ตอนที่สิบสาม The Lover
[The Lover]
[เดอะเลิฟเวอร์]
แสงสีเสียงที่ไม่มีอยู่จริงความเป็ไปได้ไร้ที่สิ้นสุดล้อมรอบตัวผมและมาหยุดลงที่ไพ่ใบนี้
ผมถอนหายใจ
ไม่ใช่ว่าจะเป็คนที่มีพลังพิเศษแล้วยังจะบ่น
แต่ทางเทคนิคไพ่ใบนี้นั้นจะออกไปในทาง
Support
สายสนับสนุน
เสียมากกว่า
ผมชอบการต่อสู้โดยตรงที่ไม่ต้องใช้สมองมากกว่าเพราะการไม่ต้องใช้สมองความคิดมากนักมันแผลว่ามีจุดอ่อนและช่องว่างทางกลยุทธน้อย
ไม่เกิดการผิดพลาดในการตัดสินใจเวลาที่เราตกอยู่ในถสากนารณ์คับขันจริงๆว่าควรจะใช้ทักษะอะไรบ้าง
เดอะ เลิฟเวอร์คือพลังที่สามารถบัฟผู้ร่วมทีมหรือสัตว์อสูรรับใช้ของเราให้มีความสามารถเพิ่มขึ้นได้
และพลังที่สนับสนุนจะยิ่งมากขึ้นหากเรามีทักษะสูงขึ้นหรือค่าความสัมพันธ์มากขึ้น
หากมองในแง่ของGame play การเล่นเกมส์
เดอะเลิฟเวอร์คือสายที่ต้องเน้นการปฎิสัมพันธ์กับผู้อื่นเพราะพลังที่จะได้มากขึ้นหากเรายิ่งมีความสัมพันธ์มาก
ไม่ว่าทางดีหรือทางร้ายก็ตาม
ก็ส่งผลต่อความสามารถองเดอะเลิฟเวอร์ทั้งสิ้น
หากศัตรูทำให้เราโกรธเราก้สามารถโจมตีได้แรงกว่าเดิม
หากเราสนิทกับมิตรเราก้สามารถสนับสนุนพวกเขามากขึ้นได้
เท่ากับว่าเราต้องแสดงความเก่งกาจของเราผ่านคนอื่นแบบพระเอกอิเซไคที่โดนไล่ออกจากปาร์ตี้
ทำให้ผมที่พูดไปว่าอยากเป็คนที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาลเขินเล็กน้อย
แต่ไม่เป็ไร
จากคนที่ไม่มีพลังอะไรกลายมาเป็พลังพิเศษผมก็ควรจะขอบคุณณโชคชะตาฟ้าดินหรือหนังสือเดินทางข้ามมิติของผมแล้ว
ขอให้ท่านพบสิ่งที่ท่าน้าค้นหาจากการเดินทางร่วมกับเรานี้
เสียงของสมองจักรกลที่เป็ตัวตนทั้งหมดของรถไฟอวกาศดังขึ้น
พร้อมกับมอบอุปกรณ์ที่ใช้ในการเดินทางเช่นนาฬิกาข้อมือเก็บของ กุญแจห้อง ยูนิฟอร์มฯลฯ
ผมผงกศีรษะรับ
“ขอบคุณมากครับ”
ผมเดินไปตามทางเดินและเข้าไปที่ห้องหมายเลขของผม
NX.000001
X คือเครื่องหมายว่านี่คือการเดินทางครั้งที่สิบ
และการเดินทางก่อนหน้านั้นได้มีการสูญหายไปในอวกาศบ้างเกิดการต่อสู้ในาระหว่างดาวบ้าง
การเดินทางครั้งนี้คือความพยายามที่จะสำรวจอวกาศกันอีกครั้งหนึ่ง