-เรือนเล็กตระกูลชาติพยัคฆ์-
“ น้องน้อยครับทำอะไรอยู่ครับ” ชายถามขึ้นมาก่อน หลังจากที่เขาเดินเข้ามาพร้อมกับหมอสายน้ำ พวกเขาเดินเข้ามาที่ห้องหนังสือหลังจากที่ได้รู้จากแม่บ้านแช่มว่า พวกเขาอยู่กันในห้องนี้
“ สวัสดีครับพี่ชายพี่หมอ น้อยเอารายงานออกมาทำนะครับ ” น้อยเงยหน้าขึ้นมาจากโต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่ตั้งอยู่ข้างฝาผนังซึ่งบนโต๊ะ ยังมีกองหนังสือวางเกลื่อนอยู่ จันทร์เองก็นั่งอยู่ข้าง ๆคอยช่วยเปิดหน้าหนังสือเล่มที่น้อย้าใช้ในการอ้างอิงทำรายงาน
“ สวัสดีค่ะคุณชายคุณหมอ ” จันทร์ยกมือขึ้นไหว้
“ ดีเลยอยู่กันครบงั้นขอพี่หมอตรวจดูหน่อยนะคะ ” หมอสายน้ำจัดแจงเปิดกระเป๋าหยิบหูฟังของหมอขึ้นมา
“ น้อย ”เสียงดังขึ้นมาก่อนที่เ้าตัวคนพูดจะเดินมาถึงที่
น้อยหันไปหาเสียงท่าทางดีใจเป็อย่างมาก
“ สมา ”น้อยรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินลากเท้าเข้าไปหาเพื่อน
“ ช้า ๆ ครับ ”
“ ค่อย ๆ ค่ะ ”
ทั้งชายทั้งจันทร์ต่างรีบเข้าประคองน้อยพร้อมกัน ทำให้คนทั้งคู่ปะทะโดนตัวกันอย่างไม่ตั้งใจส่วนคนขาเจ็บ คนต้นเื่ กลับวิ่งเข้าไปกอดเพื่อนผู้มาใหม่อย่างดีใจ
“ จะยืนกอดกันอีกนานไหม” หนึ่งถามขึ้นอย่างหงุดหงิด ที่กับเขา ทำเป็หวงเนื้อหวงตัวเขาหวนคิดไปถึงเมื่อคืนก็ทำให้แสดงความไม่พอใจออกมาทางสีหน้า
“ อุ้ยขอโทษค่ะ ” จันทร์รีบเอามือลงทันที เธอถอยห่างออกมาจากชายยกมือขึ้นขออภัย
“ ผมสิครับต้องเป็ฝ่ายขอโทษ” ชายรีบพูด
“ สวัสดีค่ะนายหนึ่ง คุณสมา " หลังจากที่ควบคุมอารมณ์ได้แล้ว จันทร์ก็ยกมือขึ้นไหว้แต่เธอก็ไม่สบตากับหนึ่ง เธอยังไม่รู้ว่าจะต้องทำตัวอย่างไร
“ สวัสดีครับพี่หนึ่ง” น้อยพูดขึ้นมา ทั้งที่ยังสวมกอดสมาอยู่
“ สวัสดีครับพี่หนึ่ง” ชายกล่าวขึ้นบ้าง
“ สวัสดีครับคุณหนึ่ง” หมอสายน้ำรีบยกมือไหว้ อันที่จริง เขารู้อยู่แล้วว่าเขากับหนึ่งอายุเท่ากัน
“ สวัสดีครับคุณชายพี่จันทร์ คุณหมอ ” สมากล่าวทักทายทุกคนจากในอ้อมกอดของเพื่อนรัก
“ ให้หมอดูอาการเพื่อนเราก่อนดีไหม” หนึ่งพูดขัดขึ้นมาเมื่อมองดูแล้วเห็นว่าทั้งคู่ไม่มีวี่แววจะแยกออกจากกัน
สมาเมื่อได้ยินดังนั้นเขาจึงได้คลายมือออกจากกัน
“ ออกไปกันที่ห้องนั่งเล่นดีกว่านะครับ" ชายกล่าวขึ้น ทุกคนจึงได้เดินตามกันออกมาที่ห้องนั่งเล่น
เมื่อถึงห้องนั่งเล่นทุกคนหาที่นั่งกัน หมอสายน้ำก็ทำการตรวจดูน้อย กับ จันทร์
