โนอาห์ฟันดาบลงมากลายเป็การโจมตีสีดำที่มีขนาดใหญ่กว่าตัวของเขาหลายเท่า
คลื่นดาบพุ่งไปยังควันที่ถือดาบแหลมยาวไว้ในมือของมันพลังงานสีดำอยู่ตรงหน้าของมัน
มันไม่มีทางหลบหนีการโจมตีของโนอาห์ได้เพราะเป็คลื่นดาบที่ใหญ่เกินไป
คลื่นดาบได้พุ่งเข้าปะทะกับควันปริศนาเกิดเป็แรงลมขนาดใหญ่ทำให้ต้นไม้เริ่มปลิวไสว
แต่ในขณะนั้นก็เกิดบางสิ่งขึ้นคลื่นดาบของโนอาห์ถูกสะท้อนกลับมามันะเิและทำลายรอบทิศทาง
โนอาห์ยืนมองอยู่ห่างๆเขาสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติจากการโจมตีของเขาเองควันปริศนาได้โจมตีเขาอีกครั้ง
มันพุ่งเข้ามาหาเขาและทำการฟันไปที่หน้าอกของเขาทำให้เกิดาแและเืของเขาก็ไหลออกมา
"เมื่อกี้นี้มันอะไรกัน"
"ตอบสนองการโจมตีอย่างงั้นเหรอ"
"ตามหลักการโจมตีของมันแล้วฉันต้องโจมตีมันก่อนแล้วมันถึงจะโจมตีฉันกลับ"
"แต่เมื่อกี้มันคือการตอบโต้แบบกะทันหันแล้วก็ค่อยมาโจมตีฉันอีกที"
"เพื่อให้ได้เห็นจุดอ่อนฉันต้องโจมตีมันไปเรื่อยๆ"
"เ้านี่มันคงจะเป็พลังเวทมนตร์ที่ถูกสร้างขึ้นมาเป็รูปร่างก็แค่นั้น"
สายตาสีแดงของโนอาห์มองไปยังนาฬิกาทรายของควันปริศนาในนาฬิกาทรายมีศิลาอยู่และทรายที่กำลังค่อยๆลดลงไปอย่างช้าๆ
โนอาห์กำดาบในมือของเขาแน่นขึ้นเขาตั้งท่าโจมตีขึ้นมาสายตาของเขามองไปที่ดาบของตัวเอง
"หากฉันโจมตีโดยไม่คำนึงถึงพลังเวทตัวเองก็คงเป็การโจมตีที่โง่มาก"
"และการโจมตีกายภาพไม่ได้ผลกับมันอย่างเห็นได้ชัดเลย"
"ถึงแม้ในชีวิตนี้ฉันจะใช้ดาบแต่ก็นะรูปแบบการโจมตีของข้ามันไม่ได้เป็ดาบแต่แรกอยู่แล้ว"
โนอาห์เก็บดาบเข้าไปในฝักเขาดีดตัวขึ้นไปบนฟ้าเขาชูมือขึ้นออร่าสีดำปรากฏขึ้นบนมือของเขาบรรยากาศรอบข้างดูมืดมัว
โนอาห์ดีดนิ้ว 1 ครั้งแสงสีดำได้พุ่งออกจากมือของโนอาห์มันพุ่งเข้าไปหาควันปริศนาด้วยความรวดเร็วของมัน
แสงสีดำได้กระทบกับร่างกายของมันทำให้เกิดแสงสีดำพุ่งออกมาทำให้พื้นที่รอบๆถูกทำลายด้วยแสงสีดำที่ขยายใหญ่ขึ้น
พื้นดินพังพินาศต้นไม้รอบๆถูกทำลายแต่ภายในแสงสีดำนั้นก็เกิดแสงสีทองพุ่งออกไปรอบๆบริเวณที่โนอาห์ยืนอยู่
โนอาห์สังเกตเห็นนาฬิกาทรายที่ส่องแสงขึ้นมาเขาจ้องมองไปที่มันแสงสีทองอันดูสง่าก็ค่อยๆเริ่มจางลงร่างของควันปริศนาก็เริ่มก่อตัวขึ้นเป็ดังเดิม
เมื่อร่างของมันได้ก่อรูปเป็ที่เสร็จเรียบร้อยมันคำรามมันโจมตีโนอาห์การฟันหลายครั้งของมันทำให้โนอาห์ได้รับาแรูปแบบการโจมตีของมันในครั้งนี้
เป็การฟันรัวๆเพื่อให้โนอาห์ไม่สามารถป้องกันได้โนอาห์ทำได้เพียงยอมรับผลที่ตามมาแต่เขายังคงใช้สายตาจ้องมองไปที่นาฬิกาทราย
"เหมือนเมื่อกี้เลย"
"นาฬิกาทรายนั้นมันมีไว้ป้องกันเพื่อไม่ให้ศิลาถูกแย่งชิงเอาไป"
"การโจมตีที่ถูกเข้าถึงนั้นกลับถูกตอบสนองด้วยความเร็วเหนือแสงสีทองที่ดูสง่าก็พุ่งออกมา"
"การกำจัดของพลังเวทบ้านี่คงไม่ใช่ภารกิจหลัก"
"แค่ต้องแย่งชิงศิลามาก็เท่านั้นแต่ฉันคงต้องหาวิธีทำลายนาฬิกาทรายก่อน"
โนอาห์ที่ลอยอยู่บนอากาศเขาทำการใช้การโจมตีเมื่อกี้อีกครั้งเขาขยับมือเล็กน้อยแสงสีดำก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
ครั้งนี้โนอาห์เพิ่มจำนวนจาก 1 กลายเป็ 3 เขาดีดนิ้วไปข้างหน้าทันใดนั้นแสงสีดำก็พุ่งเข้าไปหาควันปริศนานั้น
มันกระทบกับนาฬิกาทรายและเกิดการะเิขึ้น
ตู้ม!!!!!!!
