต่งตัวแบบนี้ก็น่ารักดีนะ" อาทิตย์อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากแซว"ฉันพร้อมแล้ว ไปกันหรือยัง" ณัชชาเปลี่ยนเรื่องเพื่อกลบเกลื่อนเนื่องจากโรงแรมแห่่งนี้เป็นโรงแรมหรูระดับไฮเอนด์ ลูกค้าส่วนใหญ่ของโรงแรมจะเป็นกลุ่มของคนรวย นักธุรกิจหรือต่างชาติ คนรวยเท่านั้นที่สามารถจ่ายราคาสูงนี้ได้ ชายหาดส่วนตัวของโรงแรมแห่งนี้จึงไม่ค่อยมีผู้คนมากนัก ส่วนใหญ่พวกเขากองรวมกันอยู่ที่สระว่ายน้ำในร่มของโรงแรมแทนเมื่อเดินออกมาถึงริมชายหาด มองเห็นทะเลกว้างไกลสุดลูกตา แววตาของณัชชาปกคลุมไปด้วยสีของน้ำทะเล นี่ถ้าไม่เป็นเพราะการได้เกิดใหม่อีกครั้ง เธอคงไม่มีโอกาสที่จะได้มาสัมผัสกับบรรยากาศที่ดีแบบนี้ในชีวิตณัชชาหลับตาและสูดหายเข้าลึก ความสับสนวุ่นวายทางอารมณ์และความคิดก่อนหน้านี้ได้ถูกคลื่นของทะเลซัดออกไปชั่วคราว ณัชชารู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นและเกือบที่จะรู้สึกว่าโลกหยุดหมุนไปชั่วขณะอาทิตย์ที่ยืนมองอยู่ข้างๆ และไม่ได้พูดอะไรออกมา เขารู้สึกว่าณัชชาสวยงามและบริสุทธิ์มากขึ้น เมื่อเธออยู่ใกล้กับทะเลจากนั้นณัชชาก็เหลือบมองไปเห็นโขดหินกลุ่มใหญ่อีกฟากไม่ไกลจากบริเวณนี้มากนัก "ไปตรงโน้นกันเถอะ"เธอชี้นิ้วไปที่โขดหินเหล่านั้นพร้อมกับเดินนำไปโดยอีกฝ่ายไม่มีโอกาสปฏิเสธเนื่องจากอีกฟากที่เป็นบริเวณนั้นเป็นจุดชิมวิวของสาธารณะ ซึ่งอยู่นอกพื้นที่ส่วนตัวของทางโรงแรม และอาจจะสร้างกระแสในเชิงลบได้ง่ายและไม่เหมาะกับณัชชาในตอนนี้เมื่อสังเกตว่าอีกฝ่ายกำลังมีความสุขมากกับสภาพบริเวณโดยรอบนี้ อาทิตย์จึงเดินตามไปอย่างช้าๆณัชชารีบวิ่งไปยังกลุ่มก้อนโขดหินขนาดใหญ่ที่ซ้อนกันเป็นแนวเปรียบเหมือนกับภูเขาก้อนเล็กๆ ที่เรียงรายกันอยู่อย่างสวยงาม หลังจากปีนขึ้นไปแล้วเก็บภาพถ่ายอยู่สักพัก ณัชชารู้สึกว่าเท้าของเธอเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก เมื่อเธอพลิกเท้าด้านล่างขึ้นมาพบว่ามีเลือดสีแดงสดกำลังไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง"เกิดอะไรขึ้น? ลงมาได้แล้ว" เมื่ออาทิตย์เห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของณัชชา"เดี๋ยวพาไปถ่ายรูปคู่กับพระอาทิตย์ตกดินใกล้ๆ โรงแรม"ณัชชาค่อยๆ ปีนลงมาจากโขดหินขนาดใหญ่“เท้าของฉันมีเลือดไหล” ณัชชาดึงที่มุมเสื้อผ้าของอาทิตย์ทำให้อาทิตย์หยุด"หาที่นั่งก่อน" จะเป็นไปไม่ได้ที่จะพบว่าเก้าอี้ที่ใกล้ที่สุดอยู่ในบริเวณริมชายหาด ไม่นานอาทิตย์ก็บอกให้ณัชชานั่งลงบนพื้นทรายโดยตรงเขาย่อตัวลงแล้วใช้มือของเขาค่อยๆ พลิกเท้าของณัชชาเพื่อเช็กสาเหตุของเลือดที่กำลังไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง คิ้วของเขาขมวดลงเล็กน้อย "น่าจะเหยียบไปโดนโขดหินหรือไม่ก็ซากเปลือกหอย"ณัชชารู้สึกเจ็บปวดแผลสดที่ยังมีเลือดไหล แต่เธอสามารถทนต่อความเจ็บนี้ได้ซึ่งไม่ต่างจากการโดนมีดบาดที่นิ้วเวลาทำอาหาร แค่แตกต่างกันตรงที่ตอนนี้แผลเกิดที่เท้าและเลือดก็ยังไหลไม่หยุดทุกครั้งที่เธอเคลื่อนไหวอาทิตย์ไม่รู้ว่าอาการบาดเจ็บที่เท้าของณัชชานั้นรุนแรงมากแค่ไหน การเดินกลับไปยังโรงแรมนั้นก็ไม่ง่ายสำหรับเธอในตอนนี้อาทิตย์ค่อยๆ พยุงแขนข้างหนึ่งของณัชชา แต่ทว่ายิ่งเธอเคลื่อนไหวเลือดก็ยิ่งไหลออกมา สีหน้าของณัชชาแสดงออกถึงความเจ็บปวด อาทิตย์ก็หมอบลงและครุ่นคิด "มา ขี่หลังผมดีกว่า""ฉันไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ" ณัชชาเขินและก้มหน้า“อะไรนะ?” อาทิตย์ยิ้มเบา ๆ“ฉันไม่เจ็บเท่าไหร่” ณัชชาหน้ามุ่ย"ถ้าเลือดไหลไม่หยุดอาจจะแย่กว่านี้ เมื่อแผลอักเสบหรือเป็นบาดทะยัก คุณอาจจะต้องยกเลิกงานและไม่สามารถรับงานได้หลายวัน" อาทิตย์มีความชัดเจนมากเกี่ยวกับงานที่ศิลปินจะทำ ตอนนี้ศิลปินมีความสามารถรอบด้านทั้งการร้อง,การเต้นการแสดงล้วนมีความเชี่ยวชาญ หลังจากการถ่ายทำจบลงฉันต้องรีบไปเข้าร่วมในรายการเรียลลิตี้โชว์ต่างๆ และแสดงตัวตนของฉันหน้าตามีความสำคัญเช่นเดียวกับร่างกายณัชชาตัวสั่นเล็กน้อย ถ้าเธอเจ็บป่วยหรือทุกข์ใจจริง ๆ เธอก็ไม่ต้องการจ่ายค่าชดเชยเหล่านั้นอาทิตย์มองไปที่เธอซึ่งตัวเล็กและบอบบาง เธอไม่ใช่หญิงสาวที่มีรูปร่างใหญ่โต แต่ความแข็งแกร่งของเขาก็ไม่น้อยณัชชาขึ้นคร่อมอยู่บนแผ่นหลังของเขา โดยที่แขนเรียวสองข้างของเธอโอบอยู่โดยรอบไหล่ของเขา“ไหวไหม พักก่อนก็ได้นะ” ณัชชาถูกใครบางคนอุ้มอย่างสบาย ๆ แต่เธอค่อนข้างกังวลว่าอาทิตย์ไม่สามารถแบกมันได้เป็นเวลานานไม่ว่าเธอจะผอมแค่ไหนก็ยังมีน้ำหนักเหมือนผู้ใหญ่ ณัชชากลัวว่าอาทิตย์จะล้มลงโดยไม่ได้ตั้งใจเนื่องจากเป็นการเดินบนพื้นทราย"สบายมาก" ลมหายใจของอาทิตย์มั่นคง สุดท้ายแล้วการได้ดูแลณัชชาแบบนี้คือความสุขอีกอย่างหนึ่งก่อนหน้านี้ในช่วงวัยที่เขาต้องรับใช้ชาติ อาทิตย์ได้ฝึกในสนามอยู่เกือบสองปี ร่างกายของเขานั้นยังแข็งแรงดีเมื่อมาถึงบริเวณด้านหน้าของโรงแรม จะมีสายตาของผู้คนจับจ้องมาที่พวกเขาเป็นจำนวนมาก หากเธอยังขี่อยู่บนหลังของอาทิตย์ ณัชชาต้องการลงจากหลังของเขา“เราไม่่ต้องไปโรงพยาบาลเพื่อทำแผลใช่ไหม?” ณัชชานั่งลงบนเก้าอี้ในห้อง“ฉันขอให้หมอประจำครอบครัวมาช่วยทำแผลให้ที่นี่” อาทิตย์ไม่ชอบสถานที่ที่มีผู้คนจำนวนมาก