“ พี่จันทร์ไม่มีไข้แล้วนะครับส่วนคุณหนูน้อยเริ่มมีไข้อ่อน ๆ นะครับ เจ็บข้อเท้าเพิ่มขึ้นไหมครับ "
“ ไม่เท่าไรครับ"
“ งั้นพี่หมอว่าพรุ่งนี้อย่าเพิ่งไปเรียนเลยนะคะนอนดูอาการอีก 1 วัน เดี๋ยวพี่หมอเขียนใบรับรองแพทย์ให้ ”
“ แต่น้อยไม่อยากหยุดนี่ครับพรุ่งนี้น้อยน่าจะหาย พี่ชายให้น้อยไปเรียนเถอะนะครับ ” น้อยประท้วงขึ้นมาพรุ่งนี้หลังเลิกเรียน เขามีสอนติว เขาหยุดไม่ได้หรอก น้อยหันไปขอชายเขาทำหน้าอ้อนสุดฤทธิ์
“ ได้แต่ต้องให้พี่ไปรับไปส่งนะครับ ” ชายใจอ่อน แต่ก็มีเงื่อนไข
“ พี่หมอว่าอย่างไรครับ” ชายหันไปถามเพื่อความแน่ใจ
“ เอางั้นก็ได้พรุ่งนี้ตอนค่ำ ๆ พี่หมอจะแวะเข้ามาดูคุณหนูน้อยก็แล้วกันนะคะ ” หมอสายน้ำก็ได้แต่ต้องยอม
“ งั้นพี่หมอขอตัวกลับก่อนนะคะ” หมอสายน้ำรีบขอตัวกลับ เพราะรู้สึกหายใจไม่ค่อยทั่วท้องยิ่งเห็นหน้านิ่ง ๆ ของหนึ่งด้วยแล้ว ไม่อยากอยู่ด้วยจริง ๆนึกถึงตอนที่พวกเขานัดกันไปดื่มเหล้าก็เหมือนกัน ถ้าหนึ่งมาไม่มีใครกระเดือกเข้าไปได้ แต่จะทำอย่างไรได้ก็พวกเราดันไปนั่งที่คลับของคุณท่านเองนี่หว่า อันที่จริงก็อยากเปลี่ยนสถานที่นะแต่ดันมาติดที่ว่า นุ่มนิ่ม หนึ่งไม่ยอมให้น้องสาวไปนั่งดื่มเหล้าที่ไหนทั้งนั้นบังคับน้องสาวตัวเองไม่ได้ ก็มาลงที่เพื่อน ๆ สิ ใครริชวนนุ่มนิ่มไปนั่งที่อื่นก็เตรียมตัวไปคุยกับพี่แกได้เลย รับรองจบไม่สวยแน่ แต่ไปกับนุ่มนิ่มก็ดีไปอย่างเพราะนุ่มนิ่มดื่มเก่งมาก ไม่เมาง่าย ๆ แถมนุ่มนิ่มยังหยิบมาเปิดได้เรื่อย ๆเรียกได้ว่า ดื่มจนอ้วกกันไปเลย
หลังจากร่ำลากันเสร็จแล้วหมอสายน้ำก็ได้ขับรถออกจากบ้านไป
“ พี่หนึ่งครับผมขออยู่กับน้อยก่อนนะครับ พอดีน้อยเขายังทำรายงานไม่เสร็จ ” สมาหันไปขออนุญาตหนึ่ง
“ ได้สิพี่จะอยู่เป็เพื่อน ” หนึ่งพูดพลางเดินไปหาหนังสือมานั่งอ่านเล่นเอาทุกคนเหวอไปหมด พูดอะไรกันไม่ได้ไปเลยทีเดียว
“ เอ่อวันนี้นายหนึ่งไม่ต้องไปไหนหรือคะ ” จันทร์เอ่ยถามขึ้น ทั้งๆ ที่ไม่ได้มองหน้าของเขาเลย เพราะปกติก็จะเห็นโทรมาสั่งงานทั้งเสาร์ ทั้งอาทิตย์นุ่มนิ่มเองก็ต้องเรียกตัวเธอเข้าไปช่วยเครียมเอกสาร
“ ไม่ ”ตอบสั้น ๆ โดยไม่เงยหน้าขึ้นมามองแต่แอบชำเหลืองมองตอนที่จันทร์ไม่รู้ตัว
“ งั้นพี่ขออยู่ด้วยคนนะครับ” ชายพูดขึ้นบ้าง
น้อยกับสมามองหน้ากันไม่รู้จะเอาอย่างไรดี
“ คุณหนูน้อยพาคุณสมาไปทำรายงานต่อสิคะส่วนคุณสองคนนี้ก็นั่งรออยู่ตรงนี้นะคะ ” จันทร์เป็คนหาทางออกให้เด็กหนุ่มสองคนนั้น