พื้นที่รอบๆปกคลุมไปด้วยออร่าสีดำที่เกิดจากการดีดนิ้วของโนอาห์เขาจ้องมองไปที่นาฬิกาทราย
มันเกิดแสงสีทองขึ้นและตอบสนองทันทีทำให้แสงสีทองพุ่งออกมาจากนาฬิกาทรายใส่ตัวของโนอาห์
"ครั้งนี้ก็ไม่สำเร็จ"
"ฉันคงต้องทำให้การโจมตีของฉันดูรุนแรงขึ้น"
"ตอนนี้ฉันก็ไม่สามารถรู้ได้ว่าการโจมตีแบบไหนที่สามารถทำลายมันได้"
"ยิ่งนานเท่าไหร่มันก็ยิ่งเป็ผลเสียต่อตัวฉันมากขึ้นเรื่อยๆ"
โนอาห์ทำการดีดนิ้วไปเรื่อยๆแสงสีดำก็ยังพุ่งไปหานาฬิกาสายเรื่อยๆทำให้มันตอบโต้การโจมตีเขาออกมาเรื่อยๆ
โนอาห์ยังจ้องมองไปที่มันเขาทำการวาร์ปไปอยู่ตรงหน้าของมันในขณะที่ร่างกายของมันยังไม่ได้ที่จะกลับมาฟื้นฟูเต็มกำลัง
เขาคว้านาฬิกาทรายที่มีศิลาอยู่เขาพยายามดึงมันออกมาจากมือของควันนาฬิกาทรายสำแดงพลังออกมา
แสงสีทองพุ่งเข้าหาโนอาห์มันพยายามทำให้ตัวของเขากระเด็นออกไปโนอาห์ใช้แรงของเขาต้านไว้โนอาห์ยิ้มหัวเราะออกมาด้วยสีหน้าที่ดูชั่วร้าย
"ฮึฮึ....แกดูถูกฉันไปมากเลยนะ"
"คิดว่าไอ้การโจมตีแบบนี้จะทำให้ฉันยอมแพ้อย่างงั้นรึ"
"ต่อให้แกจะพูดไม่ได้แต่ความมั่นใจของแกมันทำให้ฉันรับรู้ได้เลยล่ะ"
"แต่ตอนนี้แกกำลังอยู่ต่อหน้าความตาย"
เมื่อเขาพูดจบเขาทำการบีบนาฬิกาทรายอย่างช้าๆแสงสีทองเริ่มทวีคูณความรุนแรงขึ้นเืของโนอาห์เริ่มไหลออกมา
เช่นเดียวกับนาฬิกาทรายมันกำลังแตกขึ้นทีละเล็กทีละน้อยทรายเริ่มทะลักออกมาโนอาห์จ้องมองไปยังศิลา
ควันปริศนาได้ทำการฟื้นฟูเสร็จเป็ที่เรียบร้อยมันจับดาบเตรียมที่จะแทงไปทางโนอาห์แต่การโจมตีนั้นมันก็ไปไม่ถึงเหมือนมีการโจมตีอีกอย่างที่พยายามขัดขวางมัน
โนอาห์ใช้พลังจิตสร้างคลื่นสีฟ้าที่จางๆเพื่อต้านไม่ให้ดาบมาถึงตัวของเขาพลังจิตและดาบได้เข้าปะทะกัน
พลังจิตของโนอาห์สร้างแรงกดดันมหาศาลทำให้นาฬิกาทรายได้รับผลกระทบไปด้วยออร่าสีดำเริ่มมาปกคลุมบนตัวของเขามันพุ่งไปหาควันปริศนา
และในทันใดนั้นโนอาห์ก็แยกนาฬิกาทรายมาจากเ้าควันเมื่อเขาแย่งมันมาได้สำเร็จมันก็ค่อยๆเริ่มหายไป
ควันขาวดำที่ก่อตัวเป็รูปมนุษย์ชิ้นส่วนของมันเริ่มหายไปทีละเล็กทีละน้อยจากควันที่หนาแน่นมันเริ่มจางลง
ดาบที่มันถืออยู่ก็สลายไปทีละเล็กทีละน้อยจากใน่แรกที่มีร่างทั้ง 2 ลอยอยู่บนอากาศณตอนนี้กลับเหลือเพียงแค่ 1 ร่างเท่านั้นนั่นคือร่างของโนอาห์ที่ยังคงจับนาฬิกาทรายที่มีออร่าสีทองออกมาอย่างไม่ลดละ