ยิ่งไปกว่านั้นแพทย์ที่ดีที่สุดได้รับการว่าจ้างจากครอบครัวของเขา เมื่อพ่อกับแม่ของเขามาที่นี่บ่อยขึ้น เขาจึงต้องเรียกใช้บริการแพทย์ประจำครอบครัวณัชชาดื่มน้ำหนึ่งแก้ว "โอ้" เธอเกือบลืมไปแล้วว่าตอนนี้เธออยู่ในถิ่นของคนอื่นอาทิตย์ดูเหมือนจะร่ำรวยเกินกว่าที่เธอคิดในไม่ช้าหมอก็มาถึง เขาดูแก่กว่าอาทิตย์ไม่กี่ปี แต่สุภาพบุรุษที่สวมแว่นขอบทองก็รู้ได้อย่างรวดเร็วว่าเขาเป็นผู้มีสติปัญญาที่มีการศึกษาสูง“แฟนเหรอ?” คนที่เข้ามาคืออัสนีและบรรพบุรุษของเขาล้วนเป็นหมอ เมื่อก่อนบ้านของเขาอยู่ใกล้บ้านของอาทิตย์ตอนที่เขายังเด็กอาทิตย์ยินดีที่จะเรียกเขาว่าพี่ชายเขามองไปที่ณัชชาดวงตาของเขาเต็มไปด้วยการล้อเล่น"ฉันก็คิดอย่างนั้น" อาทิตย์ไม่ได้ซ่อนเขากำลังจีบณัชชาอัสนีช่วยณัชชาตรวจสอบแผลที่เท้าของเธอไม่มีปัญหาใหญ่ เขาช่วยทำแผลและใช้ผ้าพันรอบๆ เท้าของเธอ เพียงแค่ต้องพักผ่อนสักสองสามวันอาทิตย์ส่งอัสนีออกไปหลังจากทำแผลเสร็จ"ไปดูแลหัวใจของนายเถอะ" อัสนีรับควันจากอาทิตย์และยิ้มอัสนีได้ดูละครทีวีหลายเรื่องกับภรรยาของเขา เขาจำใบหน้าของณัชชาได้อย่างเป็นธรรมชาติรู้ว่าเธอเป็นดาราไม่ได้คาดหวังว่าตัวจริงจะสวยกว่าในทีวีหรือเป็นคนที่อาทิตย์ชอบมองด้วยสายตาแล้วเธอยังเด็กกว่าอาทิตย์หลายปี เหตุใดเขาจึงไม่มีคู่แข่งในการไล่จีบดาราหน้าสวยคนนี้อาทิตย์สูดหายใจและไอกับคำพูดของอัสนี ดวงตาของเขาแดงเรื่อและเขายิ้มเขิน “ฉันเป็นคนแบบนั้นเหรอ?”"นาย..." อัสนีจงใจให้หางยาว "ฉันคิดว่านาย เป็นคนแบบนั้นแหละ"หลังจากพักผ่อนบนเตียงสักพักณัชชารู้สึกว่าเท้าของเธอไม่ได้เจ็บปวดมากนัก เธอกระดกปลายเท้าและเอาโทรศัพท์มือถือที่ชาร์จไฟกลับมา เธอถ่ายภาพทิวทัศน์ที่สวยงามบนโขดหินและด้านหลังเป็นวิวทะเลสีฟ้าสดใสและวางแผนที่จะส่งไปยังเฟสบุ๊ค เมื่อเธอเร่ิมเปิดมันขึ้นมาเธอสวมแว่นกันแดดและปกปิดใบหน้าส่วนใหญ่ แต่ทุกคนจำได้เธอคลิกที่การค้นหาที่ร้อนแรงและรูปภาพของเธอที่ใกล้ชิดกับอาทิตย์ที่ไม่ว่าจะเป็นการก้มลงไปจับที่เท้าของเธอและรวมไปถึงการอุ้มเธอที่ด้านหลังอีกด้วยณัชชาก็สวมแว่นกันแดด อาทิตย์ไม่ได้ทำอะไรเลยทั้งใบหน้าของเขาถูกเปิดเผย ใบหน้าของเขาหล่อเหลาและใบหน้าของเขาก็ดูลึกซึ้งณัชชาถูกผู้คนนับไม่ถ้วนวิพากษ์วิจารณ์อย่างสนุกสนานอีกครั้ง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 78 เที่ยวทะเล

คล้ายกับเรื่องย้อนเวลา พลิกชะตารัก ที่คุณอ่าน

ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 78 เที่ยวทะเล

คล้ายกับเรื่องย้อนเวลา พลิกชะตารัก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้