“ พวกผมขอตัวก่อนนะครับป่ะ สมา ไปช่วยน้อยทำรายงานหน่อย ” น้อยเอ่ยชวนสมาก่อนจะเดินประคองกันออกไปยังห้องหนังสือ ชายมองตามอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไรนัก
“ จันทร์ขอตัวไปดูแลคุณหนูน้อยกับ คุณสมาก่อนนะคะ ” ว่าแล้วจันทร์ก็รีบสาวเท้าตามเด็กหนุ่มสองคนออกไปที่ห้องหนังสือทันที
ห้องหนังสือ
“ พี่จันทร์นี้เก่งจังครับหาทางออกได้ด้วย ” สมากล่าวชม เมื่อมาอยู่ในห้องรวมกันแล้ว
“ พี่กลัวจะตายว่าพวกเขาจะไม่ยอมเอาค่ะ ” จันทร์พูดอย่างรู้สึกอดตื่นเต้นไม่ได้
ส่วนน้อยนั่งลงอย่างเงียบๆ จันทร์เหมือนรู้เลยเอ่ยขึ้น
“ พี่จันทร์ขอตัวไปเอาน้ำส้มกับขนมมาให้นะคะ”
พอพี่จันทร์คล้อยหลังออกไป
“ มีอะไรเปล่าน้อยเล่าให้สมาฟังได้นะ ”
“ คือ …….”แล้วน้อยก็เล่าเื่ที่เกิดขึ้นให้สมาฟัง
สมารู้สึกโกรธมากเขารู้สึกไม่พอใจพ่อของน้อยเป็ที่สุด สมามองดูเพื่อนคนเดียวของเขาน้อยตัวเล็กกว่าสมานิดหน่อย ร่างก็บางกว่ามาก แต่ผิวของน้อยจะเข้มมากกว่าเขาน่าจะได้มาจากทางพ่อแน่เลย เขากับน้อยเสียแม่ในเวลาไล่เลี่ยกัน คือ่มัธยมปลายแม่ของน้อยเสียก่อนแม่ของเขา หลังจากที่แม่ของเขาเสีย พี่นุ่มนิ่มก็เป็คนไปรับเขามาเขาจึงได้มาเรียนโรงเรียนเดียวกับน้อย พอเรียนจบเลยตั้งใจมาสอบที่เดียวกันคณะเดียวกัน สมารู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา น้อยแอบมีใจให้ชายมาตลอดโดยไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายคิดยังไงด้วย ชาย เป็หนุ่มที่หล่อเอาการคิดไปแล้วก็เหมือนเขา เขาเองก็แอบมีใจให้กับชาติคนที่พี่นุ่มนิ่มให้มาดูแลเขาเหมือนกัน
ตอนนี้น้อยเพื่อนของเขานั่งร้องไห้ ส่วนเขาได้แต่นั่งเกาะไหล่ปลอบ
“ หยุดร้องไห้ได้แล้วน้อยต้องคิด จะเอาอย่างไง ” สมาพยายามพูดปลอบ
“ สมาก็รู้ว่าเรามีใจให้กับพี่ชายมานานแล้ว” น้อยเอ่ยอย่างเขิน ๆ ทั้งน้ำตา
“ อยู่บนดาวอังคารยังเห็นเลยแต่ทำไมอีตาพี่ชายของน้อยไม่เห็นบ้างนะ ” สมาล้อเพื่อนอย่างขำๆ เพราะไม่อยากให้เพื่อนคิดมาก และจะได้หยุดร้องไห้สักที
“ สมา ”น้อยร้องเรียกชื่อเพื่อนอย่างเขิน ๆ พวงแก้มระเรื่อขึ้นมา
“ ฮ่า ๆ ”สมายิ้มขำใหญ่
“ พอได้แล้วน้าแต่น้อยก็ไม่รู้ว่าจะเดินหน้าต่อ หรือ ต้องทำอย่างไรดีสมาก็เหมือนที่คุณพ่อน้อยท่านพูด น้อยเป็ผู้ชาย พี่ชายก็เป็ผู้ชายแล้วยังเื่ที่คุณพ่อท่าน….” ยังไม่ทันที่น้อยจะพูดจบสมาก็ขัดขึ้น