โนอาห์จับนาฬิกาทรายขึ้นมาบนฟ้าและทำการโยนมันลงไปบนพื้นเพื่อหวังให้มันแตกและถูกทำลาย
นาฬิกาทรายได้ตกกระทบลงกับพื้นแต่มันกลับไม่เป็อะไรเลยมันยังคงอยู่ในสภาพที่โนอาห์จับมันเมื่อกี้
เมื่อเขาคิดอย่างนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือกเขาพุ่งลงไปเมื่อเท้าเขาอยู่กับพื้นทำให้พื้นที่รอบๆที่เละอยู่แล้วก็เละกว่าเดิม
เขาเปลี่ยนมาใช้การโจมตีด้วยหนามสีดำของเขามันพุ่งขึ้นมาจากดินและแทงนาฬิกาทราย
หนามได้เข้าไปยังนาฬิกาทรายมันพยายามที่จะแทงทะลุแต่ก็ยังไม่เกิดรอยร้าวโนอาห์ใส่พลังเวทเข้าไปในจำนวนมากเพื่อเพิ่มความเสียหายให้กับมัน
หนามได้แทงทะลุกระจกที่ป้องกันศิลาไว้ให้มันแตกออกเป็เสี่ยงๆศิลาเด้งขึ้นมาจากนาฬิกาทราย
โนอาห์เขาใช้มือของเขาคว้าไปที่ศิลาก้อนนั้นเขาจ้องมองมันอย่างตั้งใจ
"ได้สักที"
"ทีนี้ก็จบแล้ว"
"เหลืออีกตั้งสองที่"
จู่ๆพื้นดินก็สั่นไหวบนท้องฟ้าเริ่มมีรอยร้าวสีดำปรากฏขึ้นสภาพอากาศเริ่มแปรปรวนลมเริ่มพัดแรงขึ้น
ผมของโนอาห์ปลิวไสวสายตาของเขากวาดมองไปรอบๆพื้นที่
รอยแตกที่เหมือนกำแพงพังทลายลงมามันสลายหายไปต่อหน้าของโนอาห์
"ดูเหมือนมันจะถูกทำลายนะ"
"พื้นที่รอบๆเริ่มกลายเป็เพียงสิ่งที่ผุพัง"
ในรอยแยกนั้นมีมือขนาดใหญ่ที่ดูน่ากลัวจับรอยแยกนั้นเพื่อให้มันแตกออกรอยร้าวได้ขยายใหญ่ขึ้นมือสองข้างได้ทำลายรอยแตก
เผยให้เห็นข้างนอกที่เป็สีดำสนิทพื้นที่ที่โนอาห์ยืนอยู่เริ่มกลายเป็สีดำทุกๆอย่างเริ่มถูกทำลาย
และในไม่กี่วินาทีต่อมาทุกอย่างรอบตัวเขากลายเป็สีดำเหลือแค่มือขนาดใหญ่ที่ดูน่ากลัวที่อยู่ตรงหน้าของเขา
มือนั้นค่อยๆกลายเป็หมอกสีขาวที่ล้อมรอบตัวของโนอาห์หมอกพวกนั้นเริ่มทำให้สถานที่กลับไปเป็เหมือนเดิม
ภาพวาดจากผนังก็ปรากฏเป็เหมือนเดิมั้แ่ที่โนอาห์ได้เข้ามายังถ้ำทุกอย่างกลับสู่เวลาเดิม
มิติมั่นกี้ได้หายไปเหลือแต่ถ้ำที่โนอาห์ได้เข้ามาในตอนแรก
"ดูเหมือนจะเช้าแล้วนี่ก็ผ่านไป2วันแล้ว"
"คงต้องไปหาที่พักระหว่างทางไปด่านต่อไป"
"ดูเหมือนทางนู้นดูมีชีวิตชีวามากๆเลยลองไปดีกว่า"
โนอาห์เดินออกมาจากถ้ำเขาสูดอากาศเข้าลึกๆเขาก้าวเท้าเดินไปยังทางที่ดูสงบ
ลมเย็นๆพัดผ่านิัของเขาไปพร้อมกับแสงแดดที่ส่องมายังตัวของเขา
