ครั้นถึงเวลาเข้านอนตอนกลางคืนเ้าหกไปนอนที่ห้องเอ่อร์ฝางอย่างรู้หน้าที่ ทำให้กู้อวี้โล่งใจไม่น้อยเขากลัวเหลือเกินว่าคืนนี้เด็กหญิงจะวิ่งมานอนที่ห้องของเขาอีก อย่างไรเสียหญิงชายก็มีความแตกต่างกันจะนอนด้วยกันได้อย่างไร
เ้าหกมิรู้ถึงความนึกคิดของกู้อวี้เลยแม้แต่น้อยนางนอนหลับสนิทอยู่บนเตียง ครั้นดวงจันทร์ลอยเด่นกลางท้องนภา ขณะที่ทุกคนในบ้านกำลังหลับลึกเด็กหญิงตัวน้อยก็พลันลืมตาตื่นขึ้นลุกจากเตียงอย่างว่องไว จากนั้นเดินออกจากห้องไปที่ห้องครัว
นางมองตุ่มใส่น้ำใบใหญ่เอียงคออย่างลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะปีนขึ้นไปบนเก้าอี้ตัวเล็กแล้วตักน้ำมาใส่ในหม้อเหล็กเสร็จเรียบร้อยจึงเดินไปจุดไฟ ก่อนจะนำหม้อนั้นขึ้นต้มน้ำ พอน้ำเริ่มเดือดก็ถอดเสื้อผ้าแล้วปีนเข้าไป
นี่แหละคือวิธีการทำน้ำแกงโสม!
เ้าหกแช่ตัวอยู่ในน้ำครู่หนึ่งจนรู้สึกว่าน้ำเริ่มจะร้อนเกินไปทว่าก็ยังกัดฟันทน จนผิวถูกความร้อนกลายเป็สีแดงนางถึงได้ขึ้นจากน้ำ
เพื่อที่ต่อไปนางจะได้กินบะหมี่น้ำแกงไก่ทุกวันเช่นนั้นจึงขอสู้ตาย!
เ้าหกตักน้ำในหม้อใส่ขวดแก้วขนาดใหญ่สามใบส่วนที่เหลือก็ตักใส่กาต้มน้ำซึ่งแขวนอยู่เหนือเตา ทำอะไรทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยค่อยวิ่งกลับไปที่ห้องตะวันตกครั้นไปถึงหน้าห้อง นางมองประตูห้องทิศตะวันตกซึ่งเป็ห้องหลักสลับกับประตูห้องเอ่อร์ฝางหลังจากลังเลอยู่ชั่วครู่จึงจะตัดสินใจผลักประตูเปิดเข้าไปในห้องหลักทันที
อุตส่าห์เสียสละถึงเพียงนี้พี่ชายก็ต้องชดเชยให้แก่นาง!
เ้าหกปีนขึ้นไปบนเตียงซุกตัวในผ้าห่มเอาแขนทั้งสองข้างกอดแขนข้างหนึ่งของกู้อวี้เอาไว้ ครั้นซุกตัวเพื่อหาที่อยู่สักครู่กลิ่นกายของพี่ชายถือเป็น้ำแกงชั้นเยี่ยมสำหรับนาง ใบและรากของโสมต้นน้อยที่อยู่ตรงจุดตันเถียนเริ่มขยับสั่นเล็กน้อยก่อนที่สีจะเปลี่ยนกลับมาเป็สีน้ำตาลปกติดังเดิม
เช้าวันถัดมา กู้อวี้ลืมตาตื่นขึ้นด้วยแสงอาทิตย์ที่สาดส่องกระทบเขาต้องหรี่ตาอยู่สักครู่ถึงจะปรับสายตาให้ชินกับแสงสว่างที่ลอดผ่านเข้ามาในห้อง จากนั้นจึงเพิ่งััได้ว่าที่แขนเปียกชื้นครั้นหันไปมองสีหน้าก็พลันเปลี่ยนเป็อึมครึมทันใด
เ้าหกนอนกอดแขนของเขาหลับสนิทน้ำลายไหลเปื้อนแขนเสื้อจนเป็วง เนื่องจากเขาขาพิการจึงไม่อาจเดินไปลงดาลประตูได้จึงเป็การเปิดโอกาสให้เ้าหกแอบย่องเข้ามานอนกับเขากลางดึก
“เ้า ลุกขึ้นประเดี๋ยวนี้!”เขาเอ่ยอย่างโทโส หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างแรง ทว่าทันทีที่สิ้นเสียงเ้าหกกลับยื่นมือมาปิดปากเขาเอาไว้
“พี่ชาย…เป็เด็กดี นอนต่อเถอะ…” เ้าหกพูดด้วยน้ำเสียงงัวเงียก่อนจะเกยหน้าขึ้นมาบนแขนเขาแล้วหลับต่อ
กู้อวี้ “...”
