จวนส่วนตัวท่านอ๋องปีศาจ
“ท่านอ๋องเด็กคนนี้คือ…”
“นางคือลูกสาวของข้าเอง พวกเ้าทุกคนจำเอาไว้ให้ดีลูกสาวของข้าใครก็ห้ามแตะ!”
ร้อยวันพันปีพวกเขาไม่เคยจะเห็นท่านอ๋องสนใจสตรีนางใดแล้วมาวันนี้ท่านอ๋องก็อุ้มเด็กหญิงคนหนึ่งเข้าจวนมาแล้วบอกว่าเป็ลูกสาวแถมยังหวงเอามากๆด้วย พวกเขามีหรือจะไม่เชื่อก็ท่านอ๋องของพวกเขาเป็จอมเผด็จการ หากบอกว่าเป็ลูกสาวก็ต้องเป็ลูกสาวขืนพูดอะไรออกไปมีหวังพวกเขาได้มีชีวิตไม่ถึงวันพรุ่งนี้แน่
ภายในห้องนอนของท่านอ๋องจอมเผด็จการอย่าง หยางเจี๋ย ก็ดูแสนจะธรรมดาเพียงแต่คนที่อาศัยอยู่คือท่านอ๋องที่ได้รับฉายาว่าปีศาจ มีผู้คนมากมายต่างหวาดหลัวในความโหดร้ายของเขาเพียงแค่เห็นใบหน้าก็ทำเอาคนมองแทบหยุดหายใจได้ คำพูดแสนเ็าและความเผด็จการเกินจะบรรยายได้นั้นทำให้เขาสามารถคุมคนทั้งกองทัพได้ั้แ่อายุยังน้อย ขนาดฮองเต้เสด็จพี่ร่วมมารดาเดียวกัน ยังเกรงกลัวในอำนาจของท่านอ๋องปีศาจใครก็ตามที่ทำอะไรให้เขาไม่พอใจอาจจะหายไปแบบไร้ร่องรอยเพียงแค่เขาลงมือเอง
“ใครก็ได้ไปตามหวังจินมาหาข้าเดี๋ยวนี้!”เขาวางร่างน้อยๆของเด็กหญิงที่เขาพึ่งได้เป็ลูกสาวเมื่อไม่นานมานี้ หากไม่ใช่เพราะว่าเขาออกไปตามหาสัตว์อสูรพยัคฆ์เมฆาอยู่ ก็คงจะไม่ได้พบว่าลูกสาวตัวน้อยกำลังตกอยู่ในอันตรายทั้งๆทีเขาบอกว่าอีกสามวันจะมาพบแท้ๆ
“ท่านอ๋องเกิดอะไรขึ้นกับท่าน!”หวังจินหมอประจำตัวและองครักษ์คนสนิทวิ่งเข้ามาด้วยความเป็ห่วงผู้เป็นายจึงไม่ได้ฟังสิ่งที่ทหารยามไปบอกเมื่อครู่
“ข้าเปล่าแต่เป็นาง?”ท่านอ๋องชี้นิ้วไปที่เด็กหญิงตัวน้อยที่กำลังนอนสลบอยู่บนเตียงนอนด้วยใบหน้าทรมาน
“นาง…คือ”
“ลูกสาวของข้าเอง หากเ้ายังช้าอยู่ข้าจะไม่ทนแล้ว!”เขากดเสียต่ำลูกสาวที่น่ารักของเขากำลังทรมานเพราะพิษของสัตว์อสูรบางอย่างอยู่แต่คนของเขายังไม่รีบรักษานางอีกเอาแต่ถามอะไรอยู่ได้
“ขะ ขอรับ”
“ท่านหญิงน้อยถูกพิษมาไม่นาน ท่านอ๋องคงให้ยาระงับพิษไว้ชั่วคราวแล้วมันถึงยังไม่แพร่กระจายเท่าไหร่”หวังจินเป็หมอเพียงคนเดียวที่เชียวชาญด้านยาพิษและสามารถบอกได้ว่าพิษนั้นคือชนิดของสัตว์ประเภทใด
“นางถูกพิษชนิดใดมา”
“สัตว์อสูรระดับกลางแมงมุงมายาขอรับท่านอ๋อง"
“เ้ามียาถอนพิษหรือเปล่า”
“ยากขอรับ พิษของแมงมุมมายาร้ายแรงมากต่อให้มียาถอนพิษก็อาจจะไม่ได้ผลหากไม่มี…”
“หญ้านิทรา!”