โนอาห์เดินมาถึงยังต้นไม้แห่งหนึ่งที่สูงสง่าเขานั่งลงบนรากที่ใหญ่โตของมัน
เขาเอนหลังพิงกับมันเขาเริ่มตรวจสอบพลังเวทในร่างกายของเขาว่าหายไปมากเท่าไหร่
"หายไปไม่เกินครึ่งหนึ่งแฮะถือว่าโชคยังดี"
"ถ้าหายไปมากกว่านี้มันทำให้ฉันต้องเสียเวลาแน่ๆ"
"คงต้องพักฟื้นร่างกายให้พลังเวทกลับมาก่อนค่อยออกเดินทางไปยังด่านต่อไป"
เขาจ้องมองไปยังทิศทางต่อไปที่เขากำลังจะเดินทางต่อไปและพลังเวทในร่างกายตอนนี้ของเขากกำลังพยายามฟื้นฟู
เวลาผ่านไป 3 ชั่วโมงในขณะที่โนอาห์กำลังนั่งพักฟื้นร่างกายอยู่
ได้มีกระดาษตกลงมาบนมือของโนอาห์เขาจ้องมองไปที่จดหมายที่ตกลงมา
"นี่อะไรกันเนี่ย"
"ดูเหมือนจะเป็ความหวังดีซะด้วย"
เขาเปิดจดหมายออกข้อความในจดหมายได้ระบุไว้ว่าเวลาของพวกเขาเหลือไม่มาก
ในการทดสอบจะจบภายในอีก 5 วันหากผู้เข้าร่วมสอบยังไม่ออกมาจะถือว่าถูกตัดสิทธิ์
โนอาห์ปิดจดหมายลงเขาค่อยๆลุกขึ้นจากบนพื้นเขาปัดฝุ่นที่เลอะผ้าของเขาออก
"เหลือเวลาอีกไม่มากฉันต้องรีบจบการทดสอบนี้ให้ไวที่สุด"
"ถ้าพลาดขึ้นมาได้มีเื่กับครอบครัวและชื่อเสียงแน่นอน"
เขาเดินไปผ่านต้นไม้ที่สูงเหนือหัวของเขาลมเย็นๆพัดผ่านร่างกายของเขาไป
เขตต่อไปที่เขากำลังจะมุ่งหน้าไปถึงนั้นเป็สถานที่ที่มีอุณหภูมิสูงเป็อย่างมากทำให้เขาต้องเตรียมตัวรับมือกับมัน
โนอาห์เดินมาถึงสถานที่แห่งหนึ่งที่ติดป้ายเตือนเขาเอาไว้ว่าอย่าเข้าไป
โนอาห์ไม่ได้สนใจป้ายเตือนเขาเดินผ่านมันไปรอบๆสถานที่แห่งนี้มีไอน้ำลอยอยู่ทั่วทุกที่ตรงทางข้างหน้าของเขามีบ่อลาวาที่ร้อนระอุ
"ในที่สุดก็ถึงแล้วถึงจะใช้เวลาตั้ง5ชั่วโมงก็เถอะ"
"เอาล่ะศิลาชิ้นต่อไปอยู่ตรงไหนกันนะ"
เขามองไปยังทางข้างหน้าที่มันเป็ไม้กางเขนที่มีลาวาท่วมอยู่
เขาเดินไปหาอย่างช้าๆบ่อลาวารอบๆก็ะเิออกมาเล็กๆน้อยๆเขาหยิบหินที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาและโยนมันลงไปในบ่อลาวา
"อากาศที่นี่พอใช้ได้เลยนะ"
"เ้ามอนสเตอร์ในด่านนี้มันอยู่ไหนกันหมดล่ะเนี่ยหรือว่าไม่มีกัน"
"พื้นที่รอบๆมีแต่เสียงลาวาปะทุออกมา"
"เลยไม่ได้ยินเสียงอื่น"
โนอาห์เดินไปถึงที่ไม้กางเขนตั้งอยู่เขาจ้องมองมันมีรูปดาวสีแดงสลักไว้อยู่เขาเอามือไปแตะมันก็พบว่ามันร้อนมากๆ
เมื่อโนอาห์รู้อย่างงั้นเขาจึงเอามือออกและเดินไปยังข้างหลังของไม้กางเขน