แม้เขาจะสามารถดันใบหน้าของเ้าหกให้ลงจากแขนไปได้ แต่กลับไม่สามารถแกะนิ้วมือทั้งสิบของนางออกไปยังคงติดหนึบประหนึ่งตุ๊กแกก็มิปานกู้อวี้ขมวดคิ้วแน่น เขามิใช่คุณชายในสกุลสูงศักดิ์ ก่อนหน้านี้ยามที่ขายังดีแม้จะเคยช่วยงานท่านพ่อท่านแม่บ่อยครั้งทว่ามือของเขายังไม่หยาบเท่าเ้าหกเลย
กู้อวี้พลันนึกถึงเ้าใหญ่ซึ่งเดิมทีจะต้องแต่งงานเพื่อขจัดอัปมงคลให้แก่เขาขึ้นมาชาวบ้านในหมู่บ้านต่างพูดกันว่า สกุลหยวนเลี้ยงดูเ้าใหญ่ประหนึ่งคุณหนูในสกุลใหญ่ดูแลประคบประหงมอย่างดี ไม่ยอมแม้แต่ให้แตะงานบ้าน หากไม่ให้เ้าใหญ่ทำงานบ้านเช่นนั้นอย่าบอกนะว่าพวกเขาให้เ้าหกผู้น่ารำคาญผู้นี้เป็คนทำ?
แต่นางเพิ่งจะอายุสี่ขวบเองมิใช่หรือ?
นางต้องทำงานหนักมากเท่าใดมือถึงได้หยาบกร้านเพียงนี้ถึงว่าหลังจากนางแต่งเข้ามาก็ไม่ยินยอมที่จะกลับไปสกุลหยวนอีก แต่ช่างเถิดในเมื่อนางอยากอยู่ที่นี่เช่นนั้นก็ตามใจแต่นิสัยที่ชอบแอบย่องเข้ามานอนกับเขากลางดึกคงต้องเปลี่ยนเสีย
‘แอ๊ด…’ ประตูถูกผลักเปิดออกในเวลานี้เอง ก่อนที่สามพี่น้องกู้จะเดินเข้ามา“ท่านพี่ ้าอ่างปลดเบาหรือปลดหนักขอรับ”
เนื่องจากกู้อวี้ขาพิการเพื่อความสะดวกในการสุขากู้ซิ่วไฉจึงได้จ้างช่างไม้ทำอ่างไว้สำหรับให้ชายหนุ่มปลดหนักปลดเบาบนเตียง
เ้าหกถูกประโยคนี้ปลุกให้ตื่น
ครั้นสามพี่น้องกู้เห็นเ้าหกลุกขึ้นนั่งสีหน้าก็แปรเปลี่ยนเป็ตระหนกใ ขณะที่กู้อวี้ใช้ผ้าห่มปิดหน้าด้วยความอับอายเขาไม่มีหน้าให้อยู่ต่ออีกต่อไปแล้ว!
“นางแม่เสือ เหตุใดถึงมาอยู่บนเตียงของพี่ชายข้าได้!”กู้เอ้อร์หลางะโถามเสียงดังขณะที่ก้าวขาถอยหลังไปข้างหลังสองก้าว
เมื่อคืนนางแม่เสือมิได้นอนที่ห้องเอ่อร์ฝางหรอกหรือ?
เ้าหกอ้าปากหาว กะพริบตาสองสามทีถึงค่อยกล่าวตอบ“ข้าก็ปีนขึ้นมาน่ะสิ”
กู้เอ้อร์หลางอ่านจากสีหน้าของเ้าหกได้อย่างชัดเจนว่าเ้าโง่หรืออย่างไรถึงได้ถามคำถามนี้ออกมา
“เ้าหกตื่นแล้วหรือรีบไปกินข้าวกับแม่เถิด แม่ทำแผ่นแป้งย่างแล้วก็ต้มไข่ไว้ให้สามฟอง”จ้าวซื่อถือถ้วยยาเข้ามาในห้อง ก่อนจะวางไว้บนโต๊ะข้างเตียง จากนั้นจึงอุ้มเ้าหกขึ้นจากเตียง
“เสื้อตัวนอกของเ้าเล่า”จ้าวซื่อมองหาอยู่นานกลับไม่เจอ
เ้าหกที่ซบอยู่กับไหล่ของมารดาอ้าปากหาวพลางชี้นิ้วไปห้องเอ่อร์ฝาง“อยู่ในนั้นเ้าค่ะ…”
จ้าวซื่ออุ้มพาบุตรสาวเดินไปยังห้องเอ่อร์ฝางทันที
ครั้นแต่งตัวให้เ้าหกเสร็จเรียบร้อยกู้ซื่อหลางเดินเข้ามาในห้องอย่างกล้าๆ กลัวๆ เอาหลังแนบชิดติดกำแพงก่อนจะวางรองเท้าซึ่งปักเป็รูปดอกไม้ลงบนพื้น“ท่านพี่ให้ข้าเอามาให้” พูดจบก็รีบหันหลังวิ่งออกจากห้องไป ประหนึ่งว่าหากไม่เร่งไปยามนี้จะมีภูตผีิญญาโผล่ขึ้นมาเอาตัวไปอย่างไรอย่างนั้น
“ถึงว่าเหตุใดข้าถึงหารองเท้าไม่เจอ”จ้าวซื่อเอามือตีที่ศีรษะตัวเองไม่แรงนัก ก่อนจะหยิบรองเท้าขึ้นมาสวมให้เ้าหก“เ้าอยู่ที่นี่นับว่าเป็การตัดสินใจที่ถูกต้อง ฉินเจียมู่ดีต่อเ้ามากอุตส่าห์ปักรองเท้าลายดอกไม้ไว้ให้”
“ใช่เ้าค่ะ” เ้าหกพยักหน้า“พี่ชายก็ดีต่อข้ามาก” นางชอบพี่ชาย โสมต้นน้อยที่อยู่ตรงจุดตันเถียนก็ชอบพี่ชายเช่นเดียวกันแม้ร่างกายของเขาจะาเ็หากก็ยังสามารถถ่ายทอดพลังให้แก่นาง พี่ชายช่างดีต่อนางเหลือเกิน
“เ้ารออยู่ที่นี่สักประเดี๋ยวแม่จะไปนำแผ่นแป้งย่างมาให้” จ้าวซื่อลูบศีรษะบุตรสาวพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม
เมื่อเ้าหกกัดแผ่นแป้งย่างเข้าไปหนึ่งคำพบว่าในแผ่นแป้งมีรสชาติน้ำอาบของนาง จ้าวซื่อซึ่งกำลังกัดกินแผ่นแป้งย่างพลางเอ่ยขึ้น“น่าเสียดายที่พ่อของเ้าอยู่ที่บ้าน หากได้มากินพร้อมหน้าพร้อมตาจะดีสักเพียงใดกันนะหมั่นโถวขาวนิ่มที่บ้านเป็ของเ้าใหญ่พ่อเ้ากินได้แต่หมั่นโถวซึ่งทำจากแป้งหลายอย่างผสมกันท่านปู่กับท่านย่าของเ้าช่างลำเอียงนัก ข้าจะคอยดูหากเ้าใหญ่ได้เป็ฮูหยินขุนนางดังที่พวกเขาว่า แล้วนางจะพาพวกเขาไปเสพสุขด้วยหรือไม่
