บทที่ 22
ผู้ฝึกฝนอสูรขั้นกลาง
[ ระบบ :เควส พัฒนาระดับ สำเร็จ]
[ เงื่อนไขหมาป่าโลหิตสังหารพัฒนาเป็เลเวลหกสิบ ]
[ ได้รับของรางวัล- เลื่อนขั้นเป็ผู้ฝึกฝนอสูรขั้นกลาง ]
[- ได้รับสิทธิ์ในการเรียกใช้งานอสูรเพิ่มขึ้นหนึ่งตน]
หลังจากผ่านการพยายามมาหลายต่อหลายวายในที่สุดเขาเองก็สามารถมาถึงได้ระดับที่ได้หมาป่าโลหิตสามารถพัฒนาขึ้นมาได้จนถึงระดับ 60 เรียบร้อยแล้ว
ยามวิกาลที่ถูกปกคลุมไปด้วยความมืดมิดกองไฟที่ถูกจุดขึ้นในสถานที่เดิมๆกับเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่บริเวณด้านหน้ากองเพลิงกำลังจ้องมองดูสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าของตนเอง
ในตอนนี้สิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าคือระดับของเขาที่ถูกพัฒนาเพิ่มขึ้น
ในตอนนี้ระดับภายในร่างกายมันถูกพัฒนาเพิ่มขึ้นมากกว่าก่อนหน้านี้อีกระดับสามารถทำพันธสัญญากับสัตว์อสูรที่อยู่ในระดับสองและสามดาวได้
ไม่เพียงเท่านั้นยังมีสิทธิ์ในการเรียกใช้งานศาลสูงเพิ่มได้อีกหนึ่งสิทธิ์เทียบเท่ากับว่าสามารถเรียกสัตว์อสูรออกมาใช้งานได้พร้อมกันถึงสามตัว
[ ชื่อจางิ ]
[ ระดับผู้ฝึกฝนสัตว์อสูรขั้นกลาง ]
[ ความสามารถ- ควบคุมสัตว์อสูร]
[ อสูรที่สามารถเรียกใช้งานได้3/2]
[ สัตว์อสูรในสัญญา10/2 ]
มองเห็นเช่นนี้เขาเองก็รู้สึกยินดีจ้างหนิงรู้ว่าตนเองนั้นมีสิทธิ์ในการเรียกใช้งานสารผสมเพิ่มมากขึ้นแสดงว่าเขาจะต้องแข็งแกร่งขึ้นด้วยเช่นเดียวกัน
ในขณะกำลังนั่งอยู่บริเวณด้านหน้ากล่องเพิ่มฝ่ามือข้างหนึ่งยกขึ้นมาแล้วก็ลูบปลายค้างพร้อมกับคลิปภายในใจของตนเอง “ ตอนนี้สามารถใช้งานแซงละแถมยังสามารถทำงานตามสัญญากับสัญญาสัตว์อสูรระดับสองถึงสามดาวได้แล้วด้วย”
“ ที่บริเวณนี้บริเวณเขตแรกมีเพียงแค่สัตว์อสูรระดับหนึ่งดาวเท่านั้นและจากที่สังเกตว่าเพศมันไม่มีอันใดที่น่าสนใจเลยสงสัยจำเป็จะต้องเข้าไปในเขตลึกกว่านี้เพื่อหาสัตว์อสูรที่สามารถใช้งานได้”
จ้างิกำลังนั่งคิดอย่างหนักภายในกลุ่มของตนเองเขากำลังรวบรวมความคิดแล้วก็ใช้สมาธิของตนเองไตร่ตร่องดูภายในความทรงจำว่าพอจะมีสัตว์อสูรชนิดใดที่สามารถใช้งานได้บ้าง