“ ไม่ต้องคิดมากไม่ต้องไปสนใจในสิ่งที่ทำให้น้อยไม่มีความสุข หันหน้ามาสนใจในสิ่งและคนที่จะทำให้น้อยมีความสุขดีกว่านะ คุณลุง คุณป้า ก็ไม่ได้ว่าอะไรคุณชายเองเขาก็ตกลงแล้ว น้อยจะคิดอะไรมากอีก ฮึ ” พูดจบก็ขยี้ผมเพื่อนเล่น
“ แต่น้อยก็ไม่รู้นี่ว่าพี่ชายเขาคิดอย่างไรกับน้อย ” คนพูดสีหน้าแสดงความกังวลขึ้นมา
“ ถ้าน้อยอยากรู้ทำไมไม่ไปถามคุณชายเขาตรง ๆ ล่ะ ”
“ น้อยไม่กล้า ”น้อยก้มหน้าพูด
“ ไม่เป็ไรเดี๋ยวสมาจัดการเอง ไม่ต้องคิดมาก มา ทำรายงานต่อ ”
“ จริงนะ ”น้อยถามอย่างดีใจ
“ ขอรับคุณน้อยได้โปรดไว้ใจให้บ่าวคนนี้จัดการเถอะขอรับ " สมาเอ่ยรับด้วยเสียงเข้มแข็งพร้อมโค้งตัว
น้อยยิ้มออกมาได้แล้วเด็กหนุ่มทั้งสองก็ช่วยกันนั่งทำรายงานกันต่อไป
นอกห้องข้างประตูทางเข้า มีร่างของชายยืนหลบมุมอยู่ ตอนแรกเขาตั้งใจจะเข้าไปหาหลังจากที่ทั้งสามเข้าห้องหนังสือมา แล้วจันทร์ก็เดินออกมาเขาเดาเอาคงออกไปหาของว่างมาให้เด็กหนุ่มทั้งสองแน่ หนึ่งก็เดินตามจันทร์ออกไปด้วยเขาก็เลยได้จังหวะจะเข้าไปหา แต่มาได้ยินเสียงน้อยคุยกับสมาอยู่น้อยเล่าเื่ให้เพื่อนของเขาฟังทั้งน้ำตา คงอัดอั้นไว้มาก เขาเองก็เพิ่งรู้ว่า น้อยเองก็มีใจให้กับเขาด้วยแล้วเพราะอะไรน้อยถึงทำตัวห่างเหินไปจากเขานะเขาต้องทำอย่างไรให้น้อยมั่นใจว่าที่เขา้าจะแต่งงานกับน้อยเป็เพราะเขาเองก็มีใจให้น้อย อยากจะอยู่ และดูแลน้อยไปตลอดเขาได้แต่ถอนหายใจออกมา เขาคนที่กล้าขอพ่อว่าไม่อยากสานต่อโรงแรมของพ่อเขาขอให้พ่อเอาไว้ยกให้น้อยก็แล้วกัน ส่วนเขาด้วยความที่ชอบความเร็วเขาจึงขอพ่อมาเปิดโชว์รูมซุปเปอร์คาร์ร่วมกับนุ่มนิ่ม และชาติซึ่งกิจการก็เป็ไปด้วยดี ตอนนี้นอกจากนำเข้าซุปเปอร์คาร์ ยังมีซุปเปอร์ไบท์ด้วยเห็นอย่างนี้นุ่มนิ่มชอบขับมอเตอร์ไซด์มาก รู้เื่มากทีเดียวตอนแรกเขาที่เขาชวนนุ่มนิ่มมาลงทุนด้วยกันก็อยากให้มาช่วยดูด้านการตลาดตอนหลังเป็นุ่มนิ่มที่คิดนำเข้าซุปเปอร์ไบท์ด้วยแถมยังคิดต่อยอดทำอู่ประกอบซุปเปอร์คาร์ ซุปเปอร์ไบท์ โดยให้ชาติมาเป็นายช่างใหญ่พวกเขาทั้งสองให้ชาติเป็หุ้นลม ตอนแรกชาติก็ไม่ยอมเป็นุ่มนิ่มอีกที่เป็คนคุยกับชาติจนชาติยอม เขาเป็คนมีความสามารถนะแต่เื่นี้เขาหมดปัญญาจริง ๆ จะให้เดินเข้าไปบอกตรง ๆ เขาทำได้อยู่แต่มันคงดูแปลก ๆ เขาคงต้องขอความช่วยเหลือจากทุกคนแล้วเขายืนมองน้อยอย่างครุ่นคิด
20K
![กลรักวังหลวง [서현]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1578381443_2778631.webp)