“แต่แม่ก็ฉลาดเช่นกันแม่ต้มไข่ให้พ่อของเ้าสามฟอง อีกเดี๋ยวค่อยแอบเอาไปให้” จ้าวซื่อหยิบไข่สามฟองซึ่งแอบอยู่ในแขนเสื้อออกมาให้บุตรสาวดูด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่อง
“ท่านปู่กับท่านลุงของเ้าช่างใจร้ายนักเมื่อวานให้ตายอย่างไรก็อยากจะให้พ่อกับแม่แยกบ้านออกไปให้จงได้หากมิใช่เพราะท่านพ่อของเ้านำมีดมาจ่อที่คอสร้างความตระหนกใให้แก่เพื่อนบ้านและผู้นำสกุล ป่านนี้แม่กับพ่อคงถูกไล่ออกออกจากบ้านสกุลหยวนไปแล้ว”
ถึงแม้ปากของเ้าหกจะยังกัดกินแผ่นแป้งย่างไม่หยุดทว่าหูกลับคอยฟังที่มารดาพูดอยู่ตลอดเวลา “ท่านแม่ มิต้องกลัว ข้าจะเลี้ยงท่านเอง”อย่างไรเสียนางก็ต้องเลี้ยงพี่ชายอยู่แล้ว หากเลี้ยงท่านพ่อกับท่านแม่เพิ่มอีกสองคนจะเป็ไรไปอีกอย่างท่านพ่อท่านแม่ก็เลี้ยงง่าย แค่มีของให้กินพวกท่านก็พอใจแล้ว และถ้ามีไข่ให้กินด้วยก็จะยิ่งดี
จ้าวซื่อโน้มหน้าลงไปกระซิบข้างหูเ้าหก“เื่นี้เ้าห้ามพูดไป หากใครมาได้ยินมันจะไม่ดีเมื่อใดที่ฐานะของเ้าในสกุลกู้มั่นคง และเมื่อใดที่สองสามีภรรยากู้ไป์แม่กับพ่อจะย้ายมาอยู่กับเ้าแน่นอน”
เ้าหกทราบดีว่าไป์หมายถึงอะไรนั่นคือการได้กลายเป็เทพเซียนอย่างไรเล่าซึ่งนี่ก็เป็ความใฝ่ฝันของเหล่าปีศาจเช่นกัน
“ท่านพ่อกับท่านแม่กู้ไม่มีทางได้ไป์”เ้าหกเอ่ยด้วยสีหน้าผิดหวังเล็กน้อย เพราะน้ำอาบของนางจะช่วยบำรุงให้ร่างกายของสองสามีภรรยากู้กลับมาแข็งแรงดังเดิมไม่มีทางจากไปโดยง่ายกอปรกับดื่มยา ร่างกายของทั้งคู่ต้องดีขึ้นในเร็ววันนี้แน่นอน
หรือต่อให้ท่านพ่อท่านแม่กู้จากไปก็ไม่มีทางได้ไปเป็เทพเซียนบน์เพราะทั้งคู่ไม่มีรากจิติญญาเซียน
จ้าวซื่อกลับคิดไปอีกอย่าง กล่าวว่า “เด็กโง่เ้าอย่าแสดงท่าทางเสียดายออกมาประเจิดประเจ้อเช่นนั้น” ด้วยกลัวว่าหากคนสกุลกู้มาเห็นเข้าคงได้รู้หมดว่าพวกนางหวังอยากให้สองสามีภรรยากู้ตายจากไป!
2K