จากที่ลองไตร่ตรองภายในกลุ่มของตนเองดูสักพักจางิเองก็พอจะคิดได้ว่าในตอนนี้มันมีสัตว์อสูรชนิดใดที่พอจะสามารถใช้งานได้และอยู่ภายในบริเวณนี้
“ ถ้าเช่นนั้นในเวลาเช่นนี้หาเ้าปีศาจเถาวัลย์ก็แล้วกัน” มันคือสัตว์อสูรที่พ่อคิดได้ในตอนนี้แล้วคิดว่าน่าจะเป็ประโยชน์กับเขาเป็อย่างมาก
หลังจากที่คิดเช่นนั้นเสียงภายในหัวข้อทำการดังขึ้นมามันคือสัตว์อสูรที่พอคิดได้ในตอนนี้แล้วคิดว่าน่าจะเป็ประโยชน์กับเขาเป็อย่างมาก
หลังจากที่คิดเช่นนั้นเสี่ยงภัยในหัวข้อทำการดังขึ้นมา “ เป็ความคิดที่เยี่ยมยอดเ้าค่ะนายท่าน ปีศาจเข้าวันแม้จะเป็สัตว์อสูรระดับสองดาวพี่ไม่ได้ขายยากแต่มีความสามารถพิเศษที่มีประโยชน์เป็อย่างมาก”
เสี่ยวหนิงเองดูเหมือนว่านานนานจะเห็นด้วยกับความคิดของเขาในส่วนนี้นางเห็นด้วยกับการที่จะนำปีศาจเข้าวันหมาเป็สัตว์อสูรพันธสัญญาตนที่สาม
ปีศาจเถาวัลย์มันเป็สัตว์อสูรที่มีระดับอยู่ในระดับสองดาวเท่านั้นมันเป็สัตว์อสูรที่สามารถหาได้ภายในบริเวณแถบนี้อย่างแน่นอน
เป็สัตว์อสูรที่ไม่ได้พบเจอได้ยากแต่ว่ามันเองกลับมีความสามารถที่น่าจะเป็ประโยชน์กับเขาเป็อย่างมากถ้าสามารถควบคุมมันได้
โดยร่างกายของมันจะเป็เพียงแค่เถาวัลย์ต้นเล็กๆเท่านั้นแต่เมื่อใช้ความสามารถเขาวันนั้นกลับสามารถงอกมาได้เป็จำนวนมากแล้วก็สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็ว
อีกครั้งความสามารถของเถาวัลย์ยังมีความสามารถพิเศษที่น่ารำคาญโดยการที่เมื่อเขาวันนั้นจับเขาที่ศัตรูสามารถปล่อยพิษชาทั้งร่างกายได้
มันถือว่าเป็สัตว์อสูรที่มีความแข็งแกร่งเป็อย่างมากแม้ว่าจะไม่ได้แข็งแกร่งทางด้านกำลังแต่ว่าความแข็งแกร่งทางด้านคุณสมบัติของวันนั้นเยี่ยมยอด
ความสามารถในการที่รัดและจับศัตรูรวมไปถึงทำให้ศัตรูที่โดนมัดตึงเอาไว้ได้รัดเข้าไปภายในร่างกายแน่นอนว่าเป็ความสามารถที่เยี่ยมยอด
เขาไม่ได้เลือกสัตว์อสูรภายในพันธสัญญาเพียงแค่มันมีความสามารถในการชมทีมที่แข็งแกร่งเท่านั้น
จางิรู้ดีว่าสัตว์อสูรประเภทใดมีความแข็งแกร่งในด้านใดบ้างและจากที่มองดูสัตว์อสูรแต่ละต้นก็มีความแตกต่างในด้านความแข็งแกร่งที่แตกต่างกันออกไป
เพราะแบบนั้นถึงพูดได้ว่าการเลือกหาสัตว์อสูรที่สามารถใช้งานได้ไม่จำเป็จะต้องคำนึงถึงเพียงแค่ความแข็งแกร่ง
...