“ใช่แล้วขอรับ หญ้านิทาเป็หญ้าที่เกิดขึ้นในถ้ำนำแข็งซึ่งหาได้ยากมากเลยขอรับ”
“ในแหวน…มิติ…มะ…มี…ยะ…ยาอยู่”ลี่ชิงนางพอรู้สึกตัวได้เล็กน้อยก็พูดถึงของที่อยู่ในมิติของนางว่ามียาแก้พิษชนิดนี้อยู่
“แต่นั้นมันแหวนมิติของท่านหญิงน้อยนะขอรับ”
“ชะ…ใช้ได้”
“เอามานี้!”ท่านอ๋องหยางเจี๋ยรับแหวนมิติมาจากลูกสาวบุญธรรมแล้วลองเอาของที่อยู่ในแหวนมิติออกมาก็พบว่าในนั้นมีขวดยาอยู่หลายชนิดแถมแต่ละอย่างยังเป็ยาระดับสูงที่ไม่สามารถหาซื้อได้จากในตลาดได้ ลูกสาวบุญธรรมของเขาคงจะเป็เด็กพิเศษอย่างที่เขาคิดเอาไว้จริงๆ
เขาหยิบขวดยาแก้พิษแมงมุมมายาให้แก่ลูกสาวบุญธรรมแต่เพราะนางไม่มีแรงจับมันเขาจึงเทเม็ดยาออกจากขวดมาหนึ่งเม็ดแล้วส่งให้นางกินเข้าไปแทน ผ่านไปสักพักอาการของนางก็ดีขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
“เป็อย่างไร”
“ดีขึ้นแล้วเ้าค่ะ”
“ผู้ชายคนนั้นเป็ใคร”
“คนชั่วคนหนึ่งที่้าให้ลี่เอ่อร์ตายเ้าค่ะ”นางนึกว่าเป็ท่านพ่อเฟิงเสวี่ยแต่เป็ท่านพ่อหยางเจี๋ยก็ไม่เลว เพียงแต่นางนึกไม่ถึงว่าท่านพ่อหยางเจี๋ยของนางจะมีมุมอ่อนโยนแบบนี้ด้วย
“ยิ้มอะไร”
“ความลับเ้าค่ะ”เื่อะไรนางจะบอก
“หิวไหม”
“ลี่เอ่อร์หิวมากๆเลยเ้าคะ”นางยังไม่ได้กินข้าวเลยนี่น๊า คอนอยู่โรงน้ำชาก็ได้กินแค่ขนมไม่กี่อย่างเอง นางเป็เด็กห้าขวบวัยกำลังโตก็ต้องหิวมากเป็ธรรมดา
“หวังจินเ้าไปสั่งพ่อครัวทำอาหารมาเยอะๆหน่อยลูกสาวของข้าหิว!”
“ขอรับท่านอ๋อง”หวังจินถึงกับทำหน้าเหวอ! ท่านหญิงน้อยมียาแก้พิษระดับสูงส่วนท่านอ๋องก็เปลี่ยนไปเป็คนอ่อนโยนั้แ่เมื่อไหร่กัน
“ลี่เอ่อร์ขอบคุณท่านพ่อรองที่ช่วยชีวิตเ้าค่ะ”
“ไม่เป็ไรพ่อเต็มใจ”
“ต่อหน้าผู้อื่นต้องเ็าด้วยหรือเ้าคะ”นางก็แค่งงว่าต่อหน้าผู้คนมากมายต้องทำตัวเ็าตลอดเวลาเลยหรือเปล่าทีอยู่กับนางสองคนใจดีเชียว
“ไม่อยากใครเห็นจุดอ่อน”
“อ้อ เป็งี้นี่เอง”
“ห้ามไปบอกใครละ”
“เ้าค่ะ”ท่านพ่อหยางเจี๋ยก็ใจดีในแบบของท่านอ๋องจอมเผด็จการและคิดไปคิดมาท่านพ่อรองก็แอบน่ารักแฮะ
[ระบบแจ้งเตือน เป้าหมายว่าที่ท่านพ่อหมายเลขสามกำลังจะมาเร็วๆนี้]
อะไรจะมาเร็วปานนี้นางพึ่งจะผูกสัมพันธ์พ่อลูกกับท่านพ่อรองได้ไม่นานนางก็จะได้ท่านพ่อคนที่สามอีกแล้วหรือนางหากะรอดตายมาได้ยังสงบสุขได้ไม่นาน ก็ต้องไปปวดหัวตามหาว่าที่ท่านพ่อคนที่สามอีกแล้ว ให้นางได้พักบ้างเถอะแค่ที่เป็อยู่ทุกวันนี้ก็แทบจะหาความเป็ส่วนตัวได้น้อยมาแล้ว ระบบจะฆ่านางเล่นหรือไงเล่า วันๆให้ทำแต่ภารกิจเงินที่ได้มายังใช้ไม่ทันจะหมดก็ได้เพิ่มมาเรื่อยๆระบบมันคงกลัวว่านางจะจนหรือเปล่า?
“เซ็งเลย….”์ช่างกลั่นแกล้งนางเล่นดีนัก คอยดูนางจะหนีไปบวชชี
[ระบบไม่อนุญาต ไม่อนุญาต]
“ทำมาเป็รู้ดี!”แค่คิดนิดคิดหน่อยก็รู้ไปหมดทุกอย่างสมกับเป็ระบบเทพ