หลังจากผ่านพ้นยามรัตติกาลนั้นมาเขาสามารถตัดสินใจได้ว่าจะหาพวกปีศาจเถาวัลย์ในการทำพันธสัญญา
ทั่วทั้งบริเวณทุกๆคนไปด้วยแสงอรุณแรกของวันที่สาดส่องลงมาบริเวณด้านล่างภายในผืนป่าแห่งนี้มันถูกปกคลุมไปด้วยความสงบสุข
เป็เพราะว่าภายในูเาและเขตูเาไป๋หลงไม่ค่อยมีผู้ใดที่หลุดรอดเข้ามาซักเท่าไหร่
หลังจากที่ทำการหยุดรอบริเวณด้านหน้าทางเข้าของูเามาเป็เวลาหลายวันยามนี้เขาก็มั่นใจว่าตนเองนั้นจะก้าวเข้าไปภายในูเาแห่งนี้แล้ว
ยามที่ใช้เท้าของตนเองก้าวเท้าเข้าไปกลับไม่รู้สึกตื่นเต้นเลยแม้แต่น้อยเป็เพราะว่าทัศนียภาพและทิวทัศน์ภายในสถานที่แห่งนี้มองเห็นผ่านทางสัตว์อสูรที่ตนเองใช้สอดแนมทั้งหมดแล้ว
เส้นทางทั้งหมดก็จำได้เป็อย่างดีเดินทางเดินทางมุ่งเข้าไปภายในปาบบประมาณ 10 ถึง 20 ลี้โดยใช้เวลาในการเดินทางเป็การเดินเท้าเรื่อยๆ
ในการเดินทางเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้บรรยากาศภายในสถานที่แห่งนี้บริสุทธิ์เป็อย่างมากแม้จะเคยเห็นทัศนียภาพภายในสถานที่อย่างนี้ผ่านทางสัตว์อสูรมาแล้ว
แต่กลับไม่เคยััได้ถึงบรรยากาศบริเวณด้านไหนบรรยากาศภายในสถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยความบริสุทธ์ทางอากาศแล้วก็ทั้งสิ่งแวดล้อมล้วนแล้วแต่ถูกรักษาเอาไว้เป็อย่างดี
จากที่เดินเข้ามาสักพักก็ได้พบเจอเข้ากับเป้าหมายของตนเองที่เป็เถาวัลย์พันอยู่บริเวณ้าต้นไม้
รูปลักษณะของมันส์จากในตอนนี้ที่มองเห็นมันเองก็เป็เหมือนกับว่าเป็เถาวัลย์เส้นใหญ่มีรูปลักษณะเป็เถาวัลย์สีดำสนิท
ในตอนนี้มันผ่อนอยู่บริเวณ้าต้นไม้เมื่อััได้ว่าเขานั้นก้าวเข้ามาภายในอาณาเขตของมันเถาวัลย์ปีศาจมันได้ทำการแตกตัวออกอย่างรวดเร็วทั่วทั้งร่างกายของมันแตกกระจายเป็เส้นเถาวัลย์มากมายนับ10 เส้นพุ่งทะยานลงมาหาจางิ
จางิที่ยืนอยู่บริเวณด้านล่างตื่นตัวอย่างรวดเร็วเขาะโถอยหลังมาจากจุดนั้นแล้วก็บังคับให้หมาป่าหลงผิดใช้กรงเล็บอันแหลมคมฟันพวกมันขาดในครั้งเดียว
ในตอนนี้กรงเล็บของหมาป่าโลหิตฟันเขาวันนั้นขาดในครั้งเดียวเพียงแต่ว่าเขาวันนี้เองก็ไม่ใช่ถ้าวันธรรมดาทั่วไปเถาวัลย์ปีศาจมันมีคุณสมบัติที่เหนียวแล้วก็แข็งกว่าพวกเขาวันธรรมดาทั่วไปหลายเท่า
มองถึงถ้าเป็ดาบของทหารธรรมดาทั่วไปคงจะไม่สามารถฝันมันเข้า
เพียงแต่ว่ากรงเล็บของเ้าหมาป่าโลหิตตอนนี้มันแหลมคมกว่าพวกดาบธรรมดาทั่วไปหลายเท่าจึงสามารถสะบั้นขาดได้ในครั้งเดียว
คิ้วทั้งสองข้างคิ้วขมวดเข้ามาหากันอย่างจริงจังมีพร้อมกับทำการกล่าว “ การรับมือกับมันทำอย่างไรก็ได้อย่าให้โดนมันจับได้”
“ ทำให้มันหมดสภาพให้เร็วที่สุด”
เขาตั้งใจสาวทำการทุ่มสุดตัวเพื่อที่จะจบการต่อสู้ในครั้งนี้ให้รวดเร็วที่สุดหมาป่าโรชิมีความแข็งแกร่งมากกว่าสัตว์อสูรธรรมดาทั่วไปคงจะสามารถปิดฉากได้
[ เสริมความแข็งแกร่งกรงเล็บ]
[ การเคลื่อนไหวรวดเร็ว]
[ กระหายโลหิต]
สามารถทำสามอย่างถูกเปิดใช้งานในครั้งเดียว
หลังจากที่เปิดใช้งานความสามารถทั้งสามอย่างออกมาในตอนนี้ลมปราณจำนวนมหาศาลถูกปลดปล่อยออกมาจากบ้านของสัตว์อสูร
ร่างกายของหมาป่าโลหิตขยายใหญ่มากขึ้นดวงตาของมันดูดุร้ายแล้วคนที่เป็สีดำสนิทก็เริ่มค่อยๆค่อยๆกลายเป็สีแดงจากผลของกระหายโลหิตที่ใช้งาน
เห็นว่าร่างกายของมันอยู่ภายในสภาพนี้บังคับให้พุ่งโจมตีขึ้นไป้าอย่างรวดเร็วเพียงแค่กรงเล็บเดียวต้องปัดขึ้นไป้าเกิดกลายเป็ขึ้นลงการโจมตีสะบั้นต้นไม้ต้นนั้นจนขาดออก
ไม้ขนาดใหญ่ล้มลงในครั้งเดียวจากการโจมตีของหมาพป่าโลหิตเถาวัลย์สีดำเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วพริบตาเดียวหลุดออกจากบริเวณนั้นมันพยายามจะหนี
ทางิใช้คุณสมบัติในการตรวจสอบของแมลงล่องหนจับตามองมันและสั่งการให้หมาป่าโลหิตพุ่งทะยานตามไปพร้อมกับใช้กรงเล็บโจมตีมันในครั้งเดียว “ ตูม!!! ”
ได้ผลการโจมตีเพียงครั้งเดียวเท่านั้นกรงเล็บเดียวของหมาป่าโลหิตทำให้ร่างกายของเ้าปีศาจเถาวัลย์หมดสภาพในทันที
[ชื่ออสูรปีศาจเถาวัลย์ LV.20]
[ระดับ 2ดาว ]
[พลังชีวิต150/20 ปราณ 200/200]
[ความสามารถ- สร้างเถาวัลย์ lv.1 พิษ lv.1]
ต่อสู้จบลงรวดเร็วกว่าที่คิดเป็ปีศาจเถาวัลย์มิใช่สัตว์อสูรที่มีความแข็งแกร่งทางด้านร่างกายที่สูงอยู่แล้ว
จุดเด่นของมันคือความสามารถที่ดูสามารถใช้งานประโยชน์ได้แต่ว่าจุดด้อยของมันก็คือร่างกายที่ไม่แข็งแรงโดนการโจมตีเพียงครั้งเดียวสภาพของมันก็เป็อย่างที่เห็น
ที่มันนอนแน่นิ่งอยู่เบื้องหน้าก็มองเห็นได้ในทันทีว่าตนเองนั้นมีโอกาสที่จะทำพันธสัญญากับมันเรียบร้อยแล้ว
จางิค่อยค่อยเดินเข้ามาอย่างช้าๆก้มมองดูมันพร้อมกับกล่าวขึ้น “ สำเร็จดูเหมือนว่าจะจบลงแล้ว”
